จดทะเบียนกิลด์ Zero-Point

"ถ้าคุณคิดว่าการจดทะเบียนกิลด์คือการเดินเข้ามาที่เคาน์เตอร์แล้วยื่นเอกสารเพื่อให้ได้ตราประทับล่ะก็... ผมเกรงว่าคุณกำลังเสียเวลาของตัวเองและของผมไปโดยเปล่าประโยชน์นะครับ" เสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยอำนาจกดดันของซีโร่ดังก้องไปทั่วโถงสำนักงานสมาคมฮันเตอร์สายตรวจตรากิลด์ เจ้าหน้าที่หญิงวัยกลางคนชะงักมือที่กำลังหยิบแบบฟอร์มขึ้นมา เธอมองชายหนุ่มในชุดสูทสีเข้มตรงหน้าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความสมเพช "คุณซีโร่คะ... ขอโทษนะครับ ผมหมายถึงคุณซีโร่ครับ" เธอแก้คำพูดอย่างเสียไม่ได้ "ในประวัติศาสตร์ของสมาคม เรามีกิลด์เกิดใหม่สัปดาห์ละหลายสิบแห่ง ส่วนใหญ่ก็มักจะลงเอยด้วยการเป็นเพียงกลุ่มรับจ้างไร้ชื่อเสียงที่สลายตัวไปในเวลาไม่กี่เดือน คุณแน่ใจแล้วหรือครับที่จะใช้ชื่อกิลด์ว่า 'Zero-Point' ในขณะที่คุณเองก็เป็นเพียงฮันเตอร์ไร้สังกัดระดับ E?" เรนะที่ยืนอยู่เบื้องหลังขยับแว่นสายตาเพียงเล็กน้อย สายตาของเธอคมกริบราวกับใบมีดที่ซ่อนอยู่ในฝัก เธอไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์ แต่จดจ้องไปที่ตราประทับบนโต๊ะของเจ้าหน้าที่ด้วยท่าทีที่คำนวณระยะห่างไว้อย่างแม่นยำ "ระดับ E เป็นเพียงตัวเลขที่สมาคมใช้จัดหมวดหมู่เพื่อความสะดวก แต่สำหรับผม... มันคือตัวเลขเริ่มต้นที่สวยงามที่สุด" ซีโร่เอ่ยพลางวางซองเอกสารลงบนโต๊ะ เสียงกระดาษกระทบพื้นผิวไม้ดังชัดเจนในความเงียบที่ปกคลุมไปทั่วห้องโถง "คุณไม่ต้องกังวลเรื่องสถานะของกิลด์หรอกครับ เพราะภายในไม่เกินสามชั่วโมงหลังจากนี้ กิลด์ Zero-Point จะกลายเป็นชื่อที่ผู้บริหารกิลด์อันดับหนึ่งต้องรีบเปิดแฟ้มข้อมูลมาตรวจสอบโดยด่วน" เสียงหัวเราะเบาๆ ดังมาจากมุมห้อง เป็นกลุ่มฮันเตอร์จากกิลด์ 'อาเธอร์ไนท์' ที่ยืนรอรับเอกสารอยู่ พวกเขาสวมชุดเกราะเต็มยศและมีตราสัญลักษณ์กิลด์ขนาดใหญ่ติดอยู่ที่อก หนึ่งในนั้นก้าวเข้ามาใกล้ซีโร่พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวน "โอ้โห ฟังดูยิ่งใหญ่จังเลยนะครับคุณผู้ชายระดับ E นี่ถ้ากิลด์ของคุณมีสมาชิกครบสองคน คือคุณกับผู้หญิงคนนั้น ก็คงจะกลายเป็นกิลด์ที่มี 'จำนวนสมาชิก' น้อยที่สุดเป็นประวัติการณ์เลยนะเนี่ย" ซีโร่ไม่ได้หันไปมอง เขาเพียงแค่ขยับเนกไทเล็กน้อย สายตาของเขายังคงจ้องมองไปที่เจ้าหน้าที่สมาคม "เรนะ... ช่วยตรวจสอบเอกสารสัญญาจ้างของคนกลุ่มนี้ให้ผมทีครับ" ซีโร่เอ่ยขึ้นลอยๆ แต่ประโยคของเขากลับทำให้ฮันเตอร์จากอาเธอร์ไนท์ชะงักไปทันที เรนะก้าวออกมาข้างหน้า มือของเธอหยิบแท็บเล็ตส่วนตัวขึ้นมา นิ้วเรียวรัวบนหน้าจออย่างรวดเร็ว "ตรวจสอบแล้วค่ะ... เอ้ย ตรวจสอบแล้วครับ ท่านหัวหน้า สัญญาจ้างของสมาชิกกิลด์อาเธอร์ไนท์ชุดนี้หมดอายุลงเมื่อเที่ยงคืนที่ผ่านมา และที่สำคัญ... พวกเขากำลังปฏิบัติหน้าที่โดยไม่มีใบอนุญาตพื้นที่สีแดงระดับ 4 ตามประกาศล่าสุดของสมาคมครับ" บรรยากาศในโถงสำนักงานเปลี่ยนไปในทันที