ดันเจี้ยนลับส่วนตัว

"สิบวินาที ถ้าแกยังไม่ไสหัวไปจากหน้าบ้านฉัน อย่าหาว่าฉันใจร้าย" เสียงของเรย์ราบเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนคนตรงหน้า—หัวหน้ากิลด์หน้าเงินที่เคยไล่เขาออก—ถึงกับเข่าอ่อน เรย์ไม่แม้แต่จะปรายตาแลเศษเงินที่พวกมันวางกองไว้บนโต๊ะเพื่อ 'ซื้อ' ข้อมูลดันเจี้ยนที่เขาเพิ่งพิชิตได้ เขาแค่เลื่อนบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ได้รับจากระบบขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ บนนิ้วชี้ "แก... แกคิดว่ามีเงินแค่นี้จะทำตัวกร่างได้เหรอเรย์! พวกเราคือกิลด์อันดับหนึ่งนะเว้ย!" ลินินที่ยืนอยู่ข้างกายเรย์ไม่พูดอะไร เธอเพียงแค่ขยับกายเข้ามาใกล้ กดมือลงบนไหล่เขาเบาๆ ความอบอุ่นจากสัมผัสของเธอคือสิ่งเดียวที่เตือนให้เรย์รู้ว่า เขาไม่ได้สู้อยู่ในโลกที่มืดมิดอีกต่อไป เรย์หันไปสบตาหญิงสาว แววตาที่เคยเย็นชาดุจน้ำแข็งละลายลงเป็นความอ่อนโยนเพียงชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะหันกลับไปหาศัตรูด้วยรอยยิ้มที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวเย็นเยียบกว่าเดิม "กิลด์อันดับหนึ่งงั้นหรือครับ? ก็น่าสนใจดี... แต่ดันเจี้ยนที่ฉันกำลังจะเข้าไปในอีกไม่กี่วินาทีนี้ ต่อให้เอาเงินทั้งกิลด์ของแกมาถม ก็ซื้อสิทธิ์แม้แต่จะเหยียบเข้าไปไม่ได้" สิ้นคำพูด ระบบโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเรย์เพียงคนเดียว [แจ้งเตือน: ดันเจี้ยนลับส่วนตัว 'คลังสมบัติไร้ขอบเขต' พร้อมเปิดใช้งานแล้ว] [เงื่อนไข: เฉพาะผู้ถือครองสถานะ 'มหาเศรษฐีผู้กุมชะตาดันเจี้ยน' เท่านั้น] [คำเตือน: เวลาในดันเจี้ยนนี้จะไม่ผูกติดกับโลกภายนอก ทุกการก้าวเดินคือการรีดเค้นพลังและทรัพยากรที่ไม่มีในโลกใบนี้] เรย์ไม่รอช้า เขาคว้ามือลินินไว้แน่น "ไปกันเถอะครับ เรามีธุระต้องไปจัดการที่นั่น" ทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้าสู่พื้นที่รอยแยกที่ฉีกตัวออกกลางห้องนั่งเล่น ร่างของทั้งคู่ก็เลือนหายไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและความตื่นตะลึงของเหล่าสมาชิกกิลด์ที่ยืนอ้าปากค้างอยู่กับที่ ดันเจี้ยนลับส่วนตัวไม่ใช่สิ่งที่ฮันเตอร์ทั่วไปจะเข้าถึงได้ มันคือพื้นที่ที่ถูกสร้างขึ้นโดยพลังอำนาจระดับกฎเกณฑ์... และเรย์คือเจ้าของมัน เมื่อภาพความวุ่นวายเบื้องหลังจางหายไป สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือโถงขนาดมหึมาที่ปูด้วยทองคำบริสุทธิ์และอักขระเวทมนตร์โบราณที่ส่องแสงวิบวับ ลินินกวาดสายตามองด้วยความทึ่ง "เรย์... ที่นี่มันไม่ใช่แค่ดันเจี้ยนทั่วไปนะคะ แต่มันคือฐานทัพลับที่แม้แต่สมาคมฮันเตอร์ก็ไม่มีข้อมูล" เรย์เดินไปที่แท่นกลางห้อง วางฝ่ามือลงบนผลึกสีดำสนิท ระบบตอบสนองทันทีด้วยเสียงดังกึกก้อง [ตรวจพบการลงทุน: 1,000 ล้านเหรียญ เพื่อปลดล็อก 'หอคอยแห่งการจุติ'] [เพิ่มระดับพลังฮันเตอร์ของ ลินิน จากแรงก์ B