ผู้นำจำเป็น

"ถ้าพวกเธอไม่อยากกลายเป็นอาหารว่างของพวกมัน ก็หุบปากแล้ววิ่งตามรอยเท้าฉันมาให้ดี!" คิรอสตะโกนก้องท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงกระดูกสันหลัง เขาไม่ได้หันกลับไปมองกลุ่มนักเรียนที่กำลังตื่นตระหนก แต่ดวงตาคมกริบกวาดมองสภาพภูมิประเทศรอบข้างด้วยความเร็วระดับอัลกอริทึม พื้นที่ป่าดิบชื้นแห่งนี้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นทุ่งสังหารด้วยฝูง 'หมาป่าเงาโลหิต' ที่หลุดรอดเข้ามาในเขตทดสอบระดับ B ข้างกายเขา เอเลนอร์หอบหายใจถี่จนไหล่สั่น เธอกำด้ามดาบจนข้อนิ้วขาวซีด แม้ใบหน้าจะยังคงเชิดรั้นด้วยทิฐิ แต่แววตาของหญิงสาวที่เคยเย็นชากลับสั่นคลอนด้วยความกังวล "คิรอส! ทางข้างหน้ามีไอเวทหนาแน่นเกินไป นั่นมันเป็นกับดักชัดๆ นายจะพาพวกเราไปตายหรือไง!" "ถ้าไม่ไปทางนั้น เราก็แค่รอให้มันกินเรียบในที่โล่ง เลือกเอาว่าจะตายเพราะกับดักหรือตายเพราะเขี้ยวอสูร" คิรอสตอบโต้ทันควัน มือขวาสะบัดเปิดหน้าต่างระบบโปร่งแสงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว "ระบบ! ใช้ทักษะ 'วิถีหยั่งรู้' ระบุจุดอ่อนของฝูงหมาป่าในรัศมีห้าสิบเมตรเดี๋ยวนี้!" [ติ๊ง! ตรวจพบค่าความเสี่ยงระดับวิกฤต... เริ่มประมวลผลกลยุทธ์ 'แหวกม่านหมอกโลหิต'!] เส้นแสงสีน้ำเงินพุ่งออกจากดวงตาของคิรอส ราวกับภาพสามมิติที่ซ้อนทับอยู่บนโลกความเป็นจริง เขาเห็นจังหวะการหายใจของสัตว์อสูร เห็นจุดบอดที่ซ่อนอยู่ในเงามืด และเห็นเส้นทางสายเดียวที่สามารถผ่านจุดซุ่มโจมตีนี้ไปได้ "เอเลนอร์... ใช้เวทสายฟ้าที่จุดศูนย์กลางของต้นไม้ใหญ่ต้นที่สามทางขวา กระแทกให้กิ่งไม้หักลงมาสร้างเป็นกำแพงปิดทาง!" คิรอสสั่งเสียงเฉียบขาดโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอดึงดัน เอเลนอร์ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่เพียงแค่สบตากับความนิ่งสงบที่ฉายชัดในแววตาของชายหนุ่ม เธอจึงกัดฟันกรอดแล้วระเบิดพลังเวทออกมา "รับทราบ!" สายฟ้าแลบแปลบปลาบพุ่งเข้าเป้าหมายอย่างแม่นยำ เสียงไม้หักโค่นดังสนั่นสร้างฝุ่นควันบดบังสายตาอสูร คิรอสไม่รอช้า เขาคว้าข้อมือขององค์หญิงสาวแล้วออกวิ่งพานักเรียนที่เหลือมุดผ่านช่องโหว่ที่เขากำหนดไว้ ราวกับกัปตันที่ถือเข็มทิศนำทางผ่านพายุคลั่ง "อย่าหยุด! ใครล้มให้คนข้างหลังช่วยพยุง!" คิรอสตะโกนสั่งการ เขารู้ดีว่าความเป็นผู้นำไม่ใช่แค่การออกคำสั่ง แต่คือการรับผิดชอบต่อทุกชีวิตที่ก้าวตามหลังมา ในจังหวะที่ฝูงหมาป่าเงาโลหิตเริ่มตั้งหลักได้และพุ่งเข้าโจมตีจากเงามืด คิรอสพลิกตัวกลับมา วาดมือกลางอากาศเสมือนดีดนิ้วเล่น