สัญญาณเตือนภัย

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารบนโต๊ะกระจกใสเสียงดังสนั่น จนกาแฟดำในแก้วเซรามิกราคาแพงกระฉलकซึมออกมาเปื้อนขอบโต๊ะทำงาน "พวกมันเล่นสกปรกเกินไปแล้วนะครับคุณธันวา" กวินทร์พ่นลมหายใจร้อนผ่าวออกมาทางจมูก ดวงตากลมโตที่ปกติมักจะฉายแววท้าทายและดื้อรั้น ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความโกรธเกรี้ยว ปลายนิ้วเรียวสวยเคาะรัวๆ ลงบนหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงภาพแบบร่าง 3 มิติของโปรเจกต์รีสอร์ทริมทะเล ซึ่งเป็นผลงานชิ้นโบแดงที่เขากับธันวาเพิ่งร่วมมือกันออกแบบและยื่นประมูลไปเมื่อสัปดาห์ก่อน แต่ทว่า ตอนนี้บนหน้าจอ กลับปรากฏภาพแบบร่างที่คล้ายคลึงกันราวกับแกะ แต่วางจำหน่ายและถูกอ้างสิทธิ์โดยบริษัทคู่แข่งเบอร์หนึ่งอย่าง 'Aura Design' ธันวาเงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อป ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบเฉยและเต็มไปด้วยมาดของสถาปนิกเจ้าระเบียบ บัดนี้กลับตึงเครียดจนสันกรามขึ้นเป็นEسانชัดเจน ดวงตาคมกริบกวาดมองเอกสารในมืออย่างรวดเร็ว สมองอันปราดเปรียวประมวลผลสถานการณ์ทั้งหมดภายในเสี้ยววินาที "ผมเตือนคุณแล้วว่าระบบความปลอดภัยของเซิร์ฟเวอร์กลางมันหละหลวมเกินไป" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เย็นชา แต่แฝงไปด้วยความหงุดหงิดที่พยายามสะกดกลั้นไว้อย่างเต็มที่ "นี่คุณยังจะมาหาว่าผมสะเพร่าอีกเหรอครับ!" กวินทร์ดีดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าหวานง้ำงอด้วยความโมโหจนแก้มใสขึ้นสีแดงระเรื่อ "ไฟล์นี้มีแค่ผมกับคุณที่มีสิทธิ์เข้าถึง! ถ้าไม่ใช่เพราะฝั่งคุณมีหนอนกระ่อน... แล้วมันจะรั่วไปถึงมือไอ้กรณ์ได้ยังไง!" "ปากดี" ธันวาพ่นคำพูดสั้นๆ ออกมาพร้อมกับลุกขึ้นยืนประจันหน้า ความสูงที่ได้เปรียบกว่าทำให้เขาต้องก้มมองอินทีเรียร์หนุ่มตัวแสบที่กำลังหายใจฮึดฮัดเหมือนแมวป่าพองขน "ก่อนจะกล่าวหาคนอื่น ใช้สมองส่วนหน้าคิดสักนิดว่าถ้าโปรเจกต์นี้หลุดมือ บริษัทของคุณกับบริษัทของผม ใครจะเจ๊งหนักกว่ากัน" กวินทร์ชะงัก คำพูดที่เตรียมจะสวนกลับกลืนหายไปในลำคอ เมื่อดวงตาคมกริบคู่นั้นไม่ได้มีความหมายของการดูXแคลนเลยแม้แต่น้อย สิ่งที่สะท้อนอยู่ในแววตาของธันวาคือความจริงจัง ความเด็ดเดี่ยว และ... บางสิ่งที่ร้อนแรงเกินกว่าจะปล่อยให้มันผ่านไป บรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวเงียบกริบลงทันที มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ แต่ความตึงเครียดระหว่างคนทั้งคู่กลับพุ่งสูงเสียดฟ้า แรงกดดันจากคู่แข่งทางการค้าที่จ้องจะฮุบโปรเจกต์มูลค่าหลายร้อยล้านกำลังบีบให้พวกเขารecognizeความจริงบางอย่าง พวกเขาไม่มีเวลามานั่งทะเลาะกันเองอีกต่อไปแล้ว "แล้ว... คุณจะเอายังไงครับ" กวินทร์เป็นฝ่ายยอมลดทิฐิลงก่อน น้ำเสียงที่เคยแข็งกร้าวอ่อนลงเล็กน้อย