นักเรียนใหม่ผู้มาจากแดนไกล

"อย่าบอกนะว่านายจะใช้ 'ไอเทมขยะ' ชิ้นนี้แก้ปัญหาการบุกรุกของพวกสัตว์เวทระดับสูงน่ะ คิรอส? สมองนายกลับด้านไปแล้วหรือไง!" เสียงแหลมคมของเอเลนอร์แทรกผ่านบรรยากาศตึงเครียดภายในโถงประชุมยุทธศาสตร์ เธอไม่ได้ตะโกนด้วยความโกรธ แต่ดวงตาสีมรกตคู่นั้นจ้องเขม็งราวกับกำลังพิจารณาว่าคู่หูของเธอเสียสติไปแล้วจริงหรือไม่ บนโต๊ะไม้มะฮอกกานีตัวยาวมีแผนที่เขตแดนสถาบันมหาเวทกางอยู่ กองกำลังสัตว์เวทจากแดนใต้กำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วผิดปกติ ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ คิรอสไม่ตอบทันที เขาหยิบปากกาขนนกขึ้นมาหมุนเล่นในมืออย่างใจเย็น แสงไฟจากโคมเวทมนตร์สะท้อนลงบนใบหน้าที่มีรอยยิ้มมุมปากอันเป็นเอกลักษณ์ เขากำลังพิจารณา 'หน้าต่างระบบ' ที่เด้งเตือนซ้ำๆ ราวกับเครื่องจักรที่พังพินาศ "คุณหนูครับ... บางครั้งของที่ดูไร้ค่าที่สุด ก็คือจุดบอดที่ศัตรูคาดไม่ถึงที่สุดเช่นกัน" คิรอสเงยหน้าขึ้น สายตาเขาสงบนิ่งจนน่ากลัว "ที่นี่ไม่ใช่เกมกระดานที่เราจะเดินหมากตามตำราได้ตลอดเวลา ถ้าเราไม่ลองเสี่ยงทำอะไรที่มัน 'เพี้ยน' ออกไปบ้าง เราก็จะเป็นฝ่ายถูกไล่ต้อนจนมุมเหมือนคราวที่แล้ว" เอเลนอร์เม้มริมฝีปากแน่น เธอรู้ดีว่าคำพูดของเขามีน้ำหนัก แม้จะกวนประสาทเพียงใด แต่ชายตรงหน้าก็คือคนที่เคยพลิกสถานการณ์จากความพ่ายแพ้สู่ชัยชนะมานักต่อนัก เธอถอนหายใจยาว ก่อนจะขยับตัวกลับไปนั่งที่เก้าอี้ด้วยท่าทีสง่างามตามแบบฉบับเชื้อพระวงศ์ แต่ทว่า... จังหวะที่ความเงียบเข้าปกคลุม ประตูบานคู่ของโถงประชุมก็ถูกผลักออกอย่างแรง! เสียงดัง 'ปัง!' ทำให้ทุกคนในห้องชะงัก ผู้ที่ก้าวเข้ามาไม่ใช่ยามรักษาความปลอดภัย หรืออาจารย์ผู้คุมกฎ แต่เป็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีเทาหม่นที่ดูราวกับหลุดออกมาจากยุคสมัยที่ล่มสลาย เส้นผมสีเงินยวงยาวระต้นคอ และดวงตาข้างหนึ่งที่ปิดสนิทด้วยผ้าพันแผลสีดำทมิฬ เขาก้าวเดินด้วยจังหวะที่มั่นคง แฝงไปด้วยกลิ่นอายของพลังเวทที่กดทับจนอากาศในห้องแทบจะกลายเป็นของแข็ง "การวางแผนที่ซับซ้อนเกินไป... มักจะนำพาไปสู่จุดจบที่คาดไม่ถึงเสมอ คิรอส" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังนั้นเอ่ยขึ้น บรรยากาศรอบข้างสั่นไหวราวกับถูกดูดกลืนพลังงาน คิรอสลุกขึ้นยืนช้าๆ รอยยิ้มกวนประสาทจางหายไปจากใบหน้า แทนที่ด้วยความเคร่งขรึมที่เอเลนอร์ไม่เคยเห็นมาก่อน มือของเขาเผลอกำด้ามดาบสั้นที่ข้างเอวโดยสัญชาตญาณ "แก... มาทำอะไรที่นี่ 'เซนาร์'" คิรอสเอ่ยชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบ ชายปริศนาคลี่ยิ้มบางๆ แต่มันกลับไม่ส่งไปถึงดวงตา "ฉันก็แค่คนส่งสารที่ได้รับมอบหมายจาก 'อดีต' ให้มาทวงคืนสิ่งที่นายควรจะคืนให้กับพวกเรานานแล้วไงล่ะ สถาบันมหาเวทแห่งนี้ไม่ใช่อาสนะที่นายจะซ่อนตัวอยู่ได้ตลอดไปหรอกนะ เจ้าผู้ทรยศ" เอเลนอร์ขยับมือสร้างโล่เวทมนตร์ขึ้นมาปกป้องคิรอสโดยอัตโนมัติ "คิรอส... คนคนนี้คือใคร? แล้วที่เขาพูดว่าทรยศ... มันหมายความว่ายังไง!" คิรอสไม่ตอบคำถามของเอเลนอร์ เขายังคงจ้องมองไปที่เซนาร์ สายตาทั้งสองประสานกันราวกับมีกระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็นฟาดฟันกันอยู่กลางอากาศ ในจังหวะที่เซนาร์ก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะแผนที่อีกก้าว เขาก็ดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว พลังงานเวทสีม่วงเข้มก็พุ่งกระจายไปทั่วห้อง เปลี่ยนแผนที่ให้กลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา "อย่าเสียเวลาเลยคิรอส... เพราะหลังจากนี้ 'เกม' ของจริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น" เซนาร์หยิบเหรียญตราโลหะเก่าคร่ำคร่าโยนลงบนโต๊ะ เสียงโลหะกระทบไม้ดังก้องไปทั่วห้อง มันคือตราสัญลักษณ์ของ 'กิลด์เงาสังหาร' ที่สาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน ทันใดนั้น หน้าต่างระบบของคิรอสก็เด้งขึ้นมาด้วยสีแดงฉานจนน่าสะพรึงกลัว! [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบตัวตนระดับภัยพิบัติ: 'เซนาร์ (ผู้ถือครองกุญแจแห่งความล่มสลาย)'] [ภารกิจระดับ SSS: เผชิญหน้ากับบาปในอดีตเริ่มต้นขึ้นแล้ว] [เงื่อนไข: ห้ามหนี หรือใช้สกิลช่วยเหลือ หากแพ้... 'ความทรงจำทั้งหมดของโลกนี้จะถูกลบเลือน'] คิรอสรู้สึกได้ถึงความเย็นวาบที่แล่นผ่านกระดูกสันหลัง เขาไม่คิดเลยว่าอดีตที่เขาพยายามฝังกลบเอาไว้ด้วยไหวพริบทั้งหมดที่มี จะย้อนกลับมาทวงถามในวันที่เขาไม่มีแต้มแต้มเหลือให้ใช้สุ่มสกิลอีกต่อไป... ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ลอร์ดออฟดาร์กเนส" มา ณ ที่นี้นะครับ