เมียทหารสายสตรองกับฟาร์มมิติสุดปังยุค 70•ตอนที่ 12

เมนูลับฉลองความสำเร็จ

ผลงานโดย ลมทะเลพัดรัก
"ถอยไป!" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของพยัคฆ์หนุ่มดังก้องกังวานจนผนังไม้เก่าๆ ของบ้านพักรับรองริมเกาะถึงกับสั่นสะเทือน ลู่จ้านกั๋วแววตาวาวโรจน์ขึ้นทันที ร่างกายกำยำในชุดเครื่องแบบทหารที่เปื้อนฝุ่นเล็กน้อยก้าวออกไปบังหน้าภรรยาปกป้องทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว! สันหลังของเขายืดตรงราวกับเสาเข็ม แผ่นกว้างนั้นบดบังร่างระหงของหลินหว่านหว่านจากสายตาโลภ ความโกลาหลหน้าประตูเกิดขึ้นในเสี้ยววินาทีเมื่อร่างท้วมของแม่เฒ่าเฉินพยายามพุ่งตัวเข้ามาพร้อมกับสะใภ้รองที่หิ้วตะกร้าหวายใบโตหมายจะเข้ามายึดครองพื้นที่ หล่อนแผดเสียงแหลมสูงจนแสบแก้วหู "ไอ้ลูกอกตัญญู! แกกล้าดียังไงมาขวางทางแม่แท้ๆ ของตัวเอง! นังสารเลวหว่านหว่าน แกเป่าหูอะไรลูกฉัน ถึงทำให้มันกล้าขึ้นเสียงใส่ฉันแบบนี้!" แม่เฒ่าเฉินชี้หน้าด่ากราด ใบหน้ายับย่นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวที่แผนการไถเงินก้อนแรกจากตลาดมืดพังไม่เป็นท่า หลินหว่านหว่านที่ยืนอยู่ด้านหลังแผ่นหลังกว้างของสามีไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเยียบเย็นและเฉียบคม นางค่อยๆ ก้าวเท้าออกมาจากด้านหลังของลู่จ้านกั๋ว มือเรียวบางเอื้อมไปแตะท่อนแขนแกร่งเบาๆ เป็นเชิงบอกให้สามีใจเย็นลง ก่อนจะส่งยิ้มมุมปากที่เต็มไปด้วยความเยาะหยันส่งตรงไปให้แม่สามีผู้ไม่เคยทำประโยชน์อันใดให้ครอบครัวนี้นอกจากสูบเลือดสูบเนื้อ "คุณแม่คะ..." หว่านหว่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงกระดูก "บ้านหลังนี้ ทางกองทัพจัดสรรให้ฉันกับสามีอยู่อาศัยตามสิทธิ์ของทหารผ่านศึกผู้เสียสละ ไม่ใช่สถานสงเคราะห์คนชราของตระกูลเฉินที่ใครอยากจะบุกรุกเข้ามาตอนไหนก็ได้ อีกอย่าง เงินที่พวกท่านได้ยินมาว่าเป็นเงินก้อนโตจากการค้าขายในตลาดมืดนั้น... มันคือหยาดเหงื่อแรงงานของพวกเรา สิทธิ์ขาดอยู่ที่เรา ไม่ใช่สมบัติส่วนกลางที่ท่านจะมาแบ่ง1ใน3ตามอำเภอใจ" "นัง... นังตัวดี!" แม่เฒ่าเฉินหน้าดำคร่ำเครียดจนแทบลมจับ หล่อนหันไปทุบอกชกตัวร้องแรกแหกกระเชอเรียกร้องความสนใจจากชาวบ้านละแวกใกล้เคียงที่เริ่มชะโงกหน้าออกมามุงดู "ทุกคนมาดูนี่เร็วเข้า! ลูกสะใภ้อกตัญญูกับไอ้ลูกเนรคุณมันร่วมมือกันขับไล่แม่ผู้ให้กำเนิด ฟ้าดินเป็นพยาน ขอให้มันมีอันเป็นไป ไม่เจริญรุ่งเรือง!" ลู่จ้านกั๋วกัดกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน ดวงตาคมกริบกวาดมองกลุ่มคนที่เริ่มจับกลุ่มซุบซิบนินทาด้วยรัศมีกดดันที่น่ากลัวจนไม่มีใครกล้าสบตา เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว เสียงทุ้มทรงพลังก้องกังวานจนทุกคนเงียบกริบในทันที "ถ้าใครยังกล้าส่งเสียงโวยวายสร้างความวุ่นวายหน้าบ้านพักทหาร ผมจะถือว่าเป็นการละเมิดกฎระเบียบวินัยของค่าย