การ์ดป้องกันใบสุดท้าย

"ปิดตายงั้นเหรอคะ... บางทีประตูบานนั้น อาจจะกำลังรอให้เราไปเปิดมันด้วยตัวเองต่างหากล่ะคะ" สิ้นเสียงกระซิบที่ทิ้งปมปริศนาไว้ในห้องโถงโบราณ บรรยากาศรอบกายก็เปลี่ยนจากความเงียบสงบกลายเป็นความเย็นยะเยือกที่เสียดแทงกระดูก ประตูไม้บานยักษ์ที่สลักลวดลายเทพเจ้าโบราณค่อยๆ ส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอาร์ด กลิ่นอายของความตายและไอน้ำสีดำทะมึนพวยพุ่งออกมาจากรอยแยกราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังตื่นจากจำศีล เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวขยับพลิกการ์ดในมืออย่างรวดเร็วเพื่อคำนวณความเป็นไปได้ การประเมินความน่าจะเป็นในหัวทำงานอย่างหนักหน่วงจนตัวเลขสีฟ้าโปร่งแสงนับร้อยลอยวนอยู่รอบนัยน์ตา "อัตราการรอดชีวิตในกรณีที่ปะทะกับสิ่งที่ไม่รู้ที่มา... ลดลงเหลือสิบสองจุดสี่เปอร์เซ็นต์แล้วสินะคะ" เรย์พึมพำเบาๆ เสียงของเขายังคงราบเรียบและเยือกเย็น แม้ว่าเหงื่อกาฬจะเริ่มซึมตามไรผม ทว่า ในวินาทีที่ไอน้ำสีดำแปรสภาพเป็นคมดาบเงาพุ่งแหวกอากาศเข้ามาด้วยความเร็วสูงเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปจะมองทัน เอลาร่าซึ่งยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังมาตลอดก็ขยับตัวราวกับสายลมพายุ "ถอยไปค่ะ เรย์!" เสียงตวาดก้องพร้อมกับแรงลมที่เกิดจากการสะบัดกายของอดีตองครักษ์ผู้สูญเสียเกียรติยศ เอลาร่าพุ่งทะยานเข้ามาขวางหน้าเรย์ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย ดาบใหญ่ในมือถูกตวัดขึ้นรับคมดาบเงาทมิฬที่พุ่งตรงมายังจุดตายของเด็กหนุ่มนักวางแผน แรงปะทะมหาศาลทำให้พื้นศิลาใต้ฝ่าเท้าแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แรงสะท้อนทำให้เลือดสีแดงสดไหลซึมออกจากมุมปากของหญิงสาว แต่แววตาของเธอกลับเด็ดเดี่ยวและไร้ความหวาดกลัวอย่างสิ้นเชิง "คุณเอลาร่า!" เรย์อุทานออกมาด้วยความตกใจ น้ำเสียงที่ปกติจะสุขุมเยือกเย็นกลับสั่นเครือเล็กน้อยเป็นครั้งแรก "ดิฉันบอกแล้วไงคะว่าตราบใดที่ลมหายใจของดิยังอยู่ จะไม่มีใครแตะต้องสมองของทีมเราได้แม้แต่ปลายเล็บค่ะ!" เอลาร่ากล่าวด้วยน้ำเสียงหอบเหนั่นแต่หนักแน่น เธอใช้ดาบยันร่างเงาทมิฬเอาไว้ด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี กล้ามเนื้อแขนเกร็งจนเส้นเลือดปูดโปน ทว่า นักฆ่าปริศนาในเงายังคงเพิ่มแรงกดดันเข้ามาเรื่อยๆ ร่างของเอลาร่าถูกดันถอยหลังทีละก้าว รอยเท้าที่เธอกดลงไปบนพื้นหินทิ้งรอยลึกเอาไว้ชัดเจน เรย์กัดริมฝีปากแน่น สมองของเขาประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง เด็คการ์ดในมือสั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับรับรู้ถึงวิกฤตอันคับขัน ค่ามานาสำรองในระบบลดฮวบลงจากการเรียกใช้การ์ดสนับสนุน แต่ปัญหาคือ องค์ประกอบในการคอมโบการ์ดชุดปัจจุบันยังขาดอีกหนึ่งเงื่อนไขสำคัญ *ถ้าคำนวณเวลาตามความเร็วรอบการโจมตีของมัน... อีกสามวินาที เอลาร่าจะไม่สามารถรับแรงกระแทกไหวแล้วนะคะ!