ช็อตฟิลพวกดูถูก

"ถ้าคิดจะมาตายเป็นภาระให้ทีมแรงก์ A ของเรา... ไสหัวกลับไปซะ ไอ้เศษสวะเรย์!" เสียงตวาดก้องของ 'กวิน' หัวหน้ากิลด์พยัฆฆ์ทมิฬดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงพักคอยหน้าดันเจี้ยนระดับ B สาธารณะ สายตานับร้อยคู่พุ่งตรงมาที่ร่างของชายหนุ่มในชุดฮันเตอร์เกรดต่ำที่แทบจะขาดวิรุษ เรย์ยืนนิ่งสงบ ใบหน้าคมคายฉายแววเรียบเฉย ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น แม้รอบกายจะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ยถากถางจากฮันเตอร์ระดับสูงที่มองเขาเป็นเพียงตัวตลก ลินิน ฮันเตอร์สาวสายฮีลเลอร์ผู้มีใบหน้าสะสวยแต่ซีดเซียว ขยับเข้าใกล้เรย์อย่างสั่นเทา มือเรียวเล็กเอื้อมไปดึงชายเสื้อของชายหนุ่มไว้แน่น ดวงตาคู่สวยคลหน่วยน้ำตาแต่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว เธอพยายามกระซิบเตือน "เรย์คะ... ไม่สิ เรย์ครับ เราถอนตัวกันเถอะ พวกเขาตั้งใจจะให้เราไปตายในด่านบอสจริงๆ นะ" เรย์เหลือบมองหญิงสาวผู้เป็นดั่งแสงสว่างเดียวในชีวิต รอยยิ้มบางเบาแต่ทรงพลังปรากฏขึ้นที่มุมปาก มือหนายกขึ้นตบไหล่บางเบาเพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นใจ "เชื่อผมสิครับลินิน... วันนี้แหละ คือวันที่หมาตัวไหนที่เคยเหยียบย่ำเรา จะต้องกราบแทบเท้าเพื่อขอร้องชีวิต" คำพูดนั้นไม่ได้เบาจนเกินไป ทำให้กวินที่ยืนอยู่ไม่ไกลแค่นزหัวเราะลั่นด้วยความสมเพช "ฮ่าๆๆ! อวดเก่งไม่เปลี่ยนนะไอ้ไร้ค่า แกคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ? ฮันเตอร์แรงก์ SSS หรือไงถึงได้ปากดีขนาดนี้? เอาล่ะ ในเมื่ออยากเข้าไปตายนัก ก็เชิญ! แต่บอกไว้ก่อนนะว่า ถ้าแกตายในนั้น ฉันจะไม่เสียเวลาแม้แต่ปลายเล็บไปเก็บศพแกหรอก!" ประตูกลไกขนาดยักษ์ของดันเจี้ยนเปิดอ้าออก กลิ่นอายความตายและกลิ่นคาวเลือดโชยออกมาปะทะใบหน้า ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไป ระบบเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเรย์ทันที [ติ๊ง! ตรวจพบพื้นที่ดันเจี้ยนระดับ B: "ซากปรักหักพังแห่งความโลภ"] [ระบบมหาเศรษฐีทำงาน: ตรวจพบการท้าทาย... เริ่มต้นภารกิจลับ: "โชว์เหนือให้โลกตะลึง" (ความยาก: ง่ายดายแต่สะใจระดับ SSS)] [เงื่อนไข: เคลียร์มอนสเตอร์ทั้งหมดในห้องโถงแรกด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว และห้ามใช้พลังเกิน 1%] [รางวัลสำเร็จ: ปลดล็อกวงเงินบัตรเครดิตไร้ขีดจำกัดระดับที่สอง และสิทธิ์เข้าถึงบัญชีลับของ "ผู้ถือครองระบบเงาคนที่สอง"] เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย หัวใจเต้นเป็นจังหวะที่สุขุมและควบคุมได้ ทันทีที่ฝูงกอบลินกลายพันธุ์และออร์คหุ้มเกราะนับร้อยตัวพุ่งทะยานออกมาจากความมืด กวินและสมาชิกกิลด์พยัฆฆ์ทมิฬต่างรีบตั้งโล่ถอยร่นด้วยความตื่นตระหนก พวกเขาเตรียมใจรับมือกับการต่อสู้ที่ยาวนานและนองเลือด ทว่า... เรย์กลับก้าวออกมายืนขวางหน้าทุกคนไว้ "ถอยไปซะไอ้บ้า! อยากตายรึไง!" กวินตะโกนด่าทอด้วยความหัวเสีย