กลิ่นคาวสนิมและละอองสปores สีม่วงเข้มที่ลอยคว้างอยู่ในอากาศคือสิ่งแรกที่ยืนยันว่า พวกเขาไม่ได้อยู่บนเส้นทางที่ถูกต้องตามแผนที่เวทมนตร์ของสถาบันมหาเวทอีกต่อไปแล้ว
"ถ้าคุณยังเดินนำด้วยความมั่นใจแบบผิดๆ อีกสักสามก้าว ฉันจะถือว่าคุณจงใจพาฉันมาเป็นอาหารเช้าของพวกกลายพันธุ์นะ คิรอส"
เสียงหวานใสที่เจือความหงุดหงิดระคนเยือกเย็นดังขึ้นจากด้านหลัง เอเลนอร์ปัดเศษใยเวทมนตร์สีเทาที่เกาะตามชายผ้าคลุมสีนิลออกด้วยความรังเกียจ นัยน์เนตรสีไพลินกวาดมองไปรอบกายด้วยความระแวดระวัง ผนังหินของดันเจี้ยนร้างชั้นใต้ดินนี้บิดเบี้ยวผิดรูป ราวกับถูกหลอมละลายด้วยความร้อนมหาศาลแล้วแข็งตัวใหม่ โครงสร้างเรขาคณิตเวทที่ควรเสถียรกลับสั่นไหวเป็นระลอกคลื่นจนปวดประสาท
คิรอสหยุดเดิน ชายหนุ่มในชุดคลุมสีทึบยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้เงียบ เขาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วแตะพื้นผิวหินที่ชื้นแฉะ ระบบหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสดีดตัวขึ้นตรงหน้าทันทีโดยมีเพียงเขากับระบบที่มองเห็น
[แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของสนามพลังมานาน [เขตแดนต้องห้าม: ซากโบราณสถานเวลล์ทอร์]]
[คำเตือน: ความหนาแน่นของมานาเกินขีดจำกัดปลอดภัย 400% ความน่าจะเป็นในการรอดชีวิต: 18.5%]
"ฮ่าๆ เกณฑ์ความน่าจะเป็นนี่ใจร้ายกับเราเสียจริงนะครับคุณองค์หญิง" คิรอสแค่นหัวเราะในลำคอ ใบหน้าคมคายฉายแววครุ่นคิดอย่างหนัก ดวงตาคมกริบกวาดมองรอยขูดขีดบนผนังหิน "แต่ถ้าคุณลองสังเกตดีๆ รอยพวกนี้ไม่ได้เกิดจากกรงเล็บของมอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันเกิดจากการใช้เวทมนตร์ธาตุความมืดระดับสูงที่ถูกบีบอัดจนแหลมคม... มีคนจงใจปรับแต่งเส้นทางเคลื่อนย้ายมิติของเรา"
เอเลนอร์ขมวดคิ้วเรียวสวยเข้าหากันทันที นางก้าวเข้ามาประชิดแผ่นหลังของชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัว ปลายคถาในมือกระชับแน่นจนข้อพับนิ้วขาวซีด "หมายความว่า... พวกเราถูกต้อน?"
"ถูกต้องครับ" คิรอสตอบสั้นๆ น้ำเสียงไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกตื่นเต้นราวกับเด็กได้ของเล่นใหม่ "การที่วงเวทเคลื่อนย้ายในหอคอยปีที่สามพังท่วงทีในจังหวะที่เราก้าวเข้าไปพอดิบพอดี มีความเป็นไปได้สูงว่าหนอนบ่อนไส้ในสถาบันกำลังทำงานอย่างขันแข็ง... น่าสนุกดีนี่ครับ"
คร1ืดดด—!
