เปิดโปงคนทรยศ

แฟ้มเอกสารปกสีน้ำตาลเข้มถูกกระแทกลงบนโต๊ะไม้สักเก่าจนเสียงดังสนั่น ลู่จ้านกั๋วไม่แม้แต่จะชายตามองกระดาษแผ่นนั้น ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวทะเลจ้องตรงไปยังร่างของชายวัยกลางคนสวมเสื้อแจ๊กเก็ตขาดๆ ที่กำลังนั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเก้าอี้หวาย "นายกล้ามากนะเกาเจี้ยน..." เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้น ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารปลดกระดุมคอเสื้อออกเล็กน้อย เผยให้เห็นแผงอกกว้างและกล้ามเนื้อแน่นตึงที่เต็มไปด้วยร่องรอยการผ่านศึกมาอย่างโชคโชน "คิดว่าการแอบอ้างชื่อกรมพลาธิการไปยื่นเรื่องร้องเรียนฟาร์มสหกรณ์ริมเกาะของภรรยาผม แล้วปล่อยข่าวลือเรื่องสินค้าปนเปื้อนในตลาดมืด จะทำให้พวกคุณฮุบโควตาการส่งออกปลาเค็มพรีเมียมไปได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือครับ" เกาเจี้ยนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผาก เขาไม่คิดเลยว่าสามีของหลินหว่านหว่าน นายทหารยศสูงผู้ดูเหมือนจะสนใจแต่เรื่องฝึกทหารและปกป้องชายแดน จะใช้เวลาเพียงชั่วข้ามคืนในการสาวไส้จนถึงตัวการใหญ่เบื้องหลัง "ทะ... ท่านผู้กองลู่ ผมถูกบังคับนะ! มีคนบอกให้ผมทำ!" เกาเจี้ยนละล่ำละลักแก้ตัว พยายามยกมือขึ้นปัดป้องความผิด "ใครสั่งไม่สำคัญเท่ากับว่า... หลักฐานการโอนเงินบัญชีลับที่คุณรับมาจากตู้ไปรษณีย์กลางเมืองหลวง ตอนนี้มันไปอยู่บนโต๊ะทำงานของสารวัตรทหารเรียบร้อยแล้วครับ" เสียงประตูห้องทำงานเปิดออกพร้อมกับร่างเพรียวบางของหลินหว่านหว่าน เธอก้าวเข้ามาด้วยท่าทางมั่นใจ สวมเสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตาคลุมทับด้วยเสื้อกั๊กไหมพรมถักมือลายเรียบง่าย ทว่ารัศมีของความฉลาดเฉลียวและความเยือกเย็นกลับทำให้ผู้ชายในห้องต้องหันมามองเป็นตาเดียว ในมือเรียวของเธอถือถาดกระเบื้องเคลือบลายครามบรรจุถ้วยน้ำจิ้มและตะเกียบไม้ไผ่ หว่านหว่านวางถาดลงบนโต๊ะ กลิ่นหอมเย้ายวนของน้ำจิ้มซีอิ๊วดองพริกกระเทียมสดกับขิงซอยละเอียดก็ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วห้องทันที มันคือกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์จากมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตที่ผสมผสานวัตถุดิบชั้นเลิศในโลกยุค 70 เข้ากับความสดสะอาดไร้ที่ติ เธอย่อตัวลงเล็กน้อยส่งยิ้มให้สามี ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับ "เหนื่อยหน่อยนะครับคุณลู่ คนพวกนี้กระดูกสันหลังอ่อนเสียจริง แค่ขู่เรื่องบัญชีการเงินหน่อยเดียวก็คายความจริงออกมาหมดเปลือกแล้ว" ลู่จ้านกั๋วดึงภรรยาเข้ามาใกล้โดยไม่สนใจสายตาของคนนอก มือใหญ่หนาอบอุ่นโอบรอบเอวคอดกิ่วอย่างทะนุถนอม สายตาที่ดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนจนแทบจะหยดเป็นน้ำผึ้งเมื่อมองหน้าภรรยา "คุณเหนื่อยกว่าผมเสียอีก หว่านหว่าน... ต้องให้คนประเภทนี้มาคอยกวนใจคุณในฟาร์มอีกแล้ว" "ไม่เหนื่อยเลยครับ การได้เห็นคู่แข่งที่คิดจะเหยียบหัวเราล้มละลายกลายเป็นยาชูกำลังชั้นดีเลยต่างหาก" หว่านหว่านหันไปมองเกาเจี้ยนที่หน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม "คุณเกาคะ... อ๋อ ไม่สิ ตอนนี้คุณน่าจะเป็นอดีตผู้จัดการสหกรณ์การค้าอำเภอแล้วกระมังครับ ทรัพย์สินทั้งหมดของคุณ ไม่ว่าจะเป็นบ้านพักข้าราชการ หรือร้านค้าส่งสามแห่งในตลาดอำเภอ... ศาลได้มีคำสั่งอายัดเพื่อชดใช้ค่าเสียหายทางธุรกิจมูลค่าหนึ่งหมื่นหยวนเรียบร้อยแล้วนะครับ" "หนึ่งหมื่นหยวน!?" เกาเจี้ยนกรีดร้องเสียงหลง