กลับมาให้โลกตะลึง

"ก้าวถอยหลังไปเสีย ถ้าไม่อยากให้รองเท้าหนังกวางมูลค่าสี่แสนของแกเปื้อนเลือด" เสียงทุ้มต่ำของเรย์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่ศูนย์บริหารจัดการฮันเตอร์สาขาหลัก แรงกดดันมหาศาลจากมานาที่หนาแน่นจนอากาศรอบตัวสั่นไหวทำให้เจ้าหน้าที่ต้อนรับที่กำลังจะเดินเข้ามาต่อว่าถึงกับทรุดฮวบลงกับพื้น ใบหน้าของชายหนุ่มนิ่งสนิทราวกับรูปสลัก แต่ดวงตาที่เคยหม่นแสงกลับทอประกายคมปลาบดั่งใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับคม ลินินที่ยืนเคียงข้างในชุดคลุมเรียบง่าย แต่มีสง่าราศีจับจิต เธอกุมมือเขาไว้แน่น สัมผัสจากปลายนิ้วของเธอคือเครื่องเตือนใจว่า "ความแค้น" ที่สั่งสมมาตลอดสามปีที่ถูกเนรเทศกำลังจะถูกชำระสะสางในวันนี้ "เรย์... คุณแน่ใจนะ?" ลินินกระซิบเบาๆ แต่ดวงตาของเธอไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย "ผมไม่เคยแน่ใจอะไรเท่านี้มาก่อน ลินิน วันนี้เราไม่ได้มาเพื่อทวงคืนตำแหน่งที่เคยเสียไป แต่เรามาเพื่อบอกให้พวกมันรู้ว่า ใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของดันเจี้ยนที่แท้จริง" เรย์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะก้าวเดินผ่านประตูเหล็กกล้าที่เปิดอ้าออกด้วยระบบตรวจจับอัตโนมัติ ทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้าสู่โถงกลาง เสียงจอแจของเหล่าฮันเตอร์ที่กำลังต่อคิวลงทะเบียนภารกิจก็เงียบลงราวกับมีใครกดปุ่มปิดเสียง สายตานับร้อยคู่จับจ้องมาที่ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบ เนื้อผ้าคาร์บอนไฟเบอร์เกรดทหารที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับ ทุกย่างก้าวของเขามีเสียงฝีเท้าที่หนักแน่น มั่นคง และเปี่ยมด้วยอำนาจ "นั่นมัน... เรย์?" ฮันเตอร์แรงก์ C คนหนึ่งพึมพำด้วยความไม่เชื่อสายตา "ไอ้ขยะที่ถูกไล่ออกไปเพราะทำภารกิจพลาดเมื่อสามปีก่อนไม่ใช่เหรอ? มันกลับมาทำไม" "นั่นสิ แล้วชุดที่ใส่นั่น... สัญลักษณ์ที่ปกเสื้อนั่นมันโลโก้ระดับตำนาน 'God-Tier Artisan' ไม่ใช่หรือไง? เป็นไปไม่ได้!" อีกคนแย้งขึ้น พลางกวาดสายตามองอุปกรณ์ที่ติดอยู่ข้างกายเรย์ ทั้งดาบสั้นที่ส่องแสงสีม่วงเรืองรอง และเกราะอ่อนที่พันรอบข้อมือราวกับเครื่องประดับชั้นดี เรย์ไม่สนใจเสียงซุบซิบเหล่านั้น เขาเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์วีไอพี ซึ่งเป็นจุดที่เหล่าผู้บริหารกิลด์ใหญ่เท่านั้นที่จะใช้บริการ "ขอโทษนะครับคุณลูกค้า ตรงนี้เฉพาะฮันเตอร์ระดับ S ขึ้นไปเท่านั้น กรุณาไปต่อแถวรวมด้านโน้นด้วยครับ" พนักงานสาวหน้าเคาน์เตอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงดูแคลน