ลูกค้าคนแรกผู้พลิกชะตา

เสียงโลหะเนื้อดีบดเบียดกับหินลับมีดดัง *ครืด... ครืด...* เป็นจังหวะสม่ำเสมอ สะท้อนก้องภายในโรงตีเหล็กขนาดกะทัดรัดย่านเขตการค้าสี่แยกมหานครเทียมฟ้า กรยืนนิ่งสนิท ใบหน้าตายด้านไร้ระลอกคลื่นอารมณ์ ดวงตาคู่คมหลังเลนส์แว่นกรอบใสจ้องมองรอยร้าวระดับไมครอนบนคมดาบเหล็กกล้าไร้สนิมที่วางพาดอยู่บนแท่นบูชายัญ—อภัยให้ด้วย แท่นวางชิ้นงาน "มันซ่อมไม่ได้หรอกเจ้าหนู... เลิกเสียเวลาขัดให้เสียแรงเปล่าเลย" เสียงแหบพร่าแต่แฝงด้วยความอ่อนล้าของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะหนังโทรมๆ ดังขึ้น เขาคือ 'การ์เน็ต' นักรบอาชีพแนวหน้าผู้เพิ่งกลับมาจากดันเจี้ยนระดับปรมาจารย์ด้วยสภาพปางตาย สภาพจิตใจของเขาแตกสลายยิ่งกว่าอาวุธคู่กาย ดาบเล่มนี้คือมรดกชิ้นเดียวที่เพื่อนร่วมทีมผู้ล่วงลับมอบไว้ให้ก่อนที่มันจะหักสะบั้นลงต่อหน้าต่อตาบอสประจำชั้น กรไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองลูกค้าผู้สิ้นหวัง มือขวายังคงจับด้ามมีดลับคมอย่างมั่นคง เขารินน้ำยาหล่อเย็นสูตรพิเศษผสมเกล็ดมังกรวารีลงบนผิวเหล็ก หยดน้ำยาซึมซาบเข้าสู่รอยร้าว เกิดเสียงซู่ซ่าพร้อมควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นเล็กน้อย "ระบบความทนทานของอาวุธชิ้นนี้ถูกใช้เกินขีดจำกัดไปสามร้อยเปอร์เซ็นต์ครับคุณการ์เน็ต" กรเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตูม แต่กลับทรงพลังจนอีกฝ่ายชะงัก "โครงสร้างผลึกเหล็กภายในถูกความร้อนจากสกิลเพลิงโลกันตร์หลอมละลายจนเกาะตัวกันสะเปะสะปะ หากคุณนำไปให้ช่างตีเหล็กทั่วไปซ่อม พวกเขาคงทำได้เพียงเชื่อมติดด้วยตะกั่วเวทมนตร์ ซึ่งจะทำให้พลังโจมตีลดลงครึ่งหนึ่ง และมันจะหักอีกครั้งในการโจมตีครั้งแรกที่คุณฟาดฟันกับมอนสเตอร์ระดับสูง" การ์เน็ตเม้มปากแน่น หมัดหนาภายใต้ถุงมือหนังกำมะหยี่กำเข้าหากันจนสั่นเทา "แล้วแกจะให้ฉันทำยังไงวะ! เงินเก็บทั้งหมดของฉันหมดไปกับการซื้อยาฟื้นพลังในดันเจี้ยนนั้นแล้ว ฉันไม่มีทองคำแม้แต่เหรียญเดียวที่จะจ้างช่างฝีมือระดับปรมาจารย์มาหลอมใหม่หรอกนะ!" ท่ามกลางบรรยากาศที่เริ่มตึงเครียด เงาร่างเพรียวบางของหญิงสาวผู้สวมชุดคลุมคล้ายนักเวทโบราณก็ก้าวออกมาจากมุมมืดของร้าน เซเลสเต้เอามือไขว้หลัง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับอยู่บนมุมปากเรียวสวย นางเหลือบมองดาบพังๆ เล่มนั้นแวบหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นลอยๆ "แหม... ช่างกรของเราไม่เคยรับงานเพราะเห็นแก่เงินทองอยู่แล้วนี่เพคะ หรือว่าเจ้าหนุ่มนี่จะไม่มีของดีมาแลกเปลี่ยนเล่า?" อาจารย์สาวจอมป่วนเอียงคอแซว พร้อมกับส่งสายตาท้าทายมาทางกร กรถอนหายใจเบาๆ ออกมาทางจมูก เขาวางมีดลับคมลง หยิบแว่นขยายเวทมนตร์ขึ้นมาสวมทับอีกชั้น ดวงตาของเขาฉายแสงสีฟ้าจางๆ วิเคราะห์โครงสร้างข้อมูลเชิงลึกของเกม (System Analysis - REA) ข้อมูลตัวเลข โค้ดพลังงาน และค่าความเข้ากันได้ไหลผ่านนัยน์ตาของเขาอย่างรวดเร็วดั่งสายน้ำ "ผมไม่ได้ต้องการทองคำของคุณครับคุณการ์เน็ต" กรหันไปสบตากับนักรบหนุ่มตรงๆ สีหน้ายังคงเรียบเฉย ทว่าแววตากลับจริงจังจนอีกฝ่ายรู้สึกประหม่า "ผมต้องการ 'เขี้ยวของราชสีห์เพลิงทมิฬ' ที่คุณเก็บไว้ในช่องเก็บของส่วนตัวต่างหาก" การ์เน็ตสะดุ้งสุดตัว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ "แก... แกMรู้ได้ยังไงว่าฉันมีไอเทมนั้น! นั่นมันวัตถุดิบระดับตำนานที่ฉันได้มาแลกกับชีวิตของปาร์ตี้เลยนะ!" "ผมไม่ได้เดาครับ ผมคำนวณจากร่องรอยเขม่าไฟอัคคีทมิฬที่ติดอยู่บนเกราะของคุณ รวมถึงอัตราการดรอปของบอสลับตัวนั้น" กรตอบอย่างใจเย็น น้ำเสียงราบเรียบแต่มีเหตุผลมารองรับทุกประโยค "เขี้ยวชิ้นนั้นนอนนิ่งอยู่ในช่องเก็บของของคุณอย่างไร้ประโยชน์ เพราะอาวุธดาบของคุณพังไปแล้ว คุณไม่มีทางใช้มันหลอมอะไรได้ด้วยตัวเองหรอก ถ้าคุณมอบเขี้ยวราชสีห์เพลิงทมิฬให้ผมเป็นค่าจ้าง... ผมจะคืนชีพดาบเล่มนี้ให้คุณ ในรูปแบบที่เหนือกว่าเดิมหลายเท่าตัว" ความเงียบเข้าปกคลุมโรงตีเหล็กชั่วขณะ เสียงค้อนจากร้านข้างเคียงดังแว่วเข้ามาไกลๆ การ์เน็ตจ้องมองใบหน้าอันไร้ความรู้สึกของเด็กหนุ่มตรงหน้า สลับกับเศษซากดาบในมือ ความลังเลฉายชัดเจนขึ้นในแววตาคู่นั้น ดาบเล่มนี้คือความทรงจำ แต่เขี้ยวราชสีห์เพลิงทมิฬคืออนาคต ถ้าเลือกผิด... เขาอาจจะไม่เหลืออะไรเลย "ตกลง!" สุดท้ายการ์เน็ตก็กัดฟันกรวด ยื่นมือไปเปิดหน้าต่างระบบแลกเปลี่ยน ไอเทมเขี้ยวสีดำสนิทเปล่งประกายแสงสีแดงฉานถูกส่งมอบเข้าสู่คลังแสงของกรทันที "ถ้าแกซ่อมมันไม่ได้อย่างที่โม้... ฉันจะพังร้านนี้ให้ราบคาบแน่!" กรพยักหน้ารับเบาๆ "ยินดีต้อนรับสู่บริการของร้านคราฟต์เงาเหล็กครับ" ทันทีที่ได้รับวัตถุดิบระดับตำนาน บรรยากาศรอบตัวของกรก็เปลี่ยนไป รัศมีสีฟ้าแห่งการคำนวณถูกแทนที่ด้วยประกายไฟสีทองอร่ามจากทักษะติดตัว [หัตถ์เทพศาสตรา] กรหยิบเขี้ยวราชสีห์เพลิงทมิฬขึ้นมาวางบนทั่งตีเหล็ก ก่อนจะใช้ค้อนเหล็กกล้าตีลงไปอย่างแม่นยำและทรงพลัง ทุกจังหวะการกระทบไม่ได้ใช้เพียงพละกำลัง แต่เป็นการคำนวณความถี่ของการสั่นสะเทือนเพื่อผสานอะตอมของเขี้ยวอสูรเข้ากับเศษเหล็กเดิมอย่างกลมกลืน *เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!