ใบหน้าของฮันเตอร์จากอาเธอร์ไนท์เปลี่ยนเป็นสีซีดขาว ความเย่อหยิ่งถูกแทนที่ด้วยความตระหนก ซีโร่หันกลับมามองพวกเขาด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก—รอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น แต่เต็มไปด้วยความนัยยะของนักล่า "กฎเกณฑ์คือกรงขังสำหรับคนโง่ แต่เป็นเครื่องมือสำหรับคนฉลาด" ซีโร่ก้าวเข้าไปหาชายคนที่เพิ่งหัวเราะเขาเมื่อครู่ "คุณดูหมิ่นชื่อกิลด์ของผม แต่กิลด์ที่พวกคุณสังกัดอยู่กลับปล่อยให้เอกสารทางกฎหมายสำคัญขนาดนี้ขาดอายุ... ถ้าผมส่งข้อมูลนี้ให้ฝ่ายกำกับดูแลฮันเตอร์ในตอนนี้ คิดว่ากิลด์อาเธอร์ไนท์จะยังคงอยู่ในอันดับต้นๆ ของตารางได้นานแค่ไหนครับ?" ชายคนนั้นตัวสั่นเทา พยายามจะคว้าแขนเสื้อของซีโร่ แต่เขากลับถอยหลังหลบได้อย่างไร้ที่ติราวกับคำนวณทิศทางการเคลื่อนไหวไว้ล่วงหน้า "เอาล่ะครับเจ้าหน้าที่" ซีโร่หันกลับไปหาเคาน์เตอร์อีกครั้ง "ผมว่าตอนนี้คุณคงพร้อมที่จะประทับตราอนุมัติการจดทะเบียนกิลด์ Zero-Point ของผมแล้วใช่ไหมครับ? อย่าให้ผมต้องเสียเวลาไปตรวจสอบความบกพร่องในระบบของสมาคมด้วยเลย... ผมเชื่อว่าคุณเองก็คงไม่อยากให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น" มือของเจ้าหน้าที่สั่นน้อยๆ ขณะหยิบตราประทับขึ้นมา เธอรู้ดีว่าชายคนนี้ไม่ใช่ฮันเตอร์ระดับ E ธรรมดาๆ ทั่วไป แต่เขามีบางสิ่งที่น่ากลัวกว่านั้น... เขาคือชายที่มองเห็นทุกอย่างผ่านทะลุเปลือกนอกและพร้อมจะทำลายระบบด้วยกฎเกณฑ์ที่เขาสร้างขึ้นเอง ปึก! เสียงตราประทับกระแทกลงบนเอกสารดังสนั่นก้องกังวานไปทั่วโถง เป็นสัญญาณเริ่มต้นของบางสิ่งที่สั่นสะเทือนไปถึงรากฐานอำนาจเดิมของเหล่ากิลด์ยักษ์ใหญ่ "ยินดีด้วยครับ... กิลด์ Zero-Point จดทะเบียนเรียบร้อยแล้ว" ซีโร่รับเอกสารกลับมา เขาหันหลังเดินออกจากเคาน์เตอร์โดยไม่แม้แต่จะชายตามองเหล่าฮันเตอร์ที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่เบื้องหลัง แต่ทันใดนั้น เสียงเตือนจากระบบส่วนตัวที่ดังขึ้นในหัวของเขาก็ทำให้ซีโร่ต้องหยุดกะทันหัน [แจ้งเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ระบบเบื้องหลัง' - ภารกิจลับ 'ท้าทายจอมราชันย์' ถูกเปิดใช้งานโดยบุคคลที่สาม] [คำเตือน: ฮันเตอร์ปริศนาที่มีค่าสถานะเกินขีดจำกัดกำลังก้าวเข้าสู่โถงสำนักงาน... และเป้าหมายของเขาคือ 'คุณ'] ซีโร่ชะงักฝีเท้า เมื่อประตูบานใหญ่ของสมาคมถูกผลักเปิดออก เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นราวกับค้อนทุบลงบนพื้นเหล็กดังขึ้นเป็นจังหวะ และเงาร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับลงมาบนร่างของเขาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่เป็นบุคคลที่ควรจะอยู่ในหอคอยแห่งการตื่นรู้เมื่อสิบปีก่อน "ในที่สุดก็เจอตัวเสียที... ผู้ที่ขโมยคัมภีร์ต้องห้ามไปจากหอคอยนรกอย่างเจ้า" โอเวอร์ลอร์ดซีโร่หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับรอยร้าวที่เริ่มก่อตัวขึ้นในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