"ตัวเลขเจ็ดร้อยล้านแต้มวิญญาณ... ไม่ใช่จำนวนที่เราจะใช้จ่ายอย่างไร้เป้าหมายได้อีกต่อไปครับ เรนะ"
เสียงทุ้มต่ำราบเรียบดังขึ้นท่ามกลางความมืดสนิทภายในห้องนิรภัยใต้ดินชั้นลึกที่สุดของฐานกิลด์อเวจี แสงสีฟ้าอมม่วงจากหน้าต่างสถานะโฮโลแกรมสะท้อนลงบนนัยน์ตาสสีนิลคู่คมที่ฉายแววเยือกเย็นไร้ก้นบึ้ง นิ้วเรียวยาวของซีโร่เคาะลงบนพนักเก้าอี้หนังอย่างเป็นจังหวะ ราวกับเสียงนาฬิกาแห่งความตายที่กำลังเดินถอยหลังให้กับเหล่าศัตรูที่ยังไม่รู้ตัว
เรนะยืนกอดอกอยู่เบื้องหน้า แสงสลัวขับเน้นใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยร่องรอยความเคร่งเครียด ดวงตาของอดีตฮันเตอร์ระดับ S กวาดมองตัวเลขมหาศาลบนหน้าจอด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย แม้เธอจะผ่านสมรภูมิความตายมานับไม่ถ้วน แต่พลังงานดิบที่ถูกกักเก็บไว้ในระบบของซีโร่นั้นเกินกว่าขอบเขตของมนุษย์ไปไกลโขแล้ว
"ท่านซีโร่แน่ใจแล้วหรือครับกับการตัดสินใจครั้งนี้?" เรนะเอ่ยถาม น้ำเสียงเจือความกังวลเล็กน้อย "การยกระดับทักษะหลักพร้อมกันสามอย่างในคราวเดียว จะสร้างแรงกระแทกมหาศาลต่อแกนกลางมานาของท่าน ร่างกายเนื้อของมนุษย์ต่อให้แข็งแกร่งแค่ไหน ก็อาจจะรับภาระไม่ไหว..."
"ความกังวลของเธอนั้นมีเหตุผล เรนะ" ซซีโร่หันมาสบตา เธอด้วยรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้อบอุ่น แต่เปี่ยมด้วยความมั่นใจอันน่าสะพรึงกลัว "แต่เธอก็รู้ดีว่า... เวลาของพวกเราเหลือน้อยลงทุกที กิลด์มังกรสวรรค์เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว และพวกมันไม่ได้ส่งแค่แมวขโมยกระจอกๆ มาสืบข่าวอีกต่อไป"
บรรยากาศภายในห้องลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก เรนะเม้มริมฝีปากแน่น เธอย่อมรู้ดีว่าหมายถึงอะไร การปะทะกันครั้งก่อนที่ดันเจี้ยนระดับ S ทำให้พวกมันรู้ว่ากิลด์อเวจีไม่ใช่แค่กิลด์เกิดใหม่ไร้ชื่อเสียง แต่เป็นเสี้ยนหนามที่ต้องถอนรากถอนโคนให้สิ้นซาก
"ถ้าเช่นนั้น... ให้ฉันคอยเฝ้าระวังเขตอาคมรอบฐานทัพเป็นกรณีพิเศษดีกว่าครับ" เรนะโค้งศีรษะเล็กน้อย ยอมรับการตัดสินใจด้วยความจงรักภักดีที่ไม่มีวันสั่นคลอน ก่อนจะหมุนตัวเดินหายไปในความมืดของอุโมงค์ ปล่อยให้ซีโร่อยู่ตามลำพังกับระบบวิวัฒนาการ
เมื่อประตูกลปิดสนิท ซีโร่สูดหายใจเข้าลึก, ปิดเปลือกตาลง และเอ่ยคำสั่งด้วยกระแสจิตที่มั่นคง
[ระบบ: ตรวจพบแต้มวิญญาณ 742,050,000 หน่วย]
[คำเตือน: กระบวนการวิวัฒนาการทักษะขั้นสูงสุด (Ultimate Skill Evolution) จะนำพาความเจ็บปวดระดับจิตวิญญาณแตกสลาย ผู้ใช้จะต้องรักษา "สติ" เอาไว้ให้มั่น หากจิตใจหลุดลอย ท่านจะสูญเสียตัวตนและกลายเป็นทาสของระบบไปตลอดกาล]
[ท่านต้องการดำเนินการต่อหรือไม่? (Y/N)]
"ดำเนินการ."
