คำท้าทายจากกิลด์ยักษ์ใหญ่

"เอกสารสัญญาฉบับนี้ ไม่มีทางที่พวกแกจะเซ็นผ่านหรอก... เรย์" เสียงหัวاะเยาะหยันดังลั่นห้องประชุมใหญ่ของกิลด์ 'ไททัน' กิลด์ยักษ์ใหญ่อันดับหนึ่งของประเทศ แสงไฟนีออนสีขาวสว่างจ้าสะท้อนบนโต๊ะกระจกใสราวน้ำแข็ง ขณะที่สายตานับสิบคู่มองตรงมาที่ชายหนุ่มด้วยความเหยียดหยามและสมเพช เรย์ นั่งนิ่งสงบอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพง ใบหน้าคมคายเรียบเฉยราọรูปสลักน้ำแข็ง นัยน์ตาสสีดำสนิทฉายแววเยือกเย็นเกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไปจะมีได้ มือเรียวประสานกันไว้บนตักอย่างไม่รีบร้อน เขาไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวหรือโกรธเกรี้ยวแม้แต่น้อย ความเงียบงันของเขากลับสร้างความอึดอัดให้แก่เหล่าผู้บริหารระดับสูงของกิลด์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเสียเอง "คิดจะเอาชนะพวกเราด้วยเงินทุนกระจอกๆ งั้นเหรอ? แกมันก็แค่ไอ้ฮันเตอร์ไร้ค่าที่ถูกขับไล่ออกจากกิลด์เราเมื่อสามเดือนก่อน จำไม่ได้หรือไง?" รองหัวหน้ากิลด์ไททัน แสยะยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาว ประธานบริหารผู้ทรงอิทธิพลตบโต๊ะเสียงดังสนั่นเพื่อข่มขวัญ "ดันเจี้ยนระดับ SSS ที่เขตสาม พวกเราผูกขาดสิทธิ์การสำรวจไว้ทั้งหมดแล้ว ไม่มีทางที่สมาคมจะอนุมัติให้บริษัทโลว์โซของแกเข้าไปแตะต้องเด็ดขาด!" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ข้างกายของเรย์ ลินิน ฮันเตอร์สาวผู้เป็นดั่งดวงใจและคู่ชีวิตของเขา นั่งตัวตรงแน่ว มือเรียวของเธอกำชายเสื้อของเรย์ไว้แน่นด้วยความกังวล แม้ใบหน้าของเธอจะซีดเผือดลงเล็กน้อยจากแรงกดดันมหาศาลที่ถูกปล่อยออกมาจากฮันกระดับสูงรอบด้าน แต่ดวงตากลมโตคู่นั้นก็ยังคงฉายแววเด็ดเดี่ยวและพร้อมจะยืนหยัดเคียงข้างชายหนุ่มคนนี้เสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เรย์เหลือบสายตาไปมองมือของลินินที่สั่นเทาเล็กน้อย เขาสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่เธอมีให้ ชายหนุ่มจึงยื่นมือไปกุมมืออันเย็นเฉียบของเธอไว้เบาๆ พร้อมกับส่งรอยยิ้มอบอุ่นและมั่นคงไปให้ ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นสื่อความหมายอย่างชัดเจนว่า *'ไม่ต้องกลัว ผมอยู่ตรงนี้'* ลินินสูดหายใจเข้าลึก ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเรย์แผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจ ขจัดความหวาดกลัวทั้งหมดออกไปจนหมดสิ้น เธอยืดอกขึ้นอย่างมั่นใจ ความเชื่อมั่นที่เธอมีต่อเรย์นั้นมีมากกว่าสิ่งใดในโลก เพราะเธอรู้ดีว่าชายหนุ่มที่เธอกอดคอร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกัน ไม่ใช่ 'ฮันเตอร์ไร้ค่า' คนเดิมอีกต่อไปแล้ว "พวกท่านมั่นใจขนาดนั้นเชียวหรือครับ ว่าสสมาคมจะไม่ยอมอนุมัติ?" น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ มันไม่ได้ดัง แต่กลับทรงพลังและก้องกังวานไปทั่วห้องประชุมจนทุกคนต้องชะงัก "ฮ่าๆๆ! ยังจะปากดีอีกนะไอ้สวะ!" รองหัวหน้ากิลด์ระเบิดเสียงหัวเราะลั่น "แกมีเงินติดตัวเท่าไหร่กันเชียว? สัญญาฉบับนี้ต้องใช้เงินค้ำประกันถึงพันล้านเครดิต! ต่อให้แกขายวิญญาณให้ปีศาจ ก็ไม่มีปัญญาหาเงินจำนวนนี้มาได้หรอก!" เรย์ไม่โต้เถียง เขาเพียงแค่หยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวกดหน้าจอไม่กี่ครั้ง เสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารกลางก็ดังขึ้นกังวาน *'ติ๊ง!'