ลบล้างกิลด์ขวางทาง

แฟ้มเอกสารปกหนังสีดำสนิทถูกผลักไปบนโต๊ะไม้ฮอกกานีเนื้อดี เสียงกระทบเบา ๆ ของมันราวกับเสียงค้อนของผู้พิพากษาที่เคาะลงบนบัลลังก์เพื่อประกาศคำพิพากษาประหารชีวิต "หวังว่าเจ้าจะจำข้าได้นะ ซีโร่... เพราะการตายรอบที่สองของเจ้า มันกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ วินาทีนี้" คำพูดทิ้งท้ายอันเปี่ยมด้วยจิตสังหารจากเหตุการณ์ในค่ำคืนก่อนยังคงก้องกังวานอยู่ในความทรงจำ แต่ทว่า บนใบหน้าของซีโร่กลับไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขานั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ในสำนักงานใหญ่ของกิลด์อเวจี ดวงตาสคมกริบภายใต้กรอบแว่นโลหะมองลอดผ่านไอจาง ๆ ของกาแฟดำที่เพิ่งชงเสร็จ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้า ๆ อย่างใจ I เย็น เรนะ ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้าง สายตาของเธอกวาดมองเอกสารในแฟ้มสีดำนั้นด้วยรอยยิ้มบางเฉียบ รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่น แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุมในกรงขัง "กิลด์ 'พายุสวรรค์' ดูเหมือนจะมั่นใจในอำนาจเงินและอิทธิพลมืดที่พวกเขาสั่งสมมานานเกินไปนะครับ ท่านหัวหน้า" เรนะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไว้ด้วยความดูแคลน "พวกเขาคิดว่าการกว้านซื้อส.ส. และข้าราชการระดับสูงในสมาคมฮันเตอร์ จะทำให้พวกเขารอดพ้นจากกฎหมายและพันธะสัญญาของมิติเบื้องล่างได้" "อำนาจที่ได้มาด้วยการซื้อขาย ย่อมไร้รากฐานที่มั่นคงเสมอ เรนะ" ซซีโร่เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม ลึกซึ้ง และเปี่ยมด้วยความสุขุม "มนุษย์เรามักเป็นเช่นนี้ เมื่อก้าวขึ้นสู่จุดที่สูงขึ้นโดยปราศจากความสามารถที่แท้จริง พวกเขาจะเริ่มคิดว่าตนเองอยู่เหนือกฎเกณฑ์ทั้งหมด... และนั่นคือความหยิ่งยโสที่นำไปสู่จุดจบ" เขาหยิบแก้วกาแฟขึ้นจิบช้า ๆ ปล่อยให้รสชาติขมเข้มซึมซับผ่านปลายลิ้น ก่อนจะวางลงเบา ๆ แล้วประสานมือเข้าหากัน ในตอนที่แล้ว ภัยคุกคามจากเงามืดได้ประกาศกร้าวถึงการกลับมาแก้แค้น แต่ซีโร่หาได้ใส่ใจเสียงเห่าหอนของสุนัขจนตรอกไม่ สิ่งที่เขาให้ความสำคัญในวันนี้ คือการกวาดล้างสิ่งกีดขวางชิ้นใหญ่ที่ขวางทางเดินสู่บัลลังก์อันดับหนึ่งของโลก กิลด์พายุสวรรค์ที่เคยกุมอำนาจเบ็ดเสร็จในเขตตะวันตก กำลังจะกลายเป็นเพียงเศษซากประวัติศาสตร์ด้วยฝีมือของกระดาษไม่กี่แผ่นในมือของเขา "หลักฐานการยักยอกเงินสนับสนุนจากสมาคมฮันเตอร์ การส่งออกวัตถุดิบดันเจี้ยนเถื่อน และรายชื่อฮันเตอร์ใต้ดินที่พวกเขาใช้เป็นมือสังหาร... ครบถ้วนดีใช่ไหม?" ซีโร่เอ่ยถามโดยไม่ละสายตาจากเรนะ "ครบถ้วนอย่างไร้ที่ติครับ รวมถึงเส้นทางการเงินที่ถูกฟอกผ่านบริษัทบังหน้าในหมู่เกาะเคย์แมน ทีมสืบสวนลับของเราใช้เวลาเจาะระบบนานถึงสามเดือนเต็ม ไม่มีทางที่ฝ่ายนั้นจะอุดรอยรั่วนี้ทัน" เรนะตอบรับพร้อมกับยื่นแท็บเล็ตแสดงข้อมูลดิจิทัลที่ได้รับการยืนยันความถูกต้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ดีมาก... ถ้าเช่นนั้น ก็ถึงเวลาส่งมอบของขวัญชิ้นนี้ให้กับโลกภายนอกแล้ว" รอยยิ้มมุมปากของซีโร่ไม่ได้บ่งบอกถึงความยินดี