"รอยบากเก้าสิบองศา... การตอกลายเหล็กแบบทับซ้อนสามชั้นเพื่อกระจายแรงกระแทก... นี่มันไม่ใช่เทคนิคที่ผู้เล่นทั่วไปในยุคเบต้าทดสอบจะรู้จักด้วยซ้ำครับ"
เสียงพึมพำของเรย์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงใต้ดิน กลิ่นอับชื้นของหินผาและกลิ่นสนิมเหล็กเก่าแก่ลอยอบอวล ปลายเรียวนิ้วของช่างตีเหล็กหนุ่มลูบไล้ไปตามร่องรอยการซ่อมแซมอาวุธที่ฝังอยู่กับซากหุ่นยนต์รบโบราณ มันเป็นรอยแผลเป็นบนเนื้อโลหะที่ต่อให้ผ่านกาลเวลาไปนานแค่ไหน เขาก็ไม่มีวันลืมเลือน
รอยต่อของคมดาบนี้... คือลายมือของ 'ลี오' (Leo) เพื่อนสนิทผู้เคยร่วมหัวจมท้ายกันมาตั้งแต่เกมเวอร์ชันแรก ก่อนที่เจ้าตัวจะหายสาบสูญไปจากโลกความเป็นจริงอย่างกะทันหันเมื่อสองปีก่อน ทิ้งไว้เพียงบัญชีเกมที่ถูกล็อกออฟอย่างถาวรและปริศนาที่ยังไม่คลี่คลาย
เรย์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความสั่นไหวในอก ดวงตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นใสสะท้อนประกายแสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าต่างอินเทอร์เฟซระบบที่กำลังวิเคราะห์โครงสร้างเหล็กตรงหน้า การพบร่องรอยนี้ในดันเจี้ยนระดับสูงที่กิลด์ใหญ่อย่าง 'อีเทอร์นอล ดอว์น' (Eternal Dawn) เพิ่งกวาดล้างไปเมื่อวาน ย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน
"คุณเรย์ มีปัญหาอะไรกับดาบเล่มนั้นหรือเปล่าครับ"
เสียงทุ้มต่ำและเย็นชาดังขึ้นจากด้านหลัง คิริล กิลด์มาสเตอร์ผู้สวมเกราะสีเงินไร้รอยขีดข่วนก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้าง ร่างสูงใหญ่แผ่รังสีความกดดันอันเป็นเอกลักษณ์ ดวงตาสีเทาเข้มกวาดมองซากโลหะก่อนจะเหลือบมองใบหน้าของช่างตีเหล็กหนุ่มที่เปลี่ยนสีไปเล็กน้อย
"เปล่าครับ... แค่คิดว่าช่างตีเหล็กที่เคยซ่อมแซมคานรับน้ำหนักให้หุ่นยนต์รบตัวนี้ มีฝีมือที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว" เรย์ตอบเสียงเรียบ พยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายจับพิรุธได้ "คุณคิริลพอจะจำได้ไหมครับว่า ใครเป็นคนออกแบบโครงสร้างคานห้องโถงชั้นนี้ตอนที่กิลด์เข้ามาเคลียร์พื้นที่ครั้งแรก"
คิริลขมวดคิ้วเล็กน้อย ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันอย่างใช้ความคิด มือหนายกขึ้นกอดอกตามความเคยชินเมื่อต้องประเมินสถานการณ์สำคัญ
"พื้นที่โซนนี้ถูกยึดครองโดยทีมสำรวจพิเศษในช่วงเปิดเซิร์ฟเวอร์เดือนแรก... แต่บันทึกระบุไว้แค่ว่า งานโครงสร้างโลหะทั้งหมดถูกจัดการโดยผู้เล่นอิสระนอกกิลด์คนหนึ่ง ซึ่งปฏิเสธการรับเงินรางวัลและหายตัวไปทันทีหลังจากส่งมอบเควสต์" คิริลหรี่ตามองเรย์ "ทำไมรึ? หรือคุณพบความผิดปกติบางอย่างในโครงสร้างดาบเล่มนั้น"
เรย์ไม่ได้ตอบทันที เขาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วเคาะเบาๆ ลงบนรอยเชื่อมเหล็ก เสียงก้องกังวานทุ้มต่ำสะท้อนกลับมาในโสตประสาท มันคือจังหวะการตีเหล็กแบบเฉพาะตัวที่เขาเคยนั่งมองเพื่อนรักทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าท่ามกลางแสงไฟจากเตาหลอมในอดีต ลีโอไม่ได้แค่เล่นเกมนี้... แต่เขากำลังทิ้ง 'ร่องรอย' บางอย่างไว้ให้ใครก็ตามที่มีสายตาพอกลั่นกรองออก
"ไม่ใช่ความผิดปกติหรอครับ... แต่เป็น 'ลายเซ็น' ต่างหาก" เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หันไปสบตากับกิลด์มาสเตอร์ผู้เยือกเย็นตรงๆ "คุณคิริลครับ ผมต้องการสิทธิ์ในการเข้าถึงบันทึกการล็อกอินย้อนหลังของโซนนี้ ตั้งแต่วันแรกที่เปิดเซิร์ฟเวอร์"
บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบงันลงชั่วขณะ คิริลจ้องมองแววตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงของช่างตีเหล็กหนุ่ม แววตาที่เคยมีแต่ความสนุกสนานในการทดลองวัตถุดิบ บัดนี้กลับมีความมุ่งมั่นและประกายไฟแห่งความเจ็บปวดซ่อนอยู่ลึกๆ กิลด์มาสเตอร์หนุ่มรู้ดีว่าเรย์ไม่ใช่คนที่จะเอ่ยปากขอร้องอะไรพล่อยๆ หากไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย
"กฎของกิลด์ไม่อนุญาตให้เปิดเผยข้อมูลย้อนหลังแก่คนนอก..." คิริลเว้นจังหวะไปชั่วครู่ ก่อนจะมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อยในแบบที่หาได้ยากยิ่ง "แต่... สำหรับที่ปรึกษาพิเศษด้านยุทโธปกรณ์อย่างคุณ คงต้องมีข้อยกเว้นเป็นกรณีพิเศษอยู่แล้วครับ"
คิริลสะบัดมือเรียกหน้าต่างระบบส่วนตัวขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวกดอนุมัติคำขอสิทธิ์การเข้าถึงระดับสูงทันที เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นเบาๆ ในหูของเรย์ พร้อมกับข้อมูลมหาศาลที่ถูกถ่ายโอนเข้ามาในคลังเก็บข้อมูลส่วนตัว
[คุณได้รับสิทธิ์เข้าถึง: บันทึกประวัติการสร้างโครงสร้างโซนโบราณสถานชั้นที่ 3]
[ระบบกำลังตรวจสอบสถานะตัวตน... สำเร็จ]
เรย์ก้มมองข้อมูลที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า รายชื่อผู้เล่น รหัสไอ디 และพิกัดการทำธุรกรรมถูกแสดงผลอย่างละเอียด แต่สิ่งที่ทำให้ลมหายใจของเขาติดขัด ไม่ใช่ชื่อบัญชีทั่วไป หากแต่เป็นรหัสผ่าน (Access Code) ที่ถูกซ่อนไว้ในโค้ดบรรทัดสุดท้าย—รหัสที่ใช้เฉพาะตอนที่เขากับลีโอร่วมกันสร้างอาวุธชิ้นแรกในชีวิตจริง
*มันยังอยู่... เขายังอยู่ในเกมนี้*
หัวใจของเรย์เต้นระรัวราวกับเสียงค้อนกระทบเหล็กกล้า ความจริงที่ว่าเพื่อนรักอาจจะไม่ได้หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่าง ทว่า ก่อนที่เขาจะได้ตรวจสอบพิกัดล่าสุดของรหัสผ่านนั้น หน้าต่างอินเทอร์เฟซทั้งหมดก็เกิดอาการกระตุกอย่างรุนแรง ภาพตรงหน้าไหววูบกลายเป็นสีแดงฉาน
[คำเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงข้อมูลจากแหล่งภายนอกที่ไม่ได้รับอนุญาต]
[ระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติของโบราณสถานกำลังทำงาน]
[ประกาศฉุกเฉิน: ผู้บุกรุกถูกตรวจพบในเขตหวงห้ามชั้นลึก—รหัสระบุตัวตน: 'ผู้ไร้เงา']
เสียงไซเรนเวทมนตร์ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วอุโมงค์หิน แสงไฟสีแดงส้มสาดส่องสลับกับความมืดมิด คิริลชักดาบยาวออกจากฝักข้างเอวทันที ความเย็นชาในแววตาถูกแทนที่ด้วยความตื่นตัวระดับสูงสุด ร่างกายกำยำขยับมายืนบังหน้าเรย์ตามสัญชาตญาณนักรบ
"ดูเหมือนว่าจะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาร่วมวงสนทนาของเราแล้วสินะครับ คุณเรย์" คิริลกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมดั่งคมดาบในมือ
เรย์กำหมัดแน่นในกระเป๋าเสื้อ สายตาคมกริบมองทะลุผ่านความมืดไปยังปลายทางเดินเบื้องหน้า ที่ซึ่งเงาดำทะมึนร่างหนึ่งกำลังก้าวเดินออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะเย็นเยียบที่คุ้นหูอย่างประหลาด
[ติ๊ง! เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: เผชิญหน้ากับ "เงาแห่งอดีต" (Shadow of the Past)]
[คำเตือน: บอสลับระดับ SSS ปรากฏตัว—ผู้เล่น 'ลีโอ' เชื่อมต่อเข้าระบบอีกครั้ง]
ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับคมดาบและเสียงค้อนบทนี้ด้วยกันนะครับ
ช่างตีดาบจอมดีดกับกิลด์มาสเตอร์ผู้เย็นชา•ตอนที่ 8
เงาจากอดีต
ผลงานโดย ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ช่างตีดาบจอมดีดกับกิลด์มาสเตอร์ผู้เย็นชา นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!