เสียงคำรามต่ำของเครื่องยนต์เทอร์โบแฟนจากเฮลิคอปเตอร์รุ่นทหารระดับไฮ엔ด์ดังกระหึ่มสะเทือนเลื่อนลั่น แรงลมมหาศาลจากใบพัดขนาดใหญ่ตีซัดระเบียงกระจกใสจนเกิดเสียงสั่นระรัว ทว่าแววตาของเรย์กลับไร้ซึ่งความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายืนกอดอกนิ่งสงบ ท่ามกลางกระแสลมที่พัดเรือนผมสีดำสนิทให้ปลิวไสว ร่างมหึมาของสิ่งมีชีวิตจากรอยแยกมิติระดับบอสที่ถูกกิลด์ ‘เงาโลหิต’ นำเข้ามาเหยียบย่างลงบนพื้นคอนกรีตเบื้องล่าง สรรพเสียงของผู้คนในเมืองหลวงต่างกรีดร้องด้วยความตื่นกลัว แต่สำหรับเรย์ ภาพนั้นเป็นเพียงแค่ฉากละครราคาถูกที่พวกมันจงใจจัดฉากขึ้นเพื่อข่มขวัญ
"พวกมันเริ่มเคลื่อนไหวเร็วกว่าที่คาดไว้นะครับ"
เสียงนุ่มนวลแต่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยวเอ่ยขึ้นจากด้านหลัง ลินินก้าวเดินออกมาเคียงข้างเขา ดวงตากลมโตคู่นั้นสะท้อนภาพแสงไฟสีแดงฉานจากกิลด์ยักษ์ใหญ่ที่รายล้อมตึกสูง เธอสวมเสื้อแจ็กเก็ตสีเข้มพร้อมสำหรับการต่อสู้ มือเรียวบางเอื้อมมาแตะแขนของเรย์เบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและความเชื่อมั่นที่พวกเขามีให้แก่กันเสมอมาในยามที่ต้องเผชิญหน้ากับความตาย
"ปล่อยให้พวกมันแสดงละครไปก่อนครับลินิน..." เรย์หันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ให้คู่ชีวิต แววตาที่เคยเย็นชาอบอุ่นขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีเมื่อมองหน้าเธอ "เพราะในไม่ช้า เวทีนี้จะไม่ใช่ของพวกมันอีกต่อไป..."
ตัดภาพมายังห้องโถงลับใต้ดินเขตสาม ศูนย์รวมของพวกฮันเตอร์นอกคอกที่ถูกกิลด์ใหญ่ขับไล่และตราหน้าว่าเป็น ‘ขยะสังคม’ กลิ่นอับชื้นและควันบุหรี่คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ทว่าบรรยากาศกลับเงียบกริบลงทันทีเมื่อบานประตูเหล็กหนาหนักถูกผลักเปิดออกด้วยแรงผลักอันทรงพลัง
ร่างของเรย์ก้าวเข้ามาในความมืด โดยมีลินินเดินตามประกบไม่ห่าง แสงไฟนีออนกะพริบสลัวสาดส่องลงบนใบหน้าเรียบเฉยที่แผ่รังสีคุกคามอันน่าสะพรึงกลัวออกมาโดยไม่ต้องใช้สกิลข่มขวัญใดๆ ฮันเตอร์นับสิบชีวิตที่นั่งกระจัดกระจายตามมุมห้องต่างชะงักงัน บางคนถึงกับทำแก้วเหล้าหลุดมือร่วงแตกกระจาย
"พวกแกเป็นใครวะ! ทางเข้าเขตนี้ห้ามคนนอกเข้า... เฮ้ย นั่นมัน...!"
ฮันเตอร์ร่างใหญ่หนวดเคราเฟิ้มผู้มีรอยแผลเป็นพาดผ่านใบหน้าลุกพรวดขึ้นพร้อมชักดาบเล่มโตออกจากฝัก ทว่าเมื่อสายตาของเขาปรับเข้ากับความมืดและจดจำใบหน้าของผู้มาเยือนได้ ร่างกายอันกำยำกลับแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน ดาบในมือร่วงหล่นกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น
"เรย์... แกคือเรย์ฮันเตอร์แรงก์ F ที่ถูกกิลด์เงาโลหิตไล่ออกไม่ใช่เหรอวะ!" เสียงใครบางคนตะโกนแทรกขึ้นด้วยความตกตะลึงระคนไม่อยากเชื่อสายตา
เรย์ไม่ตอบคำถามนั้น เขากวาดสายตามองสำรวจฮันเตอร์นอกคอกแต่ละคนที่นั่งอยู่รอบห้อง สายตาคมกริบราวกับใบมีดที่ผ่านการลับคมมาอย่างดีคู่นั้นประเมินศักยภาพและบาดแผลในอดีตของแต่ละคนได้อย่างทะลุปรุโปร่ง นี่คือกลุ่มคนที่เคยมีความสามารถระดับแนวหน้า แต่ถูกระบบกิลด์นายทุนหักหลังและเขี่ยทิ้งอย่างไร้เยื่อใยเช่นเดียวกับเขา
"ฉันรู้ว่าพวกนายกำลังคิดอะไรอยู่..." เรย์ก้าวเท้าเข้าไปยืนกลางห้อง เสียงทุ้มต่ำกังวานก้องไปทั่วผนังปูนเปลือย "พวกนายคิดว่าชีวิตนี้คงต้องก้มหน้าใช้ชีวิตเป็นสุนัขข้างถนน หลบๆ ซ่อนๆ จากพวกกิลด์ใหญ่ที่คอยตามล่า และรอวันตายอย่างไร้ค่าในดันเจี้ยนระดับต่ำใช่ไหมครับ?"
