ความจริงเริ่มกระจ่าง

เสียงกรีดร้องของระบบความปลอดภัยระดับทหารดังระรัวก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ม่านพลังสีทองเข้มข้นที่สั่นไหวด้วยอณูของเงินสดหนึ่งพันล้านบาทแผ่ขยายครอบคลุมพื้นที่รัศมีร้อยเมตรจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นคลื่นความร้อน ร่างของชายฉกรรจ์ในชุดเกราะฮันเตอร์แรงก์ A สองคนที่พยายามจะหลบหนี ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในทันทีราวกับถูกภูเขาทั้งลูกกดทับ แรงโน้มถ่วงมหาศาลจาก "กรงขังมหาเศรษฐี" ไม่ได้เพียงแค่พันธนาการร่างกาย หากแต่บดขยี้ถึงระดับพลังเวทมนตร์และเกราะป้องกันทั้งหมดจนแตกละเอียดเป็นผุยผง เรย์ยืนมองภาพเบื้องหน้าด้วยสายตาที่เย็นชาดั่งน้ำแข็งในฤดูหนาว นิ้วเรียวยาวเคาะลงเบาๆ บนหน้าจออินเทอร์เฟซโปร่งแสงที่ปรากฏยอดเงินคงเหลืออันน่าตกตะลึง ท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงหอบหายใจอย่างยากลำบากของเหยื่อ "อั่ก... แก... ทำไมแกถึงมีเงินระดับนี้! เงินซื้อดันเจี้ยนระดับ SSS ได้ทั้งหลัง... แกเอาเงินมาจากไหนวะไอ้สวะเรย์!" หัวหน้าหน่วยล่าสังหารเงาเอ่ยเสียงสั่นพร่า เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากมุมปากขณะพยายามใช้มือยันพื้นดินที่กำลังยุบตัวลงตามแรงกด เรย์ก้าวเท้าช้าๆ เข้าไปหาทีละก้าว เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นคอนกรีตดังสะท้อนก้องราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิทไม่ได้ดูเหมือนฮันเตอร์ผู้ตกอับที่เคยถูกขับไล่ออกจากกิลด์เลยแม้แต่น้อย แต่เขากลับดูราวกับราชาผู้กุมชะตากรรมของทุกสรรพสิ่ง "สวะงั้นหรือ..." เรย์ทวนคำด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงไว้ด้วยจิตสังหารที่ทำให้อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งบางๆ บนพื้น "พวกแกคงคิดสินะ ว่าแผนการผลักฉันลงไปตายในดันเจี้ยนรอยแยกมิติเมื่อสามเดือนก่อน จะทำให้พวกแกกวาดสมบัติระดับตำนานไปแบ่งกันได้อย่างสบายใจ" หัวหน้าหน่วยสะดุ้งสุดตัว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก "แก... แกหมายความว่ายังไง? ใครบอกแก?" "ไม่มีใครบอกหรอกครับ..." เรย์ย่อตัวลงให้อยู่ในระดับสายตาเดียวกับอีกฝ่าย รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก "แต่ระบบมหาเศรษฐีของฉัน... มันซื้อได้กระทั่ง 'ความทรงจำและประวัติการสนทนา' ของพวกสวะที่รับงานมา" สะเก็ดแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นจากปลายนิ้วของเรย์ ก่อนที่หน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่จะฉายภาพวิดีีย้อนอดีตกลางอากาศ ภาพของชายสวมหน้ากากปริศนาผู้หนึ่งกำลังยื่นกระเป๋าเงินใบโต พร้อมกับเอกสารคำสั่งลับให้ตัดเชือกนิรภัยและปิดตายประตูทางออกของดันเจี้ยน เพื่อกำจัดเรย์และลินินให้พ้นทาง แม้ใบหน้าของชายคนนั้นจะถูกบิดเบือนด้วยเวทelพรางตา แต่สัญลักษณ์รูปงูสลักแหวนทองคำที่นิ้วก้อย... ชัดเจนเสียยิ่งกว่าชัดเจน ลินินที่ยืนกอดอกมองเหตุการณ์อยู่ไม่ไกล ดวงตากลมโตฉายแวววาวโรจน์ด้วยความเจ็บปวดที่เพิ่งได้รับการเยียวยา เธอก้าวเข้ามาใกล้เรย์ พร้อมกับวางมือเรียวเล็กสัมผัสลงบนไหล่กว้างของเขาเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและพลังใจ "ท่านประธานกิลด์เซาท์สตาร์... แบล็คดราก้อนสินะคะ" เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นด้วยความนิ่งสงบ แต่น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "คนที่พวกเราเคยคิดว่าเป็นผู้มีพระคุณ... กลับเป็นคนที่แทงข้างหลังพวกเราอย่างเลือดเย็นที่สุด" "ถูกต้องครับที่รัก" เรย์หันไปส่งยิ้มอ่อนโยนให้ลินิน รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักและความทะนุถนอม ซึ่งแตกต่างจากสายตาดุดั่งปีศาจเมื่อครู่ราวกับคนละคน ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและกวาดสายตามองไปยังฮันเตอร์ที่นอนดิ้นรนอยู่เบื้องล่าง "ความจริงเริ่มกระจ่างแล้ว และตอนนี้... ก็ถึงเวลาที่พวกมันจะต้องชำระหนี้เลือด" "แกจะทำอะไร! กิลด์ของเราไม่มีวันปล่อยแกไว้แน่! ถ้าท่านประธานรู้ว่าพวกเราถูกจับ..." "คิดว่าฉันกลัวไอ้แก่หัวโล้นนั่นหรือไง?" เรย์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยอำนาจและความเย่อหยิ่ง "ในโลกนี้ ไม่มีอะไรที่เงินหนึ่งล้านล้านบาทซื้อไม่ได้... แม้กระทั่ง 'สิทธิ์ในการยุบกิลด์' ของพวกแก" เรย์ปัดมือกลางอากาศเบาๆ อินเทอร์เฟซสีดำสนิทของระบบมหาเศรษฐีปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงเตือนอันทรงพลัง [ประกาศจากระบบ: ทำการกว้านซื้อหุ้นทั้งหมด 100% ของกิลด์ "เซาท์สตาร์" สำเร็จ!] [ยอดเงินที่หัก: 50,000,000,000 บาท] [สถานะปัจจุบัน: ท่านคือเจ้าของและผู้มีอำนาจสูงสุดแต่เพียงผู้เดียว สามารถปลดพนักงาน ขับไล่ หรือสั่งยุบกิลด์ได้ทันทีตามความประสงค์!] ฮันเตอร์ทั้งสองคนถึงกับหน้าซีดเผือด เลือดในกายเย็นเฉียบจนแทบไม่ไหลเวียน พวกเขาตระหนักได้ในวินาทีนั้นเองว่า สิ่งที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่ไม่ใช่แค่ฮันเตอร์หน้าเลือดธรรมดา แต่เป็นอภิมหาสเศรษฐีผู้สามารถซื้ออนาคตของคนทั้งสมาคมได้ด้วยการกะพริบตาเดียว! "ไม่... เป็นไปไม่ได้... แกเป็นแค่ฮันเตอร์แรงก์ F ที่ไร้ค่า..." เสียงครางกระซิบด้วยความสิ้นหวังดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่สั่นเทา "ไร้ค่าหรือมีค่า... เงินในบัญชีของฉันเป็นคนตัดสินครับ" เรย์หันหลังให้พวกมันอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะเอ่ยคำสั่งเรียบๆ กับระบบ "จัดการส่งตัวพวกมันไปให้สมาคมฮันเตอร์ในฐานะอาชญากรข้ามกิลด์ และเตรียมเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว... เราจะไปเยี่ยม 'ท่านประธาน' กันเสียหน่อย" เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ความเร็วสูงดังกึกก้องขึ้นบนดาดฟ้าตึก แรงลมมหาศาลพัดกระโชกเส้นผมของเรย์และลินินให้ปลิวไปตามแรงลม ทั้งสองก้าวขึ้นสู่ยานพาหนะหรูหราที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างสม SSS โดยมีเป้าหมายคือใจกลางตึกใหญ่ของกิลด์เซาท์สตาร์ แต่ทว่า... ในวินาทีที่ประตูเฮลิคอปเตอร์กำลังจะปิดลง หน้าจออินเทอร์เฟซส่วนตัวของเรย์ก็กะพริบถี่รัวด้วยแสงสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความเตือนฉุกเฉินที่ทำให้ดวงตาคมกริบของเขาต้องหรี่แคบลงทันที [แจ้งเตือนภัยระดับวิกฤต: ตรวจพบการเคลื่อนไหวของ "ผู้ถือครองระบบเงาคนที่สอง" กำลังรอต้อนรับท่านอยู่ที่ปลายทาง และบัญชีเงินฝากของมัน... เชื่อมโยงกับบุคคลที่ท่านคาดไม่ถึงที่สุด!] ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