เงินคือพระเจ้า

"สี่ร้อยล้าน... ผมให้สี่ร้อยล้านเครดิตครับ" เสียงทุ้มนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็นและทรงอำนาจดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัดภายในห้องประมูลลับระดับ S ของศูนย์ฮันเตอร์แห่งชาติ ทุกสายตานับร้อยคู่ต่างหันขวับไปยังที่นั่งวีไอพีแถวหน้าสุด ที่นั่น... เรย์ ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปเนื้อดี ทอดสายตามองลงไปยังเวทีประมูลด้วยแววตาเรียบเฉย ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น ขณะที่มือข้างหนึ่งกำลังกุมมือเรียวบางของลินิน คู่ชีวิตผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขามาตลอดเอาไว้แน่น รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของเรย์ไม่ได้สื่อถึงความดีใจ แต่มันคือรอยยิ้มของผู้กุมกระดานหมากรุกทั้งหมดไว้ในกำมือ บนเวที... 'กิตติ' หัวหน้ากิลด์มังกรเพลิงผู้ยิ่งใหญ่ ยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้เป็นหิน เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มใบหน้า ริมฝีปากของเขาอ้าค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงจนแทบถลนออกมานอกเบ้า เมื่อครู่... ผู้ชายที่เขาเพิ่งจะขับไล่ออกจากการเป็นฮันเตอร์ระดับล่างอย่างไร้เยื่อใย ผู้ชายคนที่เขาเคยเหยียดหยามว่าเป็นแค่ขยะไร้ค่า... บัดนี้กำลังเสนอราคาสูงลิ่วเพื่อแย่งชิง 'หัวใจแห่งราชาอสูร' ไอเทมระดับ SSS ที่กิลด์ของเขาหมายปองมานานแรมปี "คะ... คุณเรย์? เป็นไปไม่ได้! นายมันก็แค่ฮันเตอร์แรงก์ F ที่เพิ่งถูกไล่ออกไปไม่ใช่เหรอวะ!" กิตติเผลอหลุดตะโกนออกมาด้วยความสติหลุด เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเครือจนคนทั้งห้องได้ยิน เรย์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาสอดมืออีกข้างลงในกระเป๋าเสื้อสูทอย่างผ่อนคลาย ก่อนจะก้าวเดินช้าๆ ไปยังขอบระเบียงวีไอพี สายตาคมกริบคู่นั้นทอดมองลงมาที่หัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่ราวกับมองมดปลวกตัวหนึ่ง "ถูกไล่ออกงั้นเหรอครับ? คุณกิตตินี่ความจำสั้นเสียจริงนะ... หรือเพราะสมองของคุณมีไว้แค่ประดับกะโหลก ถึงจำไม่ได้ว่าตึกที่คุณยืนหายใจอยู่ตอนนี้ บริษัทอสังหาริมทรัพย์ของผมเพิ่งซื้อต่อมาเมื่อสิบนาทีที่แล้ว และถ้าคุณยังไม่อยากออกไปนอนข้างถนนในฐานะคนไร้บ้านล่ะก็ กรุณาหุบปากแล้วยืนเงียบๆ ดูผมซื้อของเล่นชิ้นนี้ให้ภรรยาของผมดีกว่าครับ" สิ้นคำพูดของเรย์ เสียงฮือฮาก็ระเบิดขึ้นทั่วทั้งห้องประมูล บรรดาฮันเตอร์ระดับสูงและผู้ทรงอิทธิพลต่างซุบซิบกันด้วยความตกใจ ข้อมูลเรื่องการกว้านซื้อกิจการทั้งหมดของศูนย์ฮันเตอร์ในชั่วพริบตาเพิ่งจะแพร่สะพัด และตอนนี้พวกเขาก็ได้ประจักษ์แก่สายตาแล้วว่า ชายหนุ่มผู้นี้ไม่ได้แค่พูดเล่น ลินินที่นั่งมองแผ่นหลังกว้างของสามีอยู่เบื้องหลัง ดวงตาคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใสด้วยความตื้นตัน มือเรียวที่ถูกกุมไว้บีบตอบกลับเบาๆ เพื่อถ่ายทอดความรู้สึกทั้งหมดที่อัดอั้นมานานนับปี ความเจ็บปวด ความยากลำบาก และคราบน้ำตาที่เคยร่วมกันเผชิญ บัดนี้มันถูกชำระล้างด้วยความยิ่งใหญ่ที่เรย์สร้างขึ้นมาเพื่อเธอ "สี่ร้อยล้านครั้งที่หนึ่ง... สี่ร้อยล้านครั้งที่สอง..." ผู้ดำเนินการประมูลกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่ถือค้อนเคาะประมูลสั่นเทาจนแทบจะถือไม่อยู่ เขาไม่เคยเจอการประมูลไหนที่ระทึกขวัญและพลิกผันได้สะใจเท่านี้มาก่อนในชีวิต กิตติหน้าซีดเผือด เขากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ ความโกรธแค้นและความอับอายพุ่งพล่านจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน หากปล่อยให้เรย์ชนะการประมูลครั้งนี้ ศักดิ์ศรีและอำนาจของกิลด์มังกรเพลิงที่เขาสั่งสมมานานจะพังทลายลงในพริบตา "ฉันให้ห้าร้อยล้าน!" กิตติแผดเสียงกร้าวออกมาอย่างคนจนตรอก พร้อมกับยกป้ายประมูลขึ้นสุดแขน "เรย์! แกคิดว่ามีเงินแล้วจะยิ่งใหญ่มาจากไหนวะ! ไอเทมชิ้นนั้นกิลด์ของฉันต้องได้!" บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงทันที ทุกคนต่างกลั้นหายใจรอว่าเรย์จะตอบโต้ด้วยวิธีใด เรย์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองแม้แต่น้อย เขากลับหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่เยnยะเยือกจนน่าขนลุก เขายกนาฬิกาข้อมือราคาแพงขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะปรายตามองกิตติด้วยความเวทนา "ห้าร้อยล้าน... สำหรับคุณมันคงเป็นเงินก้อนสุดท้ายที่ต้องเอาชื่อเสียงของกิลด์ไปจำนองสินะครับ น่าสมเพชจริงๆ" เรย์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมบาดลึก "แต่สำหรับผม... เงินมันเป็นแค่ตัวเลขที่เพิ่มขึ้นทุกวินาทีเท่านั้นแหละครับ" เรย์หันไปพยักหน้าให้ลินินแวบหนึ่ง ก่อนจะหยิบการ์ดสีดำสนิทไร้ลวดลาย (Black Card) ที่ปลดล็อกวงเงินไร้ขีดจำกัดจากระบบมหาเศรษฐีออกมาถือไว้ในมือ "หนึ่งพันล้านเครดิตครับ" เรย์ประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงกังวานทรงพลัง "ผมขอปิดการประมูลด้วยราคานี้" ตุบ! ป้ายประมูลในมือของกิตติร่วงหล่นกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ใบหน้าของหัวหน้ากิลด์ผู้เคยเย่อหยิ่งบิดเบี้ยวด้วยความสิ้นหวัง เข่าทั้งสองข้างทรุดฮวบลงกับพื้นเวทีต่อหน้าธารกำนัล ความพ่ายแพ้ที่แท้จริงไม่ใช่แค่เรื่องเงิน แต่เป็นการถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนไม่เหลือชิ้นดีจากคนที่เขาเคยเหยียดหยาม "คะ... เคาะ! เคาะประมูลสิเว้ย!" กิตติสติหลุดตะโกนสั่งผู้ดำเนินการด้วยความบ้าคลั่ง แต่สายตาของทุกคนในห้องกลับมองมาที่เขาด้วยความสมเพช "หนึ่งพันล้านเครดิต... ขาย!" เสียงค้อนเคาะดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน เรย์เดินเข้าไปใกล้ขอบระเบียงมากขึ้น เขามองกิตติที่กำลังก้มหน้าคุกเข่าอยู่บนเวทีด้วยสายตาที่ไร้ซึ่งความปรานีใดๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคสุดท้ายที่ทำเอาหัวหน้ากิลด์ใจสลาย "จำไว้นะครับกิตติ... ในโลกใบนี้ อำนาจที่แท้จริงไม่ได้มาจากพลังของมอนสเตอร์ในดันเจี้ยน แต่มันมาจาก 'เงิน' และตอนนี้... ผมคือพระเจ้าของที่นี่" ทันทีที่สิ้นคำพูดของเรย์ ประตูบานใหญ่ด้านหลังห้องประมูลก็เปิดผางออกเสียงดังสนั่น พร้อมกับการปรากฏตัวของกองกำลังรักษาความปลอดภัยพิเศษหลายสิบคนที่สวมชุดเกราะไฮเทค พร้อมอาวุธครบมือ พวกเขากรูเข้ามาล้อมรอบตัวกิตติและลูกน้องทันที หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยก้าวออกมาข้างหน้า ส่งเอกสารแผ่นหนึ่งให้กิตติที่กำลังตัวสั่นเทา "คุณกิตติครับ ในฐานะที่บริษัทอสังหาริมทรัพย์และผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของศูนย์ฮันเตอร์... ทางเราขอสั่งปลดคุณออกจากตำแหน่งหัวหน้ากิลด์มังกรเพลิง ณ บัดนี้ และเชิญออกจากพื้นที่ภายในสามนาทีครับ" กิตติเบิกตาโพรง อ้าปากค้างอย่างไร้เสียง ความอับอายและความสิ้นหวังถาโถมเข้ามาจนเขาแทบจะกระอเลือดออกมาตรงนั้น ทว่า... ในวินาทีที่ความโกลาหลกำลังพุ่งถึงขีดสุด หน้าจอโฮโลแกรมขนาดยักษ์กลางห้องประมูลก็เกิดอาการกระพริบอย่างรุนแรง ภาพถ่ายและข้อมูลลับสุดยอดของสมาคมฮันเตอร์เกี่ยวกับการทุจริตและสมคบคิดกับดันเจี้ยนระดับปรอทถูกฉายขึ้นหราต่อหน้าทุกคน และก่อนที่ใครจะได้ตั้งตัว เสียงแจ้งเตือนระบบฉุกเฉินสีแดงฉานก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งอาคาร พร้อมกับข้อความปริศนาที่ปรากฏขึ้นบนโทรศัพท์มือถือของฮันเตอร์ทุกคนในประเทศพร้อมกัน *[ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบการเปิดประตูมิติระดับ 'อมตะ' ใจกลางเมืองหลวง การควบคุมทั้งหมดถูกโอนย้ายให้แก่ 'ผู้ถือหุ้นใหญ่' เพียงผู้เดียว... และพวกคุณ... เหลือเวลาอีกเพียง 3 นาที ก่อนที่มหันตภัยจะเริ่มต้นขึ้น]* ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!