หักหลังในเงามืด

คราบเลือดบนพื้นปูนเปลือยไม่ได้เล่าเรื่องราวของความโหดร้าย แต่มันกำลังกระซิบความจริงที่ธัญญ์ปฏิเสธมาตลอดสามปี กลิ่นคาวสนิมเหล็กคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นอับชื้นของห้องใต้ดินใต้สถานบำบัดจิตเวชร้าง แสงไฟจากหลอดนีออนกะพริบติดๆ ดับๆ สาดเงาทอดขยายให้ร่างของชายสองคนที่ยืนเผชิญหน้ากันดูบิดเบี้ยวผิดรูป ธัญญ์ยืนนิ่ง แว่นตากรอบทองสะท้อนแสงไฟวาบหนึ่ง ปิดบังดวงตาที่กำลังประมวลผลข้อมูลทางจิตวิทยาและตรรกะทั้งหมดที่พังทลายลงในเสี้ยววินาที ตรงข้ามเขา—ห่างออกไปเพียงแค่เอื้อมมือ—คือ "กรณ์" เพื่อนสนิทผู้ร่วมอุดมการณ์เคียงบ่าเคียงไหล่มาตั้งแต่สมัยเรียนแพทย์ ปัจจุบันคือนายแพทย์ศัลยกรรมมือหนึ่งผู้มีรอยยิ้มอบอุ่นน่าเชื่อถือในสายตาสังคม แต่ในเวลานี้ รอยยิ้มนั้นถูกบิดเบี้ยวด้วยมุมปากที่ยกขึ้นอย่างเยือกเย็น มือข้างหนึ่งถือแฟ้มเอกสารลับที่บรรจุประวัติการหายตัวไปของพี่สาวธัญญ์เอาไว้ครบถ้วน "นายประเมินฉันต่ำไปหน่อยนะธัญญ์ คิดจริงๆ หรือว่าฉันปล่อยให้นายเข้าใกล้ความจริงได้ด้วยความบังเอิญ" เสียงของกรณ์ราบเรียบ ทว่าก้องกังวานในความเงียบงัน มันไม่ใช่เสียงของเพื่อนสนิทที่คุ้นเคยอีกต่อไป แต่เป็นน้ำเสียงของนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุม ธัญญ์ไม่ขยับเขยื้อน ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอตามตำราแพทย์ที่เขาฝึกฝนมาทั้งชีวิต แม้ว่าหัวใจข้างในจะเต้นรัวรากับกลองเพล "ภาพวาดในห้องสมุด... รอยแผลเป็นบนศพเหยื่อรายแรก... และพิธีกรรมที่ใช้สะกดจิตหมู่ ทุกอย่างถูกออกแบบโดยคนที่รู้โครงสร้างทางจิตของมนุษย์อย่างถ่องแท้ นายไม่ได้แค่ศึกษาไสยเวท กรณ์ นายใช้มันเป็นเครื่องมือฟอกขาวให้กับความทะเยอทะยานของตัวเอง" กรณ์หัวسเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้ชิดอีกก้าว จนธัญญ์ได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ผสมปนเปกับกลิ่นอับของความตาย "วิทยาศาสตร์บอกนายว่าทุกอย่างมีเหตุและผล ธัญญ์... แต่ความจริงของโลกใบนี้ มนุษย์เราไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยเหตุผลหรอก เราขับเคลื่อนด้วยความกลัวและความอยากครอบครอง พี่สาวของนายไม่ได้หายสาบสูญเพราะถูกลักพาตัว เธอยินดีก้าวเข้ามาในวงเวียนนี้เอง เพื่อแลกกับการมีชีวิตอยู่เหนือข้อจำกัดของมนุษย์ปุถุชน" คำพูดนั้นทำเอาธัญญ์รู้สึกเหมือนถูกชกเข้าที่ลิ้นปี่ ภาพความทรงจำในวัยเด็กที่เคยวิ่งเล่นกับพี่สาวซ้อนทับขึ้นมาในหัว สมองของเขาพยายามปฏิเสธ แต่หลักฐานทางคดีและเอกสารในมือของกรณ์กำลังตอกย้ำว่า ทุกสิ่งที่เขาเชื่อมั่นตลอดหลายปีที่ผ่านมาเป็นเพียงเรื่องโกหกที่ถูกจัดฉากขึ้นอย่างแยบยล "นายทำลายชีวิตคนนับสิบเพื่ออะไร แค่ชื่อเสียงในวงการแพทย์แค่นั้นหรือ" ธัญญ์เค้นเสียงถาม นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเพื่อนสนิท พยายามค้นหาความเป็นมนุษย์ที่อาจจะยังหลงเหลืออยู่ใต้ซากปรักหักพังของความสัมพันธ์ "ชื่อเสียงเหรอ? ของแบบนั้นมันก็แค่เปลือกนอกสำหรับคนอ่อนแอ" กรณ์หุบยิ้ม สายตาคมปลาบเปลี่ยนเป็นความเย็นชาไร้ก้นบึ้ง "สิ่งที่ฉันต้องการคือการพิสูจน์ว่า อาคมสายมืดกับจิตวิทยาบำบัดไม่ใช่สิ่งที่ขัดแย้งกัน แต่มันคือศาสตร์แขนงเดียวกันที่ทรงพลังที่สุดเมื่อหลอมรวมเข้าด้วยกัน และนาย... ธัญญ์ นายคือชิ้นส่วนสุดท้ายที่สมบูรณ์แบบที่สุดในแผนการนี้" ทันทีที่สิ้นคำพูด รวินท์—หมอผีหนุ่มสายมืดผู้เย่อหยิ่งและมักจะกวนประสาทเสมอ—ก็พุ่งพรวดออกมาจากความมืดหลังเสาปูน พร้อมกับซัดยันต์อาคมสีเลือดเข้าใส่แผ่นหลังของกรณ์อย่างแม่นยำ เสียงสวดคาถาดังระเบิดขึ้นพร้อมประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบ กรณ์ผงถอยหลังไปสองก้าวด้วยความตกใจ หน้ากากแห่งความสุขุมหลุดลอกออก เผยให้เห็นความโกรธเกรี้ยวที่ถูกเก็บซ่อนไว้ "แกคิดว่าจะขัดขวางฉันได้งั้นรึ ไอ้หมอผีนอกรีต!" กรณ์คำรามลั่น ควักมีดผ่าตัดเคลือบอาคมส่องประกายวาววับออกมาจากกระเป๋าเสื้อกาวน์ บรรยากาศในห้องใต้ดินพลิกผันจากความเงียบงันกลายเป็นการเผชิญหน้าที่ดุเดือด ธัญญ์ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างอุดมการณ์ทางวิทยาศาสตร์ที่เขาถือ ศาสตร์มืดที่รวินท์ใช้ต่อสู้ และความมืดมิดในจิตใจของเพื่อนรักที่เพิ่งถูกเปิดเผย การตัดสินใจในวินาทีนี้จะกำหนดว่าเขาจะจมดิ่งลงไปในวังวนแห่งคำสาป หรือจะลุกขึ้นมาสะ้างบัญชีแค้นด้วยมือของตนเอง ในจังหวะที่กรณ์พุ่งเข้าใส่รวินท์ด้วยความเร็วดุจสัตว์ป่า รวินท์เบี่ยงตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว พร้อมกับโยนวัตถุชิ้นหนึ่งมาตกแทบเท้าของธัญญ์ มันคือแฟลชไดรฟ์โลหะสีเงินที่มีรอยขีดข่วนคุ้นตา ธัญญ์ก้มลงมองแฟลชไดรฟ์นั้น หัวใจกระตุกวูบด้วยความตกใจอย่างสุดขีด เพราะนั่นคือแฟลชไดรฟ์ส่วนตัวของพี่สาวเขา—แฟลชไดรฟ์ที่ควรจะหายสาบสูญไปพร้อมกับตัวเธอเมื่อสามปีก่อน ทว่า ก่อนที่ธัญญ์จะทันได้เอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมา เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก็ดังขึ้นจากบันไดทางลงห้องใต้ดิน พร้อมกับแสงไฟฉายสודส่องลงมากวาดไปทั่วบริเวณ เสียงของนายตำรวจผู้บังคับบัญชาคดีตะโกนก้องลงมา "ทุกคนห้ามขยับ! ใครอยู่ตรงนั้น วางอาวุธลงซะ!" กรณ์หยุดชะงัก รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง เขากระซิบเสียงเบาให้ได้ยินกันแค่สองคนก่อนที่ตำรวจจะเข้ามาถึงตัว "ยินดีต้อนรับสู่ความจริงนะเพื่อนรัก... ตอนนี้ตำรวจกำลังจะเข้ามาจับกุม 'ฆาตกร' ที่ลงมือฆ่าพี่สาวตัวเองแล้วล่ะ" — อรุณมนตราขาว —