การล่มสลายจากภายใน

"ถ้าคุณเลือกจะปกป้องคนทรยศเพียงเพราะเขาทำเงินให้กิลด์ได้มาก ก็จงเตรียมตัวเห็นสมบัติของคุณกลายเป็นเถ้าถ่านได้เลยครับ บอสคิม" เสียงทุ้มต่ำของเซโร่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องประชุมหรูหราใจกลางสำนักงานใหญ่ 'กิลด์ราชันย์เหล็ก' เขาไม่ได้ตะคอก แต่ละถ้อยคำที่พ่นออกมากลับหนักแน่นและเฉียบคมราวกับใบมีดโกนที่กรีดลงบนแผลสด คิม จินวู หัวหน้ากิลด์ผู้ทรงอิทธิพลกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน เขามองชายหนุ่มในชุดสูทสีเข้มตรงหน้าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยโทสะ "แกเป็นใคร ถึงกล้าเข้ามาสอนสั่งฉันในบ้านของฉันเอง เซโร่" เซโร่ไม่สะทกสะท้าน เขายกแก้ววิสกี้ราคาแพงขึ้นจิบเบาๆ สายตาสีเทาของเขาจ้องมองผ่านแก้วแก้วนั้นไปยังลูเซียที่ยืนอยู่มุมมืดของห้อง เธอส่งสัญญาณเล็กน้อยด้วยการขยับนิ้วเพียงครั้งเดียว และนั่นคือจุดเริ่มต้นของหายนะที่เซโร่เฝ้ารอคอย "ผมไม่ใช่ใครที่ไหนครับ ผมแค่เป็นคนมองเห็นสิ่งที่พวกคุณมองข้าม" เซโร่วางแก้วลงบนโต๊ะไม้ราคาแพง เสียงกระทบของแก้วดังสนั่นในความรู้สึกของทุกคนในห้อง "ลองเช็กรายงานการเงินล่าสุดดูสิครับ บอสคิม... เงินสำรองสำหรับการจัดซื้ออุปกรณ์ระดับ S หายไปกว่าสามสิบเปอร์เซ็นต์ ในช่วงเวลาเดียวกับที่รองหัวหน้ากิลด์ของคุณเพิ่งซื้อคฤหาสน์หลังใหม่ในเขตพื้นที่ห้ามเข้า" ความโกลาหลเล็กๆ เกิดขึ้นทันทีในห้องประชุม บรรดาหัวหน้าหน่วยต่างหันไปมองหน้ากันด้วยความระแวง ความไว้วางใจที่เคยสร้างมานานปีเริ่มสั่นคลอนราวกับโครงสร้างอาคารที่ถูกกัดเซาะจากภายใน "แกมันตัวปั่นหัว!" เสียงตะโกนจากชายร่างยักษ์ผู้เป็นมือขวาของคิมดังขึ้น เขาพุ่งตัวเข้ามาหมายจะบีบคอเซโร่ แต่ลูเซียก้าวออกมาดักหน้าไว้ด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ เธอไม่ได้ใช้กำลัง เธอเพียงแค่กดปลายมีดสั้นลงบนจุดตายที่ต้นคอของเขาเพียงนิดเดียว ชายร่างยักษ์ก็ทรุดลงเข่าอ่อน เซโร่ลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาสอดมือเข้าไปในกระเป๋าสูท หยิบแฟลชไดรฟ์สีเงินวางลงบนโต๊ะ "นี่คือหลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีลับของรองหัวหน้ากิลด์คุณไปยังกิลด์คู่แข่ง... พวกเขาไม่ได้ทรยศแค่เงินทองครับ แต่พวกเขากำลังขายตำแหน่งฮันเตอร์ระดับสูงของกิลด์คุณให้เป็นสายลับตั้งแต่วันที่ผมเริ่มเดินเกมนี้" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมอย่างเฉียบพลัน บรรยากาศบีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ คิม จินวู หันไปมองรองหัวหน้ากิลด์ของตนเองด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากความเชื่อใจกลายเป็นความเคียดแค้นสุดขีด ความขัดแย้งที่เคยเป็นเพียงรอยร้าวเล็กๆ บัดนี้กลายเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ที่พร้อมจะฉีกกระชากกิลด์นี้ออกเป็นเสี่ยงๆ เซโร่เดินออกจากห้องประชุมไปอย่างสุขุม ทิ้งไว้เพียงความระแวงที่กำลังกัดกินสมาชิกกิลด์ราชันย์เหล็กจากภายใน ลูเซียเดินตามเขาออกมาด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก "แผนการล่มสลายจากภายในเป็นไปตามคาดครับเซโร่ แต่ดูเหมือนว่าบอสคิมจะไม่ยอมตายง่ายๆ นะครับ" "คนประเภทเขาไม่ตายเพราะความโกรธหรอกครับลูเซีย เขาจะตายเพราะความโดดเดี่ยวที่ตัวเองสร้างขึ้น" เซโร่หยุดเดินเมื่อถึงทางออกของอาคาร เขาแหงนหน้ามองท้องฟ้าที่เริ่มมืดมิด ทว่า ในจังหวะที่เขากำลังจะก้าวขึ้นรถ ลมหายใจของเซโร่ก็สะดุดกึกเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคย กลิ่นอายของความตายที่หอมหวานและเยือกเย็นเกินกว่าจะเป็นของมนุษย์ปกติ รถยนต์คันสีดำสนิทขับเคลื่อนเข้ามาจอดตรงหน้าเขา กระจกเลื่อนลงเผยให้เห็นใบหน้าที่เซโร่เคยคิดว่ามันควรจะหายไปในหลุมศพเมื่อสองปีก่อน ชายคนนั้นยิ้มให้เขาพร้อมกับถือเอกสารสำคัญในมือที่เซโร่ตามหามาตลอด "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เซโร่... แกคิดว่าแกทำลายกิลด์ราชันย์เหล็กได้งั้นเหรอ? แต่คนที่ถือไพ่ตายตัวจริงในเกมนี้ ไม่ใช่แกหรอก" ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามเส้นทางการขึ้นสู่อำนาจของผมนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่