แม้จะยังคงความพยศไว้ในที ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองสถาปนิกหนุ่มผู้เยือกเย็น "ปล่อยให้พวกมันก๊อปปี้ผลงานหน้าตาเฉยแบบนี้เหรอครับ" ธันวาแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหนา เป็นรอยยิ้มที่ทำให้กวินทร์รู้สึกหน IเลVสันหลังวาบทุกครั้ง "ก๊อปปี้เหรอครับ?" ธันวาเดินเข้าไปใกล้ก้าวหนึ่ง จนระยะห่างระหว่างเขากับกวินทร์ลดลงเหลือเพียงคืบเดียว กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับกลิ่นกาแฟคั่วเข้มลอยเข้าแตะจมูก "พวกมันตาถั่วต่างหากที่หยิบเอาแบบร่างเวอร์ชันแรกที่ผมยังไม่ได้ลงรายละเอียดโครงสร้างทางวิศวกรรมไปอวดอ้าง" กวินทร์เบิกตากว้าง "หมายความว่า..." "หมายความว่า แบบร่างที่พวกมันได้ไป... ถ้าเอาไปก่อสร้างจริง ตัวอาคารจะถล่มลงมาทับหัวคนซื้อบ้านในเดือนแรกยังไงล่ะครับ" ธันวาโน้มใบหน้าลงมาจนหน้าผากเกือบจะชิดกับอีกฝ่าย เสียงทุ้มกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงอันตรายแต่ชวนใจสั่น "และถ้าเราปล่อยให้มันยื่นประมูลด้วยแบบนั้น... บริษัทคู่แข่งรายนั้นเตรียมตัวล้มละลายและติดคุกข้อหาประมาทจนทำให้มีผู้เสียชีวิตได้เลย" ความฉลาดเป็นกรดและแผนการที่รอบคอบจนน่ากลัวของธันวา ทำให้กวินทร์ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความรู้สึกทึ่งและ... เคมีบางอย่างที่กำลังระอุขึ้นท่ามกลางวิกฤต "คุณนี่มัน... ร้ายกาจเป็นบ้าเลยนะครับธันวา" กวินทร์พึมพำ ออกอาการเขินอายปนหมั่นไส้จนต้องเบือนหน้าหนี แต่กลับถูกมือหนาเอื้อมมาจับปลายคางมนให้หันกลับมาสบตากันตรงๆ "ถ้าไม่ร้าย... ผมจะเอาชนะใจอินทีเรียร์ปากเก่งอย่างคุณได้ยังไงล่ะครับ" คำพูดหยอกเย้าที่หลุดออกมาจากปากของคนเย็นชาอย่างธันวา ทำเอาหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ กวินทร์รู้สึกเหมือนอุณหภูมิในห้องพุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว มือเล็กยกขึ้นเตรียมจะผลักอกอีกฝ่ายออก แต่ทว่า... *ก๊อกๆๆ!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกัน ไม่รอให้อذنุญาต ประตูกระจกบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกโดยเลขาหน้าห้อง "คุณธันวาคะ! คุณกรณ์ จาก Aura Design พาคนบุกมาที่ล็อบบี้ชั้นล่างแล้วค่ะ เขาบอกว่ามีเรื่องจะมาเคลียร์เรื่องลิขสิทธิ์แบบร่างรีสอร์ทกับพวกเราตอนนี้เลยค่ะ!" ธันวาชะงัก ดวงตาคมกริบหันไปมองหน้าเลขาชั่วพริบตา ก่อนจะก้มลงมองกวินทร์ที่ยืนอยู่ใกล้กัน รอยยิ้มมุมปากที่แฝงความเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มขยับเข้าไปกระซิบข้างหูคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงกระเส่าต่ำที่ทำเอาขนลุกซู่ "ดูเหมือนปลาจะติดเบ็ดเร็วกว่าที่คิด... สนใจลงไปเล่นเกมกับผมไหมครับ คุณกวินทร์" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันมาโดยตลอดนะครับ