ความขัดแย้งในเงามืด

“การเจรจาที่ปราศจากอำนาจต่อรองในมือ ก็ไม่ต่างอะไรกับการยื่นคอให้คมมีดครับ” ซีโร่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ในห้องทำงานส่วนตัว แสงไฟสลัวจากหลอดนีออนภายนอกอาคารลอดผ่านผ้าม่านโปร่งแสง ทาบลงบนใบหน้าเรียบเฉยที่ไร้ซึ่งร่องรอยของความวิตกกังวล เขาวางเอกสารสัญญาความร่วมมือของกิลด์ ‘อิมพีเรียลการ์เดียน’ ลงบนโต๊ะไม้โอ๊คอย่างแผ่วเบา แต่เสียงนั้นกลับดังก้องในความเงียบราวกับเสียงปืน เรนะที่ยืนอยู่เบื้องหลังขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคู่คมของเธอจ้องมองไปยังแท็บเล็ตในมือที่แสดงแผนผังการกระจายกำลังของกิลด์ยักษ์ใหญ่ทั้งห้าทั่วเมืองหลวง “พวกเขากำลังกดดันเราผ่านเส้นทางลำเลียงทรัพยากรดันเจี้ยนระดับ S ค่ะ... ไม่สิ ต้องบอกว่าพวกเขากำลังบีบให้เราต้องเลือก ระหว่างยอมสยบภายใต้พันธมิตรของพวกเขา หรือต้องเผชิญกับภาวะขาดแคลนไอเทมฟื้นฟูในเวลาไม่ถึงสองสัปดาห์” ซีโร่แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เย็นเยียบจนคนฟังรู้สึกถึงไอหนาว “พวกเขาลืมไปแล้วหรือว่ากิลด์อเวจีไม่ได้สร้างขึ้นจากเศษหินดินทราย เรนะ... การที่พวกมันกล้าขยับตัวพร้อมกันแบบนี้ ไม่ได้แปลว่าพวกมันมั่นใจในความแข็งแกร่ง แต่มันสะท้อนถึงความหวาดกลัวที่มีต่อการเติบโตของเราต่างหาก” เขาหยิบปากกาหมึกซึมขึ้นมา จรดปลายลงบนกระดาษเอกสาร ก่อนจะขีดฆ่าประโยคเงื่อนไขสุดท้ายทิ้งอย่างไม่ลังเล “ส่งสาส์นนี้กลับไป บอกหัวหน้ากิลด์อิมพีเรียลว่า เราไม่ต้องการส่วนแบ่งกำไร แต่เราต้องการสิทธิ์ในการจัดการพื้นที่ทับซ้อนทั้งหมดในเขตตะวันออกแต่เพียงผู้เดียว” เรนะชะงัก สายตาที่เคยเฉยเมยฉายแววตกใจ “นั่นคือการประกาศสงครามทางการเมืองที่โจ่งแจ้งที่สุดนะคะ หากเราทำแบบนั้น พวกเขาจะใช้ข้ออ้างนี้ในการรวมหัวกันคว่ำบาตรกิลด์เราในตลาดมืดทันที” “นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการ” ซีโร่ลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองลงไปยังถนนเบื้องล่างที่เต็มไปด้วยแสงสีจากป้ายโฆษณาของกิลด์ชั้นนำ “การจะขึ้นเป็นเบอร์หนึ่ง ไม่ใช่แค่การทำภารกิจให้สำเร็จมากกว่าคนอื่น แต่มันคือการทำให้ศัตรูเผยไต๋ออกมาให้หมดในคราวเดียว ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมในเงามืด เราก็จะจุดไฟเผาเงานั้นให้สิ้นซาก” บรรยากาศภายในห้องเริ่มตึงเครียด อากาศดูเหมือนจะหนักอึ้งขึ้นด้วยความกดดันจากจิตสังหารที่ซีโร่ปล่อยออกมาโดยไม่ตั้งใจ เรนะสูดลมหายใจลึก เธอรู้ดีว่าชายคนนี้ไม่ได้กำลังตัดสินใจด้วยอารมณ์ แต่ทุกก้าวเดินถูกวางแผนไว้ล่วงหน้าผ่านการคำนวณที่แยบยล “ฉันเข้าใจแล้วค่ะ จะให้คนนำสาส์นไปส่งทันที” เรนะโน้มตัวลงเล็กน้อยก่อนจะหมุนตัวเดินไปยังประตู แต่ก่อนที่มือของเธอจะแตะถึงลูกบิด เสียงของซีโร่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง “เดี๋ยวครับ เรนะ” เธอหยุดกะทันหัน “คะ?” “เช็กดูให้ดีว่ามีใครในกิลด์เราที่รับสินบนจากพวกมันบ้างหรือไม่... ผมไม่ชอบให้มีตัวเหลือบไรคอยกัดกินรากฐานในขณะที่ผมกำลังวางแผนจะโค่นต้นไม้ใหญ่” เรนะนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม “รับทราบค่ะ” หลังจากที่เรนะเดินออกไป ซีโร่ยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าต่าง เขาหยิบหินผลึกบันทึกข้อมูลชิ้นเล็กขึ้นมา ในนั้นมีข้อความที่ถูกส่งมาจากแหล่งข่าวลับที่เขาวางไว้ในกิลด์อิมพีเรียลมานานนับปี ข้อมูลที่ระบุว่าเบื้องหลังความขัดแย้งครั้งนี้ไม่ใช่เพียงเรื่องผลประโยชน์ แต่มันคือการทดลองที่ผิดจรรยาบรรณที่กิลด์เหล่านั้นพยายามปกปิดไว้จากสมาคมฮันเตอร์ หากข่าวนี้หลุดออกไป ไม่เพียงแต่กิลด์เหล่านั้นจะล่มสลาย แต่มันจะส่งผลกระทบต่อความมั่นคงของเมืองทั้งเมือง ทันใดนั้น เสียงเตือนจากนาฬิกาดิจิทัลบนข้อมือของเขาก็ดังขึ้น เป็นสัญญาณเตือนระดับสีแดงจากระบบรักษาความปลอดภัยของกิลด์ ซีโร่ขมวดคิ้ว เขาหันกลับมามองที่ประตูห้องทำงานซึ่งยังคงปิดสนิท แต่ทว่า... ความเงียบงันที่ผิดปกติในโถงทางเดินด้านนอกกลับบอกเขาว่า มีบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล ประตูห้องทำงานค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกช้าๆ อย่างไร้มารยาท เงาร่างหนึ่งก้าวเข้ามาภายใต้แสงไฟสลัวของห้อง แสงนั้นสะท้อนให้เห็นรอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้าของแขกที่ไม่ได้รับเชิญ “การเจรจาผ่านจดหมายมันน่าเบื่อเกินไป คุณซีโร่... ผมเลยตัดสินใจมาคุยด้วยตัวเองจะดีกว่า” ชายคนนั้นคือ ‘วิคเตอร์’ รองหัวหน้ากิลด์อิมพีเรียล ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมและเด็ดขาดที่สุดในบรรดาสายลับของพวกมัน มือขวาของเขากุมด้ามดาบที่สั่นระริกด้วยพลังงานเวทมนตร์สีดำทมิฬ และที่น่าตกใจไปกว่านั้น คือเรนะที่เดินตามหลังชายคนนั้นเข้ามาด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยของการขัดขืน หรือแม้แต่การต่อสู้ ซีโร่หรี่ตาลง แววตาคมกริบวิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ในขณะที่มือขวาของเขาเลื่อนไปแตะแหวนมิติที่นิ้วชี้อย่างแผ่วเบา “ดูเหมือนว่า ‘ตัวเหลือบไร’ ที่ผมเพิ่งพูดถึงไปเมื่อสักครู่ จะเดินเข้ามาหาผมถึงในห้องทำงานเลยสินะครับ” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