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงชั่วขณะ ไม่มีใครกล้าส่งเสียงเถียง แม้แต่ฮันเตอร์ร่างใหญ่ผู้เคยเกรี้ยวกราดเมื่อครู่ก็ยังยืนก้มหน้ากัดฟันแน่น ความจริงอันเจ็บปวดถูกจี้เข้าที่แผลสดอย่างแม่นยำ
"แล้วถ้าฉันบอกว่า..." เรย์ยกมือขึ้นเบาๆ หน้าจอสีฟ้าใสของระบบมหาเศรษฐีก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ แสงเรืองรองสาดส่องกระทบใบหน้าของทุกคนให้เห็นตัวเลขยอดเงินในบัญชีที่ถูกพิมพ์ขึ้นมาอย่างเด่นชัด—*ยอดเงินคงเหลือ: 9,999,999,999,999 เครดิต* "ฉันสามารถซื้ออิสรภาพ ศักดิ์ศรี และพลังที่จะเหยียบย่ำพวกมันให้จมดินได้ทั้งหมดล่ะครับ?"
เสียงสูดหายใจเข้าลึกๆ ดังขึ้นจากหลายมุมห้อง ฮันเตอร์นอกคอกต่างเบิกตากว้างจ้องมองตัวเลขมหาศาลที่พวกเขาไม่เคยแม้แต่จะฝันถึงในชาตินี้ เงินจำนวนนี้สามารถซื้อดันเจี้ยนระดับ S ทั้งลูกได้ด้วยซ้ำ!
"แก... แกต้องการอะไรจากพวกเรา?" ฮันเตอร์สาวผู้ใช้ธนูและมีฉายาว่า 'มือสังหารไร้เงา' เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอคือหนึ่งในเหยื่อที่ถูกกิลด์ใหญ่ใส่ร้ายจนต้องหนีหัวซุกหัวซุน
"ฉันไม่ได้ต้องการให้พวกนายมาเป็นลูกน้อง..." เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปาก "แต่ฉันต้องการให้พวกนายมาเป็น 'ผู้ร่วมอุดมการณ์' ในการโค่นล้มนิตยสารและอำนาจมืดของกิลด์ทั้งหมดในเมืองนี้ ใครที่เลือกยืนข้างฉัน เตรียมตัวรับทรัพยากรระดับเทพ อาวุธแรงก์ SSS และเงินเดือนที่พวกนายใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด... แต่ถ้าใครคิดว่านี่คือเรื่องล้อเล่น เชิญเดินออกไปจากประตูนี้ได้เลยครับ"
ไม่มีใครขยับตัวแม้แต่คนเดียว บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความฮึกเหิมและความหวังที่ถูกจุดประกายขึ้นใหม่อีกครั้งจากกองเถ้าถ่าน
ลินินมองดูภาพเบื้องหน้าด้วยความภาคภูมิใจ เธอก้าวเข้ามายืนเคียงข้างเรย์ พร้อมกับส่งกระเป๋าเอกสารสีดำสนิทใบหนึ่งให้เขา เรย์รับมันมาแล้วเปิดออก เผยให้เห็นการ์ดสมาชิกลายทองฝังเพชรนับร้อยใบเรียงรายอยู่ภายใน
ครู่ต่อมา เสียงแจ้งเตือนจากระบบมหาเศรษฐีก็ดังขึ้นในหัวของเรย์ *[ติ๊ง! ตรวจพบการตอบรับข้อเสนอจากฮันเตอร์นอกคอก 14 คน ระบบได้ทำการโอนเงินมัดจำคนละ 10,000,000 เครดิต เรียบร้อยแล้ว]*
เสียงข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าโทรศัพท์มือถือของฮันเตอร์ทุกคนดังขึ้นพร้อมเพรียงกันราวกับเสียงประสาน เสียงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความตกตะลึงและตื่นเต้นสะท้อนออกมาจากแววตาของทุกคนในห้องนั้น
"ยินดีต้อนรับสู่ทีมของผมนะครับ..." เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่ทรงพลังอำนาจ "พรุ่งนี้เช้า... เราจะไปถล่มงานประมูลดันเจี้ยนของกิลด์เงาโลหิตกัน"
ทว่า ในจังหวะนั้นเอง ก่อนที่ใครจะได้ทันตอบรับ เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นที่ผนังด้านนอกของห้องใต้ดิน เศษปูนและฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว พร้อมกับร่างของเงาดำนับสิบที่พุ่งทะลุเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ!
ดวงตาของเรย์หรี่ลงอย่างอันตรายเมื่อเห็นสัญลักษณ์รูปโลหิตบนเสื้อเกราะของพวกมัน
"หึ... ตามมาเร็วกว่าที่คิดเสียอีกนะครับ..."
—--------------------------------------------------
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" เสมอมานะครับ!
ฮันเตอร์ไร้ค่า กับระบบมหาเศรษฐีผู้กุมชะตาดันเจี้ยน•ตอนที่ 17
รับสมัครผู้ร่วมอุดมการณ์
ผลงานโดย เงาฮันเตอร์ไร้เงา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เงาฮันเตอร์ไร้เงา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ฮันเตอร์ไร้ค่า กับระบบมหาเศรษฐีผู้กุมชะตาดันเจี้ยน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!