ความเหงาของผู้ชนะ

"ตัวเลขที่สวยงามบนหน้าจอพวกนี้... สุดท้ายแล้วมันวัดค่าความตายของใครได้บ้าง ลูเซีย?" เซโร่วางแก้วคริสตัลที่บรรจุของเหลวสีอำพันลงบนโต๊ะทำงานไม้โอ๊คเนื้อแข็ง เสียงกระทบกันของแก้วและโต๊ะดังก้องไปทั่วห้องทำงานที่เงียบสงัด ณ ชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานใหญ่กิลด์ Zero-Sum เขามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกนิรภัยบานยักษ์ เบื้องล่างนั้นคือแสงไฟระยิบระยับของมหานครที่เป็นเสมือนกระดานหมากรุกส่วนตัวของเขา ลูเซียที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่มุมห้องขยับแว่นสายตาเล็กน้อย ก่อนจะแค่นยิ้มบางๆ ออกมา "หัวหน้ากิลด์ผู้ไร้พ่ายกำลังตั้งคำถามเชิงปรัชญา ในขณะที่กิลด์อื่นๆ กำลังหวาดผวาเพียงแค่ได้ยินชื่อเราเหรอครับ? มันดูไม่ค่อยเข้ากับฉายา 'จักรพรรดิผู้เย็นชา' เท่าไหร่นะครับ" เซโร่ไม่ตอบในทันที เขาทอดสายตามองกลุ่มดาวเทียมสื่อสารที่ลอยเด่นอยู่ไกลๆ ภายในใจของเขานั้นสวนทางกับความสำเร็จที่จับต้องได้ ทุกชัยชนะที่ผ่านมาถูกคำนวณมาอย่างดี ทั้งการหักหลังพันธมิตร การกว้านซื้อทรัพยากร การวางหมากให้ศัตรูทำลายกันเอง จนกระทั่งกิลด์ Zero-Sum กลายเป็นมหาอำนาจอันดับหนึ่งของโลก แต่ทว่า... ความว่างเปล่าที่ก่อตัวขึ้นในอกกลับขยายใหญ่ขึ้นในทุกนาที "ฉันแค่นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อห้าปีก่อน" เซโร่หมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับลูเซีย แววตาของเขาคมกริบแต่ทว่าไร้ซึ่งไอสังหาร "ในวันที่ฉันถูกทิ้งให้ตายในดันเจี้ยนระดับ D เพียงเพราะฉันไม่มีค่าพอที่จะรักษาไว้ วันนั้นฉันมีความทะเยอทะยานที่บริสุทธิ์... แต่ตอนนี้ ดูสิ สิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมามันแทบไม่ต่างจากสิ่งที่ฉันเคยเกลียดที่สุดเลย" ลูเซียเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน เธอวางรายงานสรุปการควบรวมกิจการฮันเตอร์กิลด์คู่แข่งลงตรงหน้า "คุณไม่ได้เปลี่ยนไปหรอกครับเซโร่ คุณแค่ยืนอยู่ในจุดที่ไม่มีใครเข้าใจเท่านั้น อำนาจไม่ใช่สิ่งผิด แต่มันคือเครื่องมือที่ทำให้เรากำหนดความเป็นไปของโลกได้ ถ้าคุณจะเหงา... ก็จงมองว่าความเหงานี้คือภาษีของจุดสูงสุดก็แล้วกัน" "ภาษีเหรอ..." เซโร่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ลูเซีย คุณเป็นคนที่ฉลาดที่สุดที่ผมรู้จัก แต่บางครั้งคำนิยามของคุณมันก็เย็นชาจนน่าขนลุก" บรรยากาศในห้องเงียบลงอีกครั้ง มีเพียงเสียงระบบวิเคราะห์ข้อมูลจากแท็บเล็ตโฮโลแกรมที่ส่งเสียงเตือนเบาๆ เป็นระยะ เซโร่หยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงขึ้นมา จรดลงบนเอกสารที่ต้องลงนามเพื่ออนุมัติการกวาดล้างกิลด์ระดับกลางที่ขัดขวางผลประโยชน์ของเขา แต่มือของเขากลับชะงักค้างอยู่กลางอากาศ เขานึกถึงใบหน้าของเพื่อนร่วมทีมรุ่นแรกที่ตายไป เขาเคยคิดว่าการเป็น 'เบอร์ 1' จะช่วยให้เขาปกป้องทุกคนได้ แต่ความจริงกลับตบหน้าเขาฉาดใหญ่ว่า ยิ่งสูงยิ่งหนาว และยิ่งมีอำนาจมากเท่าไหร่ วงจรของความโดดเดี่ยวก็ยิ่งบีบรัดตัวเขาแน่นขึ้นเท่านั้น "มีคนมาขอพบคุณครับ" ลูเซียทำลายความเงียบขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย ความราบเรียบที่เธอเคยมีเริ่มมีร่องรอยของความกังวล "ไม่ใช่คนในกิลด์ ไม่ใช่ตัวแทนรัฐบาล และไม่ใช่ศัตรูที่คุณเคยรู้จักด้วย" เซโร่เลิกคิ้วขึ้น "ใคร?" "ผมไม่ทราบชื่อ... แต่เขาฝากของสิ่งนี้มาให้ครับ" ลูเซียหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ท มันคือเหรียญตราโลหะเก่าคร่ำครึที่มีรอยบิ่นตรงมุม เป็นสัญลักษณ์ที่เซโร่จำได้แม่นยำยิ่งกว่าชีวิตตัวเอง มันคือเหรียญตราหน่วยรบพิเศษที่หายสาบสูญไปพร้อมกับน้องชายของเขาตั้งแต่วันที่ดันเจี้ยนแตกเมื่อสิบปีก่อน เซโร่รีบคว้าเหรียญนั้นมาดู นิ้วสั่นระริกโดยที่เขาไม่สามารถควบคุมได้ "เป็นไปไม่ได้... คนหน่วยนั้นทุกคนตายไปหมดแล้ว" "เขายืนรออยู่ที่ชั้นดาดฟ้าครับ" ลูเซียกล่าวเสียงต่ำ "และสิ่งที่น่าประหลาดที่สุดคือ... สัญญาณตรวจจับพลังเวทของเขามันเป็นศูนย์ เหมือนเขาไม่ใช่ฮันเตอร์ แต่เป็นอะไรบางอย่างที่... ก้าวข้ามผ่านความตายไปแล้ว" เซโร่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลังกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างโดยไม่ตั้งใจ เขาโยนปากกาในมือทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดีก่อนจะรีบสาวเท้าก้าวตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัว ทิ้งให้ลูเซียมองตามแผ่นหลังที่เคยแข็งแกร่งดั่งหินผา แต่บัดนี้กลับดูสั่นคลอนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นดาดฟ้า สายลมยามค่ำคืนพัดปะทะใบหน้าจนเส้นผมของเซโร่ปลิวไสว บนลานกว้างท่ามกลางแสงจันทร์ที่สลัวราง ชายในชุดคลุมสีเทาเข้มยืนหันหลังให้เขาอยู่ "ในที่สุดเจ้าก็มา..." ชายปริศนาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนเสียงกระดูกขูดกับเหล็ก "เจ้าสร้างกิลด์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกขึ้นมาเพื่อค้นหาความหมายของอำนาจงั้นรึ เซโร่? น่าสมเพชนัก... เพราะสิ่งที่เจ้าพยายามปกป้องมาตลอดสิบปี แท้จริงแล้วคือสิ่งที่เจ้าเป็นคน 'สังหาร' ด้วยมือของเจ้าเอง" เซโร่ชะงักฝีเท้า หัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้นเมื่อเห็นเงาของร่างที่ยืนอยู่ตรงหน้าเริ่มบิดเบี้ยวและซ้อนทับกับใบหน้าของคนในความทรงจำที่เจ็บปวดที่สุด ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "Zero-Sum Guild: กิลด์จักรพรรดิไร้พ่าย" มาจนถึงจุดพลิกผันครั้งสำคัญนี้นะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่