"ถ้าพวกเจ้ายังร่ายเวทมนตร์ด้วยการยืนกอดอกหลับตาพริ้มแล้วท่องบทกลอนโบราณยาวเหยียดแบบนั้น อีกสามชาติภพก็อย่าหวังว่าจะร่ายบอลไฟระดับสองสำเร็จครับ"
สุ้มเสียงกวนประสาทที่เจือไปด้วยความระอาใจดังขึ้นท่ามกลางลานฝึกซ้อมเวทมนตร์กลางแจ้งของสถาบันมหาเวทอาเคเดีย คิรอสยืนพิงเสาหินอ่อนสีขาว มือข้างหนึ่งถือตำราเวทมนตร์เล่มหนาเตอะที่ถูกดัดแปลงจนหน้าตาประหลาด ส่วนอีกมือหนึ่งกำลังเคาะนิ้วเป็นจังหวะเพลงร็อกอินดี้ที่ไม่มีใครในโลกแฟนตาซีนี้รู้จัก สายตาคมกริบกวาดมองเหล่านักเรียนปีหนึ่งที่กำลังหอบแฮกด้วยความเหนื่อยอ่อน
เอเลนอร์ องค์หญิงรัชทายาทผู้เย็นชาและเจ้าของฉายา 'บุปผาน้ำแข็ง' ยืนกำหมัดแน่นจนข้อต่องอขาว ใบหน้าสวยคมบิดเบี้ยวด้วยความโกรธกรำ นางเพิ่งล้มเหลวจากการพยายามสร้าง 'บาตรอักขระป้องกัน' เป็นรอบที่ยี่สิบตามตำรามาตรฐาน และคำวิจารณ์เมื่อครู่ของไอ้ "พี่เลี้ยงจำเป็น" ตัวแสบผู้นี้ก็เหมือนเป็นการราดน้ำมันลงบนกองไฟ
"สามชาติภพงั้นรึ!" เอเลนอร์ก้าวเท้าฉับๆ เข้ามาประชิดตัว ร่างเพรียวระหงภายใต้ชุดยูนิฟอร์มสถาบันสั่นเทด้วยแรงอารมณ์ ดวงตาสีฟ้าครามจ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "พวกเราใช้หลักสูตรนี้สืบทอดกันมากว่าพันปี เจ้าสามัญชนไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาดูถูกรากฐานเวทมนตร์ของอาณาจักร!"
คิรอสไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นปัดปอยผมสีดำสนิทที่ตกลงมาปรกหน้าผากเบาๆ ก่อนจะหัวเราะในลำคออย่างนึกขัน
"รากฐานกระดาษชำระน่ะสิไม่ว่า" คิรอสย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อสบตาเอเลนอร์ในระดับเดียวกัน "องค์หญิงผู้สูงศักดิ์ครับ ลองตอบคำถามข้าสักข้อสซิ เวลาที่ท่านเล่นเกม... เอ้ย เวลาที่ท่านต้องรับมือกับมอนสเตอร์ที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วแปดสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง ท่านมีเวลามานั่งร่ายคาถาบทสวดสובยสี่บรรทัดเพื่อขอพรอำนาจจากเทพเจ้าแห่งปฐพีไหมครับ? หรือว่าท่านจะโดนมันขย้ำหัวหลุดไปตั้งแต่คำแรกของบทสวด?"
ความเงียบเข้าปกคลุมลานฝึกทันที เหล่านักเรียนรอบข้างต่างกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก คำพูดของคิรอสดosดูแปลกประหลาดและใช้คำศัพท์ที่ไม่คุ้นเคย แต่ทว่า... มันกลับจี้ใจดำและสะท้อนความจริงอันโหดร้ายของการต่อสู้จริงได้อย่างแม่นยำ
เอเลนอร์ชะงักไปครู่หนึ่ง นางอ้าปากจะเถียงแต่ก็ต้องกลืนคำพูดนั้นกลับลงไป เพราะในความเป็นจริง ในการสอบภาคสนามเมื่อสัปดาห์ก่อน นางเกือบเอาชีวิตไม่รอดจากสัตว์อสูรระดับกลางก็เพราะมัวแต่เสียเวลาไปกับการตั้งสมาธิร่ายเวทตามตำราเป๊ะๆ นี่เอง
"ข้า..." องค์หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นอย่างขัดใจ "ถึงอย่างนั้น การลัดขั้นตอนและละทิ้งบทสวดบรรพกาล ก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะสร้างมานาขึ้นมาได้จากความว่างเปล่านะ!"
"ใครบอกว่าผมสร้างจากความว่างเปล่ากันล่ะครับ"
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของคิรอส เขากดปุ่มโฮโลแกรมใสที่ลอยอยู่กลางอากาศซึ่งมีเพียงเขาคนเดียวที่มองเห็น เสียงแจ้งเตือนจากระบบสุดเพี้ยนดังขึ้นในหัว
*[ติ๊ง! ตรวจพบผู้ใช้งานมีความตั้งใจจะปฏิวัติหลักสูตรเวทมนตร์โบราณ ระบบเปิดใช้งานฟังก์ชันเสริม: 'เกมเมอร์คลาส: คอมโบมานานิรันดร์'*
*เงื่อนไข: แปลงค่ามานาให้เป็น 'เกจมานา (MP Gauge)' และเปลี่ยนกระบวนการร่ายเวทให้เป็น 'ระบบคีย์ลัด (Hotkeys)' เพื่อลดดีเลย์การร่ายลง 300%]*
คิรอสยกยิ้มมุมปาก เขาสาธิตให้ดูทันทีโดยไม่รอให้เอเลนอร์ได้ตั้งตัว นิ้วเรียวยาวดีดอากาศเบาๆ สามครั้งเสมือนการกดแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว
*คลิก, คลิก, ดับเบิลคลิก!*
ซูมมมม!
