คำสารภาพของสายลับ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและหยดเทียนไขที่กำลังมอดไหม้ คือสิ่งเดียวที่ขับเน้นความเงียบงันภายในห้องใต้ดินของหอคอยวิจัยเวทมนตร์แห่งสถาบันมหาเวทคราวน์ คิรอสใช้ปลายนิ้วเขี่ยเศษผงเวทมนตร์สีครามที่ร่วงหล่นบนโต๊ะไม้โอ๊กหนาหนัก ดวงตาคมกริบกวาดมองเอกสารลับเข้ารหัสสaงฉบับล่าสุดที่เพิ่งถอดรหัสเสร็จสิ้น แสงไฟจากตะเกียงเวทกะพริบไหวตามแรงลมที่ลอดผ่านรอยแตกของหินผาด้านนอก สะท้อนเงาร่างของชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของสถาบันแห่งนี้ไว้ครึ่งหนึ่ง "ถ้าเจ้ายังทำหน้าเหมือนคนท้องผูกแบบนั้นต่อไป ข้าเกรงว่ารอยย่นบนหน้าผากของเจ้าคงจะไม่มีวันจางหายไปตลอดชีวิตแน่ คิรอส" เสียงหวานใสแต่แฝงไว้ด้วยความเย่อหยิ่งอันเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นจากมุมมืด เอเลนอร์ก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัวของเสาหิน นางอยู่ในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ปักดิ้นเงิน สตรีผู้ดำรงตำแหน่งองค์หญิงรัชทายาทกอดอกมองเขาด้วยแววตาที่พยายามซ่อนความกังวลไว้ภายใต้ท่าทีเยือกเย็น "ผมไม่ได้ท้องผูกหรอกครับองค์หญิง เอเลนอร์... ผมแค่กำลังคิดว่า คนที่ส่งจดหมายฉบับนี้มา จะมีรสนิยมแย่ๆ ในการเลือกใช้น้ำหมึกกลิ่นดอกกุหลาบผสมพิษแมงป่องเหม็นหืนนี่ไปทำไม" คิรอสเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงกวนประสาทตามเคย ใบหน้าของเขายังคงประดับด้วยรอยยิ้มมุมปากที่มักจะทำให้คนอยากหาเรื่องเขาได้ตลอดเวลา "อย่ามาทำเป็นเล่นนะ!" เอเลนอร์ก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงาน มือเรียวบางตบลงบนแผ่นกระดาษเอกสารจนเกิดเสียงดังสนั่น ดวงเนตรสีนิลจ้องมองเขาเขม็ง "เบาะแสในม้วนคัมภีร์เวทโบราณนั่นชี้ชัดแล้วว่า ตราประทับรูปงูพันคบเพลิงไม่ได้เป็นแค่สัญลักษณ์ของกลุ่มนอกคอก แต่รอยประทับเวทระดับสูงนี้มีต้นกำเนิดมาจาก 'สภาขุนนางชั้นสูง' ภายในเมืองหลวง... และถ้าข้าอ่านไม่ผิด หนึ่งในรายชื่อผู้สนับสนุนเงินทุนลับก็คือ..." "ตระกูลเวลดอน... ตระกูลขุนนางเก่าแก่ฝั่งมารดาของท่านเองสินะครับ" คิรอสสวนขึ้นทันควัน น้ำเสียงของเขาไร้ซึ่งความล้อเล่นในวินาทีนั้น ดวงตาสองคู่ประสานกันในความเงียบที่หนักอึ้ง นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการกลั่นแกล้งกันในสถาบันมหาเวท หรือการทดลองเวทมนตร์ผิดกฎหมายทั่วไป แต่เส้นใยแห่งความมืดนี้กำลังโยงใยไปถึงบัลลังก์และการกบฏล้มล้างอาณาจักร เอเลนอร์เม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเซียว นางรู้ดีว่าตระกูลเวลดอนมีอิทธิพลมากเพียงใด หากข่าวนี้แพรออกไป ชื่อเสียงของราชวงศ์และความมั่นคงของอาณาจักรจะสั่นคลอนถึงรากฐาน แต่สิ่งที่ทำให้นางเจ็บปวดที่สุดคือการตระหนักว่า