กลยุทธ์ถ่วงเวลา

เสียงกัมปนาทจากการปะทะครั้งล่าสุดสั่นสะเทือนไปถึงโครงสร้างหินอัคนีเบื้องล่าง จนละอองฝุ่นสีเทาคละคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วห้องโถงกว้างของดันเจี้ยนระดับสูง "เรย์! ทนอีกสามสิบวินาทีไหวไหม!" น้ำเสียงของคิริลเต็มไปด้วยความตึงเครียด กิลด์มาสเตอร์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและรักษาสมดุลในทุกสถานการณ์ บัดนี้กลับมีหยาดเหงื่อผุดซึมตามไรผม คมดาบในมือสั่นระริกจากการรับแรงกระแทกมหาศาลของบอสประจำชั้น ร่างกายของเขามีร่องรอยบาดแผลจากการต่อสู้อย่างยาวนานจนเกราะเวทมนตร์เริ่มร้าวราก เรย์ไม่ตอบคำถามด้วยวาจา ดวงตาภายใต้กรอบแว่นใสสะท้อนประกายแสงสีฟ้าเจิดจ้าจากหน้าต่างระบบที่ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ นิ้วเรียวยาววาดลวดลายบนอากาศอย่างรวดเร็วเพื่อเรียกใช้งานช่องเก็บของพิเศษ ทัศนคติของเขาต่อเกมไม่ใช่แค่การเอาชีวิตรอด แต่ทุกย่างก้าวคือการผสมผสานระหว่างตรรกะของช่างตีเหล็กและกลยุทธ์ที่เฉียบคม "สามสิบวินาทีสำหรับคนอื่นอาจจะยาวนานเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์..." เรย์พึมพำกับตัวเอง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นท่ามกลางสถานการณ์เป็นตายเท่ากัน "แต่สำหรับช่างตีเหล็กที่เข้าใจโครงสร้างของสสารแล้ว มันคือเวลาที่มากพอจะสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาได้ครับ" เขาทิ้งค้อนคู่ใจลงบนพื้นหิน เสียงโลหะกระทบพื้นดัง *กริ๊ง* กังวาน ทว่าแทนที่จะหยิบอาวุธขึ้นมาป้องกันตัว เรย์กลับหยิบแร่ "ดาร์กสตีลบิสมัท" และ "ผลึกเพลิงทมิฬ" ออกมาจำนวนมาก อุณหภูมิรอบตัวพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหันจนอากาศบิดเบี้ยวเป็นคลื่นความร้อน ระบบภายในเกม VRMMO นี้ไม่ได้มีไว้แค่ให้ผู้เล่นถือดาบฟันมอนสเตอร์ แต่มันคือโลกที่จำลองฟิสิกส์และเคมีไว้อย่างสมบูรณ์แบบ เรย์อาศัยความเข้าใจนี้ในการดึงเอาขีดจำกัดของทักษะ "การหลอมขึ้นรูปฉับพลัน (Instant Forge)" ออกมาใช้ ซึ่งเป็นสกิลระดับสูงที่หาได้ยากยิ่งในหมู่ช่างตีเหล็กทั่วไป *เปรี้ยง!* บอสร่างยักษ์คำรามลั่น มันเหวี่ยงกรงเล็บมหึมาเข้าใส่คิริลจนร่างของกิลด์มาสเตอร์กระเด็นไถลไปกับพื้นห้องโถง เลือดในหลอดสถานะลดฮวบลงจนเหลือเพียงขีดแดงสุดท้าย คิริลกัดฟันกรอด ใช้ดาบปักพื้นเพื่อพยุงร่างไม่ให้ล้มลง ดวงตาสีเทาเข้มมองตรงไปยังเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ความไว้ใจและความคาดหวังถูกฝากไว้ที่ชายหนุ่มผู้สวมผ้ากันเปื้อนหนังมังกรด้านหลัง ในเสี้ยววินาทีนั้น เรย์กางมือออกทั้งสองข้าง ทักษะช่างตีเหล็กถูกขับเคลื่อนด้วยมานาปริมาณมหาศาล แสงสีส้มแดงสว่างวาบราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ ถือกำเนิดขึ้น แร่ธาตุทั้งสองชนิดหลอมละลายเข้าหากันด้วยความร้อนสูงจัด