บทส่งท้าย: ราชันย์ผู้ยึดครองเวลา

"กิลด์อเวจีไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นอันดับหนึ่งของโลก... แต่เราถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นนิรันดร์" เสียงทุ้มต่ำแต่นิ่งสนิทดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องโถงบัญชาการสูงสุด ณ ใจกลางป้อมปราการลอยฟ้าที่สูงที่สุดในโลก แสงไฟนีออนสีครามสะท้อนลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงา สะท้อนเงาร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทไร้รอยยับ เขากำลังยืนมองแผนที่โฮโลแกรมสามมิติของจักรวาลที่ถูกย่อส่วนลงมาหมุนวนอยู่ตรงหน้า นี่คือบทสรุปของเรื่องราวทั้งหมด... เรนะ รองหัวหน้ากิลด์สาวผู้ผ่านศึกสงครามมานับไม่ถ้วน ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังในระยะห่างที่เหมาะสม แววตาของเธอยังคงมีความภักดีและชื่นชมเจืออยู่เสมอ แม้ว่าสงครามครั้งสุดท้ายกับสมาคมฮันเตอร์โลกจะจบลงไปตั้งแต่สามวันก่อนแล้วก็ตาม กิลด์อเวจีได้กวาดล้างความอยุติธรรมทั้งหมด และขึ้นครองบัลลังก์อำนาจสูงสุดอย่างไร้ข้อกังขา "ท่านซีโร่ครับ สำนักงานใหญ่ของสมาคมเก่าถูกรื้อถอนและเปลี่ยนเป็นศูนย์วิจัยเวทมนตร์เพื่อประชาชนเรียบร้อยแล้วครับ ทรัพยากรทั้งหมดถูกจัดสรรตามแผนที่คุณวางไว้ไม่มีผิดเพี้ยน" เรนะรายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่นัยน์ตากลับไหววูบเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมมานาน ซีโร่ไม่ได้หันกลับมาทันที เขายังคงใช้ปลายนิ้วเรียวยาวแตะเบาๆ ลงบนจุดศูนย์กลางของแผนที่โฮโลแกรม จุดที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นรอยแผลเป็นจากการถูกหักหลังในอดีตชาติ ความแค้น ความเจ็บปวด และหยาดน้ำตาในวันวาน บัดนี้ได้มลายหายไปสิ้น ไม่เหลือแม้แต่ฝุ่นผง "ดีมากครับเรนะ..." ซีโร่เอ่ยขึ้นอย่างสุขุม น้ำเสียงของเขาราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์ แต่กลับทรงพลังจนทำให้บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้ง "โลกนี้ไม่ได้ต้องการผู้ปกครองที่ใช้อำนาจกดขี่ แต่โลกต้องการระบบที่ยุติธรรม... และเราได้สร้างมันขึ้นมาแล้ว" "แล้ว... ก้าวต่อไปล่ะครับ?" เรนะเอ่ยถามเบาๆ คล้ายจะหยั่งเชิงชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของจักรวาลไว้ในมือ "ในเมื่อไม่มีศัตรูเหลืออยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว ท่านยังปรารถนาสิ่งใดอีกหรือครับ?" ซีโร่หันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นกวาดมองผู้ช่วยมือขวา ผู้ร่วมเป็นร่วมตายมาด้วยกันตั้งแต่จุดต่ำสุดจนถึงจุดสูงสุดของหอคอยแห่งอำนาจ มุมปากของเขาหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่งตลอดเส้นทางการเป็นฮันเตอร์ของเขา "ศัตรูที่แท้จริงไม่เคยอยู่ข้างนอกหรอกครับเรนะ... แต่มันคือ 'เวลา' ต่างหาก" ซีโร่ก้าวเดินช้าๆ ไปยังระเบียงกระจกใสบานยักษ์ที่เปิดโล่งรับลมหนาวจากเบื้องสูง เบื้องล่างคือมหานครที่กำลังเรืองแสงระยิบระยับ ผู้คนนับล้านกำลังใช้ชีวิตอย่างสงบสุขใต้ร่มเงาของกิลด์อเวจี ไม่มีเสียงกรีดร้องจากสัตว์ประหลาด ไม่มีรอยแยกมิติที่รอวันระเบิด ทุกอย่างถูกควบคุมให้อยู่ในความสมบูรณ์แบบด้วยมันสมองและแผนการที่ไร้ช่องโหว่ของเขา ในอดีตชาติ เขาคือเหยื่อผู้โง่เขลาที่ถูกผลักตกจากหน้าผาแห่งความไว้วางใจ ในปัจจุบันชาติ เขาคือสถาปนิกผู้สร้างกฎเกณฑ์ใหม่ และเป็นผู้บัญชาการสูงสุดที่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะสบตา "คุณหมายความว่า..." เรนะขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย "ผมจะก้าวข้ามขีดจำกัดของระบบนี้ครับ" ซีโร่กล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและมั่นคงอย่างยิ่ง "ระบบฮันเตอร์ เลเวล และทักษะที่พวกเราใช้... แท้จริงแล้วมันเป็นเพียงเครื่องมือชั่วคราว แต่ผมได้ถอดรหัสแก่นแท้ของมันทั้งหมดแล้ว การเป็นที่หนึ่งของโลกใบนี้ยังไม่ใช่จุดสิ้นสุด... เพราะจักรวาลนี้ยังมีมิติและเวลาอีกมากมายที่รอการจัดระเบียบ" ชายหนุ่มหลับตาลงช้าๆ หวนนึกถึงจุดเริ่มต้นทั้งหมด เส้นทางที่โรยด้วยขวากหนาม ความตายที่คอยไล่ล่า และมิตรภาพที่ร่วมสร้าง เขาใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อปีนป่ายขึ้นมา ณ จุดนี้ จุดที่ไม่มีใครสามารถแตะต้องเขาได้อีกต่อไป เรนะมองแผ่นหลังที่ดูโดดเดี่ยวแต่ยิ่งใหญ่เหนือผู้คนทั้งปวง เธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้ไม่เคยหยุดนิ่ง และการตัดสินใจของเขามักจะถูกต้องเสมอ "ไม่ว่าท่านจะเลือกเดินไปทางไหน กิลด์อเวจีและผม... จะติดตามท่านไปจนถึงจุดสิ้นสุดของกาลเวลาครับ" เรนะโค้งศีรษะลงด้วยความเคารพสูงสุด ซีโร่ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ประกายแสงสีทองอร่ามวาบผ่านนัยน์ตาของเขาชั่วพริบตา พร้อมๆ กับที่ระบบแจ้งเตือนสีฟ้าใสปรากฏขึ้นตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย—ไม่ใช่เพื่อเพิ่มเลเวล หรือรับภารกิจ แต่เป็นการยืนยันสถานะที่แท้จริงของเขา [แจ้งเตือนระบบ: ผู้เล่น 'ซีโร่' ได้บรรลุเงื่อนไขสูงสุดของจักรวาล] [สถานะปัจจุบัน: มหาจักรพรรดิแห่งกาลเวลาและห้วงมิติ] [ภารกิจทั้งหมดเสร็จสิ้นสมบูรณ์] หน้าต่างระบบสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองล่องลอยไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอย ซีโร่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ยืดอกขึ้นอย่างสง่างามในฐานะสุภาพบุรุษผู้พลิกผันชะตากรรมของทุกสิ่ง ตำนานแห่งโอเวอร์ลอร์ดซีโร่ไม่ได้จบลงด้วยความตาย หรือความพ่ายแพ้... แต่มันเพิ่งเริ่มต้นขึ้นในฐานะนิรันดร์กาลที่โลกไม่มีวันลืม ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงบ่าเคียงไหล่กับผมมาจนถึงหน้าสุดท้ายนี้นะครับ — โอเวอร์ลอร์ดซีโร่