เสียงแจ้งเตือนระบบระดับ SSS ปรากฏขึ้น!

"ถ้าเจ้ายังตวัดไม้เท้าองศานี้อีกครั้ง ข้าจะส่งเจ้าไปวิ่งรอบหอคอยมหาเวhสิบแปดรอบโดยไม่ให้ใช้มานาเสริมพลังแม้แต่หยดเดียว, เอเลนอร์" เสียงทุ้มต่ำติดจะกวนประสาทเล็กน้อยเอ่ยขึ้น ท่าاصทางผ่อนคลายของคิรอสที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้โยกตัวเก่า ตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับบรรยากาศตึงเครียดภายในห้องฝึกซ้อมลับใต้ดิน กลิ่นอายของมานาที่ยังคงคุกรุ่นหลงเหลือจากการปะทะเมื่อครู่ยังคงอบอวลไปด้วยละอองแสงสีฟ้าคราม เอเลนอร์กัดริมฝีปากแน่น ดวงเนตรคู่สวยคมกริบจ้องมองบุรุษผู้ดำรงตำแหน่งทั้ง "พี่เลี้ยงจำเป็น" และ "ตัวป่วนประจำสถาบัน" ด้วยความรู้สึกที่ก้ำกึ่งระหว่างความเคารพและความอยากจะคว้าหมอนอิงฟาดหน้าเขาสักทีสองที นางหอบหายใจเล็กน้อย เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าเรียวสวย ทว่าแววตาขององค์หญิงรัชทายาทผู้เย่อหยิ่งกลับไม่มีความยอมแพ้เจืออยู่เลยแม้แต่น้อย "ทฤษฎีการหมุนวนมานาของท่านมันฝืนธรรมชาติเกินไป, คิรอส" เอเลนอร์เอ่ยเสียงลอดไรฟัน พลางปรับลมหายใจให้เข้าที่ ขาเรียวย้าวขยับถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อจัดระเบียบวงแหวนเวทใต้ฝ่าเท้า "ตามตำราโบราณของราชสำนักเวทมนตร์ การบีบอัดมานาต้องทำจากนอกเข้าใน..." "นั่นมันตำราของพวกหัวโบราณที่นั่งกินนอนกินอยู่บนหอคอยงาช้างไงครับ" คิรอสตัดบทหน้าตาเฉย เขาดีดนิ้วเป๊าะหนึ่ง อากาศเบื้องหน้าพลางบิดเบี้ยวกลายเป็นหน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าเรืองรอง—อินเทอร์เฟซระบบที่มักจะโผล่มาขัดจังหวะชีวิตเขาในยามคับขันเสมอ "โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว ท่านหญิงผู้สูงศักดิ์... ศัตรูในยุคนี้มันไม่ได้รอให้เราท่องคาถาครบสามจบแล้วค่อยโจมตีหรอกนะ ถ้าเจ้ายังยึดติดกับพิธีรีตอง สัปดาห์หน้าที่จะต้องลงไปสำรวจ 'ซากปรักหักพังมิติที่เจ็ด' ข้าเกรงว่าพวกเราคงได้กลายเป็นปุ๋ยชั้นดีให้ต้นไม้กินเนื้อแถบนั้นแน่ๆ" คำพูดของคิรอสแม้จะเจือด้วยรอยยิ้มหยอกเย้า แต่เนื้อหากลับเฉียบคมและสะท้อนความจริงอันโหดร้ายของโลกใบนี้ได้อย่างแม่นยำ เอเลนอร์ชะงักไป นางรู้ดีว่าชายหนุ่มผู้นี้ไม่ได้ขู่ แม้ท่าทางของเขาจะดูไม่ค่อยน่าไว้วางใจและมักจะมีแผนการชวนปวดหัวซ่อนอยู่เสมอ แต่ทุกครั้งที่เขาลงมือสอนหรือแก้ไขสถานการณ์ ความแม่นยำและกลยุทธ์ที่อยู่นอกกรอบของเขากลับใช้งานได้จริงอย่างน่าเหลือเชื่อ บรรยากาศภายในห้องฝึกซ้อมกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอและเสียงติ๊กต่อกของนาฬิกาเวทมนตร์บนผนังหินแกรนิต คิรอสปรายตามองสถานะพลังของเอเลนอร์ผ่านหน้าต่างระบบ ค่าความเข้ากันได้กับเวทมนตร์โบราณขยับขึ้นมาอีก 