เป็นแรงก์ S โดยอัตโนมัติ] แสงสีทองสว่างวาบขึ้นปกคลุมร่างของลินิน เธอทรุดตัวลงเล็กน้อยก่อนที่ออร่ารอบกายจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความอ่อนแอที่เคยมีจางหายไป แทนที่ด้วยพลังงานมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในทุกอนูของร่างกาย เรย์มองผลลัพธ์นั้นด้วยรอยยิ้มพอใจ นี่คือสิ่งที่เขาต้องการ—การทำให้คนที่เขารักแข็งแกร่งพอที่จะยืนหยัดเคียงข้างเขาในฐานะราชัน "เรย์... พลังนี้... มันมากเกินไปสำหรับฉันนะคะ" ลินินเอ่ยด้วยความตกใจเมื่อเห็นพลังระดับ S ที่ได้รับมาง่ายดายดุจการกดสั่งซื้อของออนไลน์ "ไม่หรอกครับลินิน พลังแค่นี้ยังเทียบไม่ได้กับค่าของตัวคุณในสายตาผม" เรย์โน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเธอ "เพราะหลังจากนี้ ดันเจี้ยนทุกแห่งในโลกจะถูกเปลี่ยนให้เป็นสนามเด็กเล่นของเรา... และพวกที่เคยเหยียดหยามเราจะต้องได้รับบทเรียนที่ไม่มีวันลืม" ทว่าในขณะที่ทั้งสองกำลังดื่มด่ำกับชัยชนะ เสียงแจ้งเตือนจากระบบกลับดังถี่รัวด้วยสัญญาณสีแดงฉานที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน [คำเตือน: ผู้บุกรุกตรวจพบในดันเจี้ยนส่วนตัว!] [การป้องกันระดับสูงสุดถูกทำลาย... มีบางอย่างกำลังก้าวผ่านประตูมิติที่ห้ามเข้า!] เรย์ขมวดคิ้วแน่น เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่พุ่งตรงมายังห้องโถงนี้ มันไม่ใช่ฮันเตอร์ แต่เป็นตัวตนที่ทรงพลังกว่านั้นมาก ประตูบานยักษ์ที่หน้าทางเข้าดันเจี้ยนสั่นสะเทือน ก่อนที่จะถูกพังลงมาด้วยพลังทำลายล้างที่ไร้รูปแบบ เงาร่างหนึ่งก้าวเข้ามาท่ามกลางฝุ่นควัน พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ฟังดูคุ้นหูอย่างประหลาด "ไง เรย์... ไม่คิดเลยนะว่าแกจะซ่อนตัวอยู่ในที่ที่น่าสนุกแบบนี้" ชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวสะอาดตาเดินตรงเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเรย์ เขาไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คืออดีตเพื่อนสนิทที่หักหลังเรย์จนชีวิตพังทลายในวันวาน... และที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือเขากำลังถือบัตรเครดิตระดับพรีเมียมที่ทางสมาคมฮันเตอร์เพิ่งประกาศว่าจะแจกให้แก่ 'ผู้พิชิตดันเจี้ยนตัวจริง' เท่านั้น "แกมาที่นี่ได้ยังไง?" เรย์ถามพลางกระชับมือที่จับลินินไว้แน่น ชายคนนั้นแสยะยิ้มก่อนจะชูบัตรในมือขึ้น "ก็เงินซื้อได้ทุกอย่างไม่ใช่เหรอเรย์? อ้อ... แล้วก็ดันเจี้ยนนี้ไม่ได้มีแค่แกที่เป็นเจ้าของหรอกนะ เพราะคนที่เป็นคน 'ขาย' พิกัดที่นี่ให้ฉัน... ก็คือคนที่แกไว้ใจที่สุดในกิลด์ก่อนหน้านี้ไงล่ะ" ลินินเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาของใครบางคนที่เดินตามหลังชายผู้นั้นเข้ามา... คนที่ควรจะตายไปแล้วในดันเจี้ยนแห่งความทรงจำของพวกเขา ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ! "เงาฮันเตอร์ไร้เงา"