ปลายเข็มเงินชุบพิษพรายสมุทรจ่ออยู่ตรงชีพจรเต้นระรัวบริเวณลำคอระหงของสตรีชุดดำเบื้องหน้า กลิ่นอายโลหิตจางๆ คละคลุ้งปะปนกับกลิ่นดอกเหมยหล่นที่เกาะพราวอยู่บนบ่าของนาง ทว่าสิ่งที่ทำให้ถังจิ่นเซ่อชะงักค้าง ไม่ใช่เพราะความยากลำบากในการควบคุมสถานการณ์ หากแต่เป็นรอยแผลเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้าตรงไหปลาร้าของอีกฝ่าย รอยแผลที่นางคุ้นเคยดั่งเงาในกระจกเงา
รอยแผลที่เกิดจากกระบี่ไร้เงาของปรมาจารย์ตระกูลถังเมื่อสิบปีก่อน
"เจ้า... เป็นใครกันแน่" ถังจิ่นเซ่อเอ่ยขึ้น เสียงของนางราบเรียบดั่งผิวน้ำในบึงลึก แต่ปลายนิ้วที่ถือเข็มเงินกลับสั่นระริกโดยไม่ยอมเชื่อฟังสมอง
สตรีผู้นั้นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เลือดสีคล้ำไหลรินลงมาตามคางมนตัดกับผิวขาวราวกระเบื้องเคลือบ นางไม่ได้หวาดกลัวความตายที่จ่ออยู่ตรงหน้าแม้แต่น้อย ดวงตาหงส์คู่นั้นกลับทอประกายเย้ยหยันราวกับกำลังมองดูละครฉากหนึ่งที่กำลังดำเนินไปตามบทบาทที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
"ศิษย์พี่รอง... ไม่สิ ตอนนี้ท่านคงเป็นถึง 'เข็มเงินมรณะ' มือสังหารอันดับหนึ่งผู้ไร้พ่ายในเงาของฉินอ๋องไปเสียแล้วกระมัง" น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก ทว่าทุกคำกลับดั่งสายฟ้าที่ฟาดผ่าลงกลางใจของถังจิ่นเซ่อ
ความทรงจำที่ถูกฝังกลบไว้ใต้กองเพลิงแห่งตระกูลถังเมื่อวันวานไหลย้อนกลับมาดั่งกระแสน้ำเชี่ยว ชายคาเรือนไม้ไผ่ กลิ่นชาสมุนไพรขมๆ และเงาร่างของเด็กสาวผู้มีพรสวรรค์สูงส่งแต่ดื้อรั้นจนถูกขับไล่ออกจากสำนัก นางจำได้แม่นยำ... อาหลิน ผู้น้องเล็กสุดท้องผู้เคยฝนเข็มเล่มแรกเคียงข้างนาง เหตุใดวันนี้จึงกลายมาเป็นมือสังหารรับจ้างที่ถูกส่งมาปลิดชีพฉินอ๋องในตำหนักบูรพาแห่งนี้เล่า
ในขณะเดียวกัน ที่ห้องโถงชั้นนอกของตำหนักอ๋อง บรรยากาศกลับกดดันเสียยิ่งกว่าพายุฝนตั้งเค้า ฉินอ๋องหลี่เฟยประทับนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้พนักพิงไม้จันทน์แดง ดวงเนตรคมกลาบกวาดมองแผ่นป้ายไม้ไผ่สลักรายชื่อขุนนางที่เพิ่งถูกยكขึ้นมาถวาย นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะเชื่องช้าแต่มั่นคง ทว่าแววตากลับลึกล้ำราวกับห้วงสมุทรที่ซ่อนคลื่นใต้น้ำไว้เป็นร้อยชั้น
พ่อบ้านหลี่ก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าเงียบกริบ โน้มตัวลงกระซิบเบื้องพระพักตร์ "ทูลท่านอ๋อง สายรายงานจากคุกใต้ดินแจ้งว่า ทางฝั่งสกุลซ่งเริ่มเคลื่อนไหวแล้วพ่ะยะค่ะ พวกมันใช้ตราประทับลับส่งจดหมายไปยังชายแดนเหนือ คาดว่าคงต้องการดึงกองกำลังทหารม้าพยัคฆ์ดำเข้ามาในเมืองหลวงก่อนงานพระราชพิธีปักปิ่น"
หลี่เฟยแย้มสรุปมุมพระโอษฐ์รอยหนึ่ง รอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น มีเพียงความเยือกเย็นอันน่าสะพรึงกลัว "ให้พวกมันขยับไปเถอะ ยิ่งพวกมันดิ้นรนมากเท่าไหร่ ตาข่ายที่ข้าถักทอไว้ก็ยิ่งรัดกุมขึ้นเท่านั้น แล้วทางตำหนักในเล่า พระชายาจัดการเรียบร้อยดีหรือไม่"
