ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

เสียงกระแทกของทั่งตีเหล็กเนื้อดีดังก้องกังวานอยู่ในเวิร์กชอปใต้ดินของเรย์ มันไม่ใช่เสียงที่เกิดจากการตีโลหะด้วยความโกรธเกรี้ยว หรือเสียงเร่งรีบเพื่อส่งงานให้ทันกำหนด แต่มันคือจังหวะที่สม่ำเสมอราวกับเสียงหัวใจของนักดนตรีแจズที่กำลังบรรเลงบทเพลงเฉพาะตัว "ดูเหมือนว่า..." เรย์หันกลับมามองกิลด์มาสเตอร์ผู้เย็นชาด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปเป็นความจริงจัง "เราคงไม่ได้คุยกันเรื่องทำอาวุธธรรมดาซะแล้วล่ะครับ" คิริลไม่ได้ขยับเขยื้อน ร่างสูงสง่าในชุดคลุมสีดำสนิทของกิลด์ท็อปแรงก์ยังคงยืนพิงกรอบประตูด้วยท่าทีนิ่งสงบ ดวงตาสีเทาเข้มคู่นั้นกวาดมองไปรอบห้อง ปฏิเสธไม่ได้ว่าเวิร์กชอปขนาดเล็กแห่งนี้เต็มไปด้วยร่องรอยของการทดลอง เศษโลหะเวทมนตร์ที่ถูกหลอมจนผิดรูป และกลิ่นอายของเกลือแร่สกัดที่ใช้ในการปรับโครงสร้างผลึกดาบ "ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อสั่งทำดาบเหล็กกล้าชั้นดีไปให้พวกเด็กฝึกหัดใช้ในดันเจี้ยนระดับต่ำหรอกนะ เรย์" เสียงของคิริลเรียบนิ่ง เย็นชา และเต็มไปด้วยอำนาจกดดันที่ถูกสะสมมาจากการผ่านสมรภูมิเสมือนจริงมานับไม่ถ้วน "สิ่งที่ฉันต้องการ... คือการคืนชีพให้มันต่างหาก" ปลายนิ้วเรียวยาวของคิริลขยับเบาๆ หน้าต่างระบบสีฟ้าใสถูกกางออกกลางอากาศ ก่อนที่วัตถุชิ้นหนึ่งจะร่วงหล่นลงมาบนโต๊ะไม้โอ๊กเก่าแก่ของเรย์ เสียงกระแทกนั้นหนักหน่วงเกินกว่าขนาดที่เห็น ประหนึ่งว่าวัตถุก้อนนั้นมีมวลสารเท่ากับภูเขาครึ่งลูก ตึง! เรย์กะพริบตาก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้ แววตาที่เคยฉายแววขี้เล่นเมื่อครู่หายวับไป ถูกแทนที่ด้วยประกายความกระหายใคร่รู้ของช่างฝีมือผู้หลงใหลในงานศิลปะ สิ่งที่วางอยู่ตรงหน้าคือเศษซากดาบยาวที่หักเป็นสองท่อน เนื้อโลหะไม่ใช่เหล็กหรือมيثิลธรรมดา แต่เป็น 'โลหะมังกรอัคคีทมิฬ' (Black Dragon’s Obsidian Core) แร่หายากระดับตำนานที่ดรอปจากบอสเรดโบราณเมื่อสามปีก่อน และที่สำคัญที่สุดคือ โครงสร้างผลึกภายในของมันยังคงปล่อยความร้อนระอุออกมาเป็นระยะ ราวกับหัวใจที่ยังคงเต้นรำอยู่บนความตาย "ให้ตายสิ..." เรย์พึมพำเบาๆ ยื่นมือออกไปสัมผัสใกล้ๆ แต่ต้องชักมือกลับทันทีเมื่อไอร้อนแผดเผาผิวหนังจนขึ้นเตือนสถานะดาเมจสีแดงบนหัว "นี่มันเศษซากของ 'ดาบพิฆาตสุริยะ' ที่สูญหายไปพร้อมกับปาร์ตี้แรกที่พิชิตดันเจี้ยนชั้นที่ 