หึงจนหน้ามืด

เสียงคำรามของเครื่องยนต์ V8 แผดเผาความเงียบสงบยามดึกในย่านท่าเรือฝั่งตะวันออก กลิ่นอายของยางมะตอยร้อนๆ และควันไอเสียผสมผสานกับกลิ่นคาวคลุ้งของน้ำทะเล คีรินก้าวลงจากรถสปอร์ตคันหรูด้วยท่าทีที่นิ่งสนิท ทว่าดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นกลับลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งโทสะที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า ลูกน้องนับสิบชีวิตยืนก้มหัวรอรับคำสั่งอยู่รายรอบ แต่ไม่มีใครกล้าสบตาชายหนุ่มในนาทีนี้เลยสักคน "สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยลอดไรฟันด้วยความเย็นเยียบ ราวกับคมมีดที่กรีดผ่านอากาศ "มาร์คัสส่งคนเข้ามาป่วนและพยายามขนถ่ายสินค้าของเราออกไปทางโกดังหมายเลขสี่ครับนาย แต่ตอนนี้พวกเราควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ส่วนหนึ่งแล้ว เหลือแค่... คุณรินลดาครับ" ลูกน้องคนสนิทละล่ำละลักรายงานด้วยความหวาดหวั่น คีรินขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น "รินลดา? เธอมาทำอะไรที่นี่..." คำตอบไม่ต้องรอให้ใครอธิบาย ภาพของหญิงสาวร่างระหงในชุดเดรสสีเข้มที่กำลังยืนเผชิญหน้าอยู่กับลูกน้องของมาร์คัสท่ามกลางควันบุหรี่และเสียงเอะอะโهاยวางหราอยู่เบื้องหน้า รินลดากำลังเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องเอกสารสำคัญบัญชีการค้าที่ซ่อนอยู่ในตู้เซฟของคลังสินค้า เธอไม่ได้หวาดกลัวต่อคมกระบอกปืนที่จ่ออยู่ตรงหน้าแม้แต่น้อย ศักดิ์ศรีและความเด็ดเดี่ยวในแววตานั้นทำให้คีรินแทบคลั่ง ให้ตายสิ... ผู้หญิงคนนี้คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน! กล้าดียังไงถึงเอาชีวิตเข้ามาเสี่ยงในพื้นที่อันตรายแบบนี้ เพียงเพราะต้องการพิสูจน์บางอย่างให้เขาเห็นอย่างนั้นหรือ "ถอยไป!" คีรินตวาดลั่น พุ่งทะยานเข้าไปในวงล้อมด้วยความเร็วราวดั่งพายุหมุน ก่อนที่คมกระบอกปืนของฝั่งตรงข้ามจะได้ลั่นไก ร่างสูงใหญ่ก็พุ่งเข้าประชิดตัวและจัดการซัดหมัดหนักๆ เข้าที่ใบหน้าของศัตรูจนล้มคว่ำคะมำไปในพริบตา ความดุดันและดิบเถื่อนของเจ้าพ่อมาเฟียพรั่งพรูออกมาอย่างไร้ความปรานี ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยสัญชาตญาณของการปกป้องและความหึงหวงที่ตีรวนขึ้นมาจุกอก รินลดาหันมามองตามเสียงตวาด ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นว่าเป็นคีริน "คีริน..." ทันทีที่เคลียร์พื้นที่รอบด้านจนสงบลงด้วยฝ่ามืออันเด็ดขาด คีรินไม่รอช้า เขาพุ่งเข้ามาคว้าข้อมือเล็กของรินลดาไว้แน่น แรงบีบสะท้อนถึงอารมณ์คุกรุ่นที่อัดอั้นอยู่ภายใน ร่างบางถูกกระชากให้เดินตามแรงดึงอันดุดันจนเซถลาเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวด้านในสุดของคลังสินค้า ก่อนที่ประตูบานหนาจะถูกกระแทกปิดลงอย่างแรงด้วยเสียงดังสนั่น ปัง! "คุณบ้าไปแล้วหรือไงรินลดา!" คีรินตวาดใส่หน้าเธอ เสียงทุ้มต่ำสั่นเครือด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ผสมปนเปไปกับความหวาดกลัวลึกๆ ที่เขาไม่เคยแสดงให้ใครเห็น "รู้ไหมว่าข้างนอกนั่นมันอันตรายแค่ไหน ทำไมถึงรั้นแบบนี้!" รินลดาพยายามบิดข้อมือออกจากการเกาะกุม