เหนือความคาดหมาย

“หมากตัวนี้... คุณเดินพลาดตั้งแต่เริ่มแล้วครับ” เสียงทุ้มต่ำของเซโร่ดังแทรกผ่านความโกลาหลกลางสนามประลองดันเจี้ยนจำลองระดับ S-Class สายตาของเขาจดจ้องไปยังหัวหน้าทีม ‘อีจิส’ กิลด์ยักษ์ใหญ่ระดับท็อป 3 ของโลกที่กำลังยืนนิ่งค้างด้วยสีหน้าซีดเผือด สถานการณ์เบื้องหน้าไม่ใช่การดวลพลังเวทที่ถล่มทลาย แต่เป็นความเงียบงันที่บีบคั้นหัวใจ เมื่อกลุ่มฮันเตอร์ระดับโลกกว่าห้าสิบชีวิตที่ถูกจ้างมาเพื่อกำจัดกิลด์ ‘Zero-Sum’ ของเขากำลังถูกล้อมด้วยดักดักทรายสีเงินที่เซโร่เตรียมการไว้ตั้งแต่สิบนาทีแรก ลูเซียที่ยืนอยู่ข้างกายเซโร่ขยับยิ้มมุมปาก เธอหยิบพัดเหล็กขึ้นมาเคาะเบาๆ ที่ฝ่ามือ สายตาของเธอไม่ต่างจากนักล่าที่กำลังมองเหยื่อติดกับ “การคำนวณระยะห่างของมวลมานาในอากาศพลาดไปเพียง 0.5 เปอร์เซ็นต์ ผลลัพธ์ก็คือความพ่ายแพ้อย่างเบ็ดเสร็จ... คุณลืมไปแล้วหรือครับว่าในโลกของความเป็นจริง ไม่มีใครรอให้คุณร่ายสกิลจนจบหรอกนะ” หัวหน้าทีมอีจิสกัดฟันกรอด เขากระชับโล่ในมือแน่น “อย่ามาทำเป็นพูดดี! พวกแกใช้กลโกงอะไร? ระบบตรวจจับของพวกเราไม่พบร่องรอยการวางกับดักพวกนี้เลย!” เซโร่เดินก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ จังหวะการก้าวเท้าของเขาสม่ำเสมอไร้ซึ่งความกังวล เขามองผ่านชายคนนั้นไปยังกล้องถ่ายทอดสดที่ลอยอยู่กลางอากาศ “กลโกงหรือครับ? ไม่เลย... ผมแค่ใช้ ‘ความโลภ’ ของพวกคุณให้เป็นประโยชน์ การที่พวกคุณพยายามจะรุมกินโต๊ะผมตั้งแต่ต้น มันทำให้พวกคุณละเลยรายละเอียดเล็กน้อยของสภาพแวดล้อมไป” เขาหยุดยืนตรงหน้าอีกฝ่าย ระยะห่างเพียงไม่กี่นิ้วทำให้บรรยากาศรอบข้างเย็นเยียบลงทันที “คุณคิดว่าการระดมพลังทำลายล้างมาโจมตีผมเพียงคนเดียวจะจบเกมได้ แต่ลืมไปว่าในสมรภูมิจริง ทรัพยากรทุกอย่างมีค่า... การที่คุณทุ่มใช้มานาทั้งหมดไปกับสกิลวงกว้างในตอนแรก คือความผิดพลาดที่ราคาแพงที่สุด” “หุบปาก!” ชายตรงหน้าคำรามพร้อมกวาดโล่เข้าใส่หมายจะบดขยี้เซโร่ให้จมดิน ทว่า... ก่อนที่โล่จะปะทะกับตัว เซโร่กลับไม่ได้หลบหรือป้องกัน เขาเพียงแค่ดีดนิ้วเบาๆ ครั้งหนึ่ง *ฉับพลันนั้นเอง* ทรายสีเงินที่กองอยู่รอบตัวสมาชิกทีมอีจิสก็พุ่งขึ้นราวกับงูพิษ มันไม่ได้โจมตีที่ร่างของพวกเขา แต่กลับพุ่งเข้าแทรกซึมผ่านรอยต่อของชุดเกราะและจุดเชื่อมต่อของพลังมานา ทุกคนต่างชะงักงัน พลังเวทที่กำลังจะถูกปลดปล่อยแตกกระจายออกเป็นละอองแสงที่ไร้ความหมาย ไม่ใช่เพราะพวกเขาถูกลบพลัง แต่เพราะ ‘ระบบ’ ภายในชุดเกราะที่ผลิตขึ้นด้วยเทคโนโลยีล่าสุดถูกทำให้ ‘ชอร์ตวงจร’ จากฝุ่นละอองนำไฟฟ้าที่เซโร่คำนวณทิศทางการกระจายไว้ล่วงหน้า “ผมไม่ใช่ฮันเตอร์สายปะทะ... แต่ผมคือคนที่มองเห็นรอยรั่วในระบบของพระเจ้า” เซโร่กล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ ขณะที่ลูเซียส่งสัญญาณให้สมาชิกกิลด์ Zero-Sum ที่เหลือเคลื่อนที่ปิดล้อมในรูปแบบ ‘วงแหวนพิฆาต’ “พวกเราไม่ได้มาเพื่อฆ่าพวกคุณในสนามนี้” ลูเซียแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พวกเรามาเพื่อพิสูจน์ว่า แม้แต่กิลด์ระดับโลกที่มีทรัพยากรมหาศาล ก็เป็นได้เพียงหมากตัวหนึ่งบนกระดานที่เซโร่เป็นคนวางตำแหน่ง” สมาชิกทีมอีจิสทรุดลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง พวกเขาทั้งเก่งกาจและเปี่ยมด้วยประสบการณ์ แต่การต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่มองเห็นทุกก้าวย่างของพวกเขาเหมือนมองผ่านแว่นขยาย มันทำลายขวัญกำลังใจยิ่งกว่าการถูกโจมตีด้วยพลังเวทระดับมหาศาลเสียอีก เซโร่เดินผ่านหน้าหัวหน้าทีมอีจิสไปอย่างไม่สนใจ เขาไม่ได้ต้องการชัยชนะเพื่อศักดิ์ศรี แต่เขากำลังส่งข้อความถึงใครบางคนที่กำลังจับตาดูการต่อสู้ครั้งนี้จากมุมมืดของหอคอยบัญชาการ “จบงานนี้แล้ว ส่งบิลค่าเสียหายทั้งหมดไปให้สมาคมฮันเตอร์นะครับ” เซโร่หันไปบอกลูเซียก่อนจะชะงักกึก เมื่อเซ็นเซอร์ที่ติดตัวเขาตรวจพบการสั่นสะเทือนที่ผิดปกติจากใต้ฝ่าเท้า ไม่ใช่แรงสั่นสะเทือนจากดันเจี้ยน... แต่เป็นสัญญาณที่คุ้นเคย เขาก้มลงมองนาฬิกาข้อมือที่เข็มวินาทีหยุดเดินสนิท ขณะที่หน้าจอโปร่งแสงสีแดงฉานเด้งขึ้นมาตรงหน้า มันคือข้อความแจ้งเตือนจากระบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน: *‘ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้เล่นหมายเลข 000 - ขอต้อนรับสู่การทดสอบระดับพระเจ้า’* เซโร่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ความสุขุมเยือกเย็นที่เคยมีสั่นคลอนไปชั่วขณะเมื่อเห็นเงาร่างสีดำมืดที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่าข้างหลังลูเซีย ซึ่งดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่แม้แต่เขาก็ยังไม่สามารถคำนวณล่วงหน้าได้ “ลูเซีย... ถอยไป” เซโร่สั่งเสียงเข้ม พร้อมกับที่มือขวาของเขาเริ่มมีกระแสไฟฟ้าสีดำล้อมรอบ ซึ่งเป็นพลังที่เขาไม่เคยใช้ให้ใครเห็นมาก่อน เงาร่างนั้นค่อยๆ เผยให้เห็นใบหน้าที่ใต้หมวกคลุม... มันคือใบหน้าของเซโร่เอง แต่เป็นเซโร่ที่ดูแก่กว่าและมีดวงตาสีเลือด “ในที่สุด... เราก็ได้พบกันนะ ตัวฉันที่อยู่ในเส้นเวลาที่น่าสมเพชนี้” ร่างนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับเขาทุกประการ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของกิลด์ Zero-Sum มาโดยตลอดนะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่