ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

"ถ้าเจ้ายังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น อีกสามวินาทีต่อจากนี้ ร่างกายของเจ้าจะถูกบดละเอียดจนจำเค้าเดิมไม่ได้แน่นอนครับ ลูเซีย" เสียงของผมเรียบเฉย ท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของมวลอากาศที่ถูกฉีกกระชากโดยกรงเล็บเงามหึมาของจักรพรรดิสีเลือด ผมไม่ได้หันไปมองแรงกดดันมหาศาลเบื้องหลัง แต่มือซ้ายของผมกลับหยิบตลับนาฬิกาพกสีเงินขึ้นมาดีดเปิดออก จอโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของดันเจี้ยนระดับ S ลูเซียเบิกตากว้าง เธอไม่ได้ขยับตัวตามที่ผมสั่ง แต่สายตาของเธอจ้องมองไปที่ตัวเลขที่วิ่งพล่านบนหน้าจอโฮโลแกรมของผม แทนที่จะเป็นความกลัวต่อความตายที่คืบคลานเข้ามา มันกลับเป็นความสับสนที่ฉายชัดบนใบหน้าสวยคมคายนั้น "นายทำอะไรลงไป..." เสียงของเธอสั่นเครือ "ข้อมูลการทำลายวงจรเวทมนตร์ของบอสตัวนี้... มันเป็นความลับระดับรัฐบาล นายไปเอามาจากไหน" "ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วย Zero-Sum Game ความลับไม่มีอยู่จริงครับ มีเพียงข้อมูลที่ยังไม่ได้ถูกเปลี่ยนเป็นอำนาจเท่านั้น" ผมก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวในจังหวะที่กรงเล็บขนาดยักษ์ฟาดลงมาบนพื้นดินจุดที่เธอยืนอยู่เมื่อครู่ แรงปะทะทำให้เศษหินกระเด็นใส่เสื้อคลุมของผม แต่ผมไม่แม้แต่จะปัดมันออก ผมจ้องลูเซียที่กลิ้งตัวหลบมาอยู่ข้างกายผม "ผมมีข้อเสนอ ลูเซีย คุณมีมันสมองที่สามารถจัดการทรัพยากรระดับกิลด์ได้ดีกว่าใครในโลกใบนี้ แต่คุณกำลังเสียเวลาไปกับการเป็นเบี้ยล่างให้พวกขยะในสภาฮันเตอร์ หากคุณยอมร่วมทางกับผม ผมจะมอบหลักฐานการทุจริตทั้งหมดที่ทำให้คนพวกนั้นติดคุกไปตลอดชีวิต เพื่อแลกกับความเป็นพันธมิตรที่ไม่มีวันทรยศ" ลูเซียลุกขึ้นยืนหอบหายใจถี่ เธอเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความแค้นที่สั่งสมมานาน แต่เธอก็ฉลาดพอที่จะรู้ว่านี่คือโอกาสเดียว "นายจะสร้างกิลด์ขึ้นมาบนซากศพของพวกมันงั้นเหรอ?" "ไม่ใช่แค่ซากศพครับ ผมกำลังจะสร้างจักรวรรดิ" ผมยื่นมือออกไปท่ามกลางความโกลาหล "มองไปที่หน้าจอซะ นั่นคือตัวเลขพยากรณ์ความสำเร็จของผมในอีกหกเดือนข้างหน้า ถ้าคุณปฏิเสธ ผมก็แค่หาคนใหม่ แต่ถ้าคุณตกลง คุณจะเป็นคนกุมบังเหียนของกิลด์ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลก" ลูเซียเงียบไปครู่หนึ่ง จังหวะหัวใจของเธอเต้นเร็วจนผมได้ยินเสียงผ่านเซนเซอร์ตรวจจับชีพจรที่ผมติดตั้งไว้ในถุงมือ ความลังเลสลายหายไปเมื่อเธอมองเห็น 'ข้อมูลบางอย่าง' ที่ผมแอบแทรกลงไปในไฟล์สถิตินั้น—มันคือรายชื่อผู้ที่ทรยศครอบครัวของเธอเมื่อห้าปีก่อน เธอคว้ามือของผมไว้แน่น "ถ้าคุณโกหก ฉันจะเป็นคนควักหัวใจคุณออกมาด้วยมือตัวเอง เซโร่" "นั่นคือความคาดหวังที่ผมยินดีรับไว้ครับ" ผมกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว พลังเวทมนตร์ที่อัดแน่นอยู่ในอากาศรอบตัวจักรพรรดิสีเลือดก็เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ ระบบที่ผมวางกลไกไว้แอบยิงข้อมูลย้อนกลับเข้าสู่แกนพลังของบอส ทำให้ร่างมหึมานั้นกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะทรุดฮวบลงกับพื้น ทว่า ในวินาทีที่ชัยชนะดูเหมือนจะอยู่ในกำมือ ท้องฟ้าจำลองภายในดันเจี้ยนกลับแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เหมือนกระจกที่ถูกทุบด้วยค้อนหนัก เผยให้เห็นห้วงอวกาศสีม่วงคล้ำที่ไม่มีใครเคยพบเห็นมาก่อน เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก้าวออกมาจากรอยแยกนั้นอย่างเยือกเย็น "น่าประทับใจจริงๆ ที่มนุษย์ตัวจ้อยสองคนจะพยายามเปลี่ยนกระดานหมากของพระเจ้า" ร่างของชายในชุดสูทสีดำสนิทผู้มีดวงตาสีทองดั่งงูพิษก้าวออกมาจากความมืด เขาไม่ได้มองจักรพรรดิสีเลือดที่กำลังสิ้นใจ แต่มองมาที่ผมด้วยรอยยิ้มที่ทำให้เลือดในกายเย็นเฉียบ ลูเซียถึงกับถอยกรูดไปข้างหลังเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่กดทับมิติรอบข้างจนบิดเบี้ยว "คุณลืมไปหรือเปล่า เซโร่..." ชายผู้นั้นเอ่ยเบาๆ ขณะควักเหรียญทองออกมาหมุนเล่นบนปลายนิ้ว "ว่าทุกตัวเลขที่คุณคำนวณมาตลอดชีวิตนี้... มีผมเป็นคนกำหนดจุดทศนิยมให้เสมอ" นี่คือจุดสิ้นสุดของการเป็นผู้เล่น และผมกำลังถูกดึงเข้าสู่เกมที่ใหญ่กว่าที่ผมเคยประเมินไว้หลายเท่าตัวครับ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมในโลกของกิลด์จักรพรรดิไร้พ่ายนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่