สืบทอดเจตนารมณ์

“ความโลภคือจุดอ่อนที่งดงามที่สุด... น่าเสียดายที่คุณมองเห็นแค่ผลประโยชน์ แต่กลับมองข้ามกลไกที่ผมวางไว้ใต้รากฐานของกิลด์นี้ทั้งหมด” เสียงของผมเรียบเฉย ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหยุดหายใจ ปลายดาบเล่มคมของ ‘เซน’ ผู้ที่ผมเคยไว้ใจที่สุดในฐานะมือขวา สั่นระริกอยู่ห่างจากหลอดลมของผมเพียงมิลลิเมตรเดียว เขาแสยะยิ้ม เย่อหยิ่งในชัยชนะที่เขาคิดว่ามันคือ ‘จุดจบ’ ของผม เซนหัวเราะร่วน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสะใจ “กลไกเหรอ? อย่ามาทำเป็นไขสือซีโร่ นายมันก็แค่หมากตัวหนึ่งที่ทำหน้าที่รวบรวมทรัพยากรมาให้ฉันจนครบถ้วน ตอนนี้กิลด์อเวจีอยู่ในกำมือฉันแล้ว ส่วนนาย... ก็เป็นแค่ซากปรักหักพังที่กำลังจะถูกกำจัดทิ้ง” ผมไม่ได้ขยับหนี ผมเพียงแค่เลื่อนสายตาไปมองเรนะที่ยืนอยู่เบื้องหลังเซน แววตาของเธอสงบนิ่งดั่งผิวน้ำที่ไม่มีวันสั่นไหว เธอไม่ได้โต้ตอบ แต่ในจังหวะที่เซนเผลอ เธอก็ขยับข้อมือเบาๆ เพียงครั้งเดียว *คลิก* เสียงกลไกบางอย่างทำงานขึ้นจากใต้พื้นห้องโถงหลัก ทุกอย่างหยุดชะงัก ทันใดนั้น ไฟสัญลักษณ์ของกิลด์อเวจีที่เคยเป็นสีทองอร่ามกลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วอาณาเขตจนผู้บุกรุกที่ยืนอยู่รอบๆ ต่างพากันทรุดตัวลงด้วยความอึดอัดจากแรงกดดันมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากพื้นดิน “นายคิดจริงๆ หรือว่าฉันจะปล่อยให้กิลด์ที่ฉันสร้างขึ้นจากหยาดเหงื่อและเลือด ต้องตกไปอยู่ในมือของคนที่มีวิสัยทัศน์คับแคบแบบนาย?” ผมกล่าวพลางใช้นิ้วชี้ดันปลายดาบออกห่างจากลำคออย่างเชื่องช้า “เรนะ... ได้เวลาแล้ว” เรนะก้าวเดินออกมาจากเงามืด เธอเดินผ่านเซนที่กำลังหน้าถอดสีด้วยความหวาดกลัว เธอหยุดยืนข้างกายผม แล้วก้มศีรษะลงเล็กน้อย ก่อนจะประกาศกร้าวต่อหน้าสมาชิกกิลด์ทุกคนที่กำลังเฝ้ามองผ่านจอมอนิเตอร์ทั่วโลก “ในฐานะรองหัวหน้ากิลด์อเวจี ฉันขอประกาศว่า สิทธิ์การบริหารงานและเจตนารมณ์ทั้งหมดของกิลด์ ได้ถูกโอนย้ายไปยังทายาทที่หัวหน้าเลือกไว้แล้ว” เซนคำรามด้วยความคลุ้มคลั่ง เขาทิ้งดาบแล้วพุ่งเข้าใส่ผมด้วยพลังทั้งหมดที่มี “แกไม่มีสิทธิ์! ทุกอย่างต้องเป็นของฉัน!” แต่เขากลับไม่มีโอกาสได้แตะต้องตัวผมแม้แต่ปลายเส้นผม เพราะม่านพลังงานสีดำสนิทได้พุ่งขึ้นมาขวางกั้นเขาไว้ พลังงานที่บริสุทธิ์และน่าเกรงขามจนแม้แต่ฮันเตอร์ระดับ S อย่างเขายังต้องกระเด็นถอยหลังไปไกลหลายเมตร ผมหันไปมองสมาชิกกิลด์รุ่นใหม่ที่ยืนอยู่ด้านหลัง—พวกเขาคือเด็กหนุ่มและเด็กสาวที่ผมเฝ้าฟูมฟักมาด้วยตนเอง พวกเขาไม่ได้มีแค่พลัง แต่พวกเขามี 'ความคิด' แบบที่ผมพยายามจะฝังรากลึกไว้ให้ “ความแข็งแกร่งไม่ได้วัดกันที่เลเวล แต่วัดกันที่การปกป้องสิ่งที่คุณรัก” ผมหันไปสบตากับพวกเขา “ฉันแบกรับภาระนี้มานานพอแล้ว และวันนี้... โลกไม่ต้องการจักรพรรดิที่เผด็จการ แต่ต้องการผู้นำที่พร้อมจะส่งต่ออนาคต” ผมวางตราประจำตำแหน่งลงบนแท่นหินสีดำกลางห้องโถง ทันใดนั้น รอยสักเรืองแสงบนร่างของสมาชิกกิลด์รุ่นใหม่ก็เริ่มสั่นไหว มันคือการส่งต่อพลังงานจากยุคสมัยหนึ่งสู่อีกยุคสมัยหนึ่ง เซนที่พยายามจะลุกขึ้นมาขัดขวางกลับถูกแรงกดดันจากคนกลุ่มนั้นตรึงไว้กับพื้นจนขยับไม่ได้ เรนะเดินเข้ามาใกล้ผมแล้วกระซิบด้วยเสียงที่เบาหวิว “ท่านจะไปจริงๆ ใช่ไหมคะ... หลังจบเรื่องนี้” ผมมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นเมืองหลวงในยามค่ำคืน “การวางมือไม่ใช่การหนีเรนะ แต่มันคือการยืนยันว่าสิ่งที่ฉันสร้างมา มันแข็งแกร่งพอที่จะยืนหยัดได้โดยไม่มีฉัน” ในวินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนเตือนภัยระดับโลกก็ดังขึ้นกึกก้องไปทั่วฐานบัญชาการ หน้าจอโฮโลแกรมทุกตัวตัดเข้าสู่ระบบฉุกเฉิน ภาพที่ปรากฏขึ้นไม่ใช่ภาพของเหล่ามอนสเตอร์ที่ผมคุ้นเคย แต่มันคือรอยร้าวที่กำลังขยายตัวขึ้นบนท้องฟ้า... เป็นรอยร้าวที่ไม่ได้เกิดขึ้นจากระบบเกม แต่มันคือรอยร้าวของ 'มิติ' ที่แท้จริง เซนที่ถูกตรึงอยู่หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “แกคิดว่าแกชนะแล้วงั้นเหรอซีโร่? แกดูนั่นสิ! สิ่งที่แกพยายามรวบรวมและปกป้องมาตลอด... มันกำลังจะกลายเป็นสุสานของพวกแกทุกคน!” ท่ามกลางความโกลาหล ท้องฟ้าเหนือฐานกิลด์อเวจีก็ฉีกขาดออก และสิ่งที่ก้าวข้ามผ่านรอยร้าวนั้นมา... ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจากระบบผู้กล้า แต่เป็นตัวตนที่ผมไม่เคยเห็นในข้อมูลใดๆ มาก่อน มันคือร่างเงาสีเงินยวงที่ดูคล้ายกับตัวผมเอง... แต่เป็นเวอร์ชันที่ไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์โดยสิ้นเชิง “สืบทอดเจตนารมณ์งั้นรึ?” ร่างนั้นเอ่ยขึ้นด้วยเสียงที่ก้องกังวานไปทั่วจิตวิญญาณของทุกคนในห้อง “น่าขันสิ้นดี... ในเมื่อแกเป็นเพียงแค่ 'ต้นแบบ' ที่ล้มเหลว ก็จงดับสูญไปพร้อมกับโลกใบนี้เสียเถอะ” ผมชักดาบที่เคยทิ้งไว้กลับมาอยู่ในมืออีกครั้ง ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างแล่นเข้ามาในหัวใจ... ร่างนั้นไม่ใช่ศัตรูทั่วไป แต่มันคือคำตอบของคำถามที่ผมเฝ้าถามมาตลอดชีวิตว่า 'ทำไมผมถึงย้อนเวลากลับมาได้' ขอบคุณที่เดินทางร่วมกันมาจนถึงจุดสำคัญนี้ หวังว่าท่านจะร่วมเป็นพยานในบทสรุปสุดท้ายไปพร้อมกับผมนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่