สัญญาณเตือนภัยสีแดง

เสียงโลหะกระทบกันดัง *ก๊ين* เป็นจังหวะสม่ำเสมอในโรงตีเหล็กใต้ดิน ภายในห้องอบอวลไปด้วยไอความร้อนจากเตาหลอมมานาบริสุทธิ์ กร (Korn) กำลังใช้ค้อนคาบอนสตรีลตอกย้ำลงบนลิ่มโลหะสีนิลที่เพิ่งนำออกจากเบ้าหลอม สีหน้าของเขาเรียบเฉยตามเคย ดวงตาคมกริบจดจ้องอยู่กับอัตราการผสานของธาตุไฟและธาตุดินที่แสดงผลอยู่บนหน้าต่างโฮโลแกรมตรงหน้าอย่างละเอียดรอบคอบ ทุกสัดส่วนและค่าความหนาแน่นถูกคำนวณผ่านสมองส่วนตรรกะของเขาอย่างแม่นยำ ไม่มีความผิดพลาดแม้แต่มิลลิเมตรเดียว เพราะในโลกของ "เซียนคราฟต์หน้าตายกับยายอาจารย์สายป่วนในเกม VR" ความประมาทแม้แต่นิดเดียวหมายถึงการสูญหายของวัตถุดิบหายากที่ใช้เวลาฟาร์มมาแรมสัปดาห์ "ฝีมือการตีขึ้นรูปพัฒนาขึ้นนี่เจ้าศิษย์ตัวแสบ... แต่ดูเหมือนว่าสมาธิของเจ้าจะหลุดไปอยู่ที่หน้าต่างระบบด้านข้างมากกว่าชิ้นงานตรงหน้านะครับ" เสียงใสทุ้งกังวานเอ่ยแซงขึ้นมาจากมุมมืดของห้อง เซเลสเต้ (Celeste) อาจารย์สาวลึกลับก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัว ร่างเพรียวบางในชุดคลุมนักเวทสีครามขยับเข้ามาใกล้ เธอยกพัดขนนกขึ้นปิดเรียวปาก พลางส่งสายตาพราวระยับที่ซ่อนความนัยบางอย่างไว้ กรชะليอค้อนในมือลงเล็กน้อย เขาไม่ได้หันไปมองทันที แต่ใช้หางตาวิเคราะห์ความเปลี่ยนแปลงของมานารอบตัวอาจารย์สาวที่ดูจะหนาแน่นกว่าปกติถึงสามเท่า "ถ้าหมายถึงอัตราการสั่นพ้องของมานาในย่านความถี่ต่ำที่กำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างไร้เหตุผลล่ะก็... ผมคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ผมควรจะเมินเฉยนะครับอาจารย์" กรเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่แววตากลับเปล่งประกายความระแวดระวัง เขาปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมด้วยหลังมือข้างที่ว่าง "อีกอย่าง วัตถุดิบชิ้นนี้ผมคำนวณความทนทานไว้เผื่อแรงกระแทกจากภายนอกเรียบร้อยแล้ว หากมีอะไรมารบกวนตอนนี้จริงๆ คนที่จะซวยไม่ใช่ผม... แต่เป็นผนังห้องหลอมของกิลด์เราต่างหาก" เซเลสเต้หัวเราะคิกคักในลำคอ ดวงตาคู่สวยหดแคบลงเล็กน้อย รอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าของเธอจางหายไปแทนที่ด้วยความจริงจังที่หาได้ยาก "เจ้าเด็กคนนี้นี่นะ ปากแข็งเสียจริง... บางครั้งความฉลาดรอบคอบและการคำนวณทุกอย่างด้วยเหตุผลก็ใช้ไม่ได้กับ 'ภัยพิบัติ' ที่ถูกกำหนดไว้ในระบบหรอกนะ" เธอยื่นปลายนิ้วเรียวยาวแตะเบาๆ ที่กลางอากาศ หน้าต่างโฮโลแกรมสีแดงฉานจำนวนนับไม่ถ้วนก็ระเบิดออกมาจากความว่างเปล่า กลกลไกข้อมูลทั้งหมดซ้อนทับกันจนกลายเป็นแผนที่สามมิติขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมทวีปหลักทั้งหมด กรขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาวางค้อนลงบนทั่งอย่างเบามือ แล้วหันมาเผชิญหน้ากับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างเต็มตัว สมองของเขาเริ่มประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่ไหลทะลักเข้ามาในระบบการมองเห็น *ติ๊ง!* เสียงเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบดังขึ้น ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนเควสต์ทั่วไป แต่เป็นเสียงสังเคราะห์ความถี่ต่ำที่ทำให้แก้วหูสั่นสะเทือน [ระบบตรวจพบความผิดปกติของมานาแก่นกลางโลกในเขตแดน 'เทือกเขามังกรหลับ'] [ระดับความรุนแรง: ภัยพิบัติระดับ SSS] [สถานะ: กำลังนับถอยหลังสู่การตื่นของ 'ราชันย์มังกรโบราณ - อิงค์นีล (Ignille)] ข้อความสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวๆ บรรยากาศภายในห้องตีเหล็กที่เคยอบอุ่นพลันเย็นเยียบลงอย่างฉับพลัน แรงกดดันมหาศาลที่ถูกส่งผ่านระบบเครือข่ายเสมือนจริงแผ่ซ่านจนทำให้แผ่นโลหะบนโต๊ะทำงานสั่นระริก "ราชันย์มังกรโบราณ..." กรทวนชื่อนั้นเบาๆ สายตากวาดมองค่าพิกัดความเสียหายที่ระบบจำลองขึ้นมาล่วงหน้า หากบอสระดับนี้ตื่นขึ้นมาจริงๆ ความร้อนและคลื่นกระแทกจากการคืนชีพจะล้างบางผู้เล่นในรัศมีร้อยกิโลเมตร และที่สำคัญที่สุด... มันจะทำลายห่วงโซ่อุปทานแร่หายากที่เขาเพิ่งทำสัญญาผูกขาดไว้กับสมาคมการค้าเมื่อวานนี้อย่างยับเยิน "ดูเหมือนว่าแผนการอัปเกรดเตาหลอมระดับตำนานของผมจะต้องเลื่อนออกไปสินะครับ" กรพึมพำออกมาด้วยสีหน้าตายด้านเช่นเคย แต่หากสังเกตให้ดี กล้ามเนื้อบริเวณกรามของเขากลับเกร็งแน่นขึ้นเล็กน้อย เซเลสเต้ปิดพัดในมือ เสียงกระทบกันเบาๆ ดึงสติของชายหนุ่มกลับมา เธอยกยิ้มมุมปาก คราวนี้รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความท้าทายที่ชวนให้หัวใจเต้นระทึก "ไม่ใช่แค่เรื่องเตาหลอมหรอกนะเจ้าศิษย์โง่... เพราะตอนนี้ เบื้องบนของสมาคมนักผจญภัยได้สั่งระงับทุกเส้นทางเทเลพอร์ต และประกาศ 'กฎอัยการศึก' ทั่วเซิร์ฟเวอร์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว" เธอก้าวเข้าไปใกล้กรจนได้กลิ่นหอมจางๆ ประจำตัว "และที่แย่ที่สุดคือ... เบาะแสชิ้นสุดท้ายที่จะไขความลับของคลาสอาชีพขั้นที่สี่ของเจ้า ดันอยู่ในเขตมหาวิหารใต้ดินที่ตอนนี้กำลังจะถูกกลืนกินโดยเปลวเพลิงของราชันย์มังกรตัวนั้นพอดี" กรนิ่งเงียบไปชั่วขณะ สมองของเขาทำงานด้วยความเร็วสูงเพื่อคำนวณความเป็นไปได้ ต้นทุน และความเสี่ยงทั้งหมด ความปลอดภัยคือสิ่งสำคัญที่สุดในฐานะนักประดิษฐ์ แต่การสูญเสียโอกาสในการก้าวข้ามขีดจำกัดก็เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้เช่นกัน เขาสูดหายใจเข้าลึก1เฮือก มือหนายื่นไปหยิบถุงมือหนังมังกรทนไฟขึ้นมาสวมอย่างใจเย็น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์สาวผู้ชอบสร้างเรื่องปวดหัวให้เขาเสมอ "ถ้าอย่างนั้น..." กรเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบสนิทแต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยว "เราคงต้องไปคุยกับเจ้ามังกรโบราณนั่นสักหน่อยแล้วล่ะครับ ว่ามันมีสิทธิ์อะไรมาขัดขวางตารางเวลาการทำงานของผม" เซเลสเต้หัวเราะร่วนอย่างชอบใจกับท่าทีที่คาดเดาไม่ได้ของลูกศิษย์คนนี้ ทว่าในเสี้ยววินาทีต่อมา รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็แข็งค้างเมื่อหน้าต่างโฮโลแกรมตรงหน้าเปลี่ยนจากสีแดงฉานกลายเป็นสีดำสนิท ไร้สัญญาณใดๆ ทั้งสิ้น *ตูมมมมม!* เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นมาจากฟากฟ้าไกลโพ้น แรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหวทำให้เพดานถ้ำร่วงกาวลงมา พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบส่วนกลางที่ดังขึ้นในหัวของผู้เล่นทุกคนในเซิร์ฟเวอร์— [ประกาศฉุกเฉิน: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้เล่นปริศนา' ที่ไม่ทราบฝ่าย... ผนึกตัวที่สองถูกทำลายก่อนกำหนด!] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" มาโดยตลอดนะครับ