ตามวิสัยของคนที่ทำงานในศูนย์มานานจนจำหน้าพวก 'ไร้ค่า' ได้แม่นยำ เรย์หยุดกวาดสายตามองเธอด้วยความเย็นชา ก่อนจะล้วงกระเป๋าหยิบบัตรสีดำสนิทที่มีลวดลายอักขระเวทมนตร์ดุนนูนออกมาวางบนเคาน์เตอร์ด้วยท่าทีเรียบเฉย "อ่านดูอีกทีสิครับ... ว่าบัตรสมาชิกนี้ จัดอยู่ในระดับไหน" พนักงานสาวขมวดคิ้ว แต่เมื่อเธอสัมผัสลงบนบัตร พลังมานาที่ไหลวนจากบัตรก็ทำให้หน้าจอระบบแสดงผลหลังเคาน์เตอร์สั่นสะเทือน โลโก้สีทองขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเหนือหัวของเรย์ พร้อมเสียงประกาศจากระบบอัตโนมัติที่ดังสนั่นไปทั่วทั้งอาคาร [ยืนยันตัวตนระดับ: มหาเศรษฐีผู้ครอบครองกุญแจดันเจี้ยน (Black Sovereign Member)] [สถานะสิทธิ์: เจ้าของศูนย์การค้าและสินทรัพย์ในเครือฮันเตอร์ทั้งหมด] [ยินดีต้อนรับกลับมาครับ ท่านประธาน] ความเงียบเข้าปกคลุมอย่างหนักหน่วงกว่าเดิม ใบหน้าของพนักงานสาวเปลี่ยนจากดูแคลนเป็นซีดเผือดจนขาวจัด เธอเข่าอ่อนจนแทบล้มลงไปกับพื้นเมื่อเห็นสถานะที่ปรากฏบนหน้าจอ ในจังหวะนั้นเอง ชายร่างยักษ์ในชุดเกราะทองคำผู้เป็นอดีตคู่หูที่เคยหักหลังเรย์ ก็เดินก้าวเข้ามาในโถงพร้อมกับกลุ่มผู้ติดตาม เขาหยุดชะงักเมื่อเห็นแผ่นหลังของเรย์ที่คุ้นตา "แก... แกกลับมาที่นี่ทำไม เรย์! บัตรนั่นแกไปขโมยใครมา!" ชายคนนั้นตะคอกเสียงดัง หวังจะสร้างสถานการณ์ แต่เรย์กลับไม่แม้แต่จะหันไปมอง เขาทำเพียงแค่หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาแล้วกดปุ่มเพียงครั้งเดียว ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ที่ดังกระหึ่มจากบนฟ้าก็ทำให้เพดานกระจกของศูนย์สั่นสะเทือน เงาขนาดใหญ่ทอดตัวลงมาทับร่างของทุกคนในโถง แสงสปอตไลต์จากยานบินส่วนตัวส่องตรงมาที่เรย์และลินิน ราวกับจะประกาศว่า ณ เวลานี้ โลกใบนี้ได้เปลี่ยนเจ้าของแล้ว "ผมไม่ได้ขโมยมาหรอกครับ..." เรย์หันกลับมามองอดีตเพื่อนรักด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความสมเพช ก่อนจะขยับนิ้วสั่งการบางอย่างผ่านระบบในสมาร์ทโฟน "ผมแค่ซื้อตึกนี้ แล้วกำลังจะไล่พนักงานที่ไร้ความสามารถออก... รวมถึงแกด้วย" สิ้นเสียงของเรย์ เสียงแจ้งเตือนจากระบบทั่วทั้งอาคารก็ดังระงมพร้อมกัน พนักงานทุกคนได้รับข้อความปลดออกทันที พร้อมการแจ้งเตือนเรื่องการฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหม่ที่เรย์เป็นเจ้าของ และในวินาทีที่ความโกลาหลพุ่งถึงขีดสุด หน้าจอหลักของศูนย์ฮันเตอร์ก็ดับวูบลง ก่อนจะปรากฏภาพของเรย์และลินินในฐานะผู้กุมชะตาชีวิตของฮันเตอร์ทุกคนในประเทศนี้อย่างเต็มตัว ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความสะใจในครั้งนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