วงแหวนเวทสีฟ้าครามขนาดจิ๋วปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้วของคิรอส มันไม่ได้ใช้บทสวด ไม่ได้ใช้การทำสมาธิขั้นสูง แต่มันถูกประยุกต์ใช้ราวกับคำสั่งโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ลูกบอลไฟขนาดเท่ากำปั้นพุ่งแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วสูงลิ่ว ปะเข้ากับเป้าซ้อมไม้เนื้อแข็งจนเกิดเสียงระเบิดตูมสนั่น เศษไม้กระจายไปทั่วทิศทาง
เหล่านักเรียนอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ห่าน แม้แต่เอเลนอร์เองก็ถึงกับถอยหลังไปก้าวหนึ่งด้วยความตื่นตะลึง ความเร็วและอานุภาพระดับนั้น... มันแทบจะเป็นการปล่อยเวทมนตร์แบบไร้ดีเลย์โดยสมบูรณ์!
"นะ... นั่นมันเวทมนตร์บ้าอะไรกัน?" เอเลนอร์พึมพำออกมาด้วยความตกตะลึงลาน ความเชื่อมั่นในตำราเวทมนตร์อายุนับพันปีของนางพังทลายลงในพริบตาเดียว
"เขาเรียกว่า 'การบริหารจัดการทรัพยากรหน้างาน (Resource Management)' ต่างหากล่ะครับคุณหนู" คิรอสเดินเข้าไปใกล้เอเลนอร์อีกก้าว กลิ่นอายความมั่นใจที่แผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่มทำให้องค์หญิงผู้หยิ่งทะนงถึงกับใจเต้นระส่ำโดยไม่รู้ตัว "ในโลกนี้ ไม่มีมานาที่บริสุทธิ์เกินกว่าจะปรับแต่ง และไม่มีเวทมนตร์บทไหนที่ศักดิ์สิทธิ์จนแตะต้องไม่ได้ มีแต่พวกหัวโบราณที่ขี้เกียจจะคิดค้นระบบใหม่ๆ ต่างหากที่เอาแต่บอกว่ามันเป็นไปไม่ได้"
คิรอสหยิบแท่งไม้สลักอักขระเวทรูปร่างหน้าตาประหลาดคล้ายจอยสติ๊กยื่นใส่มือของเอเลนอร์ที่ยังคงยืนงงงัน
"เอ้า รับไปครับ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเราจะเลิกท่องกลอนบทกวีกันแล้ว เราจะมาเรียนรู้เรื่อง 'การทำมานาคอมโบ' และ 'การคำนวณคูล다운 (Cooldown)' กันอย่างจริงจัง... เตรียมตัวหัวร้อนกันได้เลยครับทุกท่าน!"
เอเลนอร์ก้มมองแท่งไม้ในมือ สลับกับใบหน้าเปื้อนยิ้มกวนประสาทของคิรอส หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งโกรธ ทั้งทึ่ง และ... ตื่นเต้นอย่างประหลาด
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศการฝึกกำลังดำเนินไปอย่างเข้มข้นและแปลกใหม่นั้นเอง บรรยากาศรอบตัวของสถาบันมหาเวทก็เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน อุณหภูมิลดฮวบลดลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ท้องฟ้าที่เคยสดใสกลับถูกปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆหมอกสีดำทมิฬที่หมุนวนเป็นรูปวงกลมประหลาด
*[คำเตือนระบบฉุกเฉิน! ตรวจพบความผิดปกติของสนามพลังมานาภาระระดับ SSS]*
*[ระบบกำลังดาวน์โหลดข้อมูลเป้าหมาย... คำเตือน! สิ่งมีชีวิตระดับ 'ภัยพิบัติ' กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้เขตอาณาเขตสถาบันในระยะ 500 เมตร]*
*[คำสั่งฉุกเฉิน: ยกเลิกการฝึกซ้อมทั้งหมดและเตรียมรับมือการปะทะทันที]*
เสียงแจ้งเตือนรัวระรัวในหัวของคิรอสทำให้รอยยิ้มกวนประสาทบนใบหน้าของเขาเลือนหายไปในพริบตา ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองยังทิศทางของประตูทางเข้าสถาบันที่มีม่านหมอกหนาทึบปกคลุม
เงาร่างมหึมาของบางสิ่งที่ไม่อาจระบุตัวตนได้ ค่อยๆ ก้าวทะลุกำแพงเวทมนตร์ป้องกันระดับตำนานของสถาบันเข้ามาอย่างง่ายดายราวกับเดินผ่านกระดาษสา พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่กดทับจนเหล่านักเรียนทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ลอร์ดออฟดาร์กเนส" มา ณ ที่นี้นะครับ
ระบบพี่เลี้ยงจำเป็นกับสถาบันมหาเวทป่วนกวนบาทา•ตอนที่ 6
วิธีสอนแบบเกมเมอร์ฮาร์ดคอร์
ผลงานโดย ลอร์ดออฟดาร์กเนส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ลอร์ดออฟดาร์กเนส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบพี่เลี้ยงจำเป็นกับสถาบันมหาเวทป่วนกวนบาทา นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!