และเชิญสารวัตรทหารมาจัดการตามกฎหมาย!" คำขู่ของนายทหารหนุ่มผู้มีผลงานสนามรบโชกโชนได้ผลชะงัดนัก แม่เฒ่าเฉินสะดุ้งโหย่งด้วยความหวาดกลัว นางรู้ดีว่าบุตรชายคนนี้พูดจริงทำจริง หากเรื่องถึงมือผู้บังคับบัญชา ภาพลักษณ์และเบี้ยเลี้ยงที่นางคอยมาไถอยู่เรื่อยๆ อาจหลุดลอยไปหมดสิ้น นางจึงทำได้เพียงสะบัดหน้าฮึดฮัด ขู่ตะคอกอาฆาตมาดร้ายทิ้งท้ายก่อนจะจำใจลากสะใภ้รองถอยร่นออกไปจากบริเวณนั้น เมื่อความสงบกลับคืนมา ลู่จ้านกั๋วรีบหันขวับกลับมาสำรวจเนื้อตัวภรรยาด้วยความร้อนรน มือใหญ่ที่ผ่านการจับอาวุธมาโชกโชนสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความห่วงใย แววตาดุดันเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความอ่อนโยนและคลั่งรักจนแทบจะหลอมละลาย "หว่านหว่าน... น้องเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ? พี่จัดการมันช้าไป ทำให้เจ้าพวกนั้นมารบกวนใจน้องอีกแล้ว..." น้ำเสียงของนายทหารหนุ่มเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความอาทรที่ล้นปรี่ หลินหว่านหว่านอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ ออกมา นางยกมือขึ้นลูบแก้วสากระคายของสามีอย่างนุ่มนวล "พี่จ้านกั๋ว... สามีผู้เก่งกาจของฉัน ตัวแค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอคะ อีกอย่าง วันนี้เราขายผักกาดขาวและไข่ไก่เกรดพรีเมียมจากมิติพิเศษหมดเกลี้ยง ได้กำไรมาเป็นก้อนโตจนน่าตกใจ เรามีเงินพอที่จะตั้งตัวและกินดีอยู่ดีแล้ว ทำไมต้องไปสนใจคนพวกนั้นให้เสียบรรยากาศความสำเร็จของเราด้วยล่ะคะ?" ดวงตาของลู่จ้านกั๋วจ้องมองรอยยิ้มงดงามของภรรยา หัวใจของเขาเต้นระรัวราวกับกลองศึก ภรรยาของเขาทั้งฉลาด สู้คน และงดงามจนเขาไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยายความโชคดีของตนเองได้อีกแล้ว "จริงสินะครับ..." ลู่จ้านกั๋วยิ้มกว้างจนเห็นไรฟันขาว "วันนี้เราต้องฉลองความสำเร็จก้อนแรกกันเสียหน่อย พี่สัญญาแล้วว่าจะหาวัตถุดิบดีๆ มาให้." "ไม่ต้องรอให้พี่ไปหาหรอคะ..." หว่านหว่านกระยิ้มเจ้าเล่ห์ นางหมุนตัวเดินเข้าสู่ห้องครัวพร้อมกับสะบัดมือเบาๆ ในมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ต เนื้อหมูสามชั้นเกรดพรีเมียมชั้นเลิศ ชั้นไขมันและเนื้อแดงแทรกตัวสวยงามราวกับงานศิลปะถูกดึงออกมาวางบนเขียงไม้สะอาด พร้อมด้วยเครื่องเทศ น้ำตาลกรวด ขิงแก่ และเหล้าจีนชั้นดี ภายในห้องครัวขนาดกะทัดรัด บรรยากาศเริ่มอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและกลิ่นอายของการเริ่มต้นชีวิตใหม่ หลินหว่านหว่านสวมผ้ากันเปื้อนสีสะอาด นางลงมือจัดการหั่นหมูสามชั้นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมลูกเต๋าขนาดพอดีคำอย่างคล่องแคล่ว ทุกท่วงท่ามีความมั่นใจและสง่างามราวกับเชฟมือทอง ลู่จ้านกั๋วยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องครัว