การเตรียมตัวต้อนรับสามีกลับบ้าน

"ถ้าพวกแกกล้าก้าวเท้าเข้ามาเหยียบเรือนหลังนี้อีกแม้แต่ก้าวเดียว ฉันจะเอาไม้กวาดฟาดหน้าให้เลือดกลบปาก ไม่เชื่อก็ลองดู!" เสียงประกาศกร้าวของหลินหว่านหว่านดังสะท้อนก้องไปทั่วลานบ้าน ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของชาวบ้านที่มุงดูเหตุการณ์ ป้าสะใภ้ใหญ่ที่ถือตะกร้าไข่หวังจะมาไถของฟรีถึงกับหน้าถอดสี ถอยร่นกรูดจนเกือบสะดุดขาตัวเองล้ม หዋนหว่านไม่ได้ไว้หน้าใครทั้งสิ้น ยุคเจ็ดสิบนี้ หากอ่อนแอมีแต่จะถูกรุมทึ้งจนกระดูกไม่เหลือ ซ้ำร้าย แม่เฒ่าเฉินที่แอบซุ่มดูอยู่มุมกำแพงยังต้องกัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคือง แต่ก็ไม่กล้าโผล่หัวออกมาต่อกรกับสะใภ้รองที่พักหลังมานี้ทั้งเฉียบคมและมือหนักเสียเหลือเกิน เมื่อความวุ่นวายสงบลง ร่างระหงในชุดเสื้อผ้าสะอาดสะอ้านก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ วันนี้เป็นวันที่สำคัญยิ่งสำหรับเธอ... ลู่จ้านกั๋ว สามีหนุ่มนายทหารผู้ซื่อตรงและรักเธอจนหมดหัวใจ กำลังจะเดินทางกลับมาจากการฝึกภาคสนามอันยาวนานเกือบสองเดือน แม้ภายนอกเขาจะเป็นทหารร่างกำยำที่ใครๆ ต่างเกรงกลัว แต่เวลาอยู่ต่อหน้าเธอกลับกลายเป็นเด็กหนุ่มหน้าแดงที่ทำอะไรไม่ถูกทุกที ความทรงจำเกี่ยวกับความอบอุ่นและความคลั่งรักของเขา ทำให้หัวใจดวงน้อยของหว่านหว่านเต้นระส่ำอย่างห้ามไม่อยู่ "ไหนดูซิ ในมิติซูเปอร์มาร์เก็ตมีอะไรพอจะทำอาหารมื้อใหญ่ต้อนรับพี่กันบ้างนะ..." หว่านหว่านพึมพำกับตัวเองขณะกวาดสายตามองไปรอบห้องครัว ก่อนจะแวบจิตเข้าสู่มิติพิเศษที่ซ่อนอยู่ ภายในชั้นวางสินค้าของซูเปอร์มาร์เก็ตยุคปัจจุบันที่เธอครอบครอง มีวัตถุดิบชั้นเลิศละลานตา ทั้งเนื้อหมูสามชั้นติดมันเกรดเอ ปลาทะเลสดๆ ส่งตรงจากเรือประมวลผล แป้งสาลีเนื้อละเอียด รวมถึงเครื่องเทศนานาชนิดที่คนในยุคเจ็ดสิบไม่มีทางหาซื้อได้ง่ายๆ ริมฝีปากอิ่มยกย่องขึ้นเล็กน้อยด้วยความภาคภูมิใจ ในเมื่อสามีของเธอเหน็ดเหนื่อยจากการปกป้องประเทศชาติและฝึกฝนอย่างหนักหน่วง กลับมาถึงบ้านทั้งที เธอย่อมต้องปรนนิบัติด้วยอาหารเลิศรสเพื่อบำรุงกำลังเขาสักหน่อย "เมนูแรก... หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสูตรลับ น้ำซุปเคี่ยวจนเข้มข้นละลายในปาก ต่อด้วยปลาเก๋าตัวโตนึ่งซีอิ๊วราดด้วยพริกและกระเทียมหอมๆ และต้มยำปลาทะเลรสจัดจ้านซดให้คล่องคอ" หว่านหว่านวางแผนในใจอย่างกระตือรือร้น ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความสุขของการเป็นแม่ครัวมือฉกาจ ทันใดนั้นเอง มือเรียวบางก็เริ่มหยิบจับวัตถุดิบออกมาจากมิติ เสียงมีดกระทบเขียงไม้ดัง "ตับๆๆ" เป็นจังหวะสม่ำเสมอ กลิ่นหอมของเครื่องเทศและซีอิ๊วชั้นดีเริ่มโชยฟุ้งกระจายไปทั่วห้องครัว เตาถ่านถูกจุดขึ้นจนเปลวไฟสีส้มแดงลุกโชน หม้อดินเผาใบใหญ่ตั้งอยู่บนเตา