ก้าวแรกสู่ความมั่งคั่ง

“อย่าขยับ ถ้าไม่อยากให้หัวหลุดจากบ่า” เสียงกระซิบเย็นเยียบของซีโร่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในโถงถ้ำชั้นลึกที่สุดของดันเจี้ยน ‘เหมืองแร่ผลึกดารา’ ปลายมีดสั้นอาบแสงสีครามจ่อแนบชิดกับหลอดลมของชายร่างยักษ์ หัวหน้ากิลด์รองที่กำลังพยายามหยิบก้อนคริสตัลมูลค่ามหาศาลใส่กระเป๋ามิติ ซีโร่ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ บนใบหน้า ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวของเขาจ้องมองผ่านความมืดไปยังเรนะที่ยืนคุมเชิงอยู่ไม่ไกล เธอเพียงแค่พยักหน้าเบาๆ มือข้างหนึ่งกระชับดาบยาวมั่นคง ขณะที่บรรยากาศรอบข้างถูกกดทับด้วยจิตสังหารอันหนักหน่วง “แก... แกเป็นใคร! กล้าดียังไงมาขวางทางกิลด์พยัคฆ์ทมิฬ!” ชายร่างยักษ์เค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามขยับตัวแต่กลับพบว่าแผ่นหลังของเขาถูกผนึกด้วยพันธนาการเวทมนตร์ระดับสูง “ผมคือคนที่กำลังจะยึดที่นี่ไปบริหารแทนคุณยังไงล่ะครับ” ซีโร่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงด้วยความเด็ดขาดที่ทำเอาอีกฝ่ายขนลุกซู่ “กฎของโลกนี้เรียบง่าย ผู้ที่แข็งแกร่งกว่าย่อมมีสิทธิ์ถือครองทรัพยากร และคุณ... ตอนนี้อยู่ในจุดที่หมดประโยชน์ต่อประวัติศาสตร์ของกิลด์อเวจีแล้ว” เขากดปลายมีดลงไปอีกเพียงเสี้ยวเซนติเมตร เลือดสีแดงสดซึมออกมาเป็นเส้นบางๆ ซีโร่ไม่ได้มีความโกรธแค้น เขาเพียงแค่กำลังทำบัญชีธุรกิจที่ต้องเคลียร์ให้จบสิ้น “เรนะ จัดการเรื่องสัญญาโอนสิทธิ์และพยานฝั่งนั้นให้เรียบร้อย ผมไม่ชอบการทำงานที่ต้องมาตามเก็บกวาดปัญหาภายหลัง” เรนะก้าวเดินออกมาจากเงามืด ชุดเกราะสีเงินของเธอสะท้อนแสงจากผลึกดาราจนเจิดจ้า เธอไม่ได้ดูเหมือนนักสู้ทั่วไป แต่ดูเหมือนนักบริหารที่พร้อมจะเปลี่ยนพื้นที่สังหารแห่งนี้ให้กลายเป็นฐานบัญชาการกิลด์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก เธอส่งแท็บเล็ตโฮโลแกรมให้ชายร่างยักษ์เซ็นชื่อด้วยแววตาที่เย็นชาเสียยิ่งกว่าเจ้านายของเธอ “เซ็นซะ หรือจะเลือกให้หัวของคุณแยกกับตัวก่อนที่ผลึกพวกนี้จะถูกเคลื่อนย้ายออกจากดันเจี้ยน” เรนะพูดพลางขยับนิ้วสั่งการระบบนิรภัยของดันเจี้ยนให้ตัดขาดจากกิลด์พยัคฆ์ทมิฬโดยสิ้นเชิง บรรยากาศในถ้ำเปลี่ยนไปทันที แสงจากผนังถ้ำที่เคยเป็นสีแดงฉานบ่งบอกถึงสถานะอันตราย บัดนี้ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีทองอ่อนโยน สัญญาณแห่งการ ‘ยึดครองสมบูรณ์’ กำลังทำงาน ซีโร่ถอยออกมาหนึ่งก้าว เขามองดูตัวเลขรายได้มหาศาลที่พุ่งขึ้นบนจอแสดงผล สถานที่แห่งนี้คือขุมทรัพย์ที่เขาเฝ้าคำนวณมาตลอดสามเดือนเต็ม หากเป็นชาติก่อนเขาคงถูกหักหลังและถูกแย่งชิงความสำเร็จนี้ไปแล้ว แต่ไม่ใช่ในชาตินี้... การคำนวณของเขานั้นไร้ช่องโหว่ “นายครับ มีการเคลื่อนไหวผิดปกติจากประตูวาร์ปชั้นบนสุด ระบบตรวจพบพลังงานระดับสูงที่ไม่ใช่ของคนในกิลด์เรา” เรนะรายงานด้วยน้ำเสียงตึงเครียด สายตาของเธอจับจ้องไปที่หน้าจอเรดาร์ ซีโร่หรี่ตาลง เขารู้ดีว่ากิลด์ระดับท็อปของโลกจะไม่ยอมปล่อยให้เหมืองแร่ดาราตกอยู่ในมือของกิลด์หน้าใหม่อย่างเขาโดยง่าย แต่เขาไม่คิดว่าพวกมันจะรวดเร็วขนาดนี้ “ให้มันเข้ามา” ซีโร่เก็บมีดสั้นเข้าฝัก “เรากำลังจะได้ต้อนรับแขกที่คาดไม่ถึง และผมก็เตรียมของขวัญไว้ให้พวกเขาเรียบร้อยแล้ว” ทว่า ในวินาทีที่เขากำลังจะสั่งการให้คนของกิลด์เตรียมการป้องกัน แสงสีม่วงดำก็ฉีกกระชากอากาศเบื้องหน้า เสียงหัวเราะแหลมสูงที่คุ้นเคยบาดลึกถึงความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตดังขึ้นทั่วโถงถ้ำ ร่างหนึ่งก้าวพ้นออกมาจากรอยแยกมิติ—ชายที่มีรอยแผลเป็นพาดผ่านดวงตาข้างซ้าย บุคคลที่เคยเป็นสหายร่วมรบและเป็นคนเดียวกับที่แทงข้างหลังเขาในชาติก่อน “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ... ซีโร่ หวังว่าเธอคงไม่ลืมคนที่สอนให้เธอรู้จักคำว่า ‘ความพ่ายแพ้’ หรอกนะ” ซีโร่กำหมัดแน่น พลังเวทพุ่งพล่านจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว นี่ไม่ใช่แค่การขัดขวางธุรกิจ แต่นี่คือการไล่ล่าจากนรกที่เขายังไม่พร้อมจะเผชิญหน้าในตอนนี้ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของกิลด์อเวจี หวังว่าบทนี้จะทำให้ท่านตื่นเต้นไปพร้อมกับผมครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่