สินค้าล็อตแรกเกลี้ยงแผงในพริบตา

"ฟับ! แคร็ก—!" ธนบัตรใบสีแดงปึกหนาถูกโยนลงกระแทกบนลังไม้เก่าจนเกิดเสียงทึบหนักหน่วง ท่ามกลางความมืดมิดของมุมอับหลังโกดังสินค้าท่าเรือที่ลมทะเลตีกลิ่นเค็มปะทะเข้าจมูกจนแสบซ่า แต่นั่นยังไม่น่าสะพรึงกลัวเท่าสายตาคมกริบของชายร่างสูงใหญ่สวมเสื้อโค้ดสีเข้มที่จ้องมองตรงมายังลังไม้สาน ซึ่งภายในบรรจุผักกาดขาวปลีอวบอ้วนสีเขียวสดราวกับเพิ่งเด็ดออกจากต้นเมื่อวินาทีที่แล้ว น้ำค้างสาละพัดยังเกาะพราวเป็นประกายสะท้อนแสงไฟสลัวจากตะเกียงน้ำมัน "สหาย... ผักล็อตนี้ ฉันเหมาหมด! ไม่ต้องทอน!" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความร้อนรนราวกับกลัวว่าสินค้าตรงหน้าจะระเหยหายไปในอากาศ ชายวัยกลางคนผู้มีอิทธิพลคุมตลาดมืดฝั่งตะวันออกถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขารู้ดีว่าผักเกรดพรีเมียมระดับนี้ ต่อให้มีเงินทองมากแค่ไหนก็ไม่มีทางหาซื้อได้ตามตลาดรัฐบาลทั่วไปในช่วงข้าวยากหมากแพงเช่นนี้ นี่คือสินค้าวิเศษที่หลินหว่านหว่านดึงออกมาจากมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตในมือเธอนั่นเอง หลินหว่านหว่านผ่อนลมหายใจยาวอย่างเยือกเย็น เธอยังคงรักษารอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก มือเรียวบางข้างหนึ่งกระชับอุ้งมือหนาของลู่จ้านกั๋วเอาไว้แน่น สัมผัสจากฝ่ามือกร้านแดดและอบอุ่นของสามีคอยส่งผ่านพลังและความมั่นใจมาให้เธอตลอดเวลา ลู่จ้านกั๋วยืนตระหง่านดั่งภูผา ทอดสายตาดุจเหยี่ยวสอดส่องความเคลื่อนไหวรอบด้านอย่างระแวดระวัง แม้ในใจเขาจะคลั่งรักภรรยาตัวน้อยจนแทบอยากจะดึงมากอดแนบอกเพื่อปกป้องจากสายตาโลภ 𠕭 ของพวกพ่อค้าหน้าเลือดเหล่านี้เพียงใด แต่สถานการณ์เฉพาะหน้าในเวลานี้ บังคับให้สัญชาตญาณนายทหารรบพิเศษของเขาต้องตื่นตัวถึงขีดสุด "ผู้จัดการเฉิน ใจเย็นๆ ครับ ของดีมีจำกัด แต่ความสัมพันธ์ของเราเพิ่งเริ่มต้น" หว่านหว่านเอ่ยน้ำาระรื่น ทว่าแววตากลับคมกราบราวกับใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง "ผักชุดนี้บำรุงด้วยดินภูเขาไฟและน้ำแร่ธรรมชาติ รสชาติกรอบหวาน ชุ่มคอ บำรุงกำลังได้ชะงักนัก เหมาะสำหรับคนในระดับเบื้องบนที่ท่านดูแลอยู่... แต่ราคาที่ท่านเสนอมาเมื่อครู่ เกรงว่าจะยังไม่สะท้อนถึง 'คุณค่า' ที่แท้จริงของมันนะครับ" ผู้จัดการเฉินหน้าถอดสีเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะแห้งๆ ออกมา "ฮ่าๆๆ สะใภ้ลู่... เธอช่างเจรจานัก เอาล่ะๆ ฉันบวกให้อีกสิบเปอร์เซ็นต์ เต็มที่แล้วนะสำหรับคืนนี้!" "ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ครับ" ลู่จ้านกั๋วเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจ ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาบังร่างภรรยาไว้ครึ่งหนึ่งโดยสัญชาตญาณ กดดันให้ผู้จัดการเฉินรู้สึกราวกับมีภูเขาทั้งลูกกดทับลงบนบ่า "และต้องแถมค่าน้ำมันรถในการขนส่งรอบหน้าด้วย" ผู้จัดการเฉินเหลือบมองนายทหารหนุ่มผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือในกองพลก่อนจะจำใจพยักหน้ารับ รอยยิ้มเจื่อนปรากฏบนใบหน้ายับย่น "ตกลง! ตามนั้น! จัดการเคลียร์เงินให้หมดนี่เดี๋ยวนี้!" สิ้นคำสั่ง ลูกน้องนับสิบคนกรูเข้ามาขนยลังผักออกไปอย่างรวดเร็วราวกับฝูงตั๊กแตนลง1นาทีผ่านไป เงินสดปึกใหญ่ตกลงสู่มือของหลินหว่านหว่านจนเต็มสองมือ น้ำหนักของเงินเหล่านี้คือเครื่องยืนยันว่าครอบครัวของพวกเขาจะไม่ต้องทนอดอยากหรือก้มหัวให้ใครหน้าไหนอีกต่อไป ทว่า ในจังหวะที่เงินก้อนโตถูกเก็บเข้าสู่กระเป๋าเสื้อโค้ด และลู่จ้านกั๋วกำลังจะจูงมือภรรยาเดินลัดเลาะออกทางตรอกลับเพื่อกลับบ้านพักริมเกาะ แสงไฟฉายกระบอกหนึ่งก็สาดส่องตัดผ่านความมืดเข้ามาปะทะใบหน้าของทั้งคู่เข้าอย่างจัง! "หยุดอยู่ตรงนั้น! ห้ามขยับ!" เสียงตวาดกร้าวของเจ้าหน้าที่สารวัตรทหารดังขึ้น พร้อมกับเงาร่างของนายทหารยศนาย 1 นายที่ก้าวออกมาจากมุมมืด รอยยิ้มเยียบเย็นปรากฏบนใบหน้าของคนที่พวกเขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี—แม่เฒ่าเฉิน ผู้เป็นแม่สามีที่ตามจองล้างจองผลาญ ยืนกอดอกมองลูกชายและสะใภ้ตัวดีด้วยแววตาวาวโรจน์ ด้านข้างของนางคือหัวหน้ากองร้อยผู้มีเรื่องบาดหมางกับลู่จ้านกั๋วในค่ายทหาร! "ฮึ! เจ้าลูกอกตัญญู กับนังตัวดีสะใภ้จัญไร! แอบมาค้าขายของเถื่อนในตลาดมืดร่ำรวยกันลับหลังหน่วยรบ สินค้าล็อตใหญ่เกลี้ยงแผงคาตาแบบนี้... แกจะแก้ตัวว่าอย่างไร ไอ้น้องชาย!" ลู่จ้านกั๋วแววตาวาวโรจน์ขึ้นทันที ร่างกายกำยำก้าวออกไปบังหน้าภรรยาปกป้องทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "ลมทะเลพัดรัก" นะครับ