จังหวะสวนกลับ

"ไพ่ตายงั้นหรือครับ... คำพูดที่ดูหรูหราดีนี่" ผมขยับเนคไทให้เข้าที่ สายตาจับจ้องไปยังชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ในห้องประชุมที่เงียบเชียบจนได้ยินเสียงลมหายใจ กิลด์มาสเตอร์แห่งราชันย์เหล็ก ‘คาร์ลอส’ กำลังยิ้มเยาะ มือของเขาสั่นเล็กน้อยขณะวางเหรียญตรากิลด์ลงบนโต๊ะ "แกมันก็แค่หมาป่าโดดเดี่ยวที่โชคดี เซโร่" คาร์ลอสแค่นหัวเราะ "การทำลายฐานปฏิบัติการย่อยของฉันมันเป็นแค่การจุดชนวนสงคราม แต่วันนี้... ฉันจะทำให้แกเห็นว่าทำไมกิลด์ของฉันถึงครองอันดับหนึ่งมาตลอดทศวรรษ" ลูเซียที่ยืนอยู่ข้างกายผมเพียงก้าวเดียวขยับยิ้มบาง เธอไม่ได้ขยับอาวุธ แต่ขยับปลายนิ้วส่งสัญญาณผ่านแท็บเล็ตโฮโลแกรมบนข้อมือ ซึ่งมันเป็นสัญญาณที่ผมรอคอยมาตลอด "สงครามไม่ได้วัดกันที่จำนวนคนตายหรอกนะครับคาร์ลอส" ผมก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แรงกดดันจากมานาที่แผ่ออกมาจากตัวผมทำให้แก้วน้ำบนโต๊ะสั่นระริก "แต่มันวัดกันที่ว่า ใครยอมเสียสละอะไรไปเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการต่างหาก และสำหรับคุณ... สิ่งที่คุณเสียสละไปแล้ว ไม่ใช่แค่กิลด์ แต่เป็นอนาคตที่คุณกำลังเดิมพันด้วยไพ่ใบที่ไม่มีค่าอะไรเลย" "แกหมายความว่ายังไง!" คาร์ลอสลุกพรวดขึ้น สีหน้าเขาเปลี่ยนจากความมั่นใจเป็นความตื่นตระหนกเมื่อหน้าจอโฮโลแกรมกลางห้องประชุมปรากฏกราฟแสดงค่าพลังของกิลด์ราชันย์เหล็กที่ดิ่งเหวลงจนน่าใจหาย ลูเซียเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม "ในขณะที่คุณกำลังขู่เราอยู่ ทรัพย์สินทั้งหมดในบัญชีสำรองของกิลด์และสัญญาจ้างฮันเตอร์ระดับ S ทั้งหมดของคุณ ถูกโอนย้ายเข้าสู่ระบบของกิลด์จักรพรรดิเรียบร้อยแล้วครับ นี่ไม่ใช่สงครามแย่งชิงพื้นที่... แต่นี่คือการเทคโอเวอร์แบบเบ็ดเสร็จ" ห้องประชุมที่เคยเงียบสงบกลับเต็มไปด้วยเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังระงม คาร์ลอสหน้าถอดสี เขาคว้าปืนพกพลังเวทออกมาจากใต้โต๊ะ ทว่าผมเร็วกว่านั้น ผมไม่แม้แต่จะขยับตัว แต่แรงโน้มถ่วงที่บีบอัดรอบกายเขาก็ทำให้เขาทรุดลงกับพื้นทันที "ผมบอกคุณแล้วไงครับ" ผมก้มลงมองเขาด้วยสายตาที่เย็นชาดั่งน้ำแข็ง "ในเกมนี้ คนที่ถือไพ่ตายคือคนที่คำนวณไว้ล่วงหน้าตั้งแต่วันที่เริ่มเล่น ไม่ใช่คนที่พยายามจะโชว์มือที่ว่างเปล่าตอนที่เกมจบลงไปแล้ว" คาร์ลอสกัดฟันแน่น เลือดไหลซึมจากมุมปาก "แก... แกวางแผนนี้มาตั้งแต่วันที่ฉันประกาศสงครามครั้งแรกเลยสินะ! แกหลอกให้ฉันทุ่มงบประมาณไปกับการป้องกันฐานทัพชั้นนอก แต่จริงๆ แล้วแกซุ่มโจมตีโครงสร้างพื้นฐานทางการเงินของฉันตั้งแต่แรก!" "ถูกต้องครับ" ผมหันหลังกลับ ไม่สนใจชายที่กำลังพ่ายแพ้อยู่เบื้องหลัง "ลูเซีย จัดการเรื่องเอกสารให้เรียบร้อย ส่วนคุณคาร์ลอส... เตรียมตัวรับการตรวจสอบจากสมาคมฮันเตอร์ได้เลย ข้อหาฟอกเงินและสมคบคิดกับดันเจี้ยนเบรกนั่น หลักฐานทั้งหมดถูกส่งไปที่สำนักงานใหญ่เรียบร้อยแล้ว" เราเดินออกมาจากห้องประชุม ท่ามกลางเสียงโกลาหลของเหล่าสมาชิกกิลด์ราชันย์เหล็กที่เพิ่งรู้ตัวว่าตกงานและไม่มีสังกัดกะทันหัน อากาศภายนอกอาคารเต็มไปด้วยกลิ่นของสายฟ้าที่เกิดจากการปะทะกันของเวทมนตร์ระดับสูงที่ปะทุขึ้นทั่วเมือง นี่คือ ‘จังหวะสวนกลับ’ ที่ผมวางหมากไว้ทุกกระดาน ลูเซียเดินเข้ามาใกล้ผม "เซโร่คะ... ไม่ใช่สิครับเซโร่ สัญญาณจากทางโซนเหนือแจ้งว่ามีกลุ่มผู้เล่นปริศนาปรากฏตัวขึ้น พวกเขาไม่ได้สังกัดกิลด์ไหนเลย และที่สำคัญ... พลังมานาของพวกเขาไม่ได้มาจากระบบฮันเตอร์ปกติครับ" ผมหยุดเดินทันที แววตาของผมที่ปกติเยือกเย็นเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อเห็นรายงานบนจอ ลูเซียพูดถูก พลังมานาที่แปลกประหลาดนี้มันคุ้นเคยอย่างน่าประหลาดใจ ราวกับว่ามันถูกดึงมาจากแหล่งกำเนิดที่ระบบของโลกนี้ไม่สามารถเข้าถึงได้ "เป็นไปไม่ได้..." ผมพึมพำกับตัวเอง ทันใดนั้น เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นจากทิศทางของฐานบัญชาการหลักของเราเอง แสงสีม่วงครามพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าตัดกับเมฆหมอกยามค่ำคืน เสียงดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์ของระบบแจ้งเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นในหัวของผม แต่มันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ผมรู้จัก [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบรหัสผ่านที่ถูกลบไปแล้ว... ผู้ใช้งานที่ 0 เริ่มการทำงาน] ร่างของชายในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวออกมาจากรอยแยกของมิติใจกลางฐานทัพของเรา เขาไม่ได้พกอาวุธ แต่รอบกายเขามีตัวเลขวิ่งผ่านราวกับโค้ดของจักรวาล ผมหรี่ตาลงเมื่อเห็นใบหน้าของเขาชัดๆ เขาไม่ใช่ใครอื่น... แต่คือตัวผมเอง... ในร่างที่แก่กว่านี้สิบปี เขามองมาที่ผมด้วยรอยยิ้มที่เหมือนกับผมไม่มีผิดเพี้ยน ก่อนจะเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่ดังก้องในความทรงจำของผมว่า "ยินดีด้วยที่มาถึงตรงนี้ได้นะ เซโร่ แต่ลืมไปหรือเปล่า... ว่าคนที่วางโครงสร้างของระบบนี้ขึ้นมาน่ะ คือใครกันแน่?" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามเส้นทางของจักรพรรดิผู้เยือกเย็นมาจนถึงบทนี้ และหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะเตรียมตัวรับมือกับความจริงที่กำลังจะเปิดเผยในตอนถัดไปนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ครับ