ค่ำคืนสุดท้ายของสัญญา

"มาร์คัส!" เสียงคำรามนั้นลอดผ่านไรฟันของคีริน มันไม่ใช่แค่เสียงเรียกชื่อ แต่มันคือเสียงคำรามของพญาเสือร้ายที่ถูกล้ำอาณาเขต แววตาคมกริบดุจใบมีดโกนของมาเฟียหนุ่มกวาดมองไปยังเงาร่างสูงโปร่งที่ก้าวออกมาจากความสลัวของระเบียงกระจกด้านนอก ห้องชุดเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมืองในยามวิกาล บรรยากาศรอบตัวพลันเย็นเยียบลงทันทีราวกับอุณหภูมิลดฮวบลงหลายองศา รินลดาที่กำลังนั่งตัวเกร็งอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีเข้มสะดุ้งสุดตัว หัวใจดวงน้อยกระหน่ำรัวจนแทบกระกระสนหลุดออกมานอกอก สัญญาว่าจ้างที่ทำร่วมกันมาตลอดสามเดือนกำลังจะสิ้นสุดลงในเที่ยงคืนนี้ แต่ความวุ่นวายจากศัตรูหัวใจอย่างมาร์คัสกลับบุกเข้ามาถึงถิ่นเพื่อพยายามทำลายทุกอย่างที่คีรินสร้างและปกป้อง "ตกใจอะไรกันเล่า คุณคีริน... สีหน้าของคุณดูไม่ต้อนรับแขกเอาเสียเลยนะ" มาร์คัสแย้มยิ้มเยาะ ดวงตาสีฟ้าครามพราวระยับด้วยความท้าทาย เขาก้าวเข้ามาในแสงไฟสลัวพร้อมกับร่างระหงของนางแบบสาวชื่อดังที่คลอเคลียอยู่ไม่ห่าง นั่นคือหมากตัวใหม่ที่มาร์คัสจงใจใช้เพื่อยั่วโมโหเจ้าถิ่น แต่มาร์คัสหารู้ไม่ว่าเป้าหมายที่แท้จริงของมันไม่ใช่แค่การปั่นหัวคีริน แต่คือการพราก 'รินลดา' ไปจากกรงขังแห่งนี้ต่างหาก คีรินแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มีเพียงไอสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างกำยำใต้สูทสีดำสนิท เขาก้าวขายาวๆ เข้าไปขวางรินลดาไว้ด้านหลังโดยสัญชาตญาณ แม้ปากจะบอกว่าเธอก็แค่ "สินค้าชั่วคราว" ตามสัญญา แต่ร่างกายและแววตาของเขากลับแสดงออกชัดเจนว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องผู้หญิงของเขา แม้กระทั่งเงาของเธอ "แกกล้ามากนะที่เหยียบเข้ามาที่นี่... มาร์คัส คิดว่าทางหนีทีไล่ของแกมันดีพอแล้วงั้นเหรอ?" คีรินเอ่ยเสียงต่ำ ร่างสูงใหญ่ก้าวประชิดตัวคู่ปรับเก่าจนมาร์คัสต้องผถอยหลังไปครึ่งก้าว แรงกดดันจากมาเฟียผู้กุมอำนาจมืดทำเอาอากาศในห้องแทบหมดสิ้น "ฮ่าๆ ใจเย็นน่าคีริน ผมไม่ได้มาเพื่อเปิดศึกนองเลือดในคืนวันสุดท้ายของ 'สัญญาพันธะสวาท' ระหว่างคุณกับเด็กคนนี้หรอกนะ... ผมแค่อยากมาดูให้เห็นกับตาว่า ผู้หญิงที่ทำให้เสือร้ายอย่างคุณยอมลดกรงเล็บลง มันมีดีอะไรนักหนา ถึงขั้นยอมให้เธอเดินออกไปพร้อมกับอิสรภาพในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้" มาร์คัสจงใจเน้นคำว่า 'อิสรภาพ' และ 'สัญญา' เพื่อกระตุ้นปมในใจของคนทั้งคู่ สายตาเจ้าเล่ห์เหลียวไปมองรินลดาที่ยืนเม้มริมฝีปากแน่นอยู่ด้านหลังแผ่นหลังกว้างของคีริน คีรินไม่ตอบโต้ด้วยวาจา มือหนาเอื้อมไปกระชากปกเสื้อของมาร์คัสด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ แรงปะทะทำให้มาร์คัสเซถลา แต่ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านั้น รินลดากลับยื่นมือเรียวสั่นเทามาแตะที่ท่อนแขนแกร่งของคีรินเบาๆ "พอเถอะค่ะ... คีริน" น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่สั่นเครือเล็กน้อย คีรินชะงัก ปรายตามองหญิงสาวที่กล้าสั่งเขา ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและเปราะบางในเวลาเดียวกัน เขาสบถเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะผลักมาร์คัสออกไปอย่างไม่ใยดี "ไสหัวไปซะ... ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจส่งศพแกกลับออกไปทางระเบียง" คีรินคำรามลั่น มาร์คัสยกมือยอมแพ้ รอยยิ้มเย้ยหยันยังคงประดับอยู่บนมุมปาก "ได้... แล้วเราจะได้เห็นกันคีริน ว่าเมื่อถึงเที่ยงคืนนี้ เธอยังจะอยากอยู่กับแกต่อไหม" พูดจบ มาร์คัสก็ผายมือพาผู้หญิงข้างกายเดินจากไป ทิ้งให้ความตึงเครียดค้างเติ่งอยู่กลางห้อง ประตูเพนต์เฮาส์ปิดลงพร้อมกับความเงียบงันที่กลับมาเยือนอีกครั้ง คีรินหันขวับกลับมามองรินลดาที่ยืนนิ่งค้าง แววตาของเขาเปลี่ยนจากความดุดันเมื่อครู่ให้กลายเป็นความร้อนรุ่มที่ยากจะควบคุม "สัญญาใกล้หมดอายุแล้วสินะ..." คีรินเอ่ยเสียงแหบพร่า ก้าวเข้าไปใกล้อย่างคุกคามจนรินลดาต้องถอยร่นจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ "ค่ะ... อีกไม่กี่ชั่วโมงหนูก็จะเป็นอิสระ ตามที่เราตกลงกันไว้" รินลดาเชิดหน้าขึ้นพยายามรักษาศักดิ์ศรีของตัวเองไว้ แม้ขาพับแทบจะไร้เรี่ยวแรงเมื่อปะทะกับแววตาคมกราบที่กำลังจ้องมองเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ คีรินไม่พูดพร่ำทำเพลง มือหนาตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ร่างสูงทาบทับเบียดชิดจนไม่เหลือช่องว่าง ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียน กลิ่นกายบุรุษเพศผสมผสานกับกลิ่นอายความอันตรายแผ่ซ่านจนรินลดาแทบคลั่ง "อิสระเหรอ? ใครบอกเธอว่าฉันจะยอมปล่อยให้เธอไปง่ายๆ" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมฝีปาก อารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกกดทับไว้ด้วยการเผชิญหน้ากับมาร์คัสเมื่อครู่ ปะทุออกมาโหมกระหน่ำใส่ร่างบางตรงหน้าอย่างไร้ความปราณี "คุณคีริน... คุณผิดสัญญาไม่ได้นะคะ เราตกลงกันไว้แล้วว่าครบสามเดือน..." "ฉันเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์ ไม่ใช่เธอ!" คีรินตัดบทด้วยการประกบจูบริมฝีปากอิ่มอย่างดุดัน รสจูบในครานี้ไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่ มีเพียงความหิวกระหาย ความโกรธเกรี้ยว และความหวาดกลัวลึกๆ ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเยือกเย็นของมาเฟียหนุ่ม เขารุกไล่ตักตวงความหวานอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนเกี่ยวพันตักตวงลมหายใจของเธอจนรินลดาต้องอ้าปากครางแผ่วด้วยความอึดอัดและซ่านสยิว มือหนาที่เคยตรึงข้อมือเปลี่ยนเป็นเลื้อยลงมาโอบรัดเอวคิ้วคาก กระชากชุดเดรสเนื้อบางให้ฉีกขาดออกจากกันตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ร่างกายของทั้งคู่ร้อนผ่าวราวจับไข้ แรงเสียดสีจากเนื้อแนบเนื้อปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวคีรินให้ตื่นเต็มที่ เขาดันร่างบางลงไปนอนราบกับโซฟากำมะหยี่ตัวเดิม ร่างหนาทาบทับลงมาดั่งภูเขาไฟที่กำลังระเบิด "คีริน... อื้อ..." เสียงทททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททขททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททิองคมรเสียงหทททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททททาติทายให้คีรินตระหนักถึงความจริงอันโหดร้ายว่า เวลาสามเดือนของพวกเขาและเธอกำลังจะสิ้นสุดลงในอีกไม่กี่ชั่โมทข้างหน้า คำเตือนด้วยความปรารถนาดีจาก "ธานินทร์แดนเถื่อน" ครับ