หากแต่เป็นรอยยิ้มของเครื่องจักรสังหารที่คำนวณความน่าจะเป็นไว้อย่างแม่นยำ ทุกตัวอักษร ทุกหลักฐาน และทุกพยานปากเอก ถูกจัดเตรียมไว้เพื่อการล่มสลายแบบฉับพลัน ภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมงต่อมา ข่าวใหญ่ที่สุดแห่งปีก็ระเบิดขึ้นทั่วทุกสำนักข่าวและแพลตฟอร์มออนไลน์ของฮันเตอร์ทั่วโลก เอกสารลับของกิลด์พายุสวรรค์ถูกอัปโหลดขึ้นสู่ระบบบล็อกเชนสาธารณะที่ไม่สามารถลบหรือปิดกั้นได้ แรงกระแทกจากการเปิดโปงนี้รุนแรงยิ่งกว่าอุกกาบาตพุ่งชนโลก ราคาหุ้นของบริษัทในเครือกิลด์พายุสวรรค์ดิ่งลงเหวในชั่วพริบตา เสียงโทรศัพท์ร้องระงมและเสียงโวยวายดังเล็ดลอดออกมาจากอาคารสำนักงานใหญ่ของคู่แข่งที่ตั้งอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่บล็อกถนน ซีโร่ยืนมองภาพความโกลาหลนั้นจากระเบียงห้องทำงานชั้นบนสุดผ่านกล้องส่องทางไกล เขาสังเกตเห็นสีหน้าซีดเผือดและความตื่นตระหนกของเหล่าผู้บริหารกิลด์พายุสวรรค์ที่วิ่งวุ่นราวกับมดบนกระทะร้อน ภาพนั้นช่างงดงามในสายตาของนักวางแผนผู้ไร้พ่าย "หัวหน้าครับ สมาคมฮันเตอร์ประกาศระงับใบอนุญาตทำการกิลด์ของพายุสวรรค์อย่างเป็นทางการแล้ว และตอนนี้ตำรวจกำลังนำกำลังเข้าตรวจค้นอาคารหลัก..." เรนะรายงานความคืบหน้าด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แววตาเป็นประกายด้วยความสะใจ "ปล่อยให้กระบวนการทางกฎหมายกัดกินพวกเขาไปครับ เราแค่รอเวลาเก็บเกี่ยวเศษซากที่เหลือ" ซซีโร่หันหลังกลับจากระเบียง ก้าวเดินอย่างมั่นคงกลับมานั่งที่เก้าอี้ทำงาน "กิลด์อันดับสองของประเทศ... ล่มสลายภายในเวลาไม่ถึงครึ่งวัน ช่างเป็นตัวเลขที่น่าผิดหวังเสียจริง อ่อนแอกว่าที่ข้าคาดการณ์ไว้เสียอีก" เรนะยิ้มรับ "เพราะพวกเขามองไม่เห็นหมากตานี้ตั้งแต่แรกต่างหากล่ะครับ... ว่าแต่ เรื่องคำขู่ของคนผู้นั้นเมื่อคืน..." ก่อนที่เรนะจะทันได้พูดจบ ประโยคสนทนาก็ถูกตัดขาดลงอย่างกะทันหันด้วยเสียงบางอย่างที่ดังขึ้นจากระบบรักษาความปลอดภัยของกิลด์อเวจี *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานกะพริบวาบไปทั่วทั้งห้องทำงาน หน้าจอโฮโลแกรมแสดงภาพจากกล้องวงจรปิดที่ชั้นใต้ดินระดับสาม ซึ่งเป็นห้องนิรภัยเก็บศิลามานาบริสุทธิ์ ภาพที่ปรากฏบนจอทำให้รอยยิ้มของเรนะแข็งค้างในทันที ปรากฏร่างของชายหนุ่มสวมฮู้ดสีดำสนิทคนหนึ่ง กำลังยืนอยู่ท่ามกลางซากศพของหน่วยรักษาความปลอดภัยระดับ A ที่ถูกสังหารอย่างไร้ร่องรอยการต่อสู้ เลือดสด ๆ หยดลงบนพื้นหินอ่อนอย่างช้า ๆ ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองตรงมาที่เลนส์กล้องวงจรปิดราวกับเขากำลังสบตากับซีโร่ผ่านหน้าจอ จากนั้น ริมฝีปากภายใต้ฮู้ดสีดำก็ขยับกล่าวคำพูดที่ไร้เสียง แต่ซีโร่และเรนะสามารถอ่านริมฝีปากนั้นได้อย่างชัดเจนทุกพยางค์ *"เกมกำลังจะเริ่ม... ซีโร่"* พร้อมกันนั้น ไฟฟ้าทั่วทั้งตึกสำนักงานใหญ่ก็ดับวูบลงอย่างไร้สาเหตุ ความมืดมิดเข้าปกคลุมทุกพื้นที่ในชั่วพริบตา มีเพียงเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่กำลังก้าวเดินขึ้นมาตามบันไดทีละขั้น... มุ่งตรงมายังห้องทำงานชั้นบนสุดนี้ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและติดตามผลงานมา ณ ที่นี้นะครับ