* เรย์คิดในใจอย่างร้อนรน สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องโถงเพื่อหาช่องโหว่ แม้เขาจะเป็นแค่ฮันเตอร์ไร้แรงค์ที่ใครๆ ก็มองข้าม แต่วิเคราะห์เกมและการอ่านหมากคือสิ่งที่เขาเชี่ยวชาญที่สุด "ชิ... คิดจะเล่นงานจากมุมอับงั้นเหรอคะ โظอมารยาจริงๆ" เอลาร่าสบถเบาๆ เมื่อเงาทมิฬแยกตัวออกเป็นสองสาย และพุ่งอ้อมแนวป้องกันของเธอไปยังด้านหลังที่เรย์ยืนอยู่ เป้าหมายที่แท้จริงของนักฆ่าไม่ใช่การเผชิญหน้าตรงๆ แต่เป็นการกำจัด 'มันสมอง' ของทีมให้พ้นทางก่อนเป็นอันดับแรก! คมดาบเงาสายที่สองพุ่งตรงเข้าหาแผ่นหลังของเรย์ในระยะประชิด เร็วเกินกว่าที่เอลาร่าจะหันกลับมาป้องกันได้ทัน และเรย์เองก็ไม่มีทักษะการต่อสู้ระยะประชิดที่จะรับมือได้ด้วยตัวเอง ร่างกายของเขาผอมบางและถูกสร้างมาเพื่อการคิดวิเคราะห์ ไม่ใช่การรับคมดาบ ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง เรย์ไม่ได้หลับตาหนี เขากลับจ้องมองไปยังเงาสะท้อนบนคมดาบที่พุ่งเข้ามาด้วยนัยน์ตาสีรัตติกาลที่ลุกโชนไปด้วยประกายแห่งความท้าทาย "ถ้าคาดการณ์ไม่ผิด... การ์ดใบนี้ไม่ได้มีไว้ใช้จู่โจมตั้งแต่แรกหรอกนะคะ" เรย์ดีดนิ้วเบาๆ การ์ดสีทองแดงใบเก่าคร่ำคร่าที่ซ่อนอยู่ก้นสำรับถูกดึงออกมาด้วยความเร็วสูง แสงสว่างวาบสีฟ้าครามสาดส่องขึ้นจากฝ่ามือของเขา ระบบแจ้งเตือนเสียงใสแต่เฉียบคมดังขึ้นในโสตประสาทของเรย์ทันที [ท่านได้ทำการใช้งานการ์ดลับเฉพาะ: 'การ์ดป้องกันใบสุดท้าย (Last Bastion)'] [เงื่อนไขสำเร็จ: ปกป้องพันธมิตรด้วยความไว้วางใจสูงสุด] [ทำการเปลี่ยนผ่านสถานะ: สรรพสิ่งหยุดนิ่งชั่วคราว...] เวลาในห้องโถงโบราณพลันหยุดชะงักลง คมดาบเงาที่อยู่ห่างจากร่างของเรย์เพียงไม่กี่เซนติเมตรลอยค้างกลางอากาศ ละอองไอน้ำสีดำแข็งตัวราวกับประติมากรรมน้ำแข็ง เอลาร่าที่กำลังล้มตัวลงจากการรับแรงกระแทกถูกตรึงไว้ในท่าทางที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เรย์ก้าวเท้าเดินผ่านคมดาบที่หยุดนิ่งนั้นไปอย่างใจเย็น เขาเดินไปหยุดอยู่เบื้องหน้าเงาทมิฬปริศนาที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านหมอก พร้อมกับหยิบการ์ดอีกใบขึ้นมาคั่นระหว่างนิ้วทั้งสอง "พวกคุณคงคิดสินะคะ ว่าเด็คไร้แรงค์ไม่มีทางล้มกระดานเทพเจ้าได้..." เรย์แย้มยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจอันน่าสะพรึงกลัว "แต่ความจริงก็คือ... พวกคุณต่างหากล่ะคะ ที่อ่านเกมพลาดตั้งแต่เริ่มเปิดฉากแล้วค่ะ" ทันใดนั้น รอยแยกมิติสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเงาทมิฬ พร้อมกับเสียงกัมทนาการราวกับเสียงคำรามของมังกรโบราณที่หลับใหลมานับพันปี และแรงกดดันระดับ SSS ที่แท้จริงก็ทะลักออกมาจนห้องโถงทั้งห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับกลยุทธ์ของเรย์เสมอนะคะ!