เงินจำนวนนี้ต่อให้เขาทำงานอีกสิบชาติก็หาไม่ได้! "พวกคุณรังแกกันเกินไปแล้วนะ! ฉันแค่... แค่ทำตามคำสั่งของ..." "คำสั่งของใคร แม่เฒ่าเฉินกับบรรดาญาติฝั่งสามีของฉัน หรือว่าเถ้าแก่ใหญ่ตระกูลเฉินที่แอบหนีภาษี?" หว่านหว่านสวนกลับทันควัน น้ำเสียงราบเรียบทว่าเฉียบคมดราวกับใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง "หลักฐานการทุจริตภาษีและการกักตุนสินค้าควบคุมของพวกคุณถูกส่งไปยังสำนักงานสรรพากรและกรมตำรวจพาณิชย์ตั้งแต่ตีสี่แล้วครับ ตอนนี้โกดังสินค้าของพวกคุณคงกำลังถูกเจ้าหน้าที่ปิดผนึกอยู่พอดี ลองคำนวณดูสิครับว่า นอกจากจะล้มละลายแล้ว พวกคุณจะต้องใช้ชีวิตอยู่ในคุกกี่ปีถึงจะชดใช้หมด" เกาเจี้ยนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ดวงเบิกโพรงด้วยความสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด เขาไม่คิดเลยว่าสะใภ้บ้านลู่ที่คนอื่นบอกว่าเป็นแค่เด็กสาวชาวบ้านธรรมดา จะมีสมองและวิธีการที่เฉียบขาดและรวดเร็วปานสายฟ้าแลบเช่นนี้ ลู่จ้านกั๋วมองภาพนั้นด้วยความเรียเฉย ก่อนจะหันมามองภรรยาด้วยความภาคภูมิใจ ดวงตาคมกั๋วฉายแววคลั่งรักอย่างเปิดเผย "ภรรยาผมเก่งที่สุดในโลกครับ... เรื่องจัดการคนชั่วปล่อยให้เป็นหน้าที่ผม ส่วนเรื่องทำกำไร ปล่อยให้เป็นฝีมือคุณดีกว่า" หว่านหว่านอมยิ้มบางๆ เธอหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเนื้อหมูสามชั้นตุ๋นซีיוวหอมกรุ่นที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ จากปิ่นโตเคลือบสีเขียวขี้ม้าขึ้นมาเป่าเบาๆ แล้วยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากของสามี "รางวัลสำหรับคนเก่งที่ช่วยสืบเบาะแสจนเจอตัวการครับ อ้าปากสิครับคุณลู่" ชายหนุ่มร่างยักษ์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความดุดันในสนามรบ กลับยอมอ้าปากรับชิ้นเนื้อจากมือภรรยาอย่างว่าง่าย ใบหน้าคมเข้มขึ้นสีแดงจางๆ ด้วยความเขินอาย ท่ามกลางสายตาของเกาเจี้ยนที่กำลังจะสลบคาพื้นห้องด้วยความอิจฉาและหวาดกลัว เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะความหวานชื่น ทหารสื่อสารนายหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้อง ยืนตรงทำความเคารพอย่างแข็งขัน "รายงานท่านผู้กองครับ! เกิดเรื่องใหญ่ที่ตลาดมืดริมเกาะแล้วครับ!" ทหารหนุ่มละล่ำละลัก "โกดังสินค้าของเถ้าแก่เฉินที่พยายามปล่อยสินค้าตัดราคาแข่งกับฟาร์มของเรา จู่ๆ ก็เกิดไฟไหม้เสียหายทั้งหมด... และที่สำคัญ..." หว่านหว่านเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววรู้ทัน "สำคัญอะไรครับ พูดมาให้หมดสิ" "มีคนพบกล่องพัสดุลึกลับวางอยู่หน้าร้านค้าของสหกรณ์ที่ถูกอายัด ด้านในบรรจุบัญชีลับการติดสินบนเจ้าหน้าที่ระดับสูงของอำเภอเฉิน พร้อมกับจดหมายลายมือที่ระบุชื่อผู้บงการตัวจริง... ซึ่งก็คือ 'แม่เฒ่าเฉิน' แม่สามีของคุณผู้หญิงเองครับ!" คำพูดนั้นทำให้ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ลู่จ้านกั๋วขมวดคิ้วมุ่นทันที รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากร่างหนาของนายทหารหนุ่ม บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนหนתาวเยือก ขณะที่หว่านหว่านกลับแย้มยิ้มกว้างออกมา ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยความสนุกสนาน หว่านหว่านวางตะเกียบในมือลง หันไปสบตากับสามีด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง "ดูท่าทาง... แม่สามีผู้ประเสริฐของฉัน คงจะอยู่ไม่สุขแล้วล่ะครับ..." ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้ผมเสมอนะครับ