* พร้อมกับโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่ฉายตัวเลขยอดเงินในบัญชีขึ้นกลางห้องประชุม ศูนย์... ศูนย์... และศูนย์นับไม่ถ้วน! ยอดเงินในบัญชีมหาศาลที่พุ่งทะยานจนเกินกว่าขีดจำกัดของระบบประเมิน ทำให้หน้าจอโฮโลแกรมถึงกับกระพริบเตือนด้วย รอยยิ้มเยาะหยันบนใบหน้าของเหล่าผู้บริหารกิลด์ไททันแข็งค้างในทันที ดวงตาของแต่ละคนเบิกกว้างจนแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า อ้าปากค้างจนแมลงวันบินเข้าไปได้ พวกเขาจ้องมองตัวเลขระดับดาราศาสตร์นั้นด้วยความช็อกตาค้าง สมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ "พันล้านงั้นหรือครับ?" เรย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปาก "น่าเสียดายจัง... ที่เงินจำนวนนั้น มันเป็นแค่เศษเงินในกระเป๋าของผมเท่านั้นเอง" รองหัวหน้ากิลด์หน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลท่วมแผ่นหลัง ความเย่อหยิ่งเมื่อครู่มลายหายไปจนสิ้น เหลือเพียงความหวาดกลัวที่เริ่มคืบคลานเข้ามาเกาะกุมหัวใจ เมื่อตระหนักได้ว่าเหยื่อที่พวกเขากำ-ลังรังแก แท้จริงแล้วคือนักล่าผู้กุมอำนาจที่แท้จริง แต่ก่อนที่ใครจะได้ทันตั้งสติ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตึกสูงระฟ้าของกิลด์ไททัน พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนราวกำลังเกิดแผ่นดินไหว *ตูมมมม!* ผนังกระจกนิกรีตด้านนอกห้องประชุมแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ เศษกระจกกระจายเกลื่อนพื้น พร้อมกับร่างเงาดำนับสิบร่างที่พุ่งทะยานเข้ามาล้อมรอบห้องประชุมแห่งนี้ไว้ทั้งหมดในเสี้ยววินาที ลินินตกใจเล็กน้อยแต่ยังคงตั้งสติได้ เธอขยับเข้าไปบังด้านข้างของเรย์โดยสัญชาตญาณ ทว่าเรย์กลับดึงเธอกลับมาโอบไว้ในอ้อมแขนอย่างปลอดภัย พร้อมกับปรายตามองผู้มาใหม่ด้วยความนิ่งสงบ ใจกลางกลุ่มเงาดำเหล่านั้น ร่างของชายชราในชุดสูทหรูหราผู้มีออร่าพลังกดดันระดับ SSS แผ่ซ่ายไปทั่ว ปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มโค้งคำนับให้แก่เรย์อย่างนอบน้อม "เรียนท่านประธานเรย์... ทางเราได้ทำการเข้าซื้อหุ้นทั้งหมดของกิลด์ไททันตามคำสั่งเสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้วครับ" คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางกลางหัวของเหล่าผู้บริหารกิลด์ไททันจนทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น เรย์กวาดสายตามองผู้คนที่เคยเหยียดหยามเขาด้วยแววตาเหนือกว่า ก่อนที่สมาร์ตโฟนในมือจะสั่นเตือนอีกครั้ง พร้อมกับข้อความจากระบบมหาเศรษฐีที่เด้งขึ้นมาตรงหน้า **[ประกาศจากระบบ: ท่านได้ทำการซื้อกิจการทั้งหมดของกิลด์ไททันเรียบร้อยแล้ว ต้องการชำระเงินด้วยบัตรเครดิตดำไม่จำกัดวงเงินเลยหรือไม่?]** เรย์ยกยิ้มมุมปากเบาๆ ก่อนจะกดปุ่มยืนยันบนหน้าจอโฮโลแกรมอย่างไม่ลังเล ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" เสมอมานะครับ