คนใกล้ชิดที่นางไว้ใจ กลับเป็นหนอนกระเทาะรากจากภายใน "เจ้ามีแผนอะไร..." เอเลนอร์เอ่ยเสียงแผ่วเบa ความเย่อหยิ่งทระนงตนก่อนหน้านี้มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงหญิงสาวผู้แบกรับภาระอันหนักอึ้งคนหนึ่ง "แผนน่ะมีแน่ครับ... แต่ก่อนอื่น" คิรอสยื่นมือไปหยิบเศษกระดาษชิ้นหนึ่งขึ้นมาพิจารณา ก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะผุดขึ้นบนใบหน้า "เราต้องไปงานเลี้ยงน้ำชาของท่านเคานต์ในคืนนี้ เพื่อไป 'ทวงคืน' ของบางอย่างที่พวกมันขโมยไปจากห้องสมุดต้องห้าม" "เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง! นั่นมันงานเลี้ยงรับรองของชนชั้นสูงนะ! เราไม่มีบัตรเชิญ แล้วถ้าถูกจับได้..." **[ติ๊ง! ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบภารกิจเสริมระดับ SSS - "งานเต้นรำแห่งหน้ากากมรณะ"]** **[เงื่อนไข: แฝงตัวเข้าไปในงานเลี้ยงของขุนนางกบฏโดยไม่ถูกจับได้ และขโมยบัญชีรายชื่อผู้สมรู้ร่วมคิดกลับมาภายในเวลาเที่ยงคืน]** **[รางวัล: ปลดล็อกสกิลขั้นสูง "เนตรแห่งผู้ทำลายล้าง", ค่าประสบการณ์ +50,000 และแต้มสถานะสุ่ม 10 แต้ม]** **[บทลงโทษหากล้มเหลว: ระดับพลังเวทของเอเลนอร์จะถูกผนึกถาวร และสถานะความสัมพันธ์ลดลงสู่จุดติดลบ]** เสียงแจ้งเตือนก้องกังวานในหัวของคิรอส พร้อมกับหน้าต่างสีฟ้าใสที่เด้งขึ้นมาขวางกลางอากาศ คิรอสหันไปมองเอเลนอร์ที่ยังคงยืนอึ้งกับบรรยากาศตึงเครียด เขายื่นมือออกไปเบื้องหน้า พร้อมกับโค้งตัวลงเล็กน้อยอย่างสุภาพเยี่ยงสุภาพบุรุษ ทว่าแววตากลับเป็นประกายท้าทาย "สนใจไปงานเต้นรำกับผมสักค่ำคืนไหมครับ องค์หญิงของผม? รับรองว่างานนี้... มีเลือดสาดและบทเพลงเพราะๆ ให้ฟังแน่นอน" เอเลนอร์มองมือที่ยื่นมาตรงหน้าสลับกับรอยยิ้มมั่นอกมั่นใจของชายหนุ่ม นางสูดลมหายใจเข้าลึก and ตัดสินใจวางมือเรียวลงบนฝ่ามือของเขาอย่างเด็ดเดี่ยว "ถ้าแผนของเจ้าทำให้ข้าต้องขายหน้าแม้แต่นิดเดียว... ข้าจะใช้เวทน้ำแข็งแช่แข็งเจ้าไว้เป็นรูปปั้นประดับสวนหอคอยแน่ คิรอส!" ในวินาทีที่มือของทั้งคู่สัมผัสกัน เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสเภก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องใต้ดิน พร้อมกับเสียงตะโกนกึกก้องที่ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนจากความเงียบงันเป็นสมรภูมิรบในพริบตา "พบผู้บุกรุก! ปิดล้อมทางออกทุกด้าน อย่าให้ใครหนีไปได้!" คิรอสกระตุกยิ้มมุมปากเบาๆ ก่อนจะดึงตัวเอเลนอร์เข้ามาใกล้ในระยะประชิดเพื่อหลบแสงไฟเวทที่สาดส่องผ่านช่องประตูเข้ามา "ดูท่าทาง... งานเต้นรำของเราจะเริ่มเร็ aวเกินคาดซะแล้วล่ะครับ" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ลอร์ดออฟดาร์กเนส" มา ณ ที่นี้นะครับ