น้ำซุปกระดูกหมูเริ่มเดือดปุดๆ ส่งกลิ่นหอมกรุ่นยั่วยวนน้ำลาย หว่านหว่านลงมือทำอาหารด้วยความพิถีพิถัน ทุกขั้นตอนเปี่ยมไปด้วยความใส่ใจและความรักที่อยากจะมอบให้ชายหนุ่มผู้เป็นที่รัก เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง กลิ่นหอมอันเย้ายวนของอาหารคาวหวานก็ลอยล่องไปตามสายลม ทะลุกำแพงรั้วบ้านออกไปจนถึงตรอกซอกซอย กลิ่นหมูตุ๋นน้ำแดงที่เคี่ยวจนเปื่อยนุ่มผสมผสานกับกลิ่นเครื่องเทศเตะจมูกเพื่อนบ้านจนต้องสูดปากกลืนน้ำลายกันเป็นแถว "โอ๊ย กลิ่นอะไรเนี่ย หอมฉุนชวนหิวเสียจริง บ้านสะใภ้รองทำอะไรกินกันฟะเนี่ย?" เสียงชาวบ้านคนหนึ่งบ่นอุบออด้วยความอิจฉา ภายในห้องครัว หว่านหว่านกำลังใช้ผ้ากันเปื้อนเช็ดเหงื่อที่ผุดพรายตามกรอบหน้าผากอย่างมีความสุข อาหารทุกจานถูกจัดวางเรียงรายบนโต๊ะไม้อย่างสวยงามราวกับภัตตาคารหรู เธอกำลังจัดจานสุดท้ายพอดิบพอดี ดวงตากลมโตมองผลงานตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ ทว่า... ในวินาทีที่เธอกำลังจะเดินไปหยิบตะเกียบ เสียงฝีเท้าหนักแน่นและคุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตูรั้ว *ปัง! ปัง! ปัง!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งด้วยจังหวะที่มั่นคงและหนักแน่น ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของใครบางคน หัวใจของหว่านหว่านกระตุกวูบ ความตื่นเต้นพุ่งพล่านขึ้นมาถึงขีดสุด เธอนิ่งค้างไปชั่วขณะ รอยยิ้มหวานผุดขึ้นที่มุมปากทันที ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้ม ยืนตระหง่านอยู่หลังประตูรั้วไม้ ไหล่กว้างมีร่องรอยฝุ่นควันจากการเดินทางไกล ใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและร่องรอยความเหนื่อยล้า แต่ดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับสว่างวาบขึ้นทันทีที่บานประตูเปิดออก และพบว่าเป็นร่างของภรรยาตัวน้อยที่เขากลัดกลุ้มคิดถึงทุกลมหายใจเข้าออก ลู่จ้านกั๋วยืนนิ่งงันราวกับถูกสะกด ริมฝีปากหนาเม้มเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความประหม่าและความโหยหา มือหนาที่ถือเป้สะพายหลังอยู่ถึงกับสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อสบตากับภรรยา ทว่า... ก่อนที่ทั้งคู่จะได้เอื้อนเอ่ยคำใดออกมา สายตากลับเหลือบไปเห็นเงาปริศนาของใครบางคนที่แอบย่องเข้ามาทางหลังบ้าน พร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบที่ทำให้บรรยากาศอันแสนหวานต้องสะดุดลงทันที! "ฮึ่ม... นังสะใภ้ตัวดี ทำอาหารหอมฟุ้งขนาดนี้ คงแอบซ่อนเงินทองของลูกฉันไว้สินะ วันนี้ฉันจะรื้อค้นให้ราบคาบ!" เสียงของแม่เฒ่าเฉินดังแว่วเข้ามา พร้อมกับเสียงผลักประตูหลังบ้านที่ดังโครมคราม! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้นะครับ แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนถัดไปครับ ลมทะเลพัดรัก