เสียงคำรามต่ำทึบดังสะเทือนขึ้นมาจากใต้พื้นพิภพ แรงสั่นสะเทือนทำให้เศษหินและฝุ่นผงร่วงหล่นลงมาจากเพดานถ้ำราวกับหิมะโปรยปราย กลิ่นอายกดดันมหาศาลแผ่พุ่งเข้าปกคลุมพื้นที่โดยรอบจนลมหายใจสะดุด เอเลนอร์ร่ายม่านโล่เวทสีครามขึ้นปกคลุมร่างทันอัตโนมัติ ทว่าม่านพลังนั้นกลับสั่นระริกและเกิดรอยร้าวขึ้นอย่างรวดเร็วเพียงแค่ถูกคลื่นพลังงานรอบตัวกระทบเข้าเบาๆ
"มันมาแล้ว..." คิรอสพึมพำ ดวงตาหรี่ลงมองความมืดเบื้องหน้า
จากความมืดมิดอันเวิ้งว้าง เงาร่างมหึมาค่อยๆ ก้าวล่วงออกมา สัตว์อสูรกลายพันธุ์ที่มีรูปร่างคล้ายสุนัขป่าผสมกับแมงมุมยักษ์ ขนตามลำตัวเป็นหนามแหลมสีดำสนิท ดวงตาสีแดงฉานแปดดวงจ้องมองเหยื่อด้วยความกระหายเลือด น้ำลายเหนียวหนืดหยดลงบนพื้นจนเกิดควันสีเขียวพวยพุ่ง
[มอนสเตอร์กลายพันธุ์ระดับสูง: [อเวจี คิเมร่า (Abyssal Chimera)] ปรากฏตัว!]
[ระดับความอันตราย: ภัยพิบัติส่วนบุคคล]
[เงื่อนไขพิเศษ: ตรวจพบร่องรอยคำสาปแห่งความมืดโบราณในกระแสเลือดของเป้าหมาย]
"เจ้าตัวนี้น่ะหรือที่พวกเราต้องรับมือ..." เอเลนอร์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ พลังเวทในร่างเริ่มหมุนวนอย่างรุนแรงจนเกิดประกายไฟสีฟ้าแลบแปลบปราบรอบกาย "ลำพังโล่เวทของฉันคงรับการโจมตีตรงๆ ของมันได้ไม่เกินสามครั้ง คิรอส คุณมีแผนอะไรที่เข้าท่ากว่าการยืนทื่ออยู่แบบนี้ไหม?"
"มีสครับ..." คิรอสยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้องค์หญิงสาวรู้สึกหมั่นไส้จนอยากจะฟาดคถาใส่หลังสักที "แผนของผมง่ายมาก... เราไม่สู้"
"หา?!"
"วิ่งสิครับ! จะรอให้มันเชิญไปทานมื้อค่ำหรือไง!"
สิ้นคำพูด คิรอสก็คว้าข้อมือเรียวของเอเลนอร์แล้วออกตัววิ่งสุดแรงเกิดสวนทางกับมอนสเตอร์มหึมาทันที ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องที่ไล่หลังมาติดๆ และเศษหินที่ถล่มลงมาปิดตายเส้นทางเบื้องหลังอย่างรวดเร็ว
ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังพุ่งตัวเลี้ยวเข้าสู่ทางแยกอีกด้านของอุโมงค์ แสงสว่างสีแดงฉานจากเวทมนตร์อาคมบทหนึ่งก็สว่างวาบขึ้นปิดกั้นเส้นทางเบื้องหน้าเอาไว้สนิท พร้อมกับเงาร่างของบุคคลในชุดคลุมฮู้ดสีดำสนิทที่ยืนขวางทางอยู่ ราวกับรอคอยการมาเยือนของพวกเขาอยู่ก่อนแล้ว
"คิดว่าจะหนีไปไหนพ้นล่ะครับ... ท่านอาจารย์ฝึกสอนคนใหม่" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยจิตสังหารดังลอดออกมาจากใต้ฮู้ด พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงบนบ่าจนแทบทรุดฮวบ
คิรอสหยุดฝีเท้าลงทันที ดวงตาคมกราบมองผู้มาใหม่ด้วยแววตานิ่งสงบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัว แต่รอยยิ้มกวนประสาทกลับหายไปจากใบหน้าอย่างสิ้นเชิง
[แจ้งเตือนจากระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบผู้ใช้เวทมนตร์นอกรีตระดับสูง - 1 ใน 7 เสาหลักแห่งความมืด]
[คำเตือนขั้นวิกฤต: ท่านกำลังเข้าสู่เขตแดนปิดตาย การเชื่อมต่อกับสถาบันถูกตัดขาดโดยสมบูรณ์]
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ลอร์ดออฟดาร์กเนส" มา ณ ที่นี้นะครับ
ระบบพี่เลี้ยงจำเป็นกับสถาบันมหาเวทป่วนกวนบาทา•ตอนที่ 8
กับดักในดันเจี้ยนร้าง
ผลงานโดย ลอร์ดออฟดาร์กเนส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ลอร์ดออฟดาร์กเนส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบพี่เลี้ยงจำเป็นกับสถาบันมหาเวทป่วนกวนบาทา นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!