3 เปอร์เซ็นต์ ถือเป็นพัฒนาการที่รวดเร็วกว่าเกณฑ์มาตรฐานของสถาบันมหาเวทแห่งนี้ไปไกลโข "พักสักสิบนาทีเถอะครับ" คิรอสลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขายื่นขวดน้ำสมุนไพรฟื้นฟูมานาที่ปรุงขึ้นเองด้วยวัตถุดิบประหลาดให้หญิงสาว "ขืนบังคับฝืนฝึกต่อ เส้น ประสาทมานาของเจ้าได้ฉีกขาดพอดิบพอดี แล้วถึงตอนนั้นคนที่ต้องโดนท่านอาจารย์ใหญ่บ่นหูชา ก็คงหนีไม่พ้นอดีตเกมเมอร์ผู้ตาดำๆ อย่างข้าคนนี้แน่" เอเลนอร์รับขวดน้ำมาถือไว้โดยไม่พูดอะไร นางเปิดจุกไม้คอร์กแล้วดื่มลงไปอึกใหญ่ ความเย็นสดชื่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างบรรเทาอาการล้าได้อย่างชะงัด นางเหลือบมองคิรอสที่กำลังเดินไปสำรวจชั้นหนังสือโบราณมุมห้อง "เจ้า... รู้จัก 'ซากปรักหักพังมิติที่เจ็ด' นั่นดีแค่ไหน?" เสียงหวานเอמהถามทำลายความเงียบขึ้นมา ดวงตาสีไพลินจ้องมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม คิรอสชะงักมือที่กำลังไล้นิ้วไปตามสันปกหนังสือ หนร้ากากแห่งความขี้เล่นเลือนหายไปชั่วพริบตา แทนที่ด้วยแววตาคมกลาและลุ่มลึกราวกับห้วงมหาสมุทรที่ยากจะหยั่งถึง เขายังไม่ทันได้เอաբปากตอบคำถาม *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* เสียงเตือนแหลมสูงที่คุ้นเคยดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งมิติย่อยของห้องฝึกซ้อม หน้าต่างระบบสีฟ้าที่เคยสงบสุขกลับแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบถี่ระรัวราวกับสัญญาณเตือนภัยสงครามโลก [แจ้งเตือนด่วนระดับสูงสุดจากระบบ!] [ตรวจพบความผิดปกติของสนามพลังมานาภาระสถาบันมหาเวท!] [คำเตือน: ตรวจพบการบุกรุกของสิ่งมีชีวิตระดับหายนะ (Calamity Class) — "ผู้กลืนกินมิติเงามืด" กำลังฉีกกระชากเขตอาคมป้องกันชั้นนอก!] [ระบบภารกิจบังคับระดับ SSS: "การเอาชีวิตรอดในนาทีวิกฤต" เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!] รอยยิ้มมุมปากของคิรอสแข็งค้างไปในเสี้ยววินาที ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อกวาดสายตาอ่านเงื่อนไขและระดับพลังงานของภัยคุกคามที่ปรากฏบนหน้าจอ เอเลนอร์ที่สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากพื้นดินเบื้องบนถึงกับหน้าถอดสี ไม้เท้าในมือร่วงหล่นลงกระทบพื้นหินเสียงดังสนั่น พื้นห้องใต้ดินเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฝุ่นผงร่วงกราวจากเพดาน เสียงระเบิดตูมสนั่นดังสะท้อนมาจากทิศทางของลานกว้างหน้าสถาบัน พร้อมกับม่านพลังสีทองคำขาวของสถาบันที่กำลังแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ราวกับกระจกบางเฉียบ! —ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ลอร์ดออฟดาร์กเนส" มา ณ ที่นี้นะครับ—