แต่แรงของเธอนั้นเทียบไม่ได้เลยกับมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอำนาจ เธอเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาเต็มไปด้วยความพยศที่ไม่ยอมสยบให้ใครง่ายๆ "แล้วมันเรื่องอะไรของคุณล่ะคะ! ฉันจะอยู่ที่นี่ จะทำอะไร มันก็ไม่ใช่กงการอะไรของคุณ..." คำพูดนั้นขาดห้วงไป เมื่อคีรินทนฟังต่อไม่ไหว ร่างสูงก้าวประชิดตัวจนแผ่นหลังของเריนลดาแนบติดกับผนังห้องเย็นเยียบ ลมหายใจร้อนผ่าวปะทะเข้าหากัน ความโกรธที่คุโชนเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นแรงดึงดูดทางเพศที่รุนแรงและป่าเถื่อนจนแทบยับยั้งชั่งใจไม่อยู่ "ไม่ใช่เรื่องของฉันอย่างนั้นรินลดา..." คีรินก้มหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปากนุ่ม น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นพร่าม่าและเต็มไปด้วยความปรารถนาอันดิบเถื่อน "ทุกอย่างที่เป็นคุณ... เป็นของฉัน คนเดียวเท่านั้น จำเอาไว้!" ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้โต้แย้ง เรียวปากร้อนผ่าวก็ทาบทับกลีบปากนุ่มนวลทันทีอย่างเอาแต่ใจ รสจูบในคราแรกเต็มไปด้วยความดุดัน ลงทัณฑ์ และขบเม้มเรียวปากอิ่มด้วยความหมั่นไส้ที่เธอกล้าหาญชาญชัยจนเกินเหตุ รินลดาครางประท้วงในลำคอ พยายามเบือนหน้าหนีและทุบตีอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่ยิ่งเธอขัดขืนเท่าไหร่ คีรินก็ยิ่งรุกรานหนักหน่วงขึ้นเท่านั้น มือหนาเลื่อนลงไปโอบเอวคอดกิ่วให้แนบชิดติดกับกายแกร่ง จนรินลดาได้สัมผัสถึงความร้อนรุ่มและพละกำลังทั้งหมดที่เขากำลังถ่ายทอดออกมา รสจูบที่ดุดันเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งและร้อนแรง เรี่ยวแรงของหญิงสาวค่อยๆ มลายหายไปทีละน้อยภายใต้สัมผัสวาบหวามที่ชายหนุ่มจงใจปลุกปั่น ลมหายใจหอบกระชั้นประสานกันในความเงียบงันของห้องทำงาน เรียวลิ้นร้อนล้ำลึกเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ รินลดาหลับตาลงอย่างจำนนต่อความรู้สึกที่กำลังแผดเผา ร่างกายของเธออ่อนปวกเปียกจนต้องใช้ลำตัวของเขาเป็นที่พิงพัก มือเรียวที่เคยทุบตีเปลี่ยนเป็นกำเสื้อสูทราคาแพงของเขาไว้แน่นเพื่อยึดเหนี่ยว คีรินผริมฝีปากออกช้าๆ อย่างเสียดาย ดวงตาคมกริบมองสำรวจใบหน้าหวานที่ตอนนี้แดงก่ำและหอบสะท้อนด้วยแรงอารมณ์ ริมฝีปากบวมเจ่อจากการจูบอันเร่าร้อน มือหนาลูบไล้ไปตามแนวคางเนียนแผ่วเบา ก่อนจะเคลื่อนต่ำลงสัมผัสลาดไหล่เปลือยที่โผล่พ้นชุดเดรส "อย่าลองดีกับผมอีกรินลดา..." เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบแนบชิดใบหู รอรอยสัมผัสของริมฝีปากอุ่นที่คลอเคลียอยู่แถวซอกคอขาวผ่อง "เพราะถ้าคุณยังดื้อ... ผมอาจจะลงโทษคุณบนเตียงนี้ จนกว่าคุณจะลุกไม่ขึ้นเลยล่ะครับ" บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความเร่าร้อนที่ยากจะถอนตัว ทว่าในจังหวะที่หัวใจของทั้งสองดวงกำลังเต้นระส่ำระสายจนแทบหลุดออกมานอกอกนั้นเอง... ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างเร่งรีบ พร้อมกับเสียงลูกน้องคนสนิทที่ตะโกนแทรกเข้ามาด้วยความตกใจ "นายครับ! แย่แล้วครับ... มาร์คัสพากำลังเสริมชุดใหญ่บุกเข้ามาถึงหน้าประตูคลังสินค้าแล้วครับ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนนี้เสมอนะครับ