สายตาคมกัณฑ์ไม่ละไปจากแผ่นหลังบางเลยแม้แต่วินาทีเดียว เขาทำหน้าที่เป็นลูกมือที่แข็งขัน คอยก่อไฟเตาถ่านตามคำสั่งอย่างกระตือรือร้น เปลวไฟสีส้มแดงลุกโชนขึ้นให้ความอบอุ่นท่ามกลางลมทะเลเย็นยะเยือกยามค่ำคืน หว่านหว่านตั้งกระทะเหล็กใบเก่าบนเตา หยดน้ำมันหมูลงไปเล็กน้อยตามด้วยน้ำตาลกรวดสีทอง เคี่ยวด้วยไฟอ่อนจนละลายกลายเป็นคาราเมลสีอำพันส่งกลิ่นหอมหวานละมุน จากนั้นจึงนำเนื้อหมูสามชั้นลงไปผัดคลุกเคล้า เสียงน้ำมันเดือดปุดๆ พร้อมกับเสียงฉ่าดังสนั่นเคล้าคลอไปกับกลิ่นหอมของเนื้อหมูที่เริ่มรัดตัวและเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลสวยงาม นางเติมขิงหั่นแว่น ต้นหอมมัดปม ซีอิ๊วดำสูตรพิเศษ และน้ำสุรากลั่นชั้นดีลงไป ปิดฝาหม้อเคี่ยวด้วยไฟอ่อนเพื่อให้รสชาติซึมซาบเข้าสู่เนื้อในอย่างล้ำลึก ไม่นานนัก กลิ่นหอมกรุ่นของ "หมูสามชั้นผัดน้ำตาล" (หงส์แดงตุ๋นน้ำตาล) ก็เริ่มส่งกลิ่นหอมฟุ้งกระจายขจรขจายไปทั่วทั้งบ้าน ทะลุผ่านหน้าต่างและประตู ลอยไปตามสายลมริมทะเลจนเพื่อนบ้านละแวกใกล้เคียงถึงกับต้องสูดจมูกฟุดฟิดด้วยความหิวโหย ลู่จ้านกั๋วมองอาหารในหม้อสลับกับใบหน้าเนียนใสของภรรยา กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไม่ใช่เพราะความหิวจากอาหารตรงหน้า แต่เป็นเพราะความสุขล้นปรี่ที่อัดแน่นอยู่เต็มอก ชีวิตแต่งงานที่เคยถูกมองว่าเป็นภาระและนรกบนดิน บัดนี้กลับหอมหวานและอบอุ่นยิ่งกว่าสรวงสวรรค์ "หอมมากเลยครับ..." ลู่จ้านกั๋วเอמהเสียงพร่า มือหนาเอื้อมไปโอบเอวบางของภรรยาจากด้านหลังอย่างถือวิสาสะ ใบหน้าคมเข้มซบลงที่ลาดไหล่ของนางสูดดมกลิ่นกายหอมอ่อนๆ ผสมผสานกับกลิ่นอาหารชวนน้ำลายสอ "ภรรยาของพี่เก่งที่สุดในโลกเลย" หว่านหว่านอมยิ้ม นางตักหมูสามชั้นสีเงางามฉ่ำวัวใส่จานกระเบื้องเคลือบอย่างประณีต สีสันแดงฉ่ำวาววับน่ารับประทานยิ่งนัก น้ำราดข้นคลั่กส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจจนแทบอดใจรอไม่ไหว "เสร็จแล้วค่ะ... เมนูลับฉลองความสำเร็จของเรา" หว่านหว่านเอ่ยพร้อมกับหันกลับมาสบตากับสามี ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะตักข้าวสวยร้อนๆ มานั่งรับประทานร่วมกันท่ามกลางบรรยากาศอันแสนสุขนั้นเอง... ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูหน้าบ้านดังขึ้นอย่างกะทันหันและหนักหน่วงผิดเวลา พร้อมกับเสียงตะโกนแหบพร่าของนายทหารเวรยามประจำกองร้อยที่ดังแทรกเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก "ผู้กองลู่! รีบออกมาเร็วเข้าครับ! เกิดเรื่องใหญ่ที่ชายAท่าเรือ... ทางการพบลังสินค้าลึกลับจำนวนมากถูกซัดมาเกยตื้น และท่านผู้บัญชาการกำลังเรียกตัวด่วนที่สุด!"
สารจากนักเขียน (ลมทะเลพัดรัก)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เมียทหารสายสตรองกับฟาร์มมิติสุดปังยุค 70 นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%