หมากเกมแรกของผู้นำ

"ถ้าผมบอกว่าสิ่งที่คุณถืออยู่ในมือ คือตั๋วเดินทางเที่ยวเดียวไปสู่ก้นบึ้งของนรก คุณยังจะกล้าเปิดมันต่อหน้าผมแบบนี้อีกไหมครับ?" ผมถามออกไปพลางหมุนวงแหวนสีเงินบนนิ้วนางข้างซ้ายช้าๆ สายตาจับจ้องไปที่ชายวัยกลางคนตรงหน้า—'กิลด์มาสเตอร์ คาร์ล' แห่งกิลด์พันธมิตรที่กำลังสั่นสะท้านอยู่ในชุดสูทราคาแพง กล่องสีดำสนิทวางอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊คตัวหนา มันดูหนักอึ้งราวกับบรรจุความลับที่พร้อมจะฝังกลบคนทั้งเมืองเอาไว้ คาร์ลกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เสียงแห้งผากของเขาฟังดูเหมือนเศษแก้วที่บาดลงบนความเงียบงัน "เซโร่... นายรู้ดีว่าข้อตกลงของเราไม่ใช่แบบนี้ นายสัญญาว่าจะเก็บเรื่องโกดัง 7 ไว้เป็นความลับแลกกับส่วนแบ่งกำไร 40 เปอร์เซ็นต์ของดันเจี้ยนระดับ B นั่น" "คำสัญญาเหรอครับ?" ผมแค่นยิ้ม มุมปากกระตุกขึ้นเพียงเล็กน้อยพอเป็นพิธี "ในโลกที่ฮันเตอร์ถูกวัดค่าเป็นตัวเลขและผลประโยชน์ ความซื่อสัตย์เป็นแค่สินค้าฟุ่มเฟือยที่ไม่มีใครเขาซื้อหากันหรอกครับ คาร์ล... คุณประเมินผมต่ำไป ตั้งแต่ตอนที่คุณส่งผมไปตายในดันเจี้ยนไร้ทางออก ผมก็เลิกนับคุณเป็นหุ้นส่วน แต่ก้าวเข้ามาในสถานะ 'เหยื่อ' ที่รอวันเชือดแทน" ลูเซียที่ยืนกอดอกพิงผนังห้องอยู่เงียบๆ ขยับยิ้มที่มุมปาก แววตาของเธอสะท้อนความกระหายใคร่รู้ เธอเลื่อนแท็บเล็ตในมือขึ้นแสดงกราฟการไหลเวียนของเงินตราที่ถูกฟอกผ่านคอร์มอนสเตอร์เกรดต่ำ ซึ่งถูกสวมรอยว่าเป็นเกรดสูงเพื่อขายเข้าสู่ตลาดมืด "ข้อมูลในกล่องนั่นไม่ใช่แค่เรื่องโกดัง 7 หรอกนะคะ ท่านมาสเตอร์" ลูเซียเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานเย็นที่แฝงไปด้วยคมมีด "มันคือบันทึกการโอนเงินเข้าบัญชีลับของสมาคมฮันเตอร์สาขาหลัก... บัญชีที่เชื่อมโยงกับกลุ่มผู้มีอิทธิพลที่คุณพยายามจะประจบประแจงมาตลอดสามปี" คาร์ลหน้าถอดสีทันที มือที่วางบนกล่องสั่นเทาจนเกิดเสียงกระทบกับโต๊ะเบาๆ "พวกเธอ... พวกเธอทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร! ถ้าข้อมูลนี้หลุดออกไป กิลด์ของพวกเธอก็จะพังพินาศไปพร้อมกับฉันด้วย ระบบจะเข้ามาตรวจสอบทุกอย่าง นี่มันคือการฆ่าตัวตายชัดๆ!" ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเดินช้าๆ ไปหยุดอยู่ที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นภาพรวมของเมืองฮันเตอร์ที่วุ่นวาย แสงสีนีออนสะท้อนในแววตาของผม ผมไม่ตอบคำถามเขาทันที แต่หันกลับมามองเขาด้วยสายตาที่นิ่งเรียบไร้ความปราณี "การทำลายล้างคือจุดเริ่มต้นของการสร้างใหม่ครับ คาร์ล" ผมเว้นจังหวะ "ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อเรียกร้องส่วนแบ่ง ผมมาที่นี่เพื่อประกาศว่า 'Zero-Sum Guild' จะเข้ามาแทนที่ทุกพื้นที่ที่คุณเคยครอบครอง