การเสียสละเพื่อชัยชนะ

แรงระเบิดจากมานาอัดแน่นสั่นสะเทือนสะเก็ดหินสีดำสนิทให้ร่วงหล่นลงมาจากเพดานถ้ำลึกใต้ดินระดับ S ที่มืดมิด กลิ่นอายของความตายและเศษซากพลังงานเวทมนตร์ลอยคละคลุ้งจนแสบจมูก ในสนามรบที่เดิมพันด้วยชะตากรรมของมนุษยชาติ ไม่มีพื้นที่สำหรับคำว่าปาฏิหาริย์ มีเพียงสมการคณิตศาสตร์แห่งความเป็นและความตายที่ถูกคำนวณไว้ล่วงหน้าแล้วเท่านั้น "เวลาของพวกเราเหลืออีกไม่ถึงสามนาทีแล้วครับ ท่านเซโร่" เสียงของลูเซียลอดผ่านอุปกรณ์สื่อสารที่เต็มไปด้วยเสียงคลื่นแทรก เธอกำลังยืนอยู่บนแนวป้องกันชั้นที่สาม ร่างกายของอดีตศัตรูสาวผู้แปรเปลี่ยนมาเป็นมัน뇌สมองคนสำคัญของกิลด์ เต็มไปด้วยบาดแผลและคราบโลหิตที่แห้งกรัง แต่ดวงตาคู่นั้นยังคงความเฉียบคมและเด็ดเดี่ยวไม่เปลี่ยนแปลง นิ้วเรียวยาวของเธอยังคงรัวแป้นพิมพ์โฮโลแกรมเพื่อส่งข้อมูลการคำนวณเส้นทางและจุดอ่อนของบาตรักษาความปลอดภัยชั้นสุดท้ายให้ชายหนุ่ม เซโร่ไม่ได้หันกลับไปมอง เขายืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าประตูมหึมาที่สร้างจากศิลาโบราณ แกนกลางของดันเจี้ยนที่ซ่อนพลังงานมหาศาลซึ่งสามารถพลิกโฉมหน้าโลกใบนี้ได้อยู่ในมือของเขาแล้ว แววตาของผู้นำกิลด์ไร้พ่ายเยือกเย็นดั่งน้ำแข็งใต้สมอง เขากำลังคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมดในหัว "ถ้าฉันก้าวเข้าไปตอนนี้ แนวป้องกันของเธอกับคนอื่นๆ จะรับแรงกดดันจากมอนสเตอร์ระดับบอสที่เหลืออีกร้อยเปอร์เซ็นต์ อัตราการรอดชีวิตของพวกเธอจะลดลงเหลือศูนย์จุดศูนย์สองเปอร์เซ็นต์" เซโร่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท ไร้ซึ่งความลังเล แต่แฝงไว้ด้วยความหนักหน่วง ลูเซียหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เจือด้วยความเหนื่อยล้าแต่น่าเคารพ "ท่านเซโร่... ตั้งแต่วันที่เราตัดสินใจเดินตามหลังท่าน พวกเราไม่ได้คำนวณชีวิตไว้เพื่อความอยู่รอดตั้งแต่แรกแล้วครับ การเสียสละเพื่อชัยชนะ... ไม่ใช่เรื่องที่ต้องมานั่งเสียดายตัวเลขทางสถิติหรอกนะครับ" สิ้นคำพูดนั้น แรงสั่นสะเทือนระดับมหาศาลก็พุ่งทะยานขึ้นมาจากเบื้องล่าง กองทัพอสูรเงาท밀วับนับพันตัวทะลักเข้ามาจากอุโมงค์ด้านข้างเพื่อขัดขวางไม่ให้เซโร่เข้าถึงแกนกลาง ลูเซียหันไปส่งสัญญาณมือให้หน่วยแนวหน้าของกิลด์ที่เหลืออยู่เพียงหยิบมือ ทุกคนพยักหน้ารับโดยไม่ต้องมีคำพูดใดๆ ความเงียบสงบอันน่าสะพรึงกลัวเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่ลูเซียจะปลดปล่อยพลังมานาทั้งหมดในร่างกายออกมารวดเดียวจนเกิดเป็นม่านบาตรangสีครามสว่างจ้า ปิดกั้นทางเดินทั้งหมดไม่ให้กองทัพอสูรเข้าถึงตัวเซโร่ได้แม้แต่ก้าวเดียว "ไปซะ! ท่านเซโร่! หน้าที่ของท่านคือการปิดเกมนี้ อย่าให้การเสียสละของพวกเราต้องสูญเปล่า!" เซโร่หันหลังกลับอย่างเด็ดเดี่ยว สายตาของเขาจ้องมองไปยังประตูแกนกลางที่เปิดอ้าออกด้วยรหัสที่ลูเซียส่งให้เป็นครั้งสุดท้าย เขากลืนก้อนสะอื้นในอกลงไป ความรู้สึกสูญเสียที่ไม่เคยต้องการให้เกิดขึ้นกำลังกัดกินหัวใจ แต่ในฐานะผู้นำ เขาไม่มีสิทธิ์หลั่งน้ำตา ณ ที่แห่งนี้ "ข้าขอสัญญา... ว่าชัยชนะครั้งนี้ จะจารึกด้วยชื่อของพวกเธอทุกคน" เขาพึมพำเบาๆ ก่อนจะพุ่งทะยานร่างหายเข้าไปในความมืดมิดของแกนกลาง ประตูหิมาศศิลาปิดสนิทลงตามหลังทันที ตัดขาดเสียงกรีดร้องและการต่อสู้ด้านนอกออกไปอย่างสิ้นเชิง ภายในห้องแกนกลางมีเพียงลูกแก้วสีแดงฉานที่ลอยอยู่กลางอากาศ พลังงานมหาศาลแผ่ซ่านจนผิวหนังของเซโร่รู้สึกชาไปหมด แต่ทว่า... ท่ามกลางความเงียบงัน กลับมีเสียงฝีเท้าปริศนาก้าวออกมาจากเงาดำเบื้องหลังลูกแก้วนั้น เสียงปรบมือช้าๆ ดังขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบของบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะอยู่ที่นี่ "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของทุกสิ่ง... ท่านผู้นำกิลด์ผู้ไร้พ่าย" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "Zero-Sum Guild: กิลด์จักรพรรดิไร้พ่าย" มาจนถึงจุดพลิกผันครั้งสำคัญนี้นะครับ