วิกฤตการณ์ในตลาดมืด

"ถ้าพวกคุณกล้าก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันจะให้พวกคุณได้ลิ้มลองรสชาติของ 'พริกป่นวิเศษ' สกัดเข้มข้นที่ต่อให้เป็นวัวกระทิงคลั่งก็ยังต้องน้ำตาไหลพรากจนมองทางไม่เห็น!" เสียงประกาศกร้าวของหลินหว่านหว่านดังแทรกเสียงจอแจของตลาดมืดริมท่าเรือในยามพลบค่ำ ร่างเพรียวระหงในชุดเสื้อผ้าฝ้ายสีทึบยืนบังลังสินค้าเกษตรเกรดพรีเมียมจากมิติพิเศษของเธอไว้อย่างมิดชิด ดวงตากลมโตฉายแวววาวโรจน์ด้วยความเฉียบขาด ไม่มีความหวาดกลัวเจือปนแม้แต่น้อย ต่อหน้าเจ้าหน้าที่ตรวจการตลาดและชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งที่พยายามกรูกันเข้ามา บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบจะใช้มือตัดได้ กลิ่นอายเค็มปะแล่มของลมทะเลผสมผสานกับกลิ่นอายความหวาดระแวงของผู้คนในตลาดมืดที่ต่างพากันถอยร่นไปคนละทิศคนละทาง ข่าวกรองที่รั่วไหลออกไปไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน มีคนจงใจ "แจ้งเบาะแส" เพื่อหวังจะเล่นงานเธอให้พังพินาศในค่ำคืนนี้ และคนที่น่าสงสัยที่สุดก็หนีไม่พ้นเงาคุ้นเคยของญาติผู้พี่ฝั่งแม่สามีที่มักจะส่งสายตาริษยามาทางเธออยู่เสมอ "เรียนท่านเจ้าหน้าที่ ทางเราเป็นเพียงชาวบ้านที่นำผลผลิตทางการเกษตรส่วนเกินมาแลกเปลี่ยนประทังชีวิตตามวิถีชาวบ้าน หากพวกท่านจะตรวจค้น โปรดแสดงใบอนุญาตหรือคำสั่งที่เป็นลายลักษณ์อักษรให้ชัดเจนด้วย ไม่เช่นนั้น... ฉันเกรงว่าการกระทำเกินกว่าเหตุในยามวิกาลเช่นนี้ จะทำให้ทางกองบัญชาการทหารเรือต้องส่งคนมาถามไถ่ความเหมาะสมกันเสียหน่อย" หว่านหว่านยกชื่อสามีหนุ่มผู้เป็นนายทหารผู้ซื่อสัตย์และมีผลงานโดดเด่นขึ้นมาขู่กลายๆ แม้เธอจะไม่ชอบใช้บารมีของลู่จ้านกั๋วมาอ้างพร่ำเพรื่อ แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขัดเช่นนี้ การดึงอำนาจรัฐอีกฝ่ายมาคานอำนาจคือยุทธวิธีที่ฉลาดที่สุด หัวหน้าชุดตรวจการชะงักฝีเท้าลง ใบหน้าถมึงทึงฉายแววลังเลชั่วขณะเมื่อได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของนายทหารหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดในค่ายทหารริมเกาะแห่งนี้ แต่ลูกน้องด้านหลังกลับกระซิบกระซาบยุยง "หัวหน้าครับ อย่าไปฟังนางนี่พูด ข่าววงในบอกว่านังนี่ลักลอบค้าขายของเถื่อนล็อตใหญ่ ได้กำไรมหาศาล ถ้าจับได้เรามีส่วนแบ่งมหาศาลนะ!" ดวงตาของหัวหน้าชุดตรวจการวาวโรจน์ขึ้นมาอีกครั้งด้วยความโลภ เขาแค่นجเสียงในลำคอ "ไม่ต้องมาขู่! ทหารหรือจะมาเกี่ยวอะไรกับการค้ากำไรเกินควร ผิดกฎหมายก็คือผิด ค้นตัวและยึดสินค้าทั้งหมดเดี๋ยวนี้!" ท่ามกลางวิกฤตที่บีบคั้น หัวใจของหว่านหว่านเต้นระรัวแต่มันสมองกลับแล่นเร็วยิ่งกว่าจรวด ในมิติซูเปอร์มาร์เก็ตของเธอนั้นมีไอเทมลับมากมาย แต่การจะหยิบออกมาดื้อๆ ต่อหน้าธารกำนัลย่อมเป็นไปไม่ได้ เธอต้องอาศัยจังหวะชุลมุนและไหวพริบขั้นสุดยอดในการพลิกสถานการณ์ ทันใดนั้นเอง ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารที่คุ้นเคยก็แหวกฝูงชนเข้ามาด้วยรัศมีน่าเกรงขาม ลู่จ้านกั๋วที่เพิ่งเสร็จภารกิจลาดตระเวนด่วน ได้รับข่าวจากสายสืบว่าภรรยาตัวน้อยกำลังตกอยู่ในอันตราย เขาควบจักรยานคู่ใจมาด้วยความเร็วสูงจนเหงื่อโทรมกาย ดวงตาคมกริบกวาดมองสถานการณ์ด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกกดทับไว้ใต้ใบหน้าเรียบเฉย "ใครกล้าแตะต้องภรรยาผม?" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังก้องไปทั่วบริเวณ กดดันจนทุกคนในรัศมีสิบเมตรต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ลู่จ้านกั๋วก้าวเข้ามาขวางหน้าภรรยาเอาไว้ราวกับภูเขาผาที่ไม่มีวันพังทลาย แผ่นหลังกว้างใหญ่บดบังสายตาโลภ "ผู้กองลู่..." หัวหน้าชุดตรวจการหน้าถอดสีเล็กน้อยเมื่อเผชิญหน้ากับนายทหารหนุ่มผู้มีระเบียบวินัยเคร่งครัดและไม่เกรงกลัวใคร "ภรรยาของคุณฝ่าฝืนกฎตลาดมืด ลักลอบ..." "ลักลอบอะไร?" ลู่จ้านกั๋วย้อนถามเสียงเรียบแต่เฉียบคมราดด้วยน้ำแข็ง "ภรรยาผมเพียงแต่นำผักผลไม้ปลอดสารพิษที่ปลูกเองหลังบ้านมาแลกเปลี่ยนกับชาวบ้านเพื่อช่วยเหลือปากท้องในครอบครัวทหาร มันผิดกฎข้อไหน รบกวนท่านหัวหน้าช่วยอ้างมาตราให้ผมฟังชัดๆ สักข้อสิครับ" บรรยากาศรอบด้านเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากเถียง เนื่องจากระเบียบการในยุค 70 มีช่องว่างและข้อยกเว้นสำหรับครอบครัวทหารแนวหน้าเสมอ ยิ่งลู่จ้านกั๋วยืนยันเสียงแข็งและใช้ข้อกฎหมายตอกกลับอย่างแม่นยำ ฝ่ายเจ้าหน้าที่จึงเริ่มเสียเปรียบและหาทางลงไม่ได้ แต่ในขณะที่สถานการณ์กำลังจะคลี่คลาย สายตาคมของหว่านหว่านก็เหลือบไปเห็นเงาของป้าสะใภ้ตระกูลลู่ที่แอบหลบอยู่หลังลังไม้ พร้อมกับถุงกระดาษบรรจุสิ่งผิดกฎหมายที่เตรียมจะโยนใส่ความเธอ หว่านหว่านไม่รอช้า เธอแกล้งทำเป็นสะดุดล้มพิงสามี แต่จังหวะนั้นมือเรียวกลับดีดเหรียญในมิติพุ่งไปกระทบข้อมือของป้าสะใภ้เต็มแรง! "โอ๊ย!" เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นพร้อมกับถุงกระดาษที่หล่นลงพื้น เผยให้เห็น "ตั๋วอาหารปลอม" จำนวนมากที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทุกคนในตลาดมืด หัวหน้าชุดตรวจการหน้าเปลี่ยนสีทันทีเมื่อรู้ว่าตนเองเกือบตกเป็นเครื่องมือของคนพาล หันไปตะโกนสั่งลูกน้อง "จับตัวคนปล่อยข่าวและคนคิดร้ายนี้ไปสอบสวนเดี๋ยวนี้!" วิกฤตในตลาดมืดถูกคลี่คลายลงด้วยความร่วมมืออันรู้ใจและการวางแผนอย่างแยบยลของสองสามีภรรยา ท่ามกลางความโล่งอกของหว่านหว่าน ลู่จ้านกั๋วรีบหันมาโอบกอดสำรวจร่างกายภรรยาด้วยความห่วงใยจนลืมตัวต่อหน้าผู้คน "น้องหว่าน... เธอเจ็บตรงไหนหรือเปล่า? หน้าซีดหมดแล้ว" ใบพักตร์คมคายแดงก่ำด้วยความเขินอายเมื่อรู้ตัวว่าเผลอแสดงความคลั่งรักออกมาเต็มตา แต่ดวงตากลับพราวระยับด้วยความรักใคร่ระคนบูชา กลับมาถึงบ้านพักค่ายทหารในยามดึก อาหารมื้อดึกเพื่อปลอบขวัญจึงถูกเนรมิตขึ้นอย่างรวดเร็ว กลิ่นหอมเย้ายวนของ "ซี่โครงหมูตุ๋นเห็ดหอมน้ำแดง" ส่งกลิ่นกรุ่นตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้องครัว น้ำซุปเข้มข้นเคี่ยวจนเนื้อหมูเปื่อยนุ่มละลายในปาก ตัดเลี่ยนด้วยรสชาติกลมกล่อมกำลังดี ควันร้อนๆ ที่ลอยกรุ่นยิ่งขับเน้นความอบอุ่นภายในบ้านหลังน้อยให้อบอวลยิ่งขึ้นไปอีก ลู่จ้านกั๋วนั่งมองภรรยาคนเก่งตักอาหารใส่ชามให้ด้วยสายตารักใคร่สุดหัวใจ ก่อนที่หว่านหว่านจะตักคำแรกเข้าปากแล้วชะงักกึก สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงรสชาติแปลกปลอมในน้ำซุป... และแล้ว ความจริงอันน่าตกใจก็ถูกเปิดเผย เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างรุนแรงในยามวิกาล พร้อมกับร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบ! แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนถัดไปครับ ลมทะเลพัดรัก