50 นี่ครับ คุณคิริลไปเอามันมาจากไหน?" "นั่นไม่ใช่เรื่องที่นายต้องใส่ใจ" คิริลตอบสั้นๆ สายตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาของช่างหนุ่ม "คำถามคือ... นายซ่อมมันได้ไหม หรือชื่อเสียง 'มือหนึ่งแห่งย่านการค้าทิศตะวันตก' ที่คนอื่นเขาพูดกัน จะเป็นแค่คำคุยโวโอ้อวดเกินจริง" การยั่วยุแบบไร้อารมณ์เช่นนี้ไม่ได้ทำให้เรย์โกรธ กลับกัน มุมปากของช่างตีเหล็กหนุ่มกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความท้าทาย เรย์หยิบแว่นขยายเวทมนตร์ขึ้นมาสวม ดวงตาส่องประกายสีฟ้าเพื่อตรวจสอบโครงสร้างภายใน ค่าพารามิเตอร์นับร้อยไหลผ่านหน้าต่างระบบส่วนตัวอย่างรวดเร็ว โครงสร้างผลึกที่เสียหาย การสูญเสียคุณสมบัติการนำมานา และรอยร้าวระดับโมเลกุลที่ยากจะเชื่อมประสานด้วยค้อนธรรมดา "โครงสร้างภายในเสียหายไปเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ มานาธาตุไฟในเนื้อเหล็กกำลังกัดกินตัวเองเพราะขาดตัวประสาน..." เรย์พึมพำวิเคราะห์ออกมาทีละข้อ น้ำเสียงจริงจังจนบรรยากาศในห้องเงียบสงบลง "ถ้าใช้ค้อนเหล็กกล้าทั่วไป ตีลงไปครั้งเดียว ดาบเล่มนี้จะระเบิดเป็นผุยผงเพราะแรงดันมานาที่อัดอั้นอยู่ภายในทันทีครับ" คิริลหรี่ตาลงเล็กน้อย "แปลว่าทำไม่ได้?" "ผมยังไม่ได้พูดคำนั้นเลยสักคำนะครับ" เรย์หันกลับมาสบตากับกิลด์มาสเตอร์ผู้เย็นชา แววตาเป็นประกายเจิดจ้า "แต่ถ้าจะซ่อมมัน... วิธีการธรรมดาใช้ไม่ได้ผลหรอกครับ เราต้องใช้ 'การหลอมผสานขั้วตรงข้าม' โดยการนำแร่ ‘น้ำแข็งนิรันดร์แห่งหุบเขาเหนือ’ มาเป็นตัวลดอุณหภูมิในขณะตี เพื่อไม่ให้ผลึกมังกรเกิดการระเบิด และที่สำคัญที่สุด..." เรย์เว้นจังหวะ เลื่อนหน้าจอระบบของตนเองขึ้นมาแสดงรายการวัตถุดิบสำรอง "...ผมต้องการผู้ช่วยที่สามารถควบคุมมานาธาตุน้ำแข็งระดับสูงเพื่อตรึงชิ้นส่วนนี้ไว้บนทั่งในขณะที่ผมกำลังตีด้วยค้อนเพลิงสุริยะ... ซึ่งกิลด์มาสเตอร์ระดับคุณ น่าจะรู้ดีนะครับว่าใครในเกมนี้ที่ทำแบบนั้นได้สมบูรณ์แบบที่สุด" ห้องใต้ดินตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะท้อนของเตาหลอมที่ยังคงคุโชน คิริลมองหน้าเรย์นิ่งนาน ราวกับกำลังประเมินความเสี่ยงและผลลัพธ์ที่จะตามมา การร่วมมือกันระหว่างช่างตีเหล็กสายทดลองกับกิลด์มาสเตอร์ผู้ถือครองกำลังรบอันดับหนึ่ง ไม่ใช่เรื่องที่จะเกิดขึ้นได้ง่ายๆ ในเกม VRMMO แห่งนี้ "นายฉลาดมาก