เซฟเฮาส์ไร้เสียงกับมาเฟียจอมบงการ•ตอนที่ 21

แผนการซ้อนแผน

ผลงานโดย ภาคินทร์เที่ยงคืน
กลิ่นไวน์แดงวินเทจราคาแพงระเหยผสมผสานกับกลิ่นกายเย็นเยียบอันเป็นเอกลักษณ์ของเอเดรียน วอล์คเกอร์ มันคือกลิ่นอายของอันตรายที่รินรดาจำต้องสูดดมเข้าไปจนเต็มปอด ท่ามกลางความมืดสลัวของห้องทำงานส่วนตัวในเซฟเฮาส์ไร้เสียงแห่งนี้ มีเพียงแสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะที่สาดส่องกระทบสันกรามคมคายและแววตาดุจนักล่าที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกรงขัง "คุณกำลังเล่นเกมที่อันตรายเกินไป รินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความราบเรียบแต่น่าเกรงขาม มือหนาข้างหนึ่งถือแก้วคริสตัลแกว่งของเหลวสีทับทิมช้าๆ ขณะที่ดวงตาสสีเข้มคู่นั้นกวาดมองร่างบางที่ยืนพิงขอบโต๊ะทำงานของเขาอย่างไม่เกรงกลัว รินรดายกยิ้มมุมปาก ความทรงจำภาพถ่ายที่ถูกบันทึกไว้ในหัวสมองเมื่อครู่กำลังประมวลผลเอกสารลับปึกใหญ่ที่เธอเพิ่งแอบเห็นบนโต๊ะทำงานของเขา รหัสผ่านนิรภัยเซิร์ฟเวอร์หลักขององค์กร วอล์คเกอร์ กรุ๊ป ถูกบันทึกไว้หมดสิ้นแล้ว เหลือเพียงขั้นตอนสุดท้าย... การทำให้เขาตายใจ "เกมอันตรายเหรอคะ... หรือว่าคุณกลัวว่าฉันจะชนะกันแน่ เอเดรียน" เธอจงใจทิ้งเสียงให้พร่าพร่า ก้าวเท้าเข้าไปประชิดร่างสูงใหญ่อย่างท้าทาย ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามปกเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทที่ปลดกระดุมออกสองเม็ดเผยให้เห็นแผงอกกว้างและรอยแผลเป็นจากอดีต เอเดรียนแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากแต่มันกลับเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ถูกจุดติดขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น ก่อนจะคว้าเอวบางเข้าหาตัวด้วยแรงมหาศาลจนร่างของเธอแนบชิดไปกับแผงอกแกร่งอย่างไร้ช่องว่าง "ความกลัวไม่เคยอยู่ในพจนานุกรมของฉัน..." เสียงกระซิบพร่าต่ำดังชิดริมฝีปากของเธอ ลลมหายใจร้อนผ่าวปะทะกันจนสั่นสะท้าน "แต่ถ้าเธอคิดจะเล่นตุกติกกับฉัน... ฉันจะทำให้เธอไม่มีแม้แต่แรงจะลุกขึ้นมาเดินออกจากห้องนี้" ริมฝีปากหยักลึกประกบลงมาบดขยี้เรียวปากอิ่มของเธออย่างไร้ความปรานี รสจูบที่ทั้งดุดันและเร่าร้อนกระชากสติของรินรดาให้หลุดลอย มือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาล็อกท้ายทอยของเธอไว้แน่นบังคับให้รับสัมผัสอันดلเดือดนี้อย่างจำนน รินรดาครางอือในลำคอเมื่อลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างตะกละตะกลาม เธอมือสั่นเทาแต่ยังคงกัดฟันสู้ ใช้ความยั่วยวนนี้เป็นเกราะกำบังเพื่อดึงเวลาและข้อมูล สัมผัสจากมือหนาที่ลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าภายใต้ชุดเดรสผ้าไหมแนบเนื้อทำให้สติของเธอเริ่มพร่าเลือน เอเดรียนถอนจูบออกมาชั่วครู่เพื่อมองดวงตาคู่สวยที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความตื่นตระหนกและอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้า เขายกยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขน "ฉลาดนักนะ... หมากตัวน้อยของฉัน" เขาพسึมพำชิดใบหู พรางขบเม้มติ่งหูเบาๆ จนเธอกลั้นหายใจ "บอกฉันสิ ว่าเธอต้องการอะไรกันแน่ ถึงได้ยอมเอาตัวเข้าแลกกับข้อมูลพวกนั้น" ในจังหวะที่ลมหายใจของทั้งคู่ประสานกันอย่างไร้จังหวะ รินรดาอาศัยจังหวะที่เขากำลังเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสรัญจวน ใช้มืออีกข้างที่ซ่อนอยู่ด้านหลังเอื้อมไปหยิบแฟลชไดร์ฟขนาดเล็กที่เสียบคาไว้กับเครื่องอ่านข้อมูลลับบนโต๊ะทำงานของเขาอย่างรวดเร็ว ทว่า... ก่อนที่เธอจะทันได้ดึงมันออก ปลายนิ้วแข็งแกร่งของเอเดรียนก็คว้าข้อมือของเธอไว้แน่นเสียก่อน แรงบีบนั้นหนักหน่วงจนแฟลชไดร์ฟเกือบหลุดมือ รินรดาสะดุ้งสุดตัว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อเงยหน้าขึ้นแล้วสบเข้ากับดวงตาคมกริบที่ไม่มีแววเคลิบเคลิ้มหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มเย็นเยียบที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมา "คิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ รินรดา?" เอเดรียนกระซิบเสียงเย็นเยียบ รอยยิ้มของเขาทำให้สันหลังของเธอวาบหวามด้วยความหวาดกลัวอย่างแท้จริง "เธอตกลงมาในหลุมพรางที่ฉันขุดไว้เองต่างหาก..." แสงไฟในห้องกระพริบไหววูบหนึ่ง ก่อนที่เสียงล็อกประตูด้านนอกจะดังขึ้น พร้อมกับร่างของบอดี้การ์ดมือขวาที่ก้าวเข้ามาพร้อมรายงานสถานการณ์บางอย่างที่ทำให้บรรยากาศในห้องพลิกผันไปตลอดกาล ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามและดำดิ่งไปในเกมอำนาจอันเร่าร้อนนี้นะครับ
สารจากนักเขียน (ภาคินทร์เที่ยงคืน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซฟเฮาส์ไร้เสียงกับมาเฟียจอมบงการ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%