บทเรียนจากอาจารย์เซเลสเต้

เสียงทั่งเหล็กกระทบกับเนื้อโลหะไม่ได้ดังขึ้นจากแรงเหวี่ยงของแขนมนุษย์ แต่มันก้องกังวานมาจากแรงสะเทือนระดับโมเลกุลที่สั่นสะเทือนผ่านพื้นดินใต้ฝ่าเท้าโดยตรง กรยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าเตาหลอมสีครามที่ไม่มีวันมอดดับ อุณหภูมิภายในมิติซ่อนเร้นแห่งนี้สูงเสียจนแม้แต่หลอดค่าความทนทานชุดเกราะระดับหายากของเขายังส่งเสียงเตือน 'ติ๊ด' เบาๆ เป็นระยะ สีหน้าของชายหนุ่มยังคงความเรียบเฉยตามแบบฉบับเซียนคราฟต์หน้าตาย แต่ดวงตาภายใต้กรอบแว่นวิเคราะห์ระบบกลับกวาดมองละอองมานาที่ลอยเคว้งคว้างในอากาศด้วยความเร็วสูง สมองของเขาทำการประมวลผลรูปแบบการไหลเวียนของพลังงานรอบตัวอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อคำนวณหาจุดสมดุลระหว่างความร้อนและแรงกดที่จำเป็นต่อการตีขึ้นรูปไอเทมชิ้นต่อไป "ถ้าเจ้ายังใช้สายตาคำนวณสูตรคณิตศาสตร์กับแท่งเหล็กกล้าโบราณชิ้นนั้นต่ออีกสามวินาที ข้าเกรงว่าโครงสร้างผลึกด้านในจะสลายกลายเป็นแค่ขี้เถ้าไร้ค่าไปเสียก่อนนะครับ พ่อหนุ่มนักประดิษฐ์" น้ำเสียงติดจะหยอกเย้าแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจอันน่าเกรงขามดังขึ้นจากมุมมืดของห้องโถงหินอัคนี เซเลสเต้ก้าวเท้าออกมาจากม่านหมอกความร้อน ร่างระหงในชุดคลุมนักเวทสีนิลสะท้อนประกายแสงวับวาว เธอยืนกอดอกมองผลงานบนโต๊ะตีเหล็กด้วยรอยยิ้มมุมปากที่อ่านไม่ออก ดวงตาคู่สวยพินิจพิเคราะห์ตัวกรอย่างพิจารณา ราวกับช่างปั้นหม้อกำลังประเมินเนื้อดินเหนียวดิบๆ ว่าจะสามารถขึ้นรูปเป็นแจกันชั้นยอดได้หรือไม่ กรไม่ได้หันไปมองผู้เป็นอาจารย์ในทันที นิ้วมือของเขายังคงจับค้อนโลหะผสมไทเทเนียมมั่นคง เขาผ่อนลมหายใจเข้าออกตามจังหวะที่คำนวณไว้ ก่อนจะฟาดค้อนลงไปบนก้อนแร่ตรงหน้าด้วยน้ำหนักที่แม่นยำระดับไมครอน เสียง *เคร้ง!* หนักหน่วงดังก้องสะท้อนไปทั่วผนังถ้ำ ประกายไฟสีทองแตกกระจายราวกับดอกไม้ไฟ "สูตรคำนวณของระบบบอกว่าความหนาแน่นของแร่หินอัคนีนี้อยู่ที่ร้อยละแปดสิบห้าครับอาจารย์" กรเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ขณะที่มือซ้ายคีบแร่ชุบลงในถังน้ำยาเวทมนตร์อย่างรวดเร็วเพื่อรักษาอุณหภูมิ "ถ้าผมเพิ่มแรงกระแทกอีกสัดส่วนหนึ่งตามที่ตำราแนะนำ โครงสร้างผลึกด้านในจะเกิดรอยร้าวระดับไมโครทันที ซึ่งมันจะทำให้ค่าความทนทานของดาบเล่มนี้ลดลงสิบเปอร์เซ็นต์โดยไม่มีเหตุผลทางฟิสิกส์มารองรับ" เซเลสเต้หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งเงิน แต่แฝงไว้ด้วยความเย้ยหยันเล็กน้อยในความหัวรั้นของลูกศิษย์ เธอก้าวเข้ามาใกล้จนกลิ่นอายมานาบริสุทธิ์จากตัวเธอลอยมาแตะจมูก นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปเคาะเบาๆ ที่ด้ามค้อนในมือของกร "เจ้ากำลังใช้ 'ตรรกะของเกม' มาจำกัดขอบเขตของ 'ศิลปะแห่งการตีเหล็ก' อยู่นะ กร" เซเลสเต้หรี่ตามองเขา "ระบบเกมสร้างโลกนี้ขึ้นมาให้มีกฎเกณฑ์เพื่อคนส่วนใหญ่ แต่การจะเป็นช่างตีเหล็กระดับตำนานที่แท้จริง เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะแหกกฎที่ตัวเองสร้างขึ้นมาในหัวให้ได้เสียก่อน" "กฎมีไว้เพื่อป้องกันความผิดพลาดครับ" กรแย้งอย่างใจเย็น ดวงตาไร้อารมณ์หันกลับมาสบตากับอาจารย์สาว "ความเสียหายสิบเปอร์เซ็นต์ในสถานการณ์จริง อาจหมายถึงความแตกต่างระหว่างการชนะและการแพ้ในการต่อสู้กับบอสระดับสูง ผมไม่มีเหตุผลที่จะต้องเสี่ยงกับตัวเลขความน่าจะเป็นแบบนั้น" เซเลสเต้หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าจางหายไปแทนที่ด้วยแววตาจริงจังที่หาได้ยาก เธอยื่นมือไปคว้าจับด้ามค้อนร่วมกับกร แรงกดดันมหาศาลจากตัวตนระดับสูงแผ่ซ่านผ่านด้ามจับจนกรต้องเกร็งกล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกายเพื่อต้านทานแรงนั้นโดยอัตโนมัติ ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานกะพริบวาบในขอบสายตาของกร *[คำเตือน: ตรวจพบแรงกดดันภายนอกเกินขีดจำกัด! ค่าความอดทนทางจิตใจลดลง 5%]* "ถ้าอย่างนั้น... เรามาลองพิสูจน์กันดูหน่อยไหม ว่าสิ่งที่เจ้าเรียกว่า 'ความเสี่ยง' กับสิ่งที่ข้าเรียกว่า 'การก้าวข้ามขีดจำกัด' อย่างไหนมันจะให้ผลลัพธ์ที่คุ้มค่ากว่ากัน" สิ้นเสียงของเซเลสเต้ ร่างของเธอก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนเกิดภาพติดตา มือของเธอบังคับให้กรเงื้อมค้อนขึ้นสูงกว่าปกติถึงสามเท่า พลังมานาสีดำทมิฬผสมผสานกับเปลวเพลิงสีครามถูกอัดฉีดเข้าไปในเนื้อค้อนโดยตรง กรเบิกตาKากขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ สมองของเขาพยายามคำนวณผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นแต่กลับพบว่าตัวแปรทั้งหมดหลุดลอดจากการควบคุมของระบบไปเสียแล้ว "ปล่อยวางระบบคำนวณบ้าๆ นั่นเสีย แล้วใช้ความรู้สึกของปลายนิ้วเจ้าเองตัดสินใจ!" *ตูมมมม!* เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่ากลางใจมิติซ่อนเร้น แรงกระแทกมหาศาลซัดร่างของกรกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว รองเท้าบูทเหล็กขูดกับพื้นหินจนเกิดประกายไฟสว่างวาบ เขายกแขนขึ้นกันสะเก็ดไฟที่พวยพุ่งขึ้นมาราวกับพายุหมุน ไอความร้อนระอุแผดเผาผิวหน้าจนแสบผิว แต่สิ่งที่ทำให้กรต้องหยุดหายใจไม่ใช่สภาพความเสียหายรอบตัว บนแท่นตีเหล็ก... ก้อนแร่ธรรมดาที่ควรจะแตกสลายกลายเป็นผุยผงตามทฤษฎีระบบ ตอนนี้กลับหลอมรวมเข้ากับแก่นพลังงานสีดำกลายเป็นดาบยาวเล่มหนึ่ง รูปลักษณ์ของมันเรียบง่ายแต่แผ่ไอสังหารสีครามเข้มข้นออกมาเป็นระลอก รอยหยักบนคมดาบสะท้อนแสงไฟจากเตาหลอมราวกับดวงตานับพันที่กำลังจ้องมองมา กรยืนนิ่งค้างไปชั่วขณะ นิ้วมือของเขายังคงสั่นระริกเล็กน้อยจากแรงสะท้อน เขาเรียกหน้าต่างตรวจสอบไอเทมขึ้นมาตามสัญชาตญาณ แสงสีทองสว่างวาบขึ้นพร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้แม้แต่คนหน้าตายอย่างเขายังต้องกลืนน้ำลายลงคอ *[ท่านได้รับไอเทมระดับตำนาน: ดาบศัสตราเพลิงทมิฬ (True Masterpiece)]* *[คุณสมบัติพิเศษ: เพิกเฉยต่อเกราะป้องกัน 100%, พลังโจมตีเพิ่มขึ้นตามสภาวะจิตของผู้ใช้, และไม่มีวันเสื่อมสลายจากความเสียหายทางกายภาพ]* *[เงื่อนไขการสร้าง: นอกเหนือจากระบบคำนวณ (Unquantifiable Result)]* ห้องโถงหินอัคนีตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มีเพียงเสียงแตกปะทุของสะเก็ดไฟเบาๆ จากเตาหลอม เซเลสเต้ผ่อนลมหายใจยาวเหยียด รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออีกครั้ง ขณะที่เธอมองดูลูกศิษย์หนุ่มที่ยืนนิ่งอึ้งอยู่หน้าหน้าต่างระบบ "เห็นไหมล่ะ กร..." อาจารย์สาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลขึ้นเล็กน้อย "โลกใบนี้ไม่ได้ถูกเขียนขึ้นมาด้วยสูตรคณิตศาสตร์ตายตัวเสมอไปหรอกนะ บางครั้ง... สิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อเรากล้าที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดที่มองไม่เห็นเท่านั้นเอง" กรเงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์สาว แววตาของเขาไม่ได้ว่างเปล่าไร้อารมณ์เหมือนเช่นเคยอีกต่อไป ประกายความเข้าใจบางอย่างสว่างวาบขึ้นในดวงตาส่งผลให้มุมปากของเขายกย่องขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่หาดูได้ยากยิ่ง "เข้าใจแล้วครับ... บางทีผมอาจจะพึ่งพาตรรกะของระบบมากเกินไปจริงๆ" กรเอ่ยเสียงเรียบ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นระลอกใหม่ "ถ้าอย่างนั้น... บทเรียนต่อไปคืออะไรหรือครับอาจารย์?" เซเลสเต้หัวเราะเบาๆ อย่างชอบใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของลูกศิษย์ เธอกำลังจะเอ่ยปากอธิบายภารกิจถัดไป ทว่า... ทันใดนั้นเอง พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของมิติซ่อนเร้นก็เกิดอาการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเตาหลอมสีครามสั่นกระกระเด็น เสียงคำรามต่ำทุ้มราวกับเสียงร้องของสัตว์อสูรบรรพกาลดังสะท้อนขึ้นมาจากส่วนที่ลึกที่สุดใต้พื้นพิภพ ม่านหมอกความร้อนรอบตัวพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานในพริบตา หน้าต่างระบบสีแดงก่ำนับร้อยปรากฏขึ้นพร่ามัวเต็มอากาศพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังระรัวจนแทบฟังไม่ทัน *[ประกาศจากระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการปลุกพลังงานปริศนาในเขตหวงห้ามระดับ SSS - มิติวิญญาณบรรพกาล!]* *[คำเตือน: ผู้เล่น 'กร' และ NPC 'เซเลสเต้' ได้กระตุ้นเงื่อนไขลับของบอสระดับตำนาน 'ราชันย์เตาหลอมโลหิต' ให้ตื่นจากการหลับใหล!]* *[เวลาที่เหลือก่อนการเผชิญหน้า: 00:03... 00:02... 00:01...]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" มาโดยตลอดนะครับ