การเติบโตของคู่หู

เสียงกระดิ่งลมที่แขวนไว้เหนือกรอบประตูไม้เก่า ๆ ของโรงเตี๊ยมเขตชายขอบ สั่นไหวด้วยแรงสั่นสะเทือนจากความกดอากาศที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ทันทีราวกับมีใครกดปุ่มหยุดเวลา เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวที่กำลังคีบการ์ดกระดาษสีเทาหมองชะงักค้างกลางอากาศ ขณะที่ดวงตาคู่คมกวาดมองผ่านหน้าต่างกระจกใสที่เริ่มมีรอยแตกร้าวเป็นเส้นใยแมงมุม "ระบบกำลังเตือนถึงการแทรกแซง... แต่ดูเหมือนว่าแขกของเราจะไม่คิดเคาะประตูขออนุญาตเลยสินะคะ" ลิซ่า—เอ๊ย ไม่ใช่สิ เรย์พึมพำกับตัวเองเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงรังสีความตึงเครียดที่ทำเอาบรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงหลายองศา ข้างกายเขา เอลาร่าดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้อย่างรวดเร็ว สัญชาตญาณนักรบของอดีตองครักษ์กรีดร้องเตือนภัย ร่างเพรียวในชุดหนังกระชับสัดส่วนขยับมาบังหน้าเรย์ไว้โดยสัญชาตญาณ มือเรียวซ้ายกุมด้ามดาบสั้นที่เหน็บไว้ข้างเอวแน่นจนข้อต่องอขาวโพลน แม้ใบหน้าจะยังคงความนิ่งสงบ แต่เม็ดเหงื่อกาฬที่ผุดพรายตรงขมับก็ฟ้องชัดว่า แรงกดดันจากพลังงานลึกลับที่กำลังคืบคลานเข้ามานั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น "เรย์... รอบตัวเรา... มานากำลังถูกบิดเบือน" เอลาร่ากระซิบเสียงลอดไรฟัน สายตาดั่งเหยี่ยวจ้องเขม็งไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้า "ถูกต้องค่ะ การบิดเบือนระดับนี้... ไม่ใช่ฝีมือของมอนสเตอร์ป่าทั่วไปแน่ ๆ" เรย์ขยับแว่นสายตาไร้กรอบของตนเองเล็กน้อย เลนส์สะท้อนแสงสีฟ้าจาง ๆ จากหน้าต่างสถานะโฮโลแกรมที่เด้งขึ้นมาเตือนรัว ๆ เป็นพรืด [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบผู้มาเยือนระดับ 'ผู้ดูแลระบบชั้นที่ 50' – อวตารแห่งความยุติธรรม 'ลูเมน' กำลังเข้าใกล้พิกัดในรัศมี 50 เมตร] [คำเตือน: สิทธิ์การถือครองการ์ด 'มองข้ามขีดจำกัด' จะถูกระงับชั่วคราวเมื่อเผชิญหน้ากับเป้าหมาย] รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นที่มุมปากของเด็กหนุ่ม แม้สถานการณ์จะคับขันจนแทบไม่มีทางรอด แต่สมองของเขากลับแล่นเร็วจี๋ราวกับเครื่องจักรคำนวณชั้นยอด การถูกระงับการ์ดใบเก่งไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไร้หนทางสู้... แต่มันคือโอกาสอันดีที่จะทดสอบ 'บางสิ่ง' ที่เขาเพิ่งเคี่ยวเข็ญให้หญิงสาวข้างกายฝึกฝนมาตลอดสองวันที่ผ่านมาต่างหาก "เอลาร่าคะ" เรย์เอ่ยเรียกเสียงนุ่ม แต่มั่นคงจนอีกฝ่ายต้องเหลือบมอง "ว่าไงเรย์? ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเล่นตลกนะคะ!" "ฉันไม่ได้เล่นค่ะ... จำบทเรียนเมื่อคืนที่เราซ้อมกันได้ไหมคะ? การผสาน 'ทักษะทางกายภาพ' เข้ากับ 'เอฟเฟกต์การ์ดสนับสนุน' น่ะ" เรย์ยื่นการ์ดใบหนึ่งในมือที่เปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามให้เธอ "รับนี่ไปค่ะ" เอลาร่ารับการ์ดแผ่นนั้นมาด้วยความงุนงง ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสผิวการ์ด ลวดลายอักขระเวทสีครามก็สว่างวาบขึ้นในฝ่ามือ ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านไปทั่วร่าง กวาดล้างความอ่อนล้าจากการเดินทางไกลจนหมดสิ้น ราวกับว่าขีดจำกัดทางร่างกายของเธอถูกยกขึ้นไปอีกระดับ "นี่มัน... การ์ดประเภทไหนกัน? ฉันไม่เคยสัมผัสมานารูปแบบนี้มาก่อนเลย" "มันคือ 'การ์ดเสริมพลังเงื่อนไข: เกราะเหล็กไร้พ่าย' ค่ะ" เรย์อธิบายรวดเดียวโดยไม่รอให้เธอสงสัยนาน "เงื่อนไขการใช้งานง่ายมาก แค่คุณก้าวออกไปรับการโจมตีระลอกแรกด้วยความตั้งใจที่จะปกป้อง... พลังป้องกันของคุณจะคูณสองทันที และที่สำคัญที่สุด..." เรย์เว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยพินิจมองใบหน้าของสหายสาว "มันจะสะท้อนดาเมจกายภาพกลับไปหาผู้โจมตี 30% ด้วยค่ะ" ตู้มมมม! ผนังด้านหน้าของโรงเตี๊ยมระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ เศษไม้และฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่ว แรงปะทะมหาศาลซัดร่างของทั้งคู่จนต้องถอยหลังไปคนละก้าว ท่ามกลางกลุ่มควันสีเทาหนาทึบ ร่างของชายหนุ่มในชุดเกราะสีขาวบริสุทธิ์ ปีกสีทองอร่ามแผ่สยายอยู่ด้านหลัง ดวงตาสفียงสะท้อนแสงเจิดจ้าไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ ย่างก้าวเข้ามาทีละน้อย ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวเดิน พื้นไม้ใต้ฝ่าเท้าต่างแตกละเอียดเป็นผุยผงด้วยแรงกดดันระดับเทพเจ้า "ผู้บุกรุก... บังอาจครอบครองพลังต้องห้าม... พวกเจ้าต้องถูกลบ" เสียงกังวานราวกับระฆังจากสวรรค์ดังสะท้อนก้องในหัวของทั้งสองคน จนเอลาร่าต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด "เรย์... ฉัน... ฉันขยับตัวไม่ค่อยถอดเลย แรงกดดันนี่มันอะไรกัน..." เอลาร่ากัดฟันกรอด พยายามยืนหยัดต้านทานแรงโน้มถ่วงมหาศาลที่กดทับลงบนไหล่ "หายใจลึก ๆ ค่ะเอลาร่า! อย่ามองที่รูปลักษณ์ของมัน... มองที่ 'ช่องว่าง' ของการเคลื่อนไหวสิคะ!" เรย์ตะโกนสั่งเสียงเฉียบขาด พร้อมกับดีดนิ้วส่งสัญญาณบางอย่าง การ์ดสามใบในสำรับของเรย์ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ แสงไฟกะพริบถี่รัวเพื่อดึงดูดความสนใจของเทพแห่งการดูแลระบบ ลูเมนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดาบแสงในมือขวาถูกตวัดผ่าอากาศลงมาอย่างรวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ เป้าหมายคือศีรษะของเรย์ที่ยืนอยู่ด้านหลัง! "ระวังค่ะ!" เอลาร่าไม่มีเวลาให้คิดคำนวณอีกต่อไป สัญชาตญาณและการฝึกฝนร่างกายซ้ำแล้วซ้ำเล่าภายใต้การชี้นำของเรย์ทำงานทันที ร่างเพรียวพุ่งทะยานเข้าไปขวางกั้นระหว่างดาบแสงกับเด็กหนุ่ม พร้อมกับชูโล่พลังงานที่เกิดจากเอฟเฟกต์การ์ดขึ้นรับการโจมตีนั้นเต็มแรง! เคร้งงงงงง! ประกายไฟสีทองสว่างวาบเจิดจ้าจนแสบตา แรงกระแทกจากการปะทะทำให้พื้นโรงเตี๊ยมยุบตัวลงเป็นหลุมลึก เอลาร่ารู้สึกราวกับกระดูกในร่างกำลังจะแหลกสลาย แรงมหาศาลจากเทพเจ้าผลักให้เธอกระเด็นถอยหลัง แต่ทว่า... ตามคำสอนของเรย์ เธอไม่ได้ใช้แค่แรงต้านทานอย่างเดียว *“จงใช้พลังของมัน ส่งมันกลับไป”* เสียงของเรย์ดังแว่วเข้ามาในความทรงจำ เอลาร่าคำรามในลำคอ ดวงตาคมกริบฉายแววเด็ดเดี่ยว เธอบิดข้อมือเล็กน้อย ปล่อยให้มานาจากการ์ดในมือทำปฏิกิริยากับแรงโจมตีของศัตรู ฟึ่บ! แสงสีครามสะท้อนกลับไปเป็นลำแสงพุ่งตรงเข้าใส่ลำตัวของลูเมนอย่างจัง! แม้จะเป็นเพียง 30% แต่เมื่อมันกระทบกับร่างอวตารที่ไร้การป้องกันการสะท้อนดาเมจ เทพแห่งระบบถึงกับชะงัก ถอยหลังไปหนึ่งก้าวเต็ม ๆ ด้วยความประหลาดใจ ลูเมนก้มมองรอยขีด ข่วนบนเกราะสีขาวบริสุทธิ์ของตนเอง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นจ้องมองหญิงสาวมนุษย์ที่ยืนหอบหายใจโยนอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย "น่าสนใจ..." เสียงเรียบเฉยเอ่ยขึ้น "มนุษย์ชั้นต่ำ... กลับสามารถสะท้อนพลังของสวรรค์ได้ด้วยการ์ดกระดาษงั้นหรือ?" เรย์ก้าวเท้าเดินมาหยุดยืนเคียงข้างเอลาร่า มือเรียวยกขึ้นแตะไหล่บางเบาเพื่อส่งต่อความอบอุ่นและมานาที่เหลืออยู่ สายตาของนักวางแผนหนุ่มจ้องมองผู้ดูแลระบบชั้นที่ 50 อย่างไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวาน "การ์ดกระดาษงั้นเหรอคะ? น่าเสียดายจัง... ที่คุณยังไม่รู้ว่าสิ่งที่คุณเรียกว่ากระดาษพวกนี้น่ะ สามารถพลิกกระดานใต้ฟ้ามาได้กี่รอบแล้ว" เรย์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ ลูเมนหรี่ตาลง ปีกสีทองด้านหลังกางออกจนสุด พลังงานมหาศาลเริ่มรวมตัวกันที่ปลายดาบแสง บรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยวจนเกิดเป็นรอยแยกมิติขนาดเล็ก นี่คือการโจมตีเอาจริงที่จะไม่เหลือแม้แต่เถ้าธุลี [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบสกิลทำลายล้างวงกว้าง 'พิพากษาสวรรค์' – กำลังรวบรวมพลังงาน 98%] [คำเตือน: เวลาที่เหลือก่อนการปะทะ... 3... 2...] เรย์กระซิบข้างหูเอลาร่าด้วยน้ำเสียงกระชับและรวดเร็ว "เตรียมตัวให้พร้อมค่ะเอลาร่า รอบนี้เราจะไม่แค่รับ... แต่เราจะ 'สวนกลับ' ให้พวกมันได้รู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดของการ์ดไร้แรงค์กันค่ะ!" นิ้วเรียวของเรย์สะบัดการ์ดใบสุดท้ายในสำรับขึ้นสู่ท้องฟ้า ทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือโรงเตี๊ยมก็พลันมืดครึ้มลงอย่างกะทันหัน พร้อมกับปรากฏสำรับการ์ดขนาดยักษ์นับร้อยใบแผ่ขยายปกคลุมทั่วทั้งอาณาเขต... --- *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับคู่หูของเรานะคะ)*