* เสียงค้อนกระทบเหล็กดังสนั่นกังวานดั่งเสียงคำรามของราชสีห์เพลิง เซเลสเต้ที่ยืนกอดอกมองอยู่มุมห้องถึงกับหุบยิ้ม ดวงตาคู่สวยประกายแสงวาวโรจน์ด้วยความทึ่ง นางรู้ดีว่าการผสานวัตถุดิบต่างขั้วเช่นนี้ต้องใช้การควบคุมมานาที่ละเมียดละไมแค่ไหน แต่นี่เป็นเพียงผู้เล่นระดับต้นๆ กลับทำมันได้อย่างไร้ที่ติ ผ่านไปสิบหนาวนาทีเต็ม กรหยุดมือ เม็ดเหงื่อผุดพรายบนหน้าผากแต่สีหน้ายังคงนิ่งสนิท เขาใช้คีมคีบดาบที่เพิ่งหลอมเสร็จใหม่ๆ จุ่มลงในถังน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ ละอองแสงสีทองและสีดำพวยพุ่งขึ้นสู่เพดานร้าน เกิดเป็นภาพลวงตาของราชสีห์เพลิงคำรามก้องไปทั่วบริเวณ การ์เน็ตอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลุดออกมาเมื่อเห็นรูปลักษณ์ใหม่ของดาบเล่มนั้น มันไม่ใช่ดาบเหล็กธรรมดาอีกต่อไป ตัวดาบยาวเรียวสีดำสนิทมีลวดลายเปลวเพลิงสีทองสลักลึกEเข้าเนื้อเหล็ก คมดาบแผ่ไอความร้อนระอุออกมาเป็นระยะ รัศมีพลังกดดันระดับสูงแผ่ซ่านจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว เซเลสเต้เดินเข้าไปใกล้ ชะโงกหน้ามองชื่อไอเทมที่ปรากฏขึ้นเหนือตัวดาบด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ ก่อนจะเอ่ยกระซิบเบาๆ ข้างหูกร "เจ้าเด็กนี่... มือไวใช้ได้เลยนี่เพคะ เล่นเอาของระดับตำนานมาเกิดใหม่ซะได้" กรไม่ตอบคำยอของอาจารย์สาว เขาหยิบดาบเล่มนั้นขึ้นมาด้วยมือข้างเดียวแล้วยื่นส่งให้กับนักรบหนุ่มที่กำลังยืนตัวแข็งทื่อ การ์เน็ตรับดาบมาด้วยมือที่สั่นเทา ทันทีที่นิ้วสัมผัสด้ามดาบ หน้าต่างแจ้งเตือนสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นตรงหน้าเขาพร้อมกับเสียงประกาศก้องจากระบบหลักของเกม [แจ้งเตือนระบบ: ผู้เล่นการ์เน็ตได้รับอาวุธระดับตำนาน "ดาบเพลิงทมิฬราชสีห์คลั่ง" (Demon Lion's Wrath Blade) ค่าพลังโจมตี +850, เพิ่มคุณสมบัติพิเศษ [เพลิงโลกันต์สะท้อนกลับ] และ [จิตวิญญาณนักรบ] สำเร็จ!] การ์เน็ตทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความตื่นตะลึง น้ำตาแห่งความปีติเอ่อคลอเบ้า เขาเงยหน้าขึ้นมองกรด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ทว่าก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากขอบคุณ เสียงเตือนอันน่าสะพรึงกลัวจากระบบดันเจี้ยนภายนอกก็ดังแทรกขึ้นมาอย่างกะทันหัน [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับโลก: บอสลับ "ราชันย์มังกรทมิฬแห่งหุบเหวไร้ก้น" ได้ตื่นจากการหลับใหล และกำลังพังทลายประตูเมืองทิศเหนือเข้ามาแล้ว!] บรรยากาศภายในร้านนิ่งงัดในเสี้ยววินาที กรหันขวับไปมองนอกหน้าต่างกระจกที่บานกระจกเริ่มสั่นสะเทือนตามแรงระเบิดจากใจกลางเมือง ขณะที่เซเลสเต้หุบพัดในมือ รอยยิ้มลึกลับปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง นางหันมามองศิษย์เอกแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ดูท่า... ลูกค้าคนแรกของคุณจะไม่ได้แค่มารับดาบซ่อมซะแล้วล่ะมั้งเพคะ เจ้าหนู?" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง สนับสนุน และคอยตบไหล่ให้กำลังใจ "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" มาโดยตลอดนะครับ