เรย์" ท้ายที่สุด มุมปากของคิริลก็กระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่แทบมองไม่เห็นด้วยซ้ำ "และนายก็กล้ามากด้วยที่กล้าออกคำสั่งให้ฉันมาเป็นผู้ช่วยช่างตีเหล็ก" "ผมไม่ได้สั่งหรอกครับ... ผมแค่นำเสนอ 'ข้อเสนอที่ท่านปฏิเสธไม่ได้ต่างหาก'" เรย์ผายมือออกอย่างสุภาพ รอยยิ้มมั่นใจปรากฏบนใบหน้า "เพราะถ้าท่านปฏิเสธ ดาบเล่มนี้ก็จะกลายเป็นแค่เศษขยะราคาแพงไปตลอดกาล แต่ถ้าท่านยอมร่วมมือกับผม... เราจะได้เห็นการเกิดใหม่ของอาวุธที่จะสั่นสะเทือนไปทั้งเซิร์ฟเวอร์" คิริลนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือขวาที่สวมถุงมือหนังสีดำสนิทออกมาข้างหน้า "ตกลง ฉันจะหาแร่น้ำแข็งนิรันดร์มาให้ และฉันจะเป็นคนยืนถือคีมหนีบมันบนทั่งเอง" คิริลเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด "แต่ถ้าผลงานออกมาล้มเหลว หัวหน้าช่างตีเหล็กอย่างนาย... เตรียมตัวโดนปรับลดสถานะกิลด์พาร์ทเนอร์จนไม่เหลือชิ้นดีได้เลย" เรย์ยื่นมือไปจับกับอีกฝ่าย รอยสัมผัสเย็นเฉียบจากถุงมือของกิลด์มาสเตอร์ปะทะกับฝ่ามือที่หยาบกร้านจากการจับค้อนของช่างตีเหล็ก เกิดเป็นประกายไฟเล็กๆ จากระบบที่ยืนยันการทำสัญญาทางวาจา *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของทั้งคู่ หน้าต่างสีทองอร่ามปรากฏขึ้นตรงกลางห้อง พร้อมกับตัวอักษรที่สลักด้วยละอองแสงระยิบระยับ [ประกาศระบบ: ผู้เล่น 'เรย์' และผู้เล่น 'คิริล' ได้รับคำขอภารกิจลับระดับ SSS: "การคืนชีพแห่งราชันย์มังกรอัคคี"] [เงื่อนไขภารกิจ: หลอมสร้าง 'ดาบพิฆาตสุริยะ (ฉบับสมบูรณ์)' ภายในเวลา 72 ชั่วโมงก่อนที่ผลึกมานาจะเสื่อมสลายสมบูรณ์] [คำเตือน: หากล้มเหลว ไอเทมวัตถุดิบทั้งหมดจะถูกทำลายถาวร และสูญเสียสิทธิ์ในการเข้าถึงดันเจี้ยนระดับสูงทุกแห่ง] เรย์มองหน้าจอระบบนั้นด้วยรอยยิ้มกว้าง ขณะที่คิริลหันไปมองประตูทางเข้าเวิร์กชอปที่ปิดสนิท ก่อนที่สีหน้าของกิลด์มาสเตอร์จะเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อเซนเซอร์ตรวจจับการเคลื่อนไหวภายนอกส่งสัญญาณเตือนภัย "ดูเหมือนว่า... ข้อเสนอของเราจะไม่ได้มีแค่เราสองคนเท่านั้นที่รู้ซะแล้วล่ะครับ" คิริลพูดเสียงต่ำ พร้อมกับชักดาบสั้นออกจากฝักอย่างเงียบเชียบ ขณะที่เงาดำทมิฬหลายสายกำลังพุ่งเข้าล้อมรอบเวิร์กชอปใต้ดินแห่งนี้จากทุกทิศทาง! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับคมดาบและเสียงค้อนนี้นะครับ