พรจากความตาย

"ถ้าขยับตัวช้ากว่านี้อีกเสี้ยววินาที สมองของคุณคงกระจุยติดผนังไปแล้วครับ ลูเซีย" เซโร่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขณะที่ดวงตาของเขายังคงจ้องมองตัวเลขสีฟ้าโปร่งแสงที่เต้นระริกอยู่เบื้องหน้า ในมือของเขาไม่ได้ถืออาวุธระดับตำนานแต่อย่างใด มีเพียงมีดสั้นสนิมเขรอะที่ยึดมาจากซากศพของฮันเตอร์ผู้โชคร้ายในดันเจี้ยนระดับ D แห่งนี้ ลูเซียขยับกายลุกขึ้นจากกองซากศพของออร์คชั้นสูงที่พึ่งถูกสังหาร เธอกระชับเสื้อคลุมที่ขาดวิ่น สายตาของเธอไม่ได้มองไปที่เซโร่ แต่เธอกำลังจ้องมองหยดเลือดที่ค่อยๆ ไหลซึมลงบนพื้นดินที่แห้งกร้าน ราวกับกำลังประเมินว่าค่าตอบแทนของการทรยศในครั้งนี้คุ้มค่ากับชีวิตที่เหลืออยู่หรือไม่ "คุณวางแผนไว้แล้วสินะ... ว่าจังหวะที่ระบบ 'ผู้คุมกฎ' เริ่มต้นขึ้น เลือดของพวกมันจะกลายเป็นพลังงานสำรองให้กับคุณ" ลูเซียถามพลางแค่นยิ้มที่มุมปาก เธอก้าวเท้าเดินวนรอบเซโร่อย่างระแวดระวัง เซโร่ไม่ตอบในทันที เขาทำเพียงแค่ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ข้อความระบบสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นทั่วห้องโถงหิน [แจ้งเตือนระบบ: ‘ผู้คุมกฎ (Arbiter System)’ ถูกเปิดใช้งาน] [สถานะ: ผู้ครอบครอง - เซโร่] [เงื่อนไขการฟาร์ม: ทุกการสังหารในขอบเขตอำนาจ จะถูกเปลี่ยนเป็นค่า EXP และค่าความเหนื่อยล้าคงที่ 0%] "ความตายไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือทรัพยากรครับลูเซีย" เซโร่หันมามองเธอด้วยสายตาที่เย็นเยียบไร้ก้นบึ้ง "ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยระบบ คนที่มองเห็นตัวเลขของความเสี่ยงได้ชัดเจนที่สุด คือผู้ที่จะได้ครอบครองกระดานหมากนี้ทั้งหมด" เขาก้าวเท้าออกเดินโดยไม่เหลียวหลังไปมองศพที่นอนเกลื่อนกราด เสียงฝีเท้าของเขาสม่ำเสมอและหนักแน่น ต่างจากฮันเตอร์ทั่วไปที่มักจะรีบร้อนและตื่นตระหนก ทุกจังหวะที่เท้ากระทบพื้น เซโร่กำลังคำนวณระยะห่างของมอนสเตอร์แต่ละตัวผ่าน 'สัมผัสที่หก' ที่ระบบมอบให้ "หยุดพักไม่ได้เหรอคะ... เอ้ย, ขอโทษครับ ผมหมายถึงคุณไม่เหนื่อยบ้างหรือไง" ลูเซียเปลี่ยนสรรพนามอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นสายตาที่เซโร่ตวัดมามอง "ความเหนื่อยล้าคือความหรูหราที่ฮันเตอร์ระดับต่ำไม่มีสิทธิ์ได้รับ" เซโร่หยิบมีดสั้นขึ้นมาควงเล่นในมือ "เราต้องทำเวลา ก่อนที่กิลด์ ‘ราชันย์โลหิต’ จะรู้ตัวว่าพวกมันถูกทิ้งไว้ข้างหลัง" การฟาร์มเริ่มต้นขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เซโร่ไม่ได้ต่อสู้แบบโง่เขลาเหมือนนักรบคลั่ง เขาใช้กลยุทธ์ 'ตัดวงจร' โดยการจัดการตัวที่แข็งแกร่งที่สุดด้วยการแทงเข้าจุดอ่อนเพียงจุดเดียวที่ระบบชี้เป้า หลังจากนั้นเขาจะปล่อยให้ลูเซียจัดการฝูงมอนสเตอร์ที่อ่อนแอกว่าเพื่อเก็บแต้มเสริม ทุกครั้งที่มอนสเตอร์ตาย ละอองแสงสีฟ้าจะพุ่งเข้าสู่ตัวของเซโร่ ราวกับน้ำที่ไหลลงสู่มหาสมุทร เลเวลของเขาพุ่งทะยานจาก 1 ไปสู่ 15 ในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง "คุณบ้าไปแล้ว... การได้รับค่าประสบการณ์ในอัตรานี้ มันไม่ต่างอะไรกับการโกงความตายเลย" ลูเซียหอบหายใจถี่ เธอเริ่มเห็นศักยภาพที่แท้จริงของชายตรงหน้า ความเยือกเย็นของเขาน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าปีศาจตนไหนที่เธอเคยรู้จัก เซโร่หยุดเดินกะทันหัน เขาเงยหน้าขึ้นมองเพดานดันเจี้ยนที่กำลังสั่นสะเทือน บรรยากาศรอบข้างเปลี่ยนจากความชื้นของถ้ำ เป็นไอเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากทางเดินลับที่อยู่เบื้องหน้า "ลูเซีย... คุณเชื่อเรื่องโชคชะตาไหมครับ?" เขาถามโดยไม่รอคำตอบ "ผมไม่เคยเชื่อ จนกระทั่งวันนี้ วันที่ผมได้รับสิทธิ์ในการกำหนดว่า ใครควรจะมีชีวิตอยู่ และใครควรเป็นเพียงบันไดให้ผมก้าวขึ้นไป" เขาสะบัดมือเบาๆ ประตูหินขนาดมหึมาที่ถูกผนึกด้วยโซ่ตรวนเวทมนตร์ก็ค่อยๆ ปลดล็อกออกเอง เสียงกลไกที่ดังสนั่นก้องไปทั่วดันเจี้ยนราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้าย ทว่า ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากความมืดมิดภายในห้องบอส เงาร่างนั้นไม่ได้มีรูปร่างเหมือนมอนสเตอร์ แต่มันคือชายในชุดเกราะฮันเตอร์ระดับสูง ที่คุ้นตาอย่างประหลาด ใบหน้าของมันบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น พร้อมกับเสียงกระซิบที่เย็นชาจนน่าขนลุก "เซโร่... แกคิดว่าการขโมย 'สิทธิ์ผู้คุมกฎ' มาได้ จะทำให้แกเป็นพระเจ้าอย่างนั้นรึ?" ชายคนนั้นชักดาบสีดำสนิทออกมา แล้วพุ่งตรงเข้ามาหาเซโร่ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าฮันเตอร์ทั่วไปหลายเท่าตัว! เซโร่ไม่ได้ตกใจแม้แต่น้อย เขายืนนิ่งราวกับรูปปั้น ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับรอยยิ้มที่เผยให้เห็นเพียงเสี้ยวเดียวของความพึงพอใจ "ขอบคุณที่มาตามนัดนะครับ... หัวหน้ากิลด์ ‘ราชันย์โลหิต’" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางสู่จุดสูงสุดไปพร้อมกับโอเวอร์ลอร์ดซีโร่นะครับ