และการเปิดโปงคอร์รัปชันครั้งนี้ ไม่ใช่การล้างแค้น แต่มันคือการ 'รีเซ็ต' กระดานหมากใหม่" ผมดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว เสียงเครื่องบันทึกเสียงขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะก็ทำงานทันที พร้อมกับสัญญาณที่ถูกส่งตรงไปยังสำนักข่าวฮันเตอร์ชั้นนำทุกแห่งทั่วประเทศ "คุณมีเวลาอีกไม่ถึงสามนาที ก่อนที่ชื่อของคุณจะถูกประกาศว่าเป็นอาชญากรทางเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในทศวรรษครับ" ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบที่สุดราวกับกำลังคุยเรื่องสภาพอากาศ คาร์ลทรุดลงกับเก้าอี้ ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนก เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาหวังจะโทรหาใครบางคน แต่ทุกสายที่เขาต่อกลับกลายเป็นความเงียบงัน ลูเซียใช้จังหวะนี้เดินเข้าไปใกล้แล้วโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเขา "ดูเหมือนว่า 'เพื่อนเก่า' ของคุณจะบล็อกเบอร์คุณไปหมดแล้วนะคะ" ผมเดินไปที่ประตู หยุดชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมามองชายที่เคยเป็นเจ้านายเก่าของผม "อ้อ... แล้วอย่าลืมขอบคุณคนที่ส่งกล่องใบนั้นมาให้ผมด้วยนะครับ... คนที่บอกว่าผมไม่ได้รอดมาคนเดียว... เขาเกลียดคุณมากพอๆ กับที่ผมเกลียดคุณเลยล่ะ" ทันใดนั้น เสียงทุบประตูด้านนอกดังขึ้นพร้อมกับเสียงตะโกนของกองกำลังเฉพาะกิจฮันเตอร์ที่มาถึงเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้ ผมขยับเนคไทให้เข้าที่พลางมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นแสงไฟจากเฮลิคอปเตอร์ข่าวจำนวนมหาศาลกำลังบินตรงมายังตึกนี้ ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะก้าวเท้าออกจากห้อง แสงเลเซอร์สีแดงจุดเล็กๆ ก็ปรากฏขึ้นที่อกเสื้อของผม... มันไม่ใช่มาจากหน่วยงานรัฐ แต่มันมาจากตึกร้างฝั่งตรงข้าม เสียงปลายสายผ่านอุปกรณ์สื่อสารในหูของผมดังขึ้นเบาๆ แต่ชัดเจนจนหัวใจกระตุกวูบ "เซอร์ไพรส์ครับเซโร่... การหักหลังไม่ได้มีแค่ด้านเดียวหรอกนะ และคราวนี้... นายคือคนที่กำลังจะถูกเช็กเมต" ความเย็นเยียบแล่นผ่านกระดูกสันหลัง เมื่อผมหันไปสบตากับเงาดำที่ยืนอยู่บนดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้ามผ่านกล้องส่องทางไกล ลูเซียชะงักกึก สีหน้าเธอเปลี่ยนไปทันทีเพราะนั่นไม่ใช่ศัตรูที่เราวางแผนไว้ ใครบางคนก้าวออกมาจากเงามืดนั้น... เขาคนนั้นกำลังถือรีโมทคอนโทรลที่สามารถเปลี่ยนทั้งตึกนี้ให้กลายเป็นเศษเหล็กได้ในพริบตา และเขาก็คือคนเดียวกับที่ส่งกล่องปริศนาใบนั้นมาให้ผม! ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของกิลด์จักรพรรดิไร้พ่ายมาถึงตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