"เรียนท่านอ๋อง แม่นางถังกำลังจัดการกับ... ผู้บุกรุกอยู่พ่ะยะค่ะ เกรงว่าเวลานี้คงได้ความกระจ่างแล้ว"
หลี่เฟยไม่ได้ตรัสสิ่งใดต่อ ทว่าสายพระเนตรกลับทอดมองไปยังทิศทางของตำหนักพักส่วนตัวที่ถังจิ่นเซ่ออยู่ ความห่วงใยที่ซ่อนเร้นถูกกดทับไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย พระองค์ทรงรู้ดีว่าสตรีในดวงใจของพระองค์ไม่ได้อ่อนแอ แต่วันนี้... ความลับที่ถูกเปิดเผยอาจคมกริบยิ่งกว่าอาวุธใดๆ ในใต้หล้า
ณ ตำหนักชั้นใน ถังจิ่นเซ่อค่อยๆ ลดเข็มเงินลงทีละน้อย ความเย็นเยียบแผ่ซ่านจากปลายนิ้วลามเลียไปถึงกระดูกสันหลัง นางจ้องมองสตรีตรงหน้าด้วยแววตาที่ซับซ้อนเกินกว่าจะบรรยาย
"เจ้าเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้ได้อย่างไร อาหลิน... เจ้าควรจะตายในกองเพลิงวันนั้นไปแล้ว" ถังจิ่นเซ่อเค้นเสียงถาม ความรู้สึกผิดและโกรธเกรี้ยวตีรวนกันอยู่ในอกจนแทบหายใจไม่ออก
อาหลินแค่นหัวเราะ ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชังที่สะสมมาแรมปี "ตายหรือ? ท่านคิดว่าอาจารย์ปล่อยให้พวกเราตายหรืออย่างไร ท่านต่างหากที่ถูกหลอกใช้เป็นเครื่องมือ! ตำแหน่ง 'เข็มเงินมรณะ' ที่ท่านภาคภูมิใจนักหนา แท้จริงแล้วแลกมาด้วยเลือดเนื้อของใครบ้าง ท่านเคยรู้บ้างหรือไม่ว่าท่านอ๋องผู้สูงส่งของท่าน คือผู้ใดกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังการล่มสลายของสำนักเรา!"
ราวกับสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ ถังจิ่นเซ่อรู้สึกคล้ายโลกทั้งใบหมุนเคว้ง ร่างกายเซถอยหลังไปครึ่งก้าว สายตาตื่นตะลึงมองไปยังทิศทางของห้องโถงใหญ่ที่หลี่เฟยประทับอยู่
ทว่าในวินาทีที่ความตระหนกยังไม่ทันจางหาย ประตูห้องนอนก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างสูงสง่าของฉินอ๋องหลี่เฟยที่ก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าหนักแน่น ในพระหัตถ์ทรงถือถ้วยชาเคลือบกระเบื้องลายครามที่ยังคงมีไอความร้อนลอยกรุ่น กลิ่นหอมหวานปนกลิ่นฝิ่นก้านยาวลอยอวลไปทั่วห้อง
หลี่เฟยแย้มพระสรุปบางเบา ทอดพระเนตรมองถังจิ่นเซ่อผู้กำลังยืนแข็งค้างอยู่เบื้องหน้าศัตรู ก่อนจะทรงยกถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ พลางตรัสด้วยน้ำพระเนตรที่อ่านไม่ออก
"ดูท่า... เจ้าคงจะได้ฟังเรื่องสนุกๆ จากแขกไม่ได้รับเชิญคนนี้แล้วสินะ จิ่นเซ่อของข้า"
***
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางในหมากกระดานอันตรายนี้ไปพร้อมกับจิ่นเซ่อนะคะ หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับความลับที่กำลังจะเปิดเผยในบทถัดไปค่ะ
บัญญัติกรงหยก สยบยอดฝีมือไร้ใจ•ตอนที่ 6
ความลับใต้เงา
ผลงานโดย ดอกโบตั๋นพันปี
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ดอกโบตั๋นพันปี)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง บัญญัติกรงหยก สยบยอดฝีมือไร้ใจ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!