กิลด์เถื่อนกลางป่า

"อย่าขยับแม้แต่นิ้วเดียวนะครับ... เสียงฝีเท้าภายนอกนั่น ไม่ใช่ทั้งยามลาดตระเวนและไม่ใช่ระบบป้องกันอัตโนมัติ" เสียงกระซิบที่แผ่วเบาราวกับสายลมพัดผ่านใบไม้แห้งลอดมาจากริมฝีปากของเรย์ ช่างตีเหล็กหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความดีดเกินเบอร์ ทว่าในยามนี้ แววตาของเขากลับปรากฏประกายความคมกริบดั่งคมมีดเพิ่งลับจากหินเจียร มือซ้ายที่สวมถุงมือหนังเวทมนตร์ค่อยๆ เอื้อมไปสัมผัสด้ามค้อนเหล็กกล้าที่เหน็บไว้ข้างเอวอย่างแนบเนียน ขณะที่มือขวาส่งสัญญาณห้ามปรามไปยังคิริล กิลด์มาสเตอร์ผู้เย็นชาที่กำลังยืนนิ่งสนิทอยู่เบื้องหลังโต๊ะทำงานโบราณ บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวที่เพิ่งถูกปิดตายด้วยค่ายกลเวทมนตร์ระดับสูงเมื่อครู่ บัดนี้กลับอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันอันน่าอึดอัด กลิ่นอายของมานาที่ปะปนอยู่ในอากาศเปลี่ยนเป็นความเย็นยะเยือก ประตูห้องที่ควรจะถูกผนึกแน่นด้วยรหัสผ่านสามชั้น กลับถูกผลักเปิดออกอย่างไร้เสียง—ราวกับว่าเวทมนตร์ป้องกันทั้งหมดเป็นเพียงแค่กระดาษสาเปียกน้ำ เงาร่างที่ทอดตัวยาวผ่านแสงสลัวจากคሪสตัลเวทมนตร์บนเพดานค่อยๆ ก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามา มันไม่ใช่ใครอื่น... แต่เป็นชายหนุ่มในชุดคลุมนักบวชสีเทาทึบ ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกซ่อนอยู่ภายใต้ฮู้ดกว้าง มีเพียงรอยยิ้มมุมปากที่เหยียดยาวขึ้นอย่างเย้ยหยัน และที่สำคัญที่สุด บนปกเสื้อคลุมนั้นปักตราสัญลักษณ์รูป 'กางเขนหักไขว้กับฟันเฟืองเหล็ก'—สัญลักษณ์ของ "กลุ่มกิลด์เถื่อนกลางป่า" องค์กรใต้ดินที่ระบบเกมจัดให้เป็นพวกนอกกฎหมายระดับประกาศจับข้ามทวีป "ไม่นึกเลยว่า ช่างตีเหล็กสติเฟื่องกับกิลด์มาสเตอร์ผู้สูงส่ง จะมาแอบสุมหัวกันอยู่ในซากโบราณสถานผุพังแห่งนี้" เสียงแหบพร่าราวกับกระดาษทรายถูกับเนื้อไม้ดังขึ้น ผู้มาเยือนกวาดสายตามองหน้าจอโฮโลแกรมข้อมูลลับที่ยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ "พวกนายคงไม่รู้ตัวสินะว่า ข้อมูลลับชิ้นที่กำลังเปิดอ่านอยู่เมื่อครี้... ถูกเชื่อมสัญญาณตรงไปยังเซิร์ฟเวอร์หลักของพวกฉันเรียบร้อยแล้ว" คิริลขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาสสีฟ้าจัดวาวโรจน์ขึ้นด้วยความเย็นชา มือเรียวยาวของกิลด์มาสเตอร์ขยับเข้าหาด้ามดาบประจำกายโดยสัญชาตญาณ ทว่าเขาไม่ได้ชักมันออกมาทันที เนื่องจากประเมินสถานการณ์แล้วพบว่าอีกฝ่ายไม่ได้มาคนเดียว "แกไม่ได้เข้ามาเพื่อเจรจาแน่..." คิริลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่กดดันจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบ "คนที่กล้าบุกเข้ามาถึงเขตหวงห้ามระดับสามของดันเจี้ยนร้าง ย่อมต้องมีความมั่นใจสูง แต่แกควรคิดให้ดีก่อนจะพูดจาอวดดี เพราะถ้าสัญญาณที่แกส่งออกไปถูกตัดขาด... ชีวิตในเกมของแกก็จะจบลงตรงนี้เช่นกัน" ชายชุดคลุมหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแห้งแล้งและน่าขนลุก "คิดว่าฉันกลัวความตายในเกมหรือไง กิลด์มาสเตอร์คิริล? พวกเราใช้ชีวิตอยู่บนความเสี่ยงมานานเกินกว่าจะมาหวาดกลัวคำขู่เด็กๆ แบบนั้น สิ่งที่พวกฉันต้องการ ไม่ใช่ชีวิตของพวกนาย... แต่เป็น 'ชิ้นส่วนต้นแบบ' ที่ไอ้ช่างตีเหล็กคนนี้เพิ่งซ่อมแซมเสร็จต่างหากล่ะ!" สิ้นคำพูด ร่างของชายชุดคลุมก็ระเบิดแสงสีดำทะมึนออกมา ไอหมอกพิษพวยพุ่งกระจายไปทั่วห้องจนทัศนวิสัยลดลงเหลือไม่ถึงสามเมตร เรย์พ่นลมหายใจทางจมูกเบาๆ ด้วยความหงุดหงิด เขาดึงค้อนตีเหล็กคู่ใจออกมาจากเอว แรงเหวี่ยงเบาๆ ทำให้เกิดประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบขับไล่กลุ่มควันพิษให้ถอยร่นออกไปชั่วขณะ "เฮ้อ... อุตส่าห์ปราณีทำความสะอาดเครื่องมืออย่างดีแล้วเชียว ทำไมพวกชอบสร้างความสกปรกถึงชอบโผล่มาตอนงานกำลังเข้าที่เข้าทางอยู่เรื่อยนะ" เรย์บ่นพึมพำด้วยน้ำเสียงติดตลก แต่ดวงตากลับไม่ยิ้มตามแม้แต่น้อย เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากใต้พื้นห้อง—ไม่ใช่แค่คนเดียว ข้างนอกนั่น... มีผู้เล่นสายต่อสู้ระดับแนวหน้าอีกไม่ต่ำกว่าสิบคนกำลังปิดล้อมทางออกทุกเส้นทาง "เรย์ ซ้ายมือ!" เสียงตะโกนเตือนของคิริลดังขึ้นพร้อมกับเสียงเหล็กกระทบกันสนั่นหวั่นไหว กิลด์มาสเตอร์พุ่งตัวเข้าไปรับการโจมตีจากเงาดำที่พุ่งทะลุผนังห้องเข้ามา คมดาบยาวปะทะเข้ากับกรงเล็บเหล็กกล้าจนเกิดประกายไฟสว่างวาบไปทั่วบริเวณ แรงปะทะทำให้โครงสร้างหินโบราณสั่นสะเทือน ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน เรย์ไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะที่คิริลดึงความสนใจของศัตรู พลิกตัวหมุนค้อนในมือแล้วกระแทกหัวค้อนลงกับพื้นห้องอย่างแรง! *เปรี้ยงงงง!* คลื่นกระแทกเวทมนตร์ธาตุสายฟ้าและไฟผสานกันอย่างลงตัว แผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง ทะลุผ่านพื้นผิวหินและส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นจากชั้นใต้ดิน—นั่นคือเสียงของผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามที่ซ่อนตัวอยู่ในการพรางตา ระบบคำนวณความเสียหายลอยขึ้นมาบนอากาศเป็นตัวเลขสีแดงฉานติดต่อกันหลายแถว [ระบบตรวจพบการต่อสู้ในพื้นที่จำกัด: สถานะ 'กิลด์เถื่อนกลางป่า' เข้าสู่เขตอันตรายระดับ 4] [คำเตือน: ไอเทِمเป้าหมาย 'ศิลาแห่งปฐมกาล' กำลังถูกดึงดูดด้วยคลื่นมานาภายนอก] คิริลปัดป้องการโจมตีครั้งสุดท้ายก่อนจะถอยมาตั้งหลักเคียงข้างเรย์ ลมหายใจของกิลด์มาสเตอร์เริ่มหอบถี่เล็กน้อยเนื่องจากต้องใช้สมาธิควบคุมมานาในสภาพแวดล้อมที่ปั่นป่วน "ดูเหมือนว่าพวกมันไม่ได้ต้องการแค่ข้อมูล แต่มันตั้งใจใช้ที่นี่เป็นสุสานของเราตั้งแต่แรกแล้ว... เบาะแสที่เราตามหากำลังนำพาเราเดินเข้าสู่กับดัก" เรย์ใช้มือปัดเศษฝุ่นบนไหล่เสื้อออกอย่างไม่ยี่ห้อ เขายิ้มกริ่ม แววตาเต็มไปด้วยความท้าทายที่มักจะปรากฏขึ้นเสมอยามที่สถานการณ์เข้าตาจน "กับดักหรือครับ? สำหรับคนอื่นอาจจะใช่... แต่สำหรับช่างตีเหล็กที่ชอบความท้าทายอย่างผมแล้ว ที่นี่มันไม่ใช่สุสานหรอกครับกิลด์มาสเตอร์... แต่มันคือ 'เตาหลอมชั้นดี' ที่จะทำให้เราได้รู้ว่า ใครกันแน่ที่จะต้องแหลกคือนิ้วค้อนของผม!" เรย์ยกค้อนขึ้นพาดบ่า ดวงตาคมกริบมองทะลุกรอบประตูออกไปสู่ความมืดมิดของทางเดินที่มีเงาร่างนับสิบกำลังขยับเข้ามาใกล้ทุกที ทว่า ก่อนที่เสียงฝีเท้าเหล่านั้นจะประชิดถึงตัว ประตูเหล็กบานยักษ์ที่กั้นอยู่อีกด้านหนึ่งของห้องลับกลับถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงมหาศาล พร้อมกับแสงสว่างจ้าสีทองอร่ามที่สาดส่องทะลวงความมืด พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นในหัวของทั้งสองคนอย่างกะทันหัน— [แจ้งเตือนด่วน: ปลดล็อกเงื่อนไขลับ 'บอสลับแห่งป่าต้องสากระดับ 99' ตื่นจากการหลับใหลแล้ว...] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งแรงใจให้ผลงานชิ้นนี้มาโดยตลอดนะครับ