ขยายอาณาจักรฟาร์มร่วมกับสามี

"ถ้าพวกท่านยังกล้าเอาตีนก้าวย่างเข้ามาเหยียบเขตบ้านเราอีกแม้แต่ก้าวเดียว อย่าหาว่าฉันคนนี้ไม่เตือน!" เสียงตบโต๊ะดังสนั่นหวั่นไหวพร้อมกับสายตาดุดันของหลินหว่านหว่านที่กวาดมองร่างของแม่เฒ่าเฉินและบรรดาญาติฝั่งสามีที่ทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่หน้าประตูรั้ว หญิงชราทำท่าจะอ้าปากโวยวายตามนิสัยเดิม แต่เมื่อปะทะเข้ากับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากร่างของลู่จ้านกั๋ว สามีหนุ่มนายทหารที่เพิ่งก้าวเท้ากลับมาจากกองด้วยสีหน้าถมึงทึง แม่เฒ่าเฉินถึงกับกลืนน้ำลายลงคออัึกใหญ่แล้วถอยกรูดโดยไม่ต้องรอให้ลูกชายเอ่ยปากขับไล่ ปฏิสัมพันธ์อันดุเดือดนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับหมู่บ้านชาวประมงริมเกาะแห่งนี้อีกต่อไปแล้ว นับตั้งแต่หลินหว่านหว่านสะใภ้รองผู้เคยถูกมองว่าเป็นคนหัวอ่อนยอมให้คนอื่นสูบเลือดสูบเนื้อ ลุกขึ้นมาพลิกเกมฟาดฟันบรรดาญาติจอมเปรตจนแตกกระเจิง ชื่อเสียงความดุและสตรองของเธอก็ระบือไกลไปทั่วทุกสารทิศ ทว่า ความวุ่นวายจากภายนอกไม่ได้ทำให้สองสามีภรรยาเสียสมาธิจากเป้าหมายใหญ่ที่วางไว้ในวันนี้แม้แต่น้อย "จ้านกั๋ว คุณไหวแน่นะ?" หว่านหว่านเอ่ยถามสามีด้วยน้ำเสียงเจือความห่วงใย ขณะมองดูร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อกล้ามสีเขียวขี้ม้าที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ กล้ามเนื้อเป็นมัดสวยงามไหวระริกตามจังหวะที่เขาตวัดจอบขุดลงไปในเนื้อดินสีดำสนิท ลู่จ้านกั๋วยืดตัวขึ้นเต็มความสูง ใช้แขนเสื้อปาดเหงื่อออกจากหน้าผาก รอยยิ้มซื่อสัตย์แต่เปี่ยมด้วยพลังความมุ่งมั่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย "เพื่อที่ดินทำกินของเรา เพื่อให้หว่านหว่านได้ปลูกผักที่อยากปลูก แค่นี้สบายมากครับ แรงผมเหลือเฟือ" คำพูดซื่อๆ แต่จริงใจอย่างไร้ที่ติทำเอาหัวใจดวงน้อยของอดีตเชฟสาวยุคปัจจุบันเต้นผิดจังหวะ หว่านหว่านแอบส่งค้อนวงใหญ่ให้สามีหนุ่มจอมคลั่งรักไปหนึ่งที ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำเย็นจากมิติพิเศษยื่นให้เขา พร้อมกับส่งกระติกน้ำสมุนไพรเย็นๆ ที่ช่วยคลายความเหนื่อยล้า พื้นที่รกร้างหลังบ้านถูกเนรมิตให้กลายเป็นเขตก่อสร้างขนาดย่อม ด้วยความช่วยเหลือจากมิติพิเศษซูเปอร์มาร์เก็ตในมือ หว่านหว่านแอบนำเมล็ดพันธุ์พืชเกรดพรีเมียม ปุ๋ยอินทรีย์คุณภาพสูง และวัสดุอุปกรณ์ก่อสร้างสมัยใหม่บางส่วนออกมาผสมผสานกับภูมิปัญญาชาวบ้าน ลู่จ้านกั๋วนอกจากจะมีพละกำลังมหาศาลสมกับเป็นนายทหารหน่วยรบพิเศษแล้ว เขายังมีความละเอียดอ่อนในการออกแบบโครงสร้างโรงเรือนปลูกผักและคอกสัตว์อย่างน่าทึ่ง "ตรงนี้เราทำหลังคารedกันลมทะเลพัดแรงได้ดีเลยนะหว่านหว่าน" จ้านกั๋วชี้ให้ดูโครงไม้ไผ่ที่ตอกยึดอย่างแน่นหนา "ผมคำนวณทิศทางลมมรสุมแล้ว ต่อให้พายุเข้า โรงเรือนนี้ก็ไม่มีทางพังแน่นอน" "เก่งมากค่ะ... เอ๊ย เก่งมากครับคุณสามี" หว่านหว่านเกือบหลุดปากคำคุ้นเคย