ความลับใต้ดินของเวลทอเรีย

เสียงสะท้อนของหัวค้อนเหล็กกล้าที่กระทบลงบนแผ่นโลหะอัดแน่นด้วยแรงสั่นสะเทือนระดับสามร้อยกิโลปาสคาล ไม่ได้เป็นเพียงแค่เสียงของการหลอมขึ้นรูปไอเทม แต่มันคือจังหวะชีวิตที่กรใช้ประคับประคองสติของตนเองท่ามกลางความเงียบงันของคลังหลวงแห่งอาณาจักรเวลทอเรีย "ความหนาแน่นของผลึกมานารุ่นที่สี่ในแร่นี้ต่ำกว่าค่ามาตรฐานร้อยละเจ็ดจุดสอง... ถ้าใช้คานงัดปรับองศาของเตาเผาลงอีกสิบห้าองศาเซลเซียส น่าจะช่วยลดอัตราการสูญเสียพลังงานระหว่างตีขึ้นรูปได้" กรพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าตายด้านไร้อารมณ์ตามเคย ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองตัวเลขพารามิเตอร์ที่ลอยเคว้งอยู่บนหน้าต่างระบบอินเทอร์เฟซสีฟ้าคราม สมาธิของเขายังคงแน่วแน่ แม้ว่าบรรยากาศรอบตัวจะเต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพังและคราบเขม่าจากการต่อสู้ครั้งก่อนหน้านี้ การเป็นช่างคราฟต์สายคำนวณในเกม VRMMO อย่าง *Chronosphere Online* สอนให้เขารู้ว่า ความผิดพลาดเพียงเสี้ยววินาทีอาจหมายถึงการสูญเสียวัตถุดิบหายากที่ใช้เวลาหามาแรมเดือน แต่ทว่า ในจังหวะที่หัวค้อนเหล็กน้ำพี้กำลังจะกระแทกลงบนลิ่มโลหะอีกครั้ง ปลายค้อนกลับเฉี่ยวผ่านพื้นหินอ่อนแกร่งของคลังหลวง และเกิดเสียงกังวานผิดปกติ—เสียงที่สะท้อนกลับมาไม่ใช่ความทึบตันของพื้นหินหนา แต่เป็นเสียง "กลวงโบ๋" ที่ซ่อนอยู่เบื้องล่าง กรหยุดชะงักมือทันที เขาไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนก ชายหนุ่มเพียงแค่ย่อตัวลง ใช้ปลายนิ้วมือสวมถุงมือหนังมังกรเคาะซ้ำลงไปบนแผ่นหินสามครั้งด้วยน้ำหนักที่แม่นยำ *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* "เสียงก้องสะท้อนในคลื่นความถี่ต่ำกว่ายี่สิบเฮิรตซ์... ใต้พื้นห้องนี้มีห้องโถงขนาดใหญ่อย่างน้อยสามร้อยตารางเมตรคั่นอยู่" กรวิเคราะห์ในใจอย่างรวดเร็ว สมองประมวลผลระบบโครงสร้างสถาปัตยกรรมยุคโบราณที่เขาเคยศึกษามาจากตำราในหอสมุดกลาง "แหมๆ ขยันขันแข็งเสียจริงนะครับพ่อหนุ่มนักคราฟต์... ก้มๆ เงยๆ อยู่แถวนี้ ระวังหลังจะเคล้งเอาเสียเปล่าๆ นะครับ" เสียงหวานใสที่เจือความขี้เล่นดังขึ้นจากความมืดมุมเสาหิน เซเลสเต้ อาจารย์สาวลึกลับในชุดคลุมนักเวทสีนิลประดับลวดลายดวงดาวขยับกายเดินออกมาจากเงา เธอยกมือขึ้นทัดปอยผมสีเงินยวงที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้ม ดวงตากลมโตคู่นั้นกวาดมองพื้นห้องด้วยรอยยิ้มปริศนาที่อ่านไม่ออก กรเหลือบตามองอาจารย์สาวแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ถ้าอาจารย์ว่างมากนัก ช่วยมาช่วยผมคำนวณแรงกดของคานหินตรงนี้หน่อยครับ หรือจะยืนดูเฉยๆ แล้วรอรับส่วนแบ่งไอเทมเหมือนเดิม?" "โอ๊ะ! พูดจาห่างเหินกับอาจารย์ผู้มีพระคุณเช่นนี้ เดี๋ยวก็ไม่บอกทางลับเบื้องล่างเสียหรอก..." เซเลสเต้หัวเราะคิกคัก เธอสะบัดปลายนิ้วเรียวยาววาดเป็นวงกลมกลางอากาศ ลายเส้นมานาสีทองสว่างวาบขึ้นบนพื้นหินอ่อนทันที ก่อนที่กลไกโบราณจะส่งเสียง *คลิก... ครอดดด—* ดังสนั่นหวั่นไหว แผ่นหินขนาดมหึมาเคลื่อนตัวออกจากกัน เผยให้เห็นทางลงสู่เบื้องล่าง ปากอุโมงค์มืดมิดที่พัดพาไอความเย็นยะเยือกและกลิ่นอายของสนิมเหล็กปะปนกับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้โบราณที่สูญพันธุ์ไปจากทวีปหลักแล้ว กรหรี่ตาลงเล็กน้อย ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานกะพริบเตือนขึ้นกลางอากาศทันทีโดยไม่มีเสียงสัญญาณ [ระบบตรวจพบพื้นที่ต้องห้าม: 'ห้องวิจัยพันธนาการกาลเวลา' - เขตควบคุมระดับสูงของเวลทอเรีย] [คำเตือน: ข้อมูลนี้เชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ที่ถูกลบ ผู้เล่นระดับต่ำกว่า 80 ไม่แนะนำให้เข้าสู่พื้นที่] "ห้องวิจัยพันธนาการกาลเวลา?" กรทวนชื่อนั้นในลำคอ ดวงตาคู่นคมกริบมองสลับระหว่างหน้าต่างระบบกับใบหน้าของเซเลสเต้ที่รอยยิ้มขี้เล่นเมื่อครู่เลือนหายไปชั่วขณะ เหลือเพียงแววตาสוכลึกและซับซ้อนที่ยากจะหยั่งถึง "ลงไปกันเถอะครับ..." เซเลสเต้ก้าวเท้าเดินนำลงไปในความมืดก่อนอย่างไร้ความลังเล น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลขึ้นกว่าปกติเล็กน้อย ราวกับเสียงกระซิบจากอดีตกาล "ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องรู้แล้วว่า... ทำไมร่องรอยของโลหะโบราณในตัวเจ้า ถึงมีกลิ่นอายเดียวกับหัวใจที่ถูกผนึกไว้ ณ ที่แห่งนี้" กรนิ่งเงียบไปชั่วอึดใจ ชายหนุ่มกระชับด้ามค้อนในมือแน่นขึ้นอีกนิด เขาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการหายใจ ก่อนจะก้าวเท้าตามอาจารย์สาวลึกลับลงสู่ความมืดเบื้องล่าง โดยไม่รู้เลยว่าการตัดสินใจในครั้งนี้กำลังจะสั่นสะเทือนรากฐานทั้งหมดของระบบเกม *Chronosphere Online* ไปตลอดกาล ความมืดเบื้องล่างกลืนกินร่างของพวกเขาทั้งสองไปอย่างรวดเร็ว เหลือไว้เพียงเสียงฝีเท้าที่ก้องกังวานและประตูหินโบราณที่ค่อยๆ เลื่อนปิดลงเองโดยอัตโนมัติ ทว่าก่อนที่แสงสว่างสุดท้ายจะดับวูบลง หน้าต่างระบบสีดำสนิทขอบทองคำก็เด้งขึ้นตรงหน้ากรพร้อมข้อความที่ทำให้ลมหายใจของเขาต้องสะดุด [ประกาศจากระบบกลาง: ตรวจพบการเข้าถึง 'รหัสต้นกำเนิด' หมายเลข 001 - เริ่มต้นกระบวนการล้างข้อมูลผู้ใช้ นามปากกา: ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม... กำลังเชื่อมต่อสู่แกนกลาง!] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" มาโดยตลอดนะครับ