สกิลขยะที่เขาเคยสุ่มได้ในตอนแรกอย่าง 'แรงดันอากาศไร้ลักษณ์' ถูกนำมาใช้ในจังหวะที่เหมาะสมที่สุด แรงกระแทกมหาศาลทำให้สัตว์อสูรเบื้องหน้ากระเด็นออกไปในรัศมีสิบเมตร เปิดช่องว่างให้กลุ่มนักเรียนหลุดพ้นจากวงล้อมได้ทันท่วงที "ถึงจุดพักแล้ว ทุกคนหยิบน้ำยาฟื้นพลังขึ้นมาดื่ม!" คิรอสทิ้งตัวลงพิงโขดหิน ลมหายใจเริ่มติดขัดจากการใช้พลังงานเวทมหาศาล เอเลนอร์เดินเข้ามาใกล้ ใบหน้าของเธอยังคงเปรอะเปื้อนคราบฝุ่น แต่สายตาที่มองคิรอสเปลี่ยนไปจากเดิม "นาย... ทำได้ยังไง? ทั้งการคาดคะเนที่แม่นยำนั่น และการตัดสินใจที่บ้าบิ่นแบบนี้" คิรอสหัวเราะหึๆ พลางเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก "ความเป็นผู้นำน่ะเหรอ? มันไม่ได้เกี่ยวกับว่าใครเก่งที่สุดหรอกนะ แต่มันคือการรู้ว่าเมื่อไหร่ควรจะเสียสละ และเมื่อไหร่ที่ต้องบังคับให้คนอื่นก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง... อ้อ แล้วก็ต้องมีดวงที่ดีหน่อยด้วยล่ะมั้ง" ทว่าท่ามกลางความเงียบหลังการปะทะ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาไม่คุ้นเคยกลับดังขึ้นในหัวอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับกลิ่นอายความตายที่ปกคลุมไปทั่วป่าลึก มันไม่ใช่กลิ่นของหมาป่า แต่มันคือกลิ่นของบางสิ่งที่ 'ยิ่งใหญ่' กว่านั้น [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบตัวตนระดับตำนาน 'ผู้พิทักษ์แห่งพงไพร' ตื่นจากการจำศีล... ภารกิจลับระดับ SSS: 'รอดชีวิตจากบททดสอบที่แท้จริง' เริ่มต้นขึ้น] คิรอสชะงัก สายตาที่มองเห็นเส้นแสงพลังงานเปลี่ยนจากสีน้ำเงินเป็นสีแดงฉาน พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาเริ่มสั่นสะเทือนด้วยจังหวะที่หนักแน่นกว่าเดิม และจากความมืดมิดในส่วนลึกที่สุดของป่า ดวงตาสีเหลืองอำพันขนาดมหึมาคู่หนึ่งก็ลืมขึ้น พร้อมกับแรงกดดันที่ทำให้นักเรียนทุกคนล้มลงไปกองกับพื้นในชั่วพริบตา "คิรอส..." เอเลนอร์กระซิบเสียงสั่น เธอมองเห็นเงาดำขนาดมหึมาค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืด มันไม่ใช่สัตว์อสูรที่พวกเขาสามารถสู้ได้ด้วยแผนการธรรมดา "นี่มัน... ตัวอะไรกัน?" คิรอสไม่ตอบ เขาทำเพียงแค่คว้าด้ามดาบของตนเองขึ้นมาแน่นขึ้น ความหวาดหวั่นแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย แต่มุมปากของเขากลับกระตุกยิ้มอย่างท้าทาย "ดูเหมือนว่า... บททดสอบนี้ จะมี 'อาจารย์' ตัวจริงโผล่มาต้อนรับพวกเราแล้วล่ะครับ" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ลอร์ดออฟดาร์กเนส" มา ณ ที่นี้นะครับ