เรย์ไม่แม้แต่จะชายตามอง เขาเพียงแค่ดีดนิ้วเบาๆ ครั้งหนึ่ง เป๊าะ! คลื่นพลังงานสีทองอร่ามที่อัดแน่นไปด้วยจิตสังหารระดับเทพเจ้าและแรงกดดันของมหาเศรษฐีผู้กุมชะตากรรม พุ่งทะยานออกไปราวกับคลื่นสึนามิ พริบตาเดียวที่คลื่นพลังนั้นกวาดผ่านฝูงมอนสเตอร์นับร้อย... เสียงกรีดร้องโหยหวนยังไม่ทันเปล่งออกมาด้วยซ้ำ ร่างของพวกมันทั้งหมดก็สลายกลายเป็นละอองแสงสีดำและหายวับไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอย! ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องโถงกว้างทันที กวินอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพงจนแทบทะลอกออกมาจากเบ้า สมาชิกกิลด์คนอื่นๆ ถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น ลินินที่ยืนมองอยู่ด้านหลังยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด เธอรู้ว่าเรย์เก่งขึ้น แต่ไม่เคยคิดเลยว่า... จะเหนือล้ำเกินกว่ามนุษย์มนาจะจินตนาการได้ถึงเพียงนี้! "ทะ... เป็นไปไม่ได้!" กวินเสียงสั่นเครือ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด "แก... แกทำแบบนั้นได้ยังไงวะ! แกมันแค่ฮันเตอร์ไร้ค่าแรงก์ F! แกซ่อนพลังนี้ไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่!" เรย์ค่อยๆ หันกลับมามองกวิน สายตาที่เย็นชาและไร้ซึ่งความปรานีราวกับพญายมกำลังมองมดปลวก เขาก้าวเท้าเดินเข้าไปช้าๆ เสียงรองเท้ากระทบพื้นหินก้องกังวานราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย "ฮันเตอร์ไร้ค่าอย่างนั้นเหรอครับ?" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่น่าสะพรึงกลัว "โลกใบนี้มันก็แค่นิตยสารราคาถูก ที่คนมีเงินและอำนาจเท่านั้นคือผู้กำหนดเนื้อหา... และบังเอิญว่า ตอนนี้... ผมคือคนที่รวยที่สุดในโลกใบนี้" ทันใดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเรย์ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ทำให้หัวใจของเรย์กระตุกวูบ [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบการเชื่อมต่อเครือข่ายจาก "ผู้ถือครองระบบเงาคนที่สอง"] [ยอดเงินในบัญชีเป้าหมาย: 0 บาท (สถานะ: กำลังถูกดูดกลืน)] [คำเตือน: บุคคลที่เป็นเจ้าของบัญชีปลายทางที่ท่านกำลังจะเผชิญหน้าในวินาทีนี้... คือ "ลินิน" คู่ชีวิตของท่านเอง!] เรย์ชะงักฝีเท้า ใบหน้าที่เคยเยือกเย็นมาตลอดพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เขารีบหันขวับกลับไปมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหลังทันที ลินินในตอนนี้ไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัวอีกต่อไปแล้ว ร่างกายของเธอกำลังถูกปกคลุมด้วยไอหมอกสีดำทมิฬ รอยยิ้มอ่อนโยนที่เรย์คุ้นเคยได้เลือนหายไป แทนที่ด้วยรอยยิ้มเยียบเย็นและสายตาที่เต็มไปด้วยความลับอันดำมืด "เซอร์ไพรส์ไหมคะ... ที่รัก?" ลินินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง [โปรดติดตามตอนต่อไป] --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" เสมอมานะครับ