ก่อนจะถูกบังคับให้ขึ้นรูปเป็นโครงสร้างตาข่ายหกเหลี่ยมซ้อนทับกันสามชั้น—เกราะป้องกันชั่วคราวที่สร้างจากหลักการกระจายแรงกระแทกทางฟิสิกส์ "รับไปซะ! เกราะบารียังบลัดฟอร์จ!" เรย์ตะโกนก้อง พร้อมกับผลักม่านพลังงานแสงสีทองแดงพุ่งเข้าขวางกรงเล็บมรณะของบอสที่กำลังพุ่งเข้าใส่คิริลอย่างพพอดี แรงปะทะสร้างคลื่นกระแทกมหาศาลจนพื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกร้าวเป็นทางยาว เสียงโลหะกรีดร้องดังสนั่นหวั่นไหว เกราะบาเรียที่สร้างขึ้นจากฝีมือของเรย์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ลวดลายอักษร runes บนผิวเกราะเปล่งแสงวาบเพื่อดูดซับและกระจายแรงกระแทกออกไปด้านข้างอย่างเป็นระบบ ทุกๆ ตารางนิ้วของบาเรียถูกคำนวณทิศทางแรงไว้อย่างแม่นยำด้วยสมองของอัจฉริยะ สิบวินาที... ยี่สิบวินาที... รอยร้าวบนเกราะบาเรียเริ่มขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ ตามแรงกดดันมหาศาลของบอส เรย์กัดฟันแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มานาในร่างกายถูกสูบจนแห้งเหงือก หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงกระพริบเตือนรัวๆ ว่าขีดจำกัดกำลังจะมาถึง "ฉันจะไม่ยอมให้พังตรงนี้หรอกนะ..." เรย์พึมพำ ดวงตาเป็นประกายแน่วแน่ เขายอมแลกค่าความทนทานของอุปกรณ์สวมใส่ทั้งหมดเพื่อยื้อเวลาไว้ให้อีกเพียงห้าวินาทีสุดท้าย คิริลที่มองภาพนั้นอยู่เบื้องล่าง หัวใจของกิลด์มาสเตอร์ผู้เยือกเย็นกลับเต้นระส่ำอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ความรู้สึกผิดบาปและความอบอุ่นบางอย่างตี 1 ขึ้นมาในอก ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาแบกรับภาระของกิลด์ไว้ด้วยตัวเองโดยไม่เคยเชื่อใจใครอย่างแท้จริง แต่ในวินาทีนี้ ชายหนุ่มผู้รักการตีเหล็กกลับยืนหยัดเป็นกำแพงเหล็กปกป้องเขาจากความตาย และในวินาทีที่เกราะบาเรียแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นว่า *[หมดเวลาการใช้สกิลช่างตีเหล็ก]* บอสยักษ์ก็ชะงักงือกะทันหันราวกับถูกตรึงไว้ด้วยเงื่อนไขบางอย่าง ห้องโถงตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจรุนแรงของเรย์และคิริลที่ดังสะท้อนก้อง ทว่า ก่อนที่ใครจะได้ทันตั้งตัว ประตูหินบานมหึมาที่ปิดตายอยู่สุดปลายห้องโถงกลับค่อยๆ เลื่อนเปิดออกเองอย่างช้าๆ พร้อมกับไอEมอกสีดำทมิฬที่ไหลทะลักออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ไม่ได้มาจากบอสตัวเดิม... และเสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตที่ดังขึ้นในหัวของเรย์และคิริลพร้อมกัน *[คำเตือน: ตรวจพบผู้เล่นปริศนา 1 EA นอกเหนือจากระบบเรดาร์กำลังเข้าสู่พื้นที่เขตหวงห้ามระดับ SSS]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง หลอมรวมคมดาบ และก้าวผ่านช่วงเวลาอันตรายไปกับผมในบทนี้นะครับ