แต่ก็รีบเปลี่ยนสรรพนามแทบไม่ทันเมื่อเห็นสายตาเป็นประกายระยิบระยับของสามีที่จ้องมองมาอย่างมีความหมาย บรรยากาศการทำงานร่วมกันเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะ หว่านหว่านใช้จอบเล็กพรวนดินแปลงใกล้เคียงเพื่อเตรียมหย่อนเมล็ดพันธุ์มะเขือเทศราชินีและผักคะน้าฮ่องกงเกรดส่งออก ขณะที่จ้านกั๋วกำลังเร่งมือขุดหลุมฝังเสาสำหรับโรงเรือนเพาะชำ ทั้งสองคนสอดประสานการทำงานกันอย่างรู้ใจราวกับฝึกซ้อมมาเป็นแรมปี ระหว่างที่กำลังง่วนอยู่กับการปรับหน้าดิน หว่านหว่านก็แอบส่งจิตเข้าไปสำรวจในมิติซูเปอร์มาร์เก็ต สินค้าเกษตรแปรรูปและผลผลิตล็อตก่อนหน้าถูกกวาดซื้อเกลี้ยงในตลาดมืดด้วยราคางาม ยอดเงินในบัญชีลับพุ่งสูงขึ้นจนน่าตกใจ ความสำเร็จนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องของตัวเลขเงินตรา แต่มันคือการยกระดับคุณภาพชีวิตของครอบครัวให้หลุดพ้นจากความยากจนข้นแค้นในยุค 70 นี้ได้อย่างเด็ดขาด "พักเหนื่อยกินอะไรรองท้องก่อนดีกว่าครับ" หว่านหว่านเอ่ยตัดบทความเงียบงัน หยิบเอาเข่งไม้ไผ่ที่ซ่อนขนมจีบหมูสับแป้งบางนุ่มไส้แน่นทะลัก ซึ่งเธอแอบอุ่นร้อนมาจากเตาในมิติออกมา กลิ่นหอมกรุ่นของน้ำมันงาและซีอิ๊วขาวลอยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณแปลงเกษตรทันทีที่เปิดฝา ลู่จ้านกั๋วดึงมือมาล้างให้สะอาดอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกริบเป็นประกายระยิบระยับยามมองภรรยาคนสวยหยิบขนมจีบคำโตป้อนให้ถึงปาก รสชาติความอร่อยกลมกล่อมผสานกับความใส่ใจทำให้ทหารหนุ่มรู้สึกว่าชีวิตตอนนี้มีความสุขยิ่งกว่าได้รับตำแหน่งนายพลเสียอีก แต่ความสงบสุขมักอยู่ได้ไม่นาน... ขณะที่ทั้งคู่กำลังเอร็ดอร่อยกับของว่างยามบ่าย เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงเคาะประตูรั้วรัวกระชั้นชิดด้วยความร้อนรนก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ตามมาด้วยเสียงตะโกนร้องเรียกชื่อลู่จ้านกั๋วดังลั่นจากผู้ใหญ่บ้านหน้าตาตื่นตระหนก "ผู้กองลู่! คุณหว่านหว่าน!แย่แล้วครับ! เกิดเรื่องใหญ่ที่ท่าเรือชายฝั่งแล้ว!" จ้านกั๋วขมวดคิ้วมุ่นทันที วางตะเกียบในมือลงแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูงโดยสัญชาตญาณความเป็นทหาร หว่านหว่านเองก็เก็บรอยยิ้มเมื่อครู่ลง ดวงตาสุกใสฉายแววเฉียบคมขึ้นมาทันที และแล้ว... เมื่อทั้งสองรีบวิ่งไปถึงชายหาด ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือลังสินค้าไม้ลังใหญ่ที่พวกเขาส่งออกผ่านเครือข่ายลับ ถูกเจ้าหน้าที่ตรวจการทางทะเลชุดใหม่เปิดค้นอย่างอุกอาจ พร้อมกับร่างของชายแปลกหน้าสวมชุดสูทสقิดสีกรมท่า ท่าทางเจ้าเล่ห์ที่กำลังจ้องมองลังสินค้าเหล่านั้นด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย และเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของสองสามีภรรยาเดือดพล่านขึ้นมาทันที— "จับกุมสินค้าหลีกเลี่ยงภาษีและลักลอบค้าของเถื่อนล็อตนี้ไว้ทั้งหมด!" แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนถัดไปครับ ลมทะเลพัดรัก