คำตอบสั้นๆ หลุดจากริมฝีปาก ไร้ซึ่งความลังเลแม้แต่วินาทีเดียว
ตู้มมมมม!
ราวกับมีอุกกาบาตพุ่งชนเข้ากลางจิตวิญญาณ ความเจ็บปวดแสนสาหัสที่ไม่อาจหาคำ
ใดมาเปรียบเปรย์แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูเซลล์ เลือดสีแดงเข้มไหลทะลักออกจากมุมปากของซีโร่ทันทีที่กระบวนการเริ่มต้น เส้นเลือดทั่วร่างปูดโปนจนน่ากลัว นัยน์ตาสีะนิลเปลี่ยนเป็นสีทองคำขาวสว่างวาบราวกับเทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง
ในห้วงมิติแห่งจิตสำนึก ภาพเหตุการณ์ในอดีตชาติไหลย้อนกลับเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ภาพวันที่เขาถูกหักหลังโดยสหายร่วมกิลด์ ภาพรอยยิ้มเยาะเย้ยของพวกมันในวินาทีที่เขาถูกผลักลงสู่ห้วงเหวแห่งความตาย ความแค้น ความชิงชัง และความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะเหยียบย่ำพวกมันให้จมอยู่ใต้ฝ่าเท้า ถูกหลอมรวมเข้ากับพลังงานวิญญาณมหาศาล
[ระบบกำลังปรับแต่งโครงสร้างทักษะ: "เนตรมารแห่งความจริง (Truth Demon Eye)" ➔ วิวัฒนาการเป็น "เนตรมหาจักรพรรดิเหนือสรรพสิ่ง (Emperor’s Omniscient Eye)"]
[ระบบกำลังปรับแต่งโครงสร้างทักษะ: "ก้าวพริบตาอเวจี (Abyssal Blink)" ➔ วิวัฒนาการเป็น "ย่างก้าวข้ามมิติไร้เงา (Void Transcendent Step)"]
[ระบบกำลังปรับแต่งโครงสร้างทักษะ: "เขตแดนราชันย์โลหิต (Blood Monarch Territory)" ➔ วิวัฒนาการเป็น "ราชันย์บรรพกาลพิพากษา (Primordial Sovereign’s Judgment)"]
คลื่นกระแทกสีดำสนิทแผ่ขยายออกจากร่างของซีโร่ ระเบิดทำลายผนังคอนกรีตเสริมเหล็กหนาสองเมตรจนกลายเป็นจุล เฟอร์นิเจอร์และอุปกรณ์เวทมนตร์ภายในห้องแตกละเอียดเป็นผุยผง แรงกดดันระดับมหาเทพกดทับลงทั่วทั้งอาณาบริเวณ จนทำให้ฮันเตอร์ระดับ A ที่อยู่เวรย่างกะระยะไกลถึงกับเข่าทรุดลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง
ผ่านไปนานเท่าใดไม่มีใครล่วงรู้ ความเงียบงันกลับคืนสู่ห้องใต้ดินอีกครั้ง
ซีโร่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ร่างกายของเขายังคงตั้งตรงอย่างไร้ที่ติ เสื้อคลุมสีดำสนิทโบกสะบัดเบาๆ ทั้งที่ไม่มีสายลม รัศมีรอบตัวของเขากลายเป็นความเยือกเย็นอันบริสุทธิ์ที่แม้แต่มิติรอบกายก็ยังต้องบิดเบี้ยวด้วยความเกรงกลัว
เขายกมือขึ้นมองฝ่ามือตนเอง พลังที่ไหลเวียนอยู่ภายในตอนนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่มานา แต่มันคือ "กฎเกณฑ์" ระดับเริ่มต้นที่เขาสามารถบิดเบี้ยวได้ตามอำเภอใจ
[ขอแสดงความยินดี! ท่านปลดล็อกขีดจำกัดมนุษย์สำเร็จ เข้าสู่สถานะ: "กึ่งเทพแห่งปฐพี (Semi-Divine Mortal)"]
[ทักษะทั้งหมดอยู่ในขั้นสูงสุด ไร้ซึ่งช่องโหว่ทางกลยุทธ์]
เสียงแจ้งเตือนสุดท้ายเงียบลง ซซีโร่แย้มยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่ถือไพ่เหนือกว่าในทุกสถานการณ์
ทว่า ในวินาทีที่เขากำลังจะปิดหน้าต่างสถานะ หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้ากลับกะพริบถี่รัวด้วยแสงสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความปริศนาที่ระบบไม่เคยแสดงมาก่อน
[แจ้งเตือนฉุกเฉินจากส่วนลึกของระบบจักรวาล:]
[ตรวจพบการแทรกแซงจาก "ผู้สังเกตการณ์ภายนอก" (External Observer)]
[พิกัดเป้าหมาย: กำลังมุ่งหน้ามายังฐานกิลด์อเวจี... ระยะทางเหลือเพียง 3 กิโลเมตร]
[ชื่อผู้มาเยือน: "เซเฟอร์" - ผู้กล้าแห่งหอคอยอันดับศูนย์ (The Zero-Tower Hero)]
ดวงตาของซีโร่หรี่แคบลงทันที รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไป เหลือเพียงความเงียบงันที่น่ากลัว ผู้กล้าจากหอคอยอันดับศูนย์... ตัวตนในตำนานที่ควรจะมีชีวิตอยู่เพียงแค่ในบันทึกประวัติศาสตร์โบราณ เหตุใดจึงมาปรากฏตัวที่นี่ ในเวลาเช่นนี้?
ยังไม่ทันที่เขาจะได้วิเคราะห์สถานการณ์ เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นจากเบื้องบน เพดานห้องใต้ดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฝุ่นผงร่วงหล่นลงราวกับหิมะ
ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...
เสียงฝีเท้าหนักแน่นดังสะท้อนผ่านความเงียบ ตรงดิ่งมายังห้องใต้ดินที่เขาอยู่ ราวกับอีกฝ่ายรู้พิกัดของเขาอย่างแม่นยำตั้งแต่แรก
"ดูเหมือนว่าแขกที่ไม่ได้รับเชิญ จะมาเร็วกว่าที่คำนวณไว้นะครับ..." ซีโร่พึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะสะบัดมือเบาๆ เรียกเคียวสีดำสนิทออกมาถือไว้ในมือ บรรยากาศรอบตัวแปรเปลี่ยนเป็นคมดาบที่พร้อมจะตัดเฉือนทุกสิ่งที่ขวางหน้า
ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนการไขปริศนาครั้งนี้ไปกับโอเวอร์ลอร์ดซีโร่ครับ
มหาจักรพรรดิกิลด์อเวจี: ทะยานสู่จอมราชันย์เหนือจักรวาล•ตอนที่ 24
วิวัฒนาการของระบบ
ผลงานโดย โอเวอร์ลอร์ดซีโร่
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (โอเวอร์ลอร์ดซีโร่)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง มหาจักรพรรดิกิลด์อเวจี: ทะยานสู